ชัยชนะแบบเหนือชั้น

เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของเหล่าขุนนางและหัวหน้ากิลด์ระดับสูงยังคงก้องกังวานอยู่ภายในโคลอสเซียมโบราณ สายตาหลายร้อยคู่จับจ้องไปยังร่างของ "ไอแซค" และ "ลูมิน่า" ด้วยความสมเพชเวทนา พวกเขาเชื่อสนิทใจว่าเด็กหนุ่มไร้คลาสผู้ใช้เวทมนตร์ขโมยพลังคนนี้ กำลังจะกลายเป็นเศษเนื้อใต้กรงเล็บของ "มังกรทมิฬแห่งปฐพี" สัตว์อสูรบรรพกาลที่ถูกปลุกขึ้นมาเพื่อการประหารชีวิตในวันนี้ "ยินดีต้อนรับสู่... บทเรียนสุดท้ายของชีวิตคุณนะครับ" เสียงกระซิบอันราบเรียบของไอแซคดังขึ้นท่ามกลางเสียงคำรามก้องสะเทือนฟ้าดินของมังกรยักษ์ เขาไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ใบหน้าหล่อเหลาคมคายยังคงความเย็นชาไร้อารมณ์ ดวงตาสดใสแต่ลึกล้ำราวกับห้วงจักรวาลกวาดตามองไปยังกลุ่มคนที่กำลังหัวเราะร่าด้วยความสะใจ มังกรทมิฬอ้าปากกว้าง เปลวเพลิงสีดำสนิทผสมผสานกับสายฟ้าแลบแปลบปลาบพุ่งทะยานเข้าใส่ร่างของทั้งสองในพริบตา ความร้อนแผดเผาจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว แรงกดดันระดับภัยพิบัติทำให้เหล่าผู้ชมบนอัฒจันทร์ต้องถอยหลังกรูด้วยความหวาดกลัว ทว่า... ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน ลูมิน่าก้าวออกมายืนเคียงข้าง ร่างระหงของอดีตหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งสะท้อนประกายแสงสีเงินยวง บาตรเวทป้องกันระดับตำนานถูกกางออกอย่างไร้รอยต่อ ดวงตาสีฟ้าครามของเธอมองตรงไปยังฝูงชนด้วยความเยียบเย็น ราวกับกำลังมองฝูงมดปลวกที่ไร้ค่า "ท่านไอแซค..." ลูมิน่าเอ่ยเสียงแผ่วเบาด้วยความเคารพสูงสุด น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลและเต็มไปด้วยความภักดี "พวกมันไม่สมควรได้รับแม้แต่เศษเสี้ยวของพลังจากท่านเลยด้วยซ้ำค่ะ... อ๊ะ ขออภัยครับ ท่านไอแซค" เธอเผลอแก้คำพูดทันทีเมื่อตระหนักถึงความระมัดระวัง ไอแซคยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ปรากฏนั้นไม่ได้บ่งบอกถึงความสุข แต่มันคือรอยยิ้มของมัจจุราช "ไม่เป็นไรครับลูมิน่า... บางครั้ง ความโง่เขลาของผู้คนก็จำเป็นต้องถูกชำระล้างด้วยของขวัญชิ้นใหญ่" สิ้นคำพูดนั้น ไอแซคก็แบมือขวาออก พลังเวทมนตร์สีครามเข้มข้นที่เขา "ขโมย" มาจากมหาจอมเวทในดันเจี้ยนก่อนหน้าทะลักออกมาอย่างไร้ขีดจำกัด คลื่นพลังงานมหาศาลนี้ไม่ได้กดดันแค่มังกรทมิฬ แต่มันทำให้มิติรอบตัวถึงกับปริร้าวราวกับกระจกแตก เหล่าผู้บริหารกิลด์ที่เคยส่งเสียงหัวเราะต่างหุบยิ้มทันที ใบหน้าของพวกเขาซีดเผือด เม็ดเหงื่อกาฬไหลโทรมกาย แรงกดดันนี้มันอะไรกัน? มันไม่ใช่พลังของเด็กไร้คลาส