กำไรก้อนโตและการขยายกิจการ

"ถ้าพวกท่านยังยืนขวางทางเดินเข้าออกร้านของฉันอยู่แบบนี้ เกรงว่าฉันคงต้องให้เจ้าหน้าที่กองอำนวยการตลาดมาช่วยเคลียร์พื้นที่ให้เสียหน่อยแล้วมั้ยคะ?" น้ำเสียงหวานใสดังกังวานขึ้นท่ามกลางความอึกทึกครึกโครมของตลาดสดประจำอำเภอ หลินว่านหลินยืนกอดอกพิงแผงค้าชั่วคราวด้วยท่าทีผ่อนคลาย บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มการค้าที่ฉาบความเย้ยหยันไว้บางเบา ตรงหน้าของเธอบัดนี้คือกลุ่มแม่ค้าปากตลาดและญาติห่างๆ ของตระกูลจ้าวที่เคยมาตามรอยราวีเธอในวันแรกๆ บัดนี้พวกนางต่างก้มหน้าหลบสายตา กลืนน้ำลายลงคออึ้งๆ เมื่อมองเห็นธนบัตรใบสีแดงปึกหนาในมือเรียวขาวที่เพิ่งถูกหยิบขึ้นมานับโชว์หรา ยอดขายกระโปรงพลีทและเสื้อทรงวินเทจล็อตแรกหมดเกลี้ยงภายในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง! ไม่ใช่แค่หมดธรรมดา แต่เกิดการแย่งชิงกันจนเกือบมีการวางมวยกลางตลาด เกิดเป็นกระแส "แฟชั่นว่านหลิน" ที่ทำเอาสาวๆ ในโรงงานทอผ้าและลูกสาวข้าราชการในอำเภอต้องวิ่งวุ่นมาต่อแถวตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เม็ดเงินสดหลายร้อยหยวนไหลเข้ากระเป๋าของอดีตนางร้ายร่างอวบจนตอนนี้พื้นที่ในมิติลับของเธอแทบจะกลายเป็นคลังมหาสบัติขนาดย่อมไปเสียแล้ว หลินว่านหลินปรายตามองกลุ่มคนที่เคยดูถูกเหยียดหยามเธอก่อนจะแค่นเสียงเบาๆ ในลำคอ โลกใบนี้มันก็สัจธรรมเช่นนี้เอง เงินซื้อได้ทุกอย่าง... แม้กระทั่งความเคารพจากคนไร้ยางอาย "เอาล่ะค่ะ ในเมื่อวันนี้สินค้าหมดเกลี้ยงแล้ว เชิญพวกท่านหลีกทางให้เศรษฐีใหม่เดินหน่อยนะคะ พอดีฉันต้องรีบไปเหมาซื้อจักรเย็บผ้าเพิ่มอีกสองเครื่องกับแป้งสาลีชั้นดีที่สหกรณ์อำเภอเสียหน่อย" ว่านหลินกวาดเงินเข้ากระเป๋าเสื้ออย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะเดินแหวกฝูงชนออกไปด้วยท่าทีสง่างามราวกับนางพญา ลับหลังร่างอวบที่ดูผอมลงและผิวพรรณเปล่งปลั่งขึ้นผิดหูผิดตา เสียงซุบซิบนินทาก็ระเบิดขึ้นทันที "นั่นมันนังตัวร้ายที่เคยวิ่งตามผู้ชายไม่ใช่เหรอ ทำไมตอนนี้รวยระฟ้าขนาดนั้นวะ..." "แกไม่รู้เหรอ นางหันไปทำค้าขาย แถมสามีที่เป็นทหารนั่นก็ส่งเงินเดือนมาให้อีก ใครจะไปคิดว่าชีวิตมันจะพลิกผันได้ขนาดนี้!" ในขณะเดียวกัน ที่บ้านพักนายทหารท้ายหมู่บ้าน บรรยากาศกลับไม่ได้อบอวลไปด้วยความยินดีอย่างที่ควรจะเป็น ลู่จินหยูกำลังนั่งขัดรองเท้าคอมแบทคู่เก่งด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ดวงตาคมกริบกวาดมองข้าวของเครื่องใช้ชิ้นใหม่ที่เพิ่มขึ้นมาจนล้นห้องโถง ทั้งวิทยุ transistor เครื่องใหม่เอี่ยม ถังแป้งสาลี กระสอบข้าวสารชั้นดี และแม้กระทั่งตู้ไม้สักแกะสลักที่ภรรยาเพิ่งสั่งให้คนงานยกมาส่งเมื่อช่วงบ่าย ดูท่า... ธุรกิจแฟชั่นกระโปรงพลีทของภรรยาจะรุ่งเรืองเกินคาดสินะ แบบนี้... คืนนี้คงต้องตกลง "ส่วนแบ่งกำไร" กันที่บ้านให้รู้เรื่องแล้วล่ะมั้ง? แกร๊ก... เสียงเปิดประตูรั้วไม้ดังขึ้น พร้อมกับกลิ่นหอมอ่อนๆ ของเนื้อตุ๋นยาจีนและเกาลัดคั่วที่ลอยฟุ้งเข้ามาเตะจมูก ลู่จินหยูวางแปรงขัดรองเท้าในมือลงช้าๆ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้เสื้อกล้ามสีเขียวขี้ม้าเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อตึงแน่นที่เกิดจากการฝึกฝนอย่างหนักหน่วง ดวงตาคมดุจเหยี่ยวจดจ้องไปยังร่างของภรรยาที่กำลังก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าอิ่มเอิบ หลินว่านหลินชะงักฝีเท้าเล็กน้อยเมื่อก้าวเข้าบ้านแล้วพบว่าสามีหนุ่มยืนรอต้อนรับอยู่ราวกับเจ้าหนี้ทวงหนี้ ประตูบ้านถูกปิดลงกลอนอย่างแน่นหนา ความเงียบสงบเข้าปกคลุมพื้นที่ทันที ทว่าบรรยากาศกลับเต็มไปด้วยกระแสความตึงเครียดที่ชวนให้หัวใจเต้นระส่ำ "กลับมาแล้วเหรอคะ?" ว่านหลินเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พยายามวางถุงใส่ของพะรุงพะรังลงบนโต๊ะไม้ แต่ยังไม่ทันที่ปลายนิ้วจะหลุดจากหูหิ้ว ร่างสูงใหญ่ของสามีก็ก้าวเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็ว พรึบ! วงแขนแข็งแกร่งดั่งคีมเหล็กตวัดรวบเอวคอดที่เริ่มมีส่วนเว้าส่วนโค้งเข้าหาตัวทันที ลู่จินหยูก้มใบหน้าลงมาจนลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดข้างแก้มเนียน กลิ่นอายความเป็นชายและกลิ่นเหงื่อจางๆ หลังการฝึกซ้อมผสมผสานกับกลิ่นหอมสะอาดของสบู่ทหาร ทำให้หัวใจของแม่ค้าสาวผู้เจนจัดในโลกธุรกิจถึงกับกระตุกวูบ "คุณ... จะทำอะไรคะ ปล่อยฉันก่อน ของเต็มมือเห็นไหมเนี่ย" ว่านหลินเอี้ยวตัวหนีเล็กน้อย ดวงตากลมโตตวัดมองค้อนด้วยความหมั่นไส้ ปากบางเผยอขึ้นเตรียมจะบ่นตามนิสัยเดิม "วันนี้ภรรยาผมหาเงินเข้าบ้านได้มากมายขนาดนี้ จนสามารถเหมาซื้อครึ่งตลาดมาไว้ในเรือนหอของเราได้... ในฐานะสามีและผู้นำครอบครัว ผมคงต้องทวงถาม 'สิทธิพิเศษ' ในฐานะผู้สนับสนุนเบื้องหลังเสียหน่อยแล้วล่ะมั้งครับ" เสียงทุ้มต่ำแหบพร่ากระซิบชิดริมใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนทำให้ขนอ่อนทั่วร่างของว่านหลินลุกชันขึ้นพร้อมกัน มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมไปหยิบปึกธนบัตรในกระเป๋าเสื้อของเธอออกมาอย่างไร้มารยาท ก่อนจะใช้นิ้วโป้งเกลี่ยไล้พวงแก้มใสที่ขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความหมั่นเขี้ยว "ว่าไงครับ... คุณภรรยาคนเก่ง จะแบ่งผลกำไรนี้ให้สามีคนนี้กี่ส่วนดี หื้ม?" ดวงตาคมกริบของลู่จินหยูพินิจมองภรรยาที่นับวันยิ่งฉายแววเย้ายวนใจจนน่ากลัว ความหวาดระแวงที่เคยมีในอดีตมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะผูกพันร่างนี้ไว้กับตัวชั่วนิรันดร์ ทว่าในจังหวะที่ริมฝีปากหยักลึกกำลังจะโน้มลงมาประทับจูบลงบนกลีบปากอิ่ม ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างรุนแรงขัดจังหวะ พร้อมกับเสียงตะโกนโวยวายของแม่สามี (เหมยฮวา) ที่ดังทะลุเข้ามาจากด้านนอก "หลินว่านหลิน! นังตัวดี! แกเปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ! ฉันรู้ว่าแกซ่อนของดีไว้ข้างใน ออกมาแบ่งให้ฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!" ลู่จินหยูขมวดคิ้วมุ่นทันที ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดในขณะที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกับภรรยา ส่วนหลินว่านหลินกลับยกย่องมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มร้ายกาจ ดวงตาเป็นประกายวับด้วยความสนุกสนาน "ดูเหมือนว่า... เจ้าหนี้ตัวจริงจะมาเคาะประตูบ้านเราแล้วนะคะ สามี..." ว่านหลินกระซิบเสียงเบาพร้อมกับใช้นิ้วเรียวจิ้มลงบนแผงอกก้ำกยำของสามีเบาๆ เป็นเชิงหยอกเย้า "คุณจะไปจัดการแม่ของคุณเอง หรือจะให้ฉันออกไปต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญคนนี้ด้วย 'สูตรเด็ด' ดีล่ะคะ?" ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ดัชเชสโพดำ" มาโดยตลอดนะคะ!