ทฤษฎีมานาที่หายไป

"ถ้าทฤษฎีบทการไหลเวียนมานาระดับเจ็ดของท่านอาร์คิวส์ถูกต้อง ป่านนี้หอคอยแห่งนี้คงไม่หลงเหลือแม้แต่คราบเขม่าคาร์บอนหรอกครับ อาจารย์เซเลสเทีย" ปลายนิ้วเรียวยาวของคายน์แตะลงบนตำราหนังแท้สีดำสนิท หน้ากระดาษเก่าคร่ำคร่าส่งกลิ่นอายของกาลเวลาและผงกระดาษโบราณ ในห้องสมุดใต้ดินชั้นที่สาม แสงจากตะเกียงเวทมนตร์สีนวลส่องกระทบใบหน้าด้านข้างของเด็กหนุ่มผู้สวมเครื่องแบบนักเรียนร่องรอยการต่อสู้จางๆ ดวงตาคู่คมจ้องมองตัวอักษรโบราณที่ถูกขีดฆ่าด้วยหมึกสีแดงชาด—ร่องรอยความหงุดหงิดของผู้เขียนเมื่อหลายร้อยปีก่อน อาจารย์เซเลสเทียเงยหน้าขึ้นจากกองตำราประวัติศาสตร์เวทมนตร์ แว่นตากรอบเงินสะท้อนแสงไฟวับวาว ดวงตาสีอเทตย์คู่นั้นมองเด็กหนุ่มนิ่งสนิท ริมฝีปากบางเฉียบเม้มเข้าหากันเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นเป็นเอกลักษณ์ "เจ้ากำลังบอกว่า อาร์คิวส์ มหาปราชญ์ผู้สร้างเขตอาคมป้องกันหอคอยแห่งนี้ คำนวณสูตรคณิตศาสตร์เวทมนตร์ผิดพลาดอย่างนั้นหรือ คายน์? ระวังคำพูดหน่อย... ความรู้ที่เจ้ากำลังวิจารณ์อยู่นั้นคือกฎพื้นฐานที่ใช้สอบเลื่อนขั้นของสถาบันเรา" "ไม่ใช่แค่ผิดพลาดครับ แต่มันถูกจงใจบิดเบือน" คายน์ตอบกลับทันควัน น้ำเสียงของเขาไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีแต่ความมั่นอกมั่นใจของผู้ที่มองเห็นกลไกเบื้องหลังผ่าน 'ตาแห่งมานา' ที่คนอื่นไม่มี เด็กหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาก้าวเท้าไปที่กระดานชนวนขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมห้อง ชอล์กในมือถูกตวัดวาดลวดลายสัญลักษณ์รูนโบราณอย่างรวดเร็วและแม่นยำ เส้นสายเชื่อมโยงวงจรมานาราวกับโครงสร้างใยแมงมุมสามมิติ "ลองดูนี่สิครับอาจารย์... ตำราเล่มนี้บอกให้เราอัดฉีดมานาเข้าสู่จุดศูนย์กลางของวงแหวนเวทด้วยอัตราส่วน 1 ต่อ 4 เพื่อสร้างบาตรป้องกันแรงดันอากาศ แต่ถ้าทำแบบนั้นจริง แรงต้านทานของกระแสมานาอิสระรอบนอกจะเกิดการหักเห จนเกิดภาวะ 'สุญญากาศย้อนกลับ' ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ห้องทดลองเวทมนตร์ระเบิดเมื่อสัปดาห์ก่อนไงครับ" เซเลสเทียชะงัก เธอลุกจากเก้าอี้แล้วเดินมาหยุดยืนเบื้องหน้ากระดานชนวน ดวงตาสีอเทตย์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย—ปฏิกิริยาเพียงน้อยนิดที่หลุดรอดมาจากความเยือกเย็นปรกติของเธอ สูตรที่คายน์เขียนขึ้นไม่ได้ใช้หลักการคำนวณตามตำราเรียนมาตรฐาน แต่เป็นการถอดรหัสกระแสมานาตามธรรมชาติที่ดิบเถื่อนและเรียบง่ายกว่า มันคือวิธีเดียวกับที่สัตว์อสูรใช้ขับเคลื่อนพลังเวทในร่างกาย "เจ้า... ไปเรียนรู้วิธีมองเห็นโครงสร้างขั้นตอนนี้มาจากไหน?" เซเลสเทียถามเสียงแผ่ว ความสงสัยและความกังวลฉายชัดในแววตา "ผมแค่อ่านกระแสของมันออกครับอาจารย์" คายน์หันมายิ้มบางๆ ให้ รอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่น and ไหวพริบแบบสุภาพบุรุษ "เวทมนตร์ไม่ใช่แค่การท่องคาถาตามตำรา แต่มมันคือภาษาของโลกใบนี้ ถ้าเราฟังเสียงมันเป็น เราก็จะรู้ว่ามันกำลังโกหกเราตรงไหน" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงสะท้อนของมานาที่หมุนวนเบาๆ รอบตัวเด็กหนุ่ม อาจารย์สาวมองลูกศิษย์ผู้มีปัญหาในการร่ายเวทคนนี้ด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนเกินกว่าจะอธิบาย เด็กหนุ่มผู้ถูกตราหน้าว่าเป็น 'อัศวินไร้ดาบ' กลับมองทะลุปรุโปร่งถึงแก่นแท้ของเวทมนตร์ที่แม้แต่ศาสตราจารย์ระดับสูงยังมองไม่เห็น ติ๊ง! [ระบบตรวจพบการวิเคราะห์ทฤษฎีเวทมนตร์โบราณที่สูญหายสำเร็จ!] [ปลดล็อก: "ทักษะการคำนวณมานาขั้นสูง (Advanced Mana Calculation)" ระดับ A] [ค่าประสบการณ์สะสมถึงเกณฑ์ เตรียมพร้อมสำหรับการประเมินผลระดับภาคการศึกษา] เสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นในโสตประสาทของคายน์ทำให้เขาต้องหุบยิ้มลงเล็กน้อย แต่มันยังไม่จบแค่นั้น เมื่อหน้าต่างระบบสีฟ้าเข้มโปร่งแสงอีกอันปรากฏขึ้นพร้อมกับตัวอักษรสีแดงฉานที่กระพริบถี่ๆ [คำเตือน: ตรวจพบคลื่นมานาแปลกปลอมกำลังแทรกซึมผ่านเขตอาคมชั้นที่ 4 ของหอคอย] [แหล่งที่มา: ห้องทำงานลับใต้ดินของผู้อำนวยการ] [ภารกิจลับระดับ SSS: ค้นหาความจริงเบื้องหลัง "ทฤษฎีมานาที่หายไป" ก่อนที่ผู้มาเยือนยามวิกาลจะมาถึง] คายน์หันขวับไปมองทางเดินมืดมิดนอกประตูห้องสมุดทันที สัญชาตญาณอัศวินร้องเตือนภัยอย่างรุนแรง เซเลสเทียเองก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติเช่นกัน เธอยื่นมือมาจับแขนเสื้อของคายน์ไว้แน่น สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดจริงจัง ผิดกับความเยือกเย็นเมื่อครู่ราวคนละคน "มีคนอื่นอยู่ในหอคอย... และมันกำลังมุ่งมาทางนี้" อาจารย์สาวกระซิบเสียงลอดไรฟัน ประตูกระจกสีชาของห้องสมุดค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกอย่างเชื่องช้า พร้อมกับเงาร่างของใครบางคนทาบทับลงบนพื้นห้อง ท่ามกลางความมืดมิดที่มีเพียงแสงตะเกียงริบหรี่... ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับคายน์เสมอนะครับ