การทรยศในกลุ่มพันธมิตร

"อยากลองดีกับผู้คุมคุกตัวจริงสักตั้งไหมล่ะครับ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมหินแกรนิตสีดำสนิท แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างของไอแซคจนทำให้อากาศรอบตัวบิดเบี้ยวราวกับกระจกแตกร้าว บรรดาผู้นำกิลด์และหัวหน้าฝ่ายพันธมิตรที่เคยนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางผยองพยิลต่างพากันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก บนโต๊ะประชุมวงกลม แผนที่สามมิติเรืองแสงสีแดงฉานแสดงให้เห็นถึงการจัดกำลังทหารของฝ่ายพันธมิตรที่ถูกตรึงไว้โดยสมบูรณ์ แต่ทว่า ในวินาทีนี้ มันกลับกลายเป็นหลักฐานมัดตัวความโลภของพวกมันเอง "ไอแซค... แกอย่าได้ใจให้มันมากนัก!" เสียงตบโต๊ะดังสนั่น พร้อมกับร่างของ 'บารอน' หัวหน้ากิลด์เหล็กไหลที่ลุกขึ้นยืนชี้หน้าชายหนุ่มด้วยความโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน "พวกเราคือพันธมิตรที่ร่วมเป็นร่วมตายกับแกมาตั้งแต่ชั้นที่สิบ! แกคิดว่าแกเป็นใคร ถึงกล้าใช้โทนเสียงแบบนั้นสั่งสอนพวกเรา!" ความโลภมันบังตาพวกมันจนมืดบอด สนธิสัญญาพันธมิตรที่เคยให้ไว้ร่วมกันถูกฉีกทิ้งอย่างไร้ค่า เมื่อข่าวลือเรื่อง 'ขุมสมบัติแห่งบรรพกาล' ในดันเจี้ยนระดับจักรพรรดิรั่วไหลออกมา บารอนและพรรคพวกจึงตัดสินใจหักหลังในวินาทีสุดท้าย พวกมันร่วมมือกับกิลด์อริเพื่อลอบสังหารไอแซคและฮุบสมบัติทั้งหมดไว้แต่เพียงผู้เดียว ไอแซคไม่แม้แต่จะชายตามองนิ้วที่ชี้มา เขายังคงนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับกำลังฟังเรื่องตลกขบขันในยามบ่าย ลูมิน่า ที่ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างกายเขา ก้าวเท้าออกมาหนึ่งก้าว ดวงตาสีฟ้าครามคู่สวยกวาดมองกลุ่มคนทรยศด้วยสายตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง ขั้วอำนาจเวทมนตร์ระดับตำนานถูกปลดปล่อยออกมาเพียงเสี้ยววินาที จนทำให้แก้วน้ำบนโต๊ะสั่นระริกและแตกละเอียดเป็นผุยผง "ระวังคำพูดของคุณด้วยครับ บารอน" ลูมิน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัว "การที่คุณยังมีลมหายใจมานั่งเห่าหอนอยู่ตรงนี้ ก็เพราะนายท่านยังไม่อนุญาตให้ผมกำจัดขยะพวกนี้ทิ้งต่างหาก" "นังผู้หญิงสารเลว! คิดว่ามีดีกรีอดีตหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งแล้วจะขู่พวกเราได้งั้นเร่ะ!" หนึ่งในสมุนของบารอนชักดาบเวทมนตร์ออกมา แสงสีทองสว่างวาบพุ่งตรงเข้าใส่ลูมิน่าในพริบตา ไม่มีการขยับตัว ไม่มีการร่ายคาถาที่ยุ่งยาก ไอแซคเพียงแค่ปัดปลายนิ้วเบาๆ คลื่นพลังสีดำทมิฬก็พุ่งทะยานออกไปราวกับคมมีดแห่งความมืด มันตัดผ่านดาบเวทมนตร์ระดับตำนานขาดเป็นสองท่อนอย่างง่ายดายราวกับตัดเต้าหู้ และหยุดนิ่งห่างจากคอของชายคนนั้นเพียงมิลลิเมตรเดียว เหงื่อกาฬไหลโทรมกายของสมุนผู้โง่เขลา ขาสั่นเทาจนทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้น ความตายอยู่ใกล้แค่เอื้อม กลิ่นอายของความหวาดกลัวคละคลุ้งไปทั่วห้องประชุม "ผมเตือนแล้วนะครับ..." ไอแซครินชาคาโมมายล์ลงในถ้วยกระเบื้องเคลือบอย่างใจเย็น จิบเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับบารอนที่ตอนนี้ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด "ว่าอย่าลองดี... กับผู้คุมคุกตัวจริง" บารอนกัดฟันกรอด ความหวาดกลัวเริ่มเข้ากัดกินจิตใจ แต่ความโลภและศักดิ์ศรีจอมปลอมยังคงค้ำคออยู่ เขาตะโกนเรียกกำลังพลภายนอกสุดเสียง "ทหาร! องครักษ์เงา! เข้ามาจัดการพวกมัน!" ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... เสียงฝีเท้าหนักแน่นนับร้อยก้าวเข้ามาประชิดหน้าประตูห้องประชุม บารอนยิ้มเยาะออกมาได้อีกครั้ง เขาเชื่อมั่นในกองกำลังซุ่มโจมตีที่ตนเตรียมไว้ ทว่า... ประตูบานยักษ์ไม่ได้ถูกพังเปิดเข้ามาด้วยกำลังของทหารฝ่ายพันธมิตร แต่มันกลับค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างไร้ซุ่มเสียง เผยให้เห็นร่างของกองกำลังชุดเกราะสีเงินเงางามนับร้อยที่คุกเข่าเรียงรายอยู่ด้านนอก และเหนือศีรษะของพวกมัน... ธงตราสัญลักษณ์ประจำตัวของจักรพรรดิเวทมนตร์ไร้คลาสโบกสะบัดอย่างสง่างาม "นายท่าน..." เสียงทุ้มของแม่ทัพกองกำลังเงาสวรรค์ดังขึ้นจากด้านหน้า เขาก้าวเข้ามาคุกเข่าลงต่อหน้าไอแซคด้วยความจงรักภักดีสูงสุด "กวาดล้างกองกำลังภายนอกทั้งหมดเรียบร้อยแล้วครับ ไม่มีหนูตัวไหนเล็ดลอดออกไปได้แม้แต่ตัวเดียว" บารอนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงจนลูกตาแทบหลุดออกจากเบ้า "เป็นไปได้ยังไง... หน่วยซุ่มโจมตีของฉัน... กิลด์พันธมิตรของฉัน..." "กิลด์พันธมิตรที่สร้างขึ้นจากความโลภและความหวาดระแวง มันก็เป็นแค่กลุ่มฝูงมดปลวกที่รอวันถูกเหยียบย่ำเท่านั้นแหละครับ" ไอแซควางถ้วยชาลงบนโต๊ะ เสียงกระทบเบาๆ แต่กลับดังสะท้อนก้องในโสตประสาทของทุกคน ไอแซคลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันระดับพระเจ้าแผ่ขยายปกคลุมทั่วทั้งอาณาบริเวณ จนทำให้บรรดาผู้นำกิลด์ที่เคยทรยศต้องทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นโดยไม่สามารถต้านทานได้ "ในเมื่อพวกคุณเลือกที่จะหักหลังกติกาที่ผมเป็นคนร่างขึ้น..." ไอแซคก้าวเข้าไปใกล้บารอนทีละก้าว สายตาคมปลาบมองลงมาจากเบื้องสูง "งั้นก็จงเตรียมตัวชดใช้ด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกคุณมี... จนกว่าลมหายใจสุดท้ายจะหมดลง" ในจังหวะที่ความสิ้นหวังเกาะกุมหัวใจของพวกคนทรยศ เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วฐานทัพ พร้อมกับหน้าต่างระบบสีทองที่เด้งขึ้นตรงหน้าไอแซคและลูมิน่า [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการบุกรุกจากตัวตนระดับภัยพิบัติภายนอก - "ราชันย์มังกรเพลิงทมิฬ" กำลังมุ่งหน้ามายังพิกัดนี้ด้วยความเร็วสูง] ไอแซคชะงักฝีเท้าเล็กน้อย มุมปากหยักยิ้มขึ้นบางเบาอย่างนึกสนุก ผิดกับลูมิน่าที่หันไปมองหน้าต่างระบบด้วยแววตาเป็นกังวลเล็กน้อย "ดูเหมือนว่า... จะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาร่วมงานเลี้ยงฉลองการหักหลังครั้งนี้ด้วยสินะครับ" ไอแซคกล่าวพึมพำเบาๆ ก่อนจะหันกลับมามองบารอนที่กำลังตัวสั่นเทา "ถือว่าพวกคุณโชคดี... ที่จะได้ตายในฐานะเหยื่อรายแรกของมัน" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