วิชาปรุงยาที่เกือบระเบิด

กลิ่นไอของผงรากมาเดרגוןผสมกับกำมะถันจางๆ ลอยคละคลุ้งจนแสบจมูก ทว่าในห้องปรุงยาใต้ดินของสถาบันเวทมนตร์ลูเมนเวลล์ กลับมีเสียงถอนหายใจยาวเหยียดดังขึ้นติดต่อกันหลายครั้ง “นายกำลังจะทำให้พวกเรากลายเป็นปุ๋ยหมักชั้นดีนะ เรย์” เอลาร่า วินด์วอล์คเกอร์ ขยับแว่นตาทรงกรอบทองบนสันจมูก ใบหน้าเรียบนิ่งของหัวหน้าห้องสาวเคร่งครัดฉายแววระอาอย่างปิดไม่มิด ขณะจ้องมองตัวเลขบนหน้าปัดนาฬิกาทรายเวทมนตร์ ทรายสีฟ้าไหลรินใกล้หมดหลอดแล้ว แต่หม้อต้มทองคำตรงหน้าเรย์กลับส่งเสียงปุดๆ พร้อมกับฟองอากาศสีม่วงเข้มที่พองโตขึ้นเรื่อยๆ ผิดวิสัยตำราหลวง “ใจเย็นน่า เอลาร่า เวทมนตร์และการปรุงยาก็เหมือนกับการเจรจาธุรกิจ ความเสี่ยงสูงมักมาพร้อมกับผลตอบแทนที่คุ้มค่าเสมอ” เรย์ ฮาร์ท แย้มยิ้มบางๆ มือข้างหนึ่งคีบแท่งแก้วคนสารละลายอย่างแม่นยำ ดวงตาคู่คมกวาดมองข้อความโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นเบื้องสายตาตามสัญชาตญาณของระบบลับ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบสัดส่วนตัวเร่งปฏิกิริยาเกินมาตรฐาน 14.7%] [คำแนะนำ: เพิ่มหยดน้ำค้างมูนไลท์ลงไปทันทีเพื่อปรับสมดุล ไม่เช่นนั้นแรงดันในหม้อจะเกินขีดจำกัดความปลอดภัย] เรย์ไม่รอช้า เขาคว้าขวดแก้วจิ๋วที่บรรจุของเหลวเรืองแสงสีเงินยวง หยดลงไปในหม้อต้มเพียงหนึ่งหยดถ้วน *ฟิ้ว—!* กลุ่มควันสีม่วงที่กำลังพวยพุ่งเตรียมระเบิด เปลี่ยนสภาพกลายเป็นละอองดาวสีทองระยิบระยับทันที กลิ่นฉุนแสบจมูกมลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงกลิ่นหอมหวานคล้ายดอกไม้ป่าที่ผลิบานยามค่ำคืน ของเหลวภายในหม้อสงบลง กลายเป็นสีฟ้าครามใสบริสุทธิ์ราวกับท้องทะเลลึก เอลาร่าเบิกตากว้างเล็กน้อย แม้เธอจะเป็นคนประเภทที่เชื่อมั่นในตำราเรียนสิบสองเล่มหลักของสถาบัน แต่ปฏิกิริยาเคมีเวทมนตร์เมื่อครู่เหนือความคาดหมายไปไกลลิบ “นะ...นั่นมันสูตรอะไรกัน? ในตำราขั้นสูงปีสามไม่มีกระบวนการลดแรงดันด้วยน้ำค้างมูนไลท์แบบนี้แน่ๆ” “ก็เพราะว่าตำรามันเขียนไว้ตายตัวเกินไปไงล่ะ” เรย์ปิดฝาขวดแก้ว เก็บตัวอย่างน้ำยาลงในกระเป๋าเสื้อคลุมด้วยท่าทีสบายๆ “เวทมนตร์กระแสหลักสอนให้พวกเธอท่องจำและทำตามขั้นตอน แต่มันไม่ได้สอนให้พวกเธอดึงศักยภาพที่แท้จริงของวัตถุดิบออกมา” บรรยากาศรอบตัวเริ่มผ่อนคลายลง เสียงซุบซิบจากเหล่านักเรียนโต๊ะข้างๆ ที่คอยแอบมองความพินาศของเรย์ตั้งแต่ต้นคาบ ต่างพากันกลืนน้ำลายลงคอด้วยความผิดหวังปนทึ่ง พวกเขาต่างคิดว่าไอ้เด็กห้องตกอับคนนี้จะต้องทำห้องเรียนระเบิดเป็นแน่แท้ แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่า น้ำยาฟื้นฟูมานาคุณภาพสูงระดับพรีเมียมกำลังนอนนิ่งอยู่ในขวดแก้วของเรย์อย่างสมบูรณ์แบบ ทว่า ความสงบสุขในคาบเรียนมักอยู่ไม่นานเสมอไป เสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับแรงกดดันทางเวทมนตร์อันมหาศาล ทำให้บรรยากาศในห้องปรุงยาเย็นเยียบลงในฉับพลัน ประตูเหล็กบานใหญ่ถูกผลักออกอย่างไร้มารยาท อาจารย์บาร์โธโลมิว ผู้ควบคุมกฎแห่งหอคอยทิศเหนือ ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าถมึงทึง สายตาดุดั่งเหยี่ยวจ้องตรงมายังโต๊ะของเรย์โดยเฉพาะ “เรย์ ฮาร์ท... และเอลาร่า วินด์วอล์คเกอร์” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้นจนนักเรียนทั้งห้องเงียบกริบ “พวกเธอรู้ไหมว่าการทดลองนอกเหนือจากหลักสูตรหลวง มีโทษสถานหนักเพียงใด?” เอลาร่ารีบก้าวออกมายืนบังด้านหน้าตามสัญชาตญาณของหัวหน้าห้องผู้รักความถูกต้อง “ท่านอาจารย์ครับ พวกเราเพียงแค่ปรับปรุงกระบวนการสกัดเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่—” “ข้าไม่ได้มาฟังข้อแก้ตัวเรื่องทฤษฎีเด็กๆ ของเธอ, เอลาร่า” อาจารย์บาร์โธโลมิวโบกมือตัดบท ดวงตาสสีเทาเข้มจ้องมองเรย์เขม็ง “มีคนแจ้งว่า เจ้าใช้พลังงานแปลกปลอมที่อยู่นอกเหนือสารบบเวทมนตร์ของสถาบัน... และที่สำคัญที่สุด...” อาจารย์ชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าของชายวัยกลางคนฉายแววเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้เรย์ต้องหรี่ตาลง *“เจอตัวสักที... เจ้าหนูผู้ขโมยไฟแห่งทอดิดุส”* สิ้นคำประกาศนั้น อุณหภูมิภายในห้องปรุงยาร่วงกวาดลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว เวทมนตร์อาคมคุ้มกันรอบห้องสั่นกระพือสีแดงฉาน แจ้งเตือนอันตรายระดับวิกฤตพุ่งทะยานขึ้นในจิตสำนึกของเรย์ทันที รี้ดเดอร์ที่รักทุกท่านครับ ความลับที่เรย์ปกปิดไว้กำลังจะถูกเปิดเผยในไม่ช้า โปรดติดตามตอนต่อไปด้วยใจระทึกนะครับ!