ความโกลาหลที่เมืองเริ่มต้น

"คิดว่าจะเดินออกไปได้ง่ายๆ งั้นรึ ไอแซค... แกบังอาจทำลายรากฐานของอาณาจักร วันนี้ไม่มีทางที่แกจะได้ออกไปจากที่นี่ทั้งเป็น!" เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวของ 'วาลคีรี' หัวหน้าหน่วยอัศวินพิทักษ์เขตแดนดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงกว้างของกิลด์ศูนย์กลาง บรรยากาศรอบตัวนางอัดแน่นไปด้วยจิตสังหารระดับสูงที่แผ่พุ่งจนเหล่าผู้เล่นเลเวลต่ำถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น แรงกดดันมหาศาลบีบอัดอากาศจนแทบหายใจไม่ออก แต่ทว่า... ท่ามกลางพายุอารมณ์อันบ้าคลั่งนั้น ไอแซคกลับยืนนิ่งสงบราวกับรูปปั้นหินสลัก สายตาคู่คมกริบมองตรงไปยังร่างของอัศวินหญิงด้วยความเย็นชาไร้ซึ่งความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย มือหนาปัดเศษฝุ่นที่เกาะตามไหล่เสื้อออกอย่างไม่ยيسยสะท้าน ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะได้รูปจะขยับเอื้อIนคำพูดที่ทำให้อุณหภูมิในห้องลดฮวบลงในพริบตา "คิดว่าสุนัขรับใช้ที่ถูกล่ามโซ่ไว้ จะมีปัญญามาขวางทางราชiสีห์ได้งั้นรื้อ..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมาเรียบๆ แต่มันกลับก้องกังวานเสียดแทงเข้าไปถึงขั้วหัวใจของผู้ฟัง ทันทีที่สิ้นคำพูด ร่างของไอแซคก็หายวับไปจากจุดเดิมอย่างไร้ร่องรอย ความเร็วที่เหนือกว่าขีดจำกัดของระบบทำให้ไม่มีใครสามารถจับสัมผัสได้แม้แต่เงา ก่อนที่ลมพายุหมุนขนาดย่อมจะระเบิดออกกลางวงล้อมของเหล่ายอดฝีมือ แรงกระแทกอันรุนแรงซัดร่างของอัศวินแถวหน้าปลิวว่อนกระแทกเข้ากับกำแพงหินแกรนิตหนาจนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ "อั๊ก...!" วาลคีรีเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก นางยกดาบศักดิ์สิทธิ์ขึ้นตั้งรับตามสัญชาตญาณ แต่ทว่ามันช้าเกินไป ปลายเท้าของไอแซคปรากฏขึ้นตรงหน้าอกของนางอย่างแม่นยำ แรงปะทะมหาศาลส่งร่างของหัวหน้าอัศวินผู้ยิ่งใหญ่กระเด็นทะลุออกไปนอกหน้าต่างกระจกสีสเตนกลาสตกลงสู่จัตุรัสกลางเมืองเบื้องล่างท่ามกลางความตกตะลึงของฝูงชนนับหมื่นที่กำลังเดินพลุกพล่าน ความโกลาหลที่เมืองเริ่มต้นปะทุขึ้นในวินาทีนั้นเอง ข่าวลือที่แพร่สะพัดมาตลอดทั้งคืนเกี่ยวกับชายไร้คลาสผู้ล้มบอสระดับตำนาน 'มังกรทมิฬแห่งหุบเหวไร้ก้น' ไม่ใช่เรื่องโกหกอีกต่อไปแล้ว ภาพของอัศวินอันดับต้นๆ ของอาณาจักรที่พ่ายแพ้ภายในกระบวนท่าเดียวปรากฏต่อสายตาประชาชนนับหมื่น เสียงซุบซิบและเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังระงมไปทั่วทุกมุมถนน เหล่าผู้เล่นระดับสูงและกิลด์ใหญ่ต่างรีบมุ่งหน้ามายังจุดเกิดเหตุเพื่อพิสูจน์ความจริง แต่ทว่า... ไม่มีใครกล้าก้าวเข้าไปใกล้รัศมีร้อยเมตรที่ไอแซคยืนอยู่เลยแม้แต่คนเดียว ลูมิน่า อดีตหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งผู้สง่างาม ก้าวเดินตามหลังชายหนุ่มออกมาอย่างสงบเงียบ เรือนผมสีเงินยาวสยายรับกับชุดคลุมสีดำสนิท ดวงตาสีไพลินคู่นั้นกวาดมองฝูงชนที่หวาดกลัวด้วยความเย่อหยิ่งและเหยียดหยาม นางหยิบอุปกรณ์สื่อสารเวทมนตร์ขึ้นมาถือไว้ในมืออย่างจงใจ เพื่อให้ทุกคนได้เห็นสัญลักษณ์ประจำตัวของกิลด์ในตำนานที่บัดนี้ได้ประกาศตัวเป็นพันธมิตรกับชายที่ระบบตราหน้าว่าเป็น 'ความผิดพลาด' "พวกท่านกำลังหวาดกลัวอะไรกันหรือครับ..." ลูมิน่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกังวานใสที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจอันน่าสะพรึงกลัว "หวาดกลัวบุรุษผู้ที่จะมาปลดแอกพวกท่านจากระบบเน่าเฟะนี้... หรือว่าหวาดกลัวความจริงที่ว่าพวกท่านมันก็เป็นแค่เบี้ยตัวหนึ่งบนกระดานกันแน่" ความเงียบงันเข้าปกคลุมจัตุรัสทันที ไม่มีใครกล้าสบตากับหญิงสาว และยิ่งไม่มีใครกล้าขยับตัวเข้าใกล้ไอแซคที่ยืนกอดอกมองความโกลาหลเบื้องล่างด้วยสายตาราบเรียบ ในจังหวะนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานนับร้อยจอทั่วทั้งเมืองก็ปรากฏขึ้นพร้อมกัน เสียงระบบประกาศเตือนภัยระดับฉุกเฉินดังลั่นสนั่นเมือง *[ประกาศจากระบบหลัก: ตรวจพบการกระทำผิดกฎขั้นร้ายแรงโดยผู้เล่น 'ไอแซค' ทำการระงับสิทธิ์การใช้งานระบบทั้งหมดในเขตพื้นที่ และทำการเรียกใช้งาน 'ผู้พิทักษ์แห่งพันธสัญญา' เพื่อทำการกวาดล้างทันที]* เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นอีกครั้งเมื่อผู้เล่นหลายคนจำชื่อของ 'ผู้พิทักษ์แห่งพันธสัญญา' ได้ มันคือบอสลับระดับท็อปที่ถูกซ่อนไว้เพื่อจัดการกับผู้เล่นที่แข็งแกร่งเกินกว่าที่ระบบจะควบคุมได้ การปรากฏตัวของมันหมายความว่าสภาบริหารกิลด์ต้องการกำจัดไอแซคให้หายไปจากเกมนี้อย่างถาวร ลูมิน่าขมวดคิ้วเล็กน้อย นางหันไปมองชายหนุ่มข้างกายด้วยความกังวลที่ฉายชัดขึ้นในแววตา แต่ไอแซคกลับยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา "คิดจะใช้เศษเหล็กพวกนั้นมาจัดการฉันงั้นรึ..." ไอแซคพึมพำเบาๆ ก่อนจะหยิบการ์ดสีดำทมิฬลวดลายประหลาดออกมาจากช่องเก็บของ ทันทีที่การ์ดใบนั้นถูกดึงออกมา มิติรอบตัวก็เริ่มบิดเบี้ยว ท้องฟ้าที่เคยสว่างไสวกลับกลายเป็นสีแดงฉานดั่งโลหิต แรงกดดันระดับที่ทำให้มิติฉีกขาดแผ่ขยายออกไปทั่วทั้งอาณาจักร จนผู้เล่นนับแสนต้องทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอีกครั้งด้วยความหวาดกลัวถึงขีดสุด และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องเหนือท้องฟ้า พร้อมกับเงาลางของยานรบลอยฟ้าขนาดมหึมาที่ติดตราสัญลักษณ์ของ 'ผู้ควบคุมระบบที่แท้จริง' ค่อยๆ เคลื่อนตัวทะลุผ่านม่านเมฆลงมาจอดลอยเคคว้างอยู่เหนือหัวของทุกคน... ขอบคุณที่ติดตามอ่านผลงานของจอมเวทไร้นามนะครับ