แต่มันคือพลังระดับที่สามารถพลิกแผ่นดินได้ในพริบตา! "เป็นไปไม่ได้! นั่นมันเวทมนตร์ของราชันย์ปราชญ์นี่นา!" หนึ่งในหัวหน้ากิลด์ตะโกนออกมาด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถล่นออกจากเบ้า ไอแซคไม่สนใจเสียงโหยหวนรอบข้าง เขาค่อยๆ ชักดาบสีดำสนิทที่เหน็บอยู่ข้างเอวออกมา ตัวดาบอาบไล้ด้วยออร่าแห่งการทำลายล้างที่รุนแรงจนแม้แต่มังกรทมิฬยังต้องหยุดชะงัก มันส่งเสียงคำรามด้วยความหวาดกลัว สัญชาตญาณดิบของสัตว์อสูรเตือนภัยมันว่า สิ่งมีชีวิตตรงหน้าอันตรายยิ่งกว่าความตาย "จงหลับใหลไปซะนะครับ" ไอแซคก้าวเท้าไปข้างหน้าเพียงก้าวเดียว ร่างของเขาก็หายวับไปจากสายตาของผู้คนนับหมื่น ฉับพลัน! แสงสีขาวเจิดจ้าตัดผ่านความมืดมิดของโคลอสเซียมราวกับสายฟ้าฟาดจากสรวงสวรรค์ ไม่มีเสียงระเบิดกึกก้อง ไม่มีกระบวนท่าที่ยืดเยื้อ มีเพียงประกายดาบเดียวที่พาดผ่านลำคอของมังกรยักษ์ตัวมหึมา เวลาหยุดนิ่งไปชั่วขณะ มังกรทมิฬแห่งปฐพีค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ ดวงตาสีแดงฉานเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง ก่อนที่รอยตัดเรียบเนียนจะปรากฏขึ้นบริเวณลำคอ หัวขนาดมหึมาของมันค่อยๆ เคลื่อนตัวหลุดออกจากบ่า เลือดสีดำพุ่งทะลักราวกับน้ำพุร้อนยักษ์ย้อมพื้นสนามประลองจนกลายเป็นทะเลเลือด *ตูมมมม!* ร่างไร้หัวของมังกรในตำนานล้มลงกระแทกพื้นอย่างไม่เป็นท่า แรงสั่นสะเทือนทำเอาอัฒจันทร์ฝั่งขุนนางสั่นคลอนจนแทบถล่ม ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วสารทิศ ไม่มีใครกล้าหายใจแรง ทุกสายตาจ้องมองภาพเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกเหมือนฝันร้าย ไอแซคยืนสงบนิ่งอยู่บนซากศพของมังกร ดาบในมือยังคงไร้รอยเปื้อน เส้นผมสีดำสนิทพลิ้วไหวตามสายลมยามบ่าย ลูมิน่าเดินเข้าไปใกล้ รอยยิ้มบางเบาที่หาดูได้ยากปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันงดงามของเธอ "งดงามมากครับ... นายท่านของฉัน" ไอแซคเก็บดาบเข้าฝัก เขากวาดสายตากลับมามองเหล่าขุนนางและหัวหน้ากิลด์ที่ตอนนี้ต่างทรุดตัวลงคุกเข่า ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว บางคนถึงกับปัสสาวะราดด้วยความตกใจขีดสุด "เอาล่ะครับ..." ไอแซคเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่น่าสะพรึงกลัว "ในเมื่อบทเรียนแรกจบลงแล้ว... ใครอยากจะเป็นคนเริ่มบทเรียนต่อไปดีล่ะครับ?" ทว่า ก่อนที่ใครจะทันได้เอ่ยปากร้องขอชีวิต ท้องฟ้าเหนือโคลอสเซียมก็เกิดรอยแยกสีดำสนิทขึ้น เสียงคำรามก้องกังวานที่ทรงพลังยิ่งกว่ามังกรตัวเมื่อครู่ดังทะลุผ่านมิติออกมา พร้อมกับเงาร่างของบุคคลปริศนาที่ก้าวออกมาจากความว่างเปล่า... บุคคลที่ทำให้สีหน้าของไอแซคเปลี่ยนเป็นความจริงจังเป็นครั้งแรก! ขอบคุณที่ติดตามอ่านกันมาโดยตลอดนะครับ หวังว่าจะสะใจกับบทนี้นะครับ