เกมจิตวิทยา

กลิ่นอายความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในห้องรับรองพิเศษ ไม่ได้ทำให้ความร้อนระอุใต้ผิวหนังของรินรดาเจือจางลงเลยแม้แต่น้อย ชายแปลกหน้าในชุดสูทสีเข้ม นามบัตรบนโต๊ะกระจกสลักชื่อ ‘ภาคิน’—อดีตมือขวาผู้กุมความลับดำมืดของตระกูลอัครเดชานันท์—กำลังนั่งไขว่ห้างส่งยิ้มพินิจพิเคราะห์มาที่เธอ ราวกับแมวป่าที่กำลังเล่นสนุกกับเหยื่อตัวน้อยในกรงขัง “คุณดูเหนื่อยนะคะ รินรดา” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก ภาคินขยับตัวโน้มเข้ามาใกล้โต๊ะกระจก แววตาคมกริบกวาดมองเรือนร่างอรชรที่สั่นเทาเล็กๆ ใต้เสื้อผ้าเนื้อดี “การอยู่ใต้เงาของคณิน... มันทำให้คุณรู้สึกเหมือนเป็นผู้หญิง หรือเป็นแค่เครื่องมือระบายอารมณ์กันแน่คะ?” รินรดากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความโกรธระคนหวาดกลัวตีรวนขึ้นมาในอก เธอพยายามตั้งสติ เชิดหน้าขึ้นเพื่อรักษาศักดิ์ศรีเฮือกสุดท้าย “เรื่องนั้นมันไม่ใช่ธุระอะไรของคุณค่ะ ถ้าคุณเรียกฉันมาที่นี่เพียงเพื่อจะพูดจาดูหมิ่น... ฉันคิดว่าเราคงไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก” “ใจร้อนเสียจริงนะคะ สมแล้วที่เป็นผู้หญิงที่เฮียคณินมันคลั่งนักหนา” ภาคินหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยพิษสง เขาหยิบแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลที่วางอยู่ข้างตัวขึ้นมาเปิดออก ช้าๆ ทว่าจงใจให้เธอได้เห็นภาพถ่ายด้านใน “แต่ก่อนที่คุณจะลุกหนีไปไหน... ฉันว่าคุณควรดูนี่เสียก่อน ของขวัญชิ้นพิเศษที่ฉันตั้งใจเอามาแลกเปลี่ยนกับ ‘ความจริง’ ที่คุณโหยหามาตลอด” รินรดานิ่งงัน สายตาเผลอเหลือบไปมองภาพในแฟ้มเอกสารนั้นโดยอัตโนมัติ และหัวใจของเธอก็ร่วงหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ภาพถ่ายหลายใบแสดงให้เห็นคณินกำลังยืนอยู่กับหญิงสาวปริامคนหนึ่งในมุมลับตา คราบเลือดบนเสื้อเชิ้ตของเขา และรอยยิ้มเย็นชาที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน—รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมและอำมหิต “แปลกใจไหมคะ?” ภาคินกระซิบ น้ำเสียงเยียบเย็นราวกับซาตานที่กำลังกระซิบข้างหู “ผู้ชายที่คุณยอมพลกายถวายหัวให้... คนที่คุณคิดว่าเขาปกป้องคุณจากโลกอันโหดร้าย แท้จริงแล้ว เขาคือคนที่สั่งฆ่าพี่ชายของคุณด้วยมือของเขาเอง” “ไม่จริง!” รินรดาโพล่งออกมาเสียงดัง ลมหายใจสะดุดกึก ร่างกายชาวาบไปถึงขั้วหัวใจ “คุณโกหก! เฮียคณินไม่มีทางทำแบบนั้น... เขาไม่ใช่คนแบบนั้น!” “ไม่ใช่เหรอคะ?” ภาคินแค่น ยิ้มหยัน เขาดึงกระดาษแผ่นสุดท้ายออกมา มันคือสำเนาบันทึกการโอนเงินและคำสั่งฆ่าที่มีลายเซ็นของคณินกำกับไว้อย่างชัดเจน “คุณคิดว่าทำไมเขาถึงเก็บคุณไว้ข้างกาย? เพราะรักอย่างนั้นเหรอคะ? หึ... ตื่นจากฝันได้แล้ว รินรดา คุณก็แค่ ‘เหยื่อ’ อีกคนที่เขาเลี้ยงไว้เพื่อสะสางความแค้นในอดีต