การเดินทางสู่ปราสาทลอยฟ้า

"ถ้าพวกท่านยังคิดว่าเศษซากโค้ดบิดเบี้ยวพวกนั้นคือพระเจ้า... งั้นก็จงลืมตาดูว่า ใครกันแน่คือผู้สร้างกฎเกณฑ์ที่แท้จริง" น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงแรงกดดันมหาศาลดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมสภาสหัสวรรษ เสียงรองเท้าหนังของไอแซคกระทบพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะหนักแน่น ทุกย่างก้าวที่เขาก้าวไปข้างหน้าทำให้เหล่าขุนนางและผู้บริหารระดับสูงของเกมต่างกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าหล่อเหลาที่ไร้ซึ่งรอยยิ้มนั้นฉายแววเย้ยหยันอย่างชัดเจน ขณะที่เบื้องหลังของเขามีลูมิน่า อดีตหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งยืนสงบนิ่ง ดวงตาสดใสคู่นั้นมองเหล่าคนที่เคยหยิ่งทะนงด้วยความสมเพชเวทนา ราวกับกำลังมองฝูงมดปลวกที่รอวันถูกเหยียบย่ำ "ไอแซค! แก... แกคิดจะทำอะไรกันแน่! ปราสาทลอยฟ้าอคานทอสเป็นเขตหวงห้ามของระบบ! ไม่มีมนุษย์หน้าไหนเข้าไปได้โดยไม่ได้รับอนุญาต!" เสียงของมาสเตอร์กิลด์ผู้หนึ่งตะโกนก้องด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าของเขาซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด เมื่อหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าปรากฏค่าสถานะของไอแซคที่พุ่งทะยานจนทะลุเพดานวัดระดับไม่ได้ ไอแซคไม่แม้แต่จะชายตามอง เขาเพียงแค่ปัดปลายนิ้วกลางอากาศเบาๆ หน้าต่างระบบสีแดงฉานก็ดีดเด้งขึ้นมาขวางหน้า พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังระรัวจนน่าหนวกหู [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดระดับรากฐาน...] [คำเตือน: ท่านกำลังมุ่งหน้าสู่แหล่งกำเนิดพลังของระบบ การกระทำนี้อาจนำไปสู่การรีเซ็ตโลกทั้งใบ!] "รีเซ็ตงั้นเหรอ?" ไอแซคแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาสสีนิลหรี่ลงเล็กน้อย "มันควรจะถูกล้างบางตั้งนานแล้วต่างหาก... สิ่งที่พวกแกเรียกว่าระบบศักดิ์สิทธิ์ ก็เป็นแค่เครื่องมือสูบพลังงานจากผู้เล่นที่โง่เขลา เพื่อหล่อเลี้ยงความโลภของพวกแกเบื้องหลังไม่ใช่หรือไง" ลูมิน่าก้าวขึ้นมาเคียงข้าง เธอขยับมือเรียวงามเบาๆ วงแหวนเวทมนตร์สีครามปรากฏขึ้นใต้เท้าของทั้งสอง แผ่ไอเย็นเยือกที่สะกดให้ทุกคนในห้องไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง "ท่านไอแซคได้ชี้ทางสว่างให้ฉันเห็นแล้ว... ว่าโลกใบนี้ไม่มีค่าพอให้พวกท่านปกป้องอีกต่อไปแล้วค่ะ—เอ๊ย... อีกต่อไปแล้วครับ" ลูมิน่าเผลอหลุดสำนวนเดิมออกมาแวบหนึ่งก่อนจะปรับเสียงให้เป็นทางการขึ้นทันทีเมื่อเหลือบมองสบตาคมกริบของชายหนุ่มผู้เป็นนาย ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะใช้มีดตัดได้ เหล่าผู้บริหารที่เคยนั่งบัลลังก์สูงส่ง บัดนี้กลับต้องทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นทีละคน แรงกดดันจากออร่าไร้คลาสของไอแซคบดขยี้จิตวิญญาณของพวกเขาจนแหลกสลาย ไม่มีใครกล้าปริปากเถียง ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาสบตา "เป้าหมายต่อไป... ปราสาทลอยฟ้า" ไอแซคเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่มันกลับก้องกังวานไปทั่วห้องประชุมราวกับประกาศิตจากสวรรค์ เขายื่นมือออกไปเบื้องหน้า อากาศธาตุปริแตกออกเป็นรอยร้าวสีทองอร่าม เผยให้เห็นทางเชื่อมมิติที่ทอดยาวขึ้นไปสู่ท้องน่านฟ้าเบื้องบน ที่ซึ่งมหานครลอยฟ้าอันเป็นแหล่งกำเนิดพลังของระบบทั้งหมดกำลังลอยเด่นเป็นสง่ารอคอยการมาเยือนของผู้ทำลายล้าง ทว่า ในวินาทีที่ไอแซคกำลังจะก้าวเท้าเข้าสู่ประตูมิติ เสียงปรบมือปริศนาก็