พันธะร้ายกลายรักกับดักหัวใจคุณพี่ตัวตึง•ตอนที่ 35

ข่าวลือที่ทำลายทุกอย่าง

ผลงานโดย ไวโอเล็ตการ์เด้น
แสงไฟแฟลชจากโทรศัพท์มือถือและสำนักข่าวออนไลน์นับสิบตัว กำลังสาดส่องเข้ามาราวกับจะแผดเผาให้พายกลายเป็นจุล ภายในห้องประชุมใหญ่ของบริษัทครามกรุ๊ปเวลานี้ อากาศดูจะเบาบางลงจนน่าใจหาย เอกสารข้อตกลงลับระหว่างโปรเจกต์ใหญ่ที่เธอกับเขาช่วยกันปั้นมากับมือ ถูกเผยแพร่หราอยู่บนหน้าจอโปรเจกต์เตอร์ยักษ์กลางห้อง พร้อมหัวข้อข่าวพาดหัวสีแดงแรงฤทธิ์ที่ระบุว่า ‘ดีลฉาวหลังม่าน: เด็กเส้นฮุบโปรเจกต์ร้อยล้าน’ พายสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นความสั่นไหวปลายนิ้ว เธอยืนหลังตรง ไม่ยอมก้มหน้าหลบสายตาสอดรู้สอดเห็นนับคู่ที่จ้องมองมา รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปากบางเฉียบ ทว่าแววตากลับเย็นเยียบราวน้ำแข็ง ความโกรธระลอกใหญ่กำลังแล่นพล่านในอก ไม่ใช่เพราะเธออับอาย แต่เพราะข้อหานั้นมันหยามหยันหยาดเหงื่อและมันสมองที่เธอทุ่มเทลงไปต่างหาก "ทางเราต้องการคำชี้แจงค่ะ คุณพาย ในฐานะผู้รับผิดชอบโดยตรง คุณจะอธิบายเรื่อง ‘ดีลลับ’ ฉบับนี้ว่าอย่างไร ในเมื่อหลักฐานมันฟ้องชัดเจนว่าคุณได้ประโยชน์ส่วนตัวจากโปรเจกต์นี้" เสียงของกรรมการอาวุโสคนหนึ่งดังขึ้น ทำลายความเงียบงันด้วยน้ำเสียงกดดัน พายแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวหราะที่ไร้ซึ่งความขบขันโดยสิ้นเชิง เธอกวาดสายตามองหน้าบรรดาบอร์ดบริหารที่ทำตัวเป็นกระต่ายตื่นตูม ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทรงพลัง "ประโยชน์ส่วนตัวที่ท่านว่า คืออะไรเหรอคะ? หยาดเหงื่อที่ฉันทำงานหามรุ่งหามค่ำ หรือไอเดียที่ถูกขโมยเอาไปตัดต่อบริบทใหม่เพื่อให้คนเข้าใจผิดกันแน่" เธอก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าวอย่างมั่นคง "ก่อนจะกล่าวหาใคร ช่วยเช็กสมองและหลักฐานให้ดีกว่านี้หน่อยนะคะว่า ใครกันแน่ที่เป็นคน ‘รั่ว’ ข้อมูลนี้ออกไปเพื่อหวังผลประโยชน์ในที่ประชุมบอร์ดสัปดาห์หน้า" บรรยากาศในห้องประชุมพลันเงียบกริบลงทันที ไม่มีใครกล้าสบตาคมกริบของหญิงสาว ทว่าในจังหวะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดถึงขีดสุด ประตูห้องประชุมก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง ปัง! ร่างสูงสง่าของครามก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉยราวดั่งปีศาจน้ำแข็ง รังสีความเย็นชาและอำนาจมืดแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณจนทุกคนต้องกลั้นหายใจ ชายหนุ่มกวาดสายตาคมกริบมองกราดไปรอบห้อง ก่อนจะหยุดนิ่งที่ร่างบางของพาย แววตาที่ทอดมองมานั้นเต็มไปด้วยความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ใต้มาดนิ่งขรึมอย่างแนบเนียน ครามเดินตรงเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างพายอย่างอารักขา มือหนายื่นออกไปคว้าข้อมือเล็กของเธอไว้หลวมๆ แต่หนักแน่นราวกับประกาศให้ทุกคนในห้องรับรู้ว่า เขายืนอยู่ข้างใคร "ใครเป็นคนอนุมัติให้จัดประชุมเรื่องไร้สาระนี่" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นด้วยความเย็นชาจนน่ากลัว "แล้วใครหน้าไหน... ที่กล้าปล่อยข่าวปลอมเพื่อทำลายคนของผม" บรรยากาศรอบตัวอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ครามปรายตามองเอกสารบนโปรเจกต์เตอร์ด้วยหางตาก่อนจะแค่นยิ้มเยาะ "ข่าวลือตื้นๆ แค่นี้ ถึงกับทำให้พวกคุณลนลานกันหมดเลยเหรอครับ... น่าสมเพชเป็นบ้า" พายช้อนตาขึ้นมองแผ่นหลังกว้างของคนที่ยืนบังลมฝนให้เธอ ความอุ่นซ่านแล่นริ้วขึ้นมากลางใจอย่างห้ามไม่อยู่ แม้ปากเขาจะร้ายและชอบพ่นคำพูดกวนประสาทใส่เธอเสมอ แต่ยามวิกฤต... ผู้ชายคนนี้ไม่เคยปล่อยให้เธอลุยเดี่ยวเลยสักครั้ง "คุณครามคะ แต่ว่าหลักฐานมัน..." กรรมการคนเดิมพยายามจะแย้ง "หลักฐานปลอมๆ ที่เด็กอนุบาลยังดูออกน่ะเหรอครับ?" ครามสวนกลับทันควัน น้ำเสียงเฉียบคมราวใบมีดโกน "ถ้าพวกคุณว่างมากจนไม่มีอะไรทำ ถึงได้เอาเวลามานั่งฟังข่าวโคมลอย ผมแนะนำให้ไปลาออกแล้วนอนอยู่บ้านซะจะดีกว่า" เขาหันมาสบตากับพาย สายตาดุดันเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนที่ส่งผ่านมาให้เธอเพียงคนเดียว นิ้วเรียายาวไล้เบาๆ ที่หลังมือของเธอเพื่อส่งผ่านความอบอุ่น "กลับห้องทำงานครับ" ครามเอ่ยเสียงนุ่มลงอย่างเห็นได้ชัด ผิดกับเมื่อครู่ราวกับคนละคน "เรื่องขยะพวกนี้ เดี๋ยวผมกวาดล้างเอง... คุณไม่มีความจำเป็นต้องลดตัวมาอธิบายอะไรให้คนพวกนี้ฟัง" พายเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นระรัวจนแทบหลุดออกมานอกอก เธอรู้ดีว่าข่าวลือนี้ไม่ได้จบลงง่ายๆ แน่ และมันต้องมีเบื้องหลังที่เน่าเฟะกว่านี้รออยู่ แต่ในวินาทีที่ปลายนิ้วของเขาเกลี่ยไล้อยู่ที่ข้อมือ และดวงตาดุคู่นั้นมองมาที่เธอด้วยความคลั่งรักที่ปิดไม่มิด เธอกลับรู้สึกว่า... ต่อให้มีพายุโหมกระหน่ำมากกว่านี้ เธอก็พร้อมจะเผชิญหน้ามันไปพร้อมกับเขา หญิงสาวสูดหายใจเข้าลึก เตรียมจะตอบตกลง ทว่าก่อนที่ริมฝีปากของเธอจะขยับเอื้อนเอ่ยถ้อยคำใดออกมา เสียงปรบมือดังแปะๆ ก็ดังขึ้นจากมุมมืดด้านหลังห้องประชุม แปะ... แปะ... แปะ... ร่างของบุคคลที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะปรากฏตัว ณ ที่แห่งนี้ก้าวออกมาจากเงาสลัว รอยยิ้มเยือกเย็นประดับอยู่บนใบหน้าคมคายนั้น พร้อมกับประโยคทิ้งระเบิดที่ทำให้เลือดในกายของทั้งครามและพายเย็นเฉียบลงในพริบตา "เกมสนุกดีนี่ครับ... แต่เสียดายนะคราม ที่นายยังไม่รู้ว่า ‘หนอน’ ที่แท้จริง ซ่อนอยู่ใกล้ตัวนายมากกว่าที่คิด..." ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนสำหรับการติดตามและสนับสนุนไวโอเล็ตการ์เด้นเสมอนะคะ
สารจากนักเขียน (ไวโอเล็ตการ์เด้น)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พันธะร้ายกลายรักกับดักหัวใจคุณพี่ตัวตึง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%