มุ่งหน้าสู่ชั้นที่ 6

"กลิ่นนี้... ไม่ใช่กลิ่นของเกลือสมุทรธรรมดาครับ" เสียงทุ้มต่ำของเร็นเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องโถงหินอัคนีชั้นที่ 5 ปลายมีดแล่เนื้อในมือของเขาหยุดนิ่งอยู่เหนือซากของ 'เฟลมฮาวด์' อสูรกายสี่ขาที่ปกคลุมด้วยเปลวเพลิงสีคราม ร่างกายของเขายังคงมีคราบเขม่าควันจางๆ หลงเหลือจากการต่อสู้เมื่อครู่ ทว่าแววตาหลังกรอบแว่นโลหะกลับฉายแววพินิจพิจารณาอย่างลึกซึ้ง ไร้ซึ่งความเหน็ดเหนื่อย เอลาร่าที่กำลังใช้ผ้าไหมสีเงินเช็ดคราบเขม่าออกจากปลายไม้เท้าลึกลับ ปรายตามองเศษซากอสูรเบื้องหน้าเล็กน้อย มุมปากเรียวสวยยกยิ้มขึ้นบางเบา รอยยิ้มนั้นทั้งงดงามและชวนให้รู้สึกระแวงในคราวเดียวกัน "เจ้าเด็กนี่... ประสาทสัมผัสไวสมกับที่เป็นพ่อค้าผู้ใช้ระบบสืบทอดวิถีเชฟจริงๆ นะครับ" อาจารย์สาวลึกลับเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดตลกเล็กน้อย แต่แฝงไว้ด้วยความนัย "นั่นคือ 'เกลือแร่ผลึกโลหิต' ที่สะสมอยู่ในต่อมไขมันของมันมานานกว่าสิบปี ดันเจี้ยนชั้นที่ 5 ไม่ได้มีดีแค่อุณหภูมิที่ร้อนจนละลายเหล็กได้ แต่มันคือห้องทดลองปรุงรสธรรมชาติที่ยอดเยี่ยมที่สุด หากเจ้านำวัตถุดิบนี้ไปผ่านกระบวนการหมักด้วยอุณหภูมิที่เหมาะสม..." "มันจะกลายเป็นเครื่องปรุงชั้นเลิศในการตัดความเลี่ยนของไขมันอสูรชั้นที่ 6" เร็นต่อประโยคให้เสร็จสรรพ นัยน์ตาคมกริบกวาดมองหน้าต่างสถานะโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ [ระบบแจ้งเตือน: ท่านได้เคลียร์พื้นที่ชั้นที่ 5 'ห้องโถงอัคนีคลั่ง' สำเร็จ 100%] [เงื่อนไขการสำรวจขั้นต้น: ผ่านพ้นไปด้วยดี] [ปลดล็อกสิทธิ์เข้าสู่เขตแดนชั้นที่ 6: 'มหานครลอยฟ้าโบราณ - เตาหลอมแห่งปฐพี'] เร็นสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นอายของดันเจี้ยนชั้นลึกเริ่มเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ความร้อนระอุแบบดิบเถื่อนของชั้นก่อนหน้ากำลังถูกแทนที่ด้วยความกดอากาศที่เบาบางลงและกลิ่นอายของสนิมเหล็กโบราณ นี่คือจุดสิ้นสุดของการสำรวจขั้นต้น และเป็นจุดเริ่มต้นของความท้าทายที่แท้จริง เขาก้มลงเก็บก้อนเกลือแร่ผลึกโลหิตขนาดเท่ากำปั้นใส่ลงในกระเป๋าเก็บความเย็นเวทมนตร์อย่างทะนุถนอม ทุกย่างก้าวและการเคลื่อนไหวของเขาถูกคำนวณไว้หมดแล้ว การเป็นฮันเตอร์สายสนับสนุนที่ใช้การทำอาหารเป็นอาวุธ ไม่ได้หมายความว่าเขาเป็นเพียงตัวถ่วง