บาปกรรมที่คุณกำลังแบกรับอยู่ทุกวันนี้ มันก็เพราะความเลือดเย็นของผู้ชายคนนั้นต่างหากล่ะคะ” คำพูดเหล่านั้นกรีดลึกลงไปในโสตประสาท ทุกสัมผัส ทุกคำสั่งเด็ดขาด และแววตาดิบเถื่อนที่คณินใช้มองเธอยามอยู่บนเตียงย้อนกลับเข้ามาในหัว ราวกับภาพยนตร์สโลว์โมชัน ความหวาดระแวงและความเจ็บปวดพวยพุ่งขึ้นมาจนจุกอก น้ำตาคลอเบ้าด้วยความอัดอั้นตันใจ เธอเกลียดตัวเองที่หัวใจยังคงสั่นไหวและโหยหาอ้อมกอดของคนที่ฆ่าคนในครอบครัวเธออย่างเลือดเย็น ภาคินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินอ้อมโต๊ะมาหยุดอยู่ตรงหน้า ร่างสูงใหญ่ทาบทับเงาดำลงมาคลุมร่างเธอไว้ มือหนายื่นเข้ามาหมายจะเชยคางเธอขึ้นมาสบตา “ถ้าคุณไม่อยากตกเป็นเบี้ยล่างให้เขาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีไปมากกว่านี้... มาร่วมมือกับฉันสิคะ รินรดา ฉันจะช่วยให้คุณหลุดพ้นจากกรงทองนี้ และพาคุณไปทวงความยุติธรรมคืน” รินรดาเบี่ยงหน้าหลบสัมผัสอันคุกคามนั้นอย่างรังเกียจ เธอกัดฟันกรอด ดวงตาคู่สวยฉายแววพยาบาทและสับสนระคนกัน เธอไม่อาจเชื่อใจภาคินได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ภาพถ่ายในแฟ้มนั้นก็ทิ่มแทงหัวใจจนแทบแหลกสลาย “ถอยไปค่ะ!” เธอตวาดเสียงสั่น ลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับเขาอย่างไม่เกรงกลัว แม้ขาจะแทบพยุงร่างตัวเองไม่ไหวก็ตาม “ฉันจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง... และไม่ว่าเฮียคณินจะเลวร้ายแค่ไหน ฉันก็จะเป็นคนลากตัวเขามาลงโทษด้วยมือของฉันเอง!” ภาคินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ แววตาเต็มไปด้วยความพึงพอใจในความพยศของเธอ “ความดื้อรั้นนี่ช่างน่าหลงใหลเสียจริงนะคะ... ตามใจคุณเถอะค่ะ แต่จำไว้ว่า เวลาของคุณกับเฮียคณินเหลือน้อยเต็มทีแล้ว” ในจังหวะที่รินรดากำลังจะหันหลังเดินหนีออกจากห้องนั้น ประตูบานหรูตรงหน้าก็ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงมหาศาล ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีดำสนิทของคณินก้าวเข้ามาในห้องด้วยบรรยากาศที่เย็นเยียบดุจน้ำแข็ง แววตาดิบเถื่อนคู่นั้นกวาดมองทั้งสองคนด้วยประกายไฟแห่งความโทสะที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งให้เป็นจุล “กล้าดียังไง... ถึงมารังแกผู้หญิงของฉันถึงที่นี่ ภาคิน” เสียงทุ้มต่ำที่ลอดไรฟันออกมานั้นเต็มไปด้วยจิตสังหารอันรุนแรง ขณะที่สายตาดุดันตวัดกลับมามองรินรดาด้วยความระแวงและคุกรุ่นไปด้วยแรงหึงหวงอันน่ากลัว รินรดาสะดุ้งเฮือก หัวใจกระตุกวูบเมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่นั้น... ดวงตาของผู้ชายที่เธอเพิ่งรู้ว่าอาจเป็นฆาตกรที่ฆ่าพี่ชายของเธอเอง! "แมวดำใต้แสงจันทร์" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและอินไปกับเรื่องราวความรักอันมืดมนและเร่าร้อนนี้นะคะ