มิตรภาพที่ก่อตัวผ่านความเข้าใจผิด

เสียงพลิกหน้ากระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่าดังระงมท่ามกลางความเงียบงันของห้องสมุดหลวงโซนต้องห้าม กลิ่นกระดาษเก่าคร่ำคร่าผสมผสานกับกลิ่นอับของหมึกเวทมนตร์โบราณลอยอบอวลอยู่ในอากาศ เรย์ ฮาร์ท ขยับแว่นสายตาเลนส์เวทมนตร์ของเขาเล็กน้อย นัยน์ตาสสีนิลสะท้อนแสงเรืองรองจากตัวอักษรโบราณที่สลักอยู่บนสมุดจดสูตรลับฉบับพลิกตำรา สมุดเล่มนี้ไม่ใช่แค่ตำราเวทมนตร์ธรรมดา แต่มันคือผลลัพธ์จากการคำนวณโครงสร้างกระแสมานาด้วยตรรกะเชิงควอนตัม ซึ่งเป็นสิ่งที่เหล่านักเวทสายกระแสหลักในสถาบันแห่งนี้มองว่าเป็น "นอกรีต" "ถ้าปรับค่าความหนፍแน่นของมานาในวงแหวนที่สามลดลงอีกเจ็ดเปอร์เซ็นต์ แรงเสียดทานระหว่างธาตุไฟกับลมก็น่าจะหักล้างกันได้พอดี... ช่างเป็นสมการที่งดงามจริงๆ" เรย์พึมพำกับตัวเองเบาๆ พลางใช้ปากกาขนนกจุ่มหมึกมานาแล้วจรดลงบนกระดาษอย่างรวดเร็ว ทว่า ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบและเป็นจังหวะชัดเจนของรองเท้าหนังขัดมันก็ดังสะท้อนก้องมาจากทางเดินปีกขวาของห้องสมุด *ตึง! ตึง! ตึง!* เรย์สะดุ้งเฮือก สัญชาตญาณการเอาตัวรอดจากการเป็น "เซียนเวทตกอับ" สั่งให้เขากวาดสมุดจดสูตรลับและตำราต้องห้ามทั้งหมดกวาดเข้าใต้กองหนังสือพิมพ์เวทมนตร์ฉบับเก่าอย่างลهاลุน สมุดเล่มหนาหลุดมือกระแทกขอบโต๊ะเสียงดังสนั่นจนเขาต้องรีบเอาศอกทับอำพรางไว้ ประตูกระจกฝ้าของห้องอ่านหนังสือส่วนตัวถูกผลักเปิดออกอย่างแรง ร่างระหงในชุดเครื่องแบบนักเรียนระเบียบจัดของ เอลาร่า วินด์วอล์คเกอร์ ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ดวงตาสีฟ้าครามคมกริบกวาดตามองรอบห้องอย่างรวดเร็วก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างของเรย์ซึ่งนั่งตัวเกร็งอยู่หลังโต๊ะไม้ตัวใหญ่ "เรย์ ฮาร์ท... คุณกำลังทำอะไรลับๆ ล่อๆ อยู่ตรงนี้?" เสียงหวานใสแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้น เธอหรี่ตามองท่าทีพิรุธของชายหนุ่มที่เหงื่อกาฬเริ่มซึมตามไรผม "อาจารย์ผู้คุมกฎรายงานว่าตรวจพบความผิดปกติของการใช้คลื่นมานาความถี่สูงในโซนนี้เมื่อสิบนาทีที่แล้ว และหอสมุดส่วนนี้... เป็นเขตหวงห้ามสำหรับนักเรียนปีหนึ่ง เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากสภาอาจารย์" เรย์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สมองอัจฉริยะของเขาพยายามประเมินสถานการณ์และหาทางออกอย่างรวดเร็ว หากเอลาร่าเห็นสมุดจดสูตรลับเล่มนั้น ความลับเรื่องทฤษฎีเวทมนตร์นอกกระแสที่เขาใช้พลิกแพลงสถานการณ์มาตลอดคงถูกเปิดเผย