แต่เขาคือหัวใจสำคัญที่คอยบาลานซ์ทรัพยากร พลังงาน และขวัญกำลังใจของปาร์ตี้—แม้ว่าในความเป็นจริงปาร์ตี้แห่งนี้จะมีกันแค่เขากับอดีตผู้ดูแลระบบจอมเจ้าเล่ห์ก็ตาม "มองอะไรอยู่หรือครับ อาจารย์เอลาร่า?" เร็นเงยหน้าขึ้นถาม เมื่อสังเกตเห็นว่าหญิงสาวกำลังจ้องมองไปยังอุโมงค์มืดเบื้องหน้าที่ทอดตัวดิ่งลงสู่ชั้นที่ 6 "เปล่าหรอก... แค่กำลังคิดว่า เมนู 'ข้าวผัดไข่' จานแรกที่เจ้าทำให้ฉันกินเมื่อตอนที่เราเพิ่งก้าวเข้ามาในดันเจี้ยนนี้ กับข้าวผัดไข่ที่เจ้าจะทำในชั้นที่ 6 มันจะรสชาติต่างกันแค่ไหนกันนะ" เอลาร่าหมุนไม้เท้าในมือเบาๆ เสียงโลหะกระทบกันก้องกังวานไปทั่วโถงถ้ำ "จำไว้ให้ดีล่ะ เร็น... ชั้นที่ 6 ไม่ได้มีแค่มอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งขึ้น แต่มันมี 'กฎ' บางอย่างที่ถูกซ่อนไว้โดยผู้สร้างดันเจี้ยนแห่งนี้ กฎที่จะทดสอบว่าเจ้าเป็นแค่ 'พ่อค้าที่ทำอาหารเก่ง' หรือเป็น 'ผู้ถือครองแท้จริง' กันแน่" เร็นไม่ได้ตอบคำถามนั้นทันที เขายกมือขึ้นจัดแว่นตา เลื่อนสายตาไปสำรวจเครื่องครัวอเนกประสงค์ระดับพรีเมียมที่ถูกอัปเกรดผ่านระบบ ร้านค้าเคลื่อนที่ของเขาสั่นไหวเบาๆ ราวกับจะเตือนภัยบางอย่าง *ติ๊ง!* [ภารกิจพิเศษระดับ SSS: 'ปฐมบทแห่งเตาหลอมบรรพกาล' ถูกกระตุ้นอัตโนมัติ] [เงื่อนไข: ปรุงอาหารจานประวัติศาสตร์ท่ามกลางเขตอาคมของบอสชั้นที่ 6 ภายในเวลาจำกัด 30 นาที] [บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียทักษะการปรุงอาหารทั้งหมดถาวร และผนึกดันเจี้ยนชั้น 1-5] รอยยิ้มที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าของเร็นเลือนหายไปแทนที่ด้วยความจริงจัง นัยน์ตาส่อประกายคมปลาบ ไอร้อนระอุพัดปะทะเข้าที่ใบหน้าเมื่อลมหายใจแรกจากชั้นที่ 6 ลอยขึ้นมาสัมผัสผิว เบื้องหน้าของพวกเขาคือประตูหินบานมหึมาที่สลักลวดลายประหลาด รูปสลักของกระทะเหล็กโบราณและอสูรเพลิงพันปีที่กำลังแยกเขี้ยวคำราม รอยแยกของประตูค่อยๆ แง้มเปิดออกช้าๆ พร้อมกับเสียงเฟืองจักรกลโบราณที่ดังสนั่นหวั่นไหว และในวินาทีที่แสงสว่างสีส้มอมแดงจากชั้นที่ 6 สาดส่องกระทบลงบนพื้นรองเท้าของเขา— เงาส고งใหญ่ทาบทับลงมาบังแสงสว่างทั้งหมด พร้อมกับเสียงคำรามต่ำลึกที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ ดังสะท้อนก้องมาจากความมืดมิดเบื้องล่าง! --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเปิดเตามาพร้อมกับผมในตอนนี้นะครับ