พลังกลืนกิน

"น่าประทับใจจริงๆ... ไม่นึกเลยว่าผู้เล่นระดับตำนานที่หายสาบสูญไป จะมาซ่อนตัวอยู่ในสถานที่รกร้างแบบนี้เองสินะครับ, 'องค์ชายแห่งความพินาศ'..." เสียงปรบมือดังขึ้นอย่างเชื่องช้า ท่ามกลางความมืดมิดของดันเจี้ยนชั้นใต้ดินที่อบอวลไปด้วยกลิ่นไอความตาย เงาร่างของชายในชุดสูทสีขาวสนิทก้าวออกมาจากม่านหมอกเวทมนตร์ ดวงตาของเขากวาดมองซากศพของมอนสเตอร์ระดับบอสที่เพิ่งถูกปลิดชีพลงอย่างง่ายดาย มุมปากยกยิ้มขึ้นด้วยความเย่อหยิ่งและกระหายชัยชนะ ไอแซคไม่แม้แต่จะชายตามองผู้มาใหม่ ชายหนุ่มเพียงแค่สะบัดมือเบาๆ เพื่อเก็บไอเทมดรอปสีทองอร่ามเข้าสู่ช่องเก็บของ ความเยือกเย็นแผ่ซ่านออกจากตัวเขาจนอุณหภูมิรอบข้างลดฮวบลงอย่างกะทันหัน ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "แกเป็นใคร... และใครอนุญาตให้เข้ามาเหยียบพื้นที่ของฉัน" "โอ๊ะ ไร้มารยาทเสียจริงนะตัวข้า... ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ผมคือ 'วาเลนไทน์' หัวหน้ากิลด์เงาสวรรค์ ผู้ที่จะมาครอบครองพลังทั้งหมดของคุณในวันนี้ครับ" ชายในชุดขาวแย้มยิ้มกว้าง แววตาฉายแววโลภ รอบกายของวาเลนไทน์มีสมาชิกกิลด์ระดับท็อปนับสิบชีวิตปรากฏตัวขึ้นพร้อมกัน พวกเขากางอาณาเขตเวทมนตร์ปิดตายเส้นทางหนีทั้งหมด รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏบนใบหน้าของเหล่าผู้เล่นแถวหน้า เพราะพวกเขามั่นใจว่าเป้าหมายคงจะหมดทางสู้หลังจากผ่านศึกหนักกับบอสประจำชั้นมา ทว่า ท่ามกลางวงล้อมแห่งความตายนั้น ลูมิน่า หญิงสาวผมสีเงินยวงผู้ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างไอแซคกลับหลุดเสียงหัวเราะเบาๆ ออกมา เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความหวาดกลัว มีเพียงความเวทนาและสมเพชเวทนา "หัวเราะอะไรกันน่ะยัยผู้หญิงไร้ค่า... คิดว่าไอ้หมอนี่มันยังเหลือมานาพอจะสู้กับพวกเราอีกเหรอ?" หนึ่งในลูกน้องของวาเลนไทน์ตะคอกด้วยความหงุดหงิด ลูมิน่าปรายตามองกลุ่มคนเหล่านั้นราวกับมองมดปลวก เธอย่างสามขุมเข้ามาใกล้ไอแซค พร้อมกับจัดปกเสื้อให้เขาอย่างทะนุถนอม ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานและทรงอำนาจ "พวกท่านช่างโง่เขลาเสียจริง... การที่พวกท่านคิดจะเทียบชั้นกับองค์จักรพรรดิ ก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาหยดน้ำไปเทียบกับมหาสมุทรหรอกครับ" (อ๊ะ ขออภัย ลูมิน่าไม่ได้พูดคำนั้น แต่เธอกล่าวด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยความศรัทธาสุดหัวใจ) — "ท่านไอแซคครับ พวกมันรบกวนเวลาพักผ่อนอันมีค่าของคุณ จัดการให้จบในครั้งเดียวเลยดีกว่านะครับ" ไอแซคพยักหน้ารับช้าๆ เขาก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พลังมานาสีดำสนิทระเบิดทะลักออกจากร่างราวกับภูเขาไฟระเบิด แรงกดดันมหาศาลบดขยี้จนพื้นศิลาใต้เท้าแตกร้าวเป็นใยแมงมุม อากาศรอบตัวบิดเบี้ยวจนเกิดเสียงคำรามต่ำๆ ของห้วงมิติ วาเลนไทน์ที่เมื่อครู่ยังยโส ถึงกับหน้าถอดสี รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้าง เหงื่อกาฬไหลท่วมแผ่นหลังเมื่อตระหนักได้ว่า ข้อมูลที่เขามีมันผิดพลาดอย่างมหันต์ นี่ไม่ใช่ผู้เล่นที่อ่อนแรงจากการต่อสู้ แต่นี่คือ 'สัตว์ประหลาด' ที่กำลังจำศีลต่างหาก! "นะ... นี่มันบ้าอะไรกัน! สกิลตรึงพิกัด! รีบใช้มันเซ่!" วาเลนไทน์แผดเสียงสั่งลูกน้องด้วยความตื่นตระหนก ทว่า มันสายเกินไปเสียแล้ว ไอแซคยกมือขึ้นช้าๆ ฝ่ามือแบออกเบื้องหน้า ดวงตาสสีนิลฉายประกายแสงสีแดงฉานไร้ก้นบึ้ง สกิลลับขั้นสูงสุดที่ถูกปิดตายมาตลอด 'พลังกลืนกิน' (Devouring Abyss) ถูกปลดปล่อย พรึบ! ม่านพลังสีดำสนิทแผ่ขยายออกเป็นวงกว้างด้วยความเร็วเหนือแสง กลืนกินทั้งแสงสว่าง เสียง และชีวิตในพริบตา อาณาเขตเวทมนตร์ของกิลด์เงาสวรรค์ถูกฉีกกระชากราวกับกระดาษเปียกน้ำ เสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นเพียงชั่วเสี้ยววินาที ก่อนจะถูกความเงียบเข้ากลืนกินอย่างไร้ร่องรอย ร่างของสมาชิกกิลด์นับสิบสลายกลายเป็นละอองแสงสีเทาและหายวับไปกับตา เหลือเพียงวาเลนไทน์ที่ทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้น ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวสุดขั้วหัวใจ เลือดสดๆ ไหลออกจากทวารทั้งห้า สติสัมปชัญญะของเขาแทบจะหลุดลอยเมื่อเงาร่างของไอแซคก้าวมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า ไอแซคมองดูอีกฝ่ายด้วยสายตาที่เย็นชาดั่งน้ำแข็ง ปลายเท้าวางทับลงบนมือของวาเลนไทน์ที่พยายามตะกุยพื้นหนีตาย แรงกดเบาๆ แต่กลับหนักอึ้งราวกับภูเขาทั้งลูกทับไว้ "แก... แกเป็นใครกันแน่... ปีศาจ... แกมันไม่ใช่ผู้เล่น!" วาเลนไทน์ละเมอออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า น้ำตาไหลพรากด้วยความสิ้นหวัง "ฉันก็แค่... คนที่จะมาล้างบางพวกแกให้สิ้นซากก็เท่านั้นเองครับ" ไอแซคเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนที่วาเลนไทน์จะทันได้เอ่ยคำขอร้องใดๆ แสงสีดำจากฝ่ามือของไอแซคก็พุ่งทะลวงเข้าสู่หน้าอกของเขา กลืนกินวิญญาณและข้อมูลทั้งหมดจนไม่เหลือแม้แต่เศษซาก ดันเจี้ยนกลับคืนสู่ความสงบเงียบอีกครั้ง มีเพียงละอองไอเทมระดับตำนานที่ร่วงหล่นลงสู่พื้นพรม ลูมิน่าเดินเข้ามาเคียงข้าง นัยน์ตางามทอประกายระยิบระยับด้วยความเทิดทูน เธอกำลังจะเอ่ยปากชื่นชมความงดงามของการกวาดล้างเมื่อครู่ ทว่า ทันใดนั้นเอง... หน้าจอระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานนับร้อยดวงก็เด้งขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับฉุกเฉินที่ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งระบบเครือข่ายเซิร์ฟเวอร์หลัก [แจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการบุกรุกจาก 'ผู้ดูแลระบบสูงสุด' (System Administrator)] [คำเตือน: บัญชีของคุณถูกพยายามเข้าถึงจากบุคคลปริศนา... และรหัสผ่านหลัก กำลังถูก... เปลี่ยนแปลง?] ไอแซคหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยдяเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมปากเป็นครั้งแรกในรอบวัน เมื่อหน้าต่างโฮโลแกรมตรงหน้าแสดงข้อความทักทายจากผู้ที่กุมอำนาจสูงสุดของโลกใบนี้ขึ้นมา "ในที่สุด... ตัวจริงก็โผล่หัวออกมาแล้วสินะครับ" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "จอมเวทไร้นาม" มาโดยตลอดนะครับ!