และเขาอาจโดนไล่ออกจากสถาบันในข้อหาครอบครองตำราต้องห้าม "เอлาร่า... เอ่อ หัวหน้าห้อง" เรย์ฝืนยิ้มแห้งๆ พยายามทำเสียงให้ราบเรียบที่สุด "ผมแค่... มาหาหนังสืออ้างอิงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์เวทมนตร์พื้นฐานเพื่อเตรียมสอบย่อยสัปดาห์หน้าครับ บังเอิญว่ามัน... ตกลงมาเรี่ยราด ผมเลยกำลังจัดให้อยู่" เอลาร่าไม่ตอบทันที เธอย่างสามขุมเข้ามาใกล้โต๊ะทีละก้าว เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นหินอ่อนดัง *ก๊อกๆ* เป็นจังหวะที่บีบหัวใจคนฟัง สายตาของเธอคมราวกับใบมีดที่พยายามเฉือนทะลุผ่านทุกข้อแก้ตัว "ประวัติศาสตร์เวทมนตร์พื้นฐาน?" เอลาร่าทวนคำ เสียงของเธอลดระดับลงจนน่ากลัว เธอหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะที่เรย์นั่งอยู่ มือเรียวบางภายใต้ถุงมือสีขาวสะอาดหยิบกองหนังสือพิมพ์เก่าขึ้นมาพิจารณา "แต่หนังสือพิมพ์ฉบับปีที่สี่ร้อยแห่งยุคจักรวรรดิพวกนี้... มันเกี่ยวอะไรกับประวัติศาสตร์เวทมนตร์พื้นฐานล่ะคะ เรย์?" เรย์ชะงัก สีหน้าของเขาเผือดลงเล็กน้อย ไหวพริบที่เคยมีดูเหมือนจะติดขัดในสถานการณ์ที่ถูกต้อนจนมุมเช่นนี้ ก่อนที่เอลาร่าจะเอื้อมมือไปเปิดกองหนังสือพิมพ์ที่ทับสมุดจดสูตรลับเอาไว้ สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นรอยหมึกมานาที่ยังไม่แห้งสนิทบนกระดาษแผ่นหนึ่งที่โผล่อออกมาจากใต้ศอกของชายหนุ่ม เธอชะงักมือทันที นัยน์ตาสีฟ้าครามเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกตะลึงเมื่อได้เห็นลายเส้นการคำนวณมานาที่ไม่เคยปรากฏอยู่ในตำราเรียนเล่มไหนมาก่อนในสถาบันนี้ "นี่มัน... อะไรกัน?" เอลาร่าพึมพำ น้ำเสียงที่เคยแข็งกร้าวแปรเปลี่ยนเป็นความฉงนสนเท่ห์ "การสลายตัวของอนุภาคมานาธาตุลมด้วยการหักเหคลื่นเสียง... ทฤษฎีนี้มันขัดกับกฎของอ.ดราโกร 100% แต่ทำไม... ตัวเลขผลลัพธ์ถึงลงตัวอย่างสมบูรณ์แบบขนาดนี้?" เรย์เงยหน้าขึ้นมองคู่สนทนาด้วยความประหลาดใจ เขาคาดว่าเธอจะโวยวายและลากตัวเขาไปห้องสอบสวน แต่วิเคราะห์จากประกตาคู่นั้นแล้ว สิ่งที่เอลาร่าแสดงออกมากลับไม่ใช่ความโกรธเกรี้ยว หากแต่เป็นความหลงใหลในเชิงวิชาการที่ถูกปิดกั้นมานาน "คุณ... สนใจทฤษฎีนี้เหรอครับ?" เรย์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง เอลาร่าเม้มริมฝีปากแน่น เธอกวาดสายตามองหน้าเรย์สลับกับรอยหมึกบนกระดาษ ก่อนจะตัดสินใจทำในสิ่งที่แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่คาดคิด มือเรียวรีบกวาดหนังสือพิมพ์ทับปิดบังสมุดจดเล่มนั้นให้พ้นจากสายตาของมุมกล้องเวทมนตร์ที่ติดอยู่บนเพดานห้องทันที *พรึบ!* เรย์เบิกตาโพลงด้วยความตกใจกับการกระทำของหญิงสาวตรงหน้า "ถ้าไม่อยากให้พวกสภาอาจารย์หัวโบราณมาเห็นแล้วยึดของพวกนี้ไปเผาทำลายล้างซะก่อน ก็หัดเก็บกวาดให้มันเนียนกว่านี้หน่อยสิคะ... นายหัวกะทิสมองเพี้ยน" เอลาร่าพูดด้วยน้ำเสียงกระซิบเบาๆ ใบหน้าเนียนใสขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อยด้วยความเขินอายที่ตนเองเผลอแสดงความสนใจในสิ่งนอกรีตออกไป เรย์มองเอลาร่าด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากหัวหน้าห้องเจ้าระเบียบที่น่ารำคาญ กลายเป็น... ภาคีลับเฉพาะกิจที่กุมความลับร่วมกันเสียแล้ว "ขอบคุณ... นะครับ เอลาร่า" เรย์ระบายยิ้มออกมาด้วยความโล่งอก เป็นยิ้มที่จริงใจที่สุดตั้งแต่เขาเข้ามาเรียนที่นี่ "ไม่ต้องมาขอบคุณฉันหรอกค่ะ!" เอลาร่าเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อกลบเกลื่อนความประหม่า "ฉันแค่... ยังไม่อยากให้ใครมาทำลายหลักฐานงานวิจัยที่น่าสนใจแบบนี้ในเขตความรับผิดชอบของฉันต่างหาก... ว่าแต่ นายคิดค้นสมการนี้ขึ้นมาได้ยังไง? แล้วไอ้สมุดเล่มนั้น... นายเอามาจากไหนกันแน่?" บรรยากาศตึงเครียดเมื่อครู่มลายหายไป เหลือเพียงเสียงกระซิบกระซาบพูดคุยกันด้วยความตื่นเต้นในเรื่องทฤษฎีเวทมนตร์ระหว่างคนทั้งสอง ทว่า ในขณะที่มิตรภาพและความเข้าใจกำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงันในมุมมืดของห้องสมุด *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนใสๆ แต่ดังก้องกังวานอยู่ในจิตสำนึกของเรย์ก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับหน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าเข้มที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศต่อหน้าต่อตาเขา **[ระบบแจ้งเตือนภารกิจพิเศษ: ปลดล็อกผู้ร่วมอุดมการณ์ระดับ S]** **[เงื่อนไขสำเร็จ: ได้รับการปกป้องความลับจาก "เอลาร่า วินด์วอล์คเกอร์"]** **[รางวัล: ปลดล็อกพลังจิตวิญญาณแห่งการคำนวณขั้นที่ 2 และเปิดเผยพิกัด "ห้องทดลองลับใต้ดิน" ของอดีตปรมาจารย์เวทโบราณ]** เรย์ยังไม่ทันได้อ่านรายละเอียดทั้งหมด ประตูบานใหญ่ของโซนต้องห้ามที่ควรจะปิดตายและล็อกด้วยเวทมนตร์ระดับสูง ก็ส่งเสียงดัง *แอ๊ด...* ออกมาเบาๆ พร้อมกับลมเย็นยะเยือกที่พัดกรรโชกเข้ามาในห้อง เงาร่างหนึ่งของใครบางคนกำลังก้าวเท้าเดินเข้ามาในความมืด พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าที่เอ่ยเรียกชื่อของเรย์ดังขึ้นจากความว่างเปล่า... *“เจอตัวสักที... เจ้าหนูผู้ขโมยไฟแห่งทอดิดุส”* ---------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ - อาร์เธอร์มนตราสวรรค์