ทริปธุรกิจสุดอันตราย

กลิ่นอายความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศภายในห้องเพนต์เฮาส์หรูระดับห้าดาวไม่ได้ทำให้ความร้อนรุ่มในอกของศิรินทร์ลดลงเลยแม้แต่น้อย ปลายเรียวเล็บที่เคลือบด้วยสีนู้ดเรียบหรูจิกเข้ากับแฟ้มเอกสารโครงการในมือจนกระดาษเนื้อดีเกือบยับย่น ดวงตาคู่สวยคมกริบราวกับใบมีดหันไปมองชายหนุ่มผู้ยืนปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีเข้มอยู่ริมกระจกใสบานใหญ่ ท่าทีที่เย่อหยิ่งและเต็มไปด้วยความเร้าใจอย่างเงียบงันของธาวินในยามนี้ ช่างแตกต่างจากอดีตสามีผู้เคยผลักไสเธอให้จมอยู่กับความเดียวดายราวกับคนละคน "คุณธาวินแน่ใจเหรอคะว่าการเดินทางมาดูงานที่จังหวัดเชียงรายครั้งนี้ จำเป็นต้องพักห้องสวีทเดียวกัน... เพียงเพราะข้ออ้างเรื่องห้องพักเต็ม" น้ำเสียงของศิรินทร์ราบเรียบ เย็นชา และเจือไปด้วยความเย้ยหยัน เธอปรายตามองชายหนุ่มที่ก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว กลิ่นกายหอมสะอาดผสมผสานกับความเข้มข้นของผู้ชายที่ผ่านประสบการณ์ชีวิตโชกโชนลอยมาแตะจมูก ปลุกเร้าสัญชาตญาณบางอย่างที่เธอพยายามกดทับเอาไว้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ธาวินไม่ได้ตอบทันที ดวงตาคมกราดสีเข้มคู่นั้นกวาดมองร่างระหงในชุดสูทเข้ารูปที่สวมใส่อย่างเนียบกริบ แต่กลับซ่อนสัดส่วนเย้ายวนเยือกเย็นเอาไว้ภายใต้เปลือกนอกอันแข็งแกร่ง เขาก้าวเข้ามาประชิดจนศิรินทร์ต้องถอยหลังไปชนกับผนังห้องกระจกเย็นเฉียบ ด้านนอกคือแสงไฟระยิบระยับของเมืองใหญ่ แต่ด้านในกลับระอุไปด้วยแรงปรารถนาที่ถูกกักเก็บมาเนิ่นนาน "ถ้าผมไม่ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้อยู่ใกล้คุณ ศิรินทร์... คุณคงไม่ยอมเปิดโอกาสให้ผมได้แก้ตัวเลยใช่ไหมล่ะครับ" ธาวินโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ลมหายใจอุ่นร้อนปัดผ่านพวงแก้มเนียนนุ่มจนหญิงสาวต้องเบือนหน้าหนีด้วยความถือดี "โอกาสเหรอคะ? คุณเอาสิทธิ์อะไรมาทวงถามมัน... ในเมื่อวันที่ฉันต้องการความใส่ใจ คุณเลือกที่จะมองข้ามมันไปอย่างไร้เยื่อใย" ศิรินทร์หันกลับมาสบตา ประกายไฟแห่งความเจ็บปวดในอดีตวับวามอยู่ในดวงตากลมโตคู่นั้น แต่มันถูกแทนที่ด้วยความแข็งกร้าวที่ทรงพลังยิ่งกว่า "จำใส่หัวใจของคุณไว้ให้ดีนะคะธาวิน ว่าตอนนี้เราเป็นแค่นักธุรกิจคู่ค้า ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันมากกว่านั้น" คำพูดตัดรอนที่แสนเย็นชาไม่ได้ทำให้ธาวินถอดใจ ตรงกันข้าม... มันกลับปลุกความกระหายใคร่รู้และแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ซ่อนอยู่ภายในให้ตื่นขึ้น มือหนาเอื้อมไปคว้าเอวคิ้วคอดของเธอเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว แรงปะทะทำให้ลมหายใจของศิรินทร์ขาดห้วง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อแผ่นหลังแนบสนิทไปกับความเย็นของกระจก ขณะที่ร่างหนาของอดีตสามีทาบทับลงมาจนแทบไม่มีช่องว่าง "คุณปากแข็งได้ตลอดเวลาจริงๆ ศิรินทร์... แต่หัวใจของคุณที่เต้นแรงอยู่ใต้ร่มผ้านี่มันโกหกผมไม่ได้หรอกนะ" ริมฝีปากหยักลึกโน้มลงมาประทับจູບลงบนกลีบปากอิ่มสีระเรื่อทันทีโดยไม่รอให้เธอได้ตั้งตัว ความนุ่มนวลในคราแรกแปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อน ดุดัน และเว้าวอนในคราเดียวกัน ธาวินบดขยี้เรียวปากคู่นั้นด้วยความโหยหา รสจูบที่เปี่ยมไปด้วยประสบการณ์และความทรงจำร่วมกันในอดีตทำให้สมองของศิรินทร์ขาวโพลนไปชั่วขณะ มือเรียวที่เคยพยายามผลักไสกลับเปลี่ยนเป็นกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นโดยไม่รู้ตัว สัมผัสจากปลายนิ้วที่ลูบไล้ไปตามแนวสันหลังผ่านเนื้อผ้า สร้างกระแสไฟฟ้าแล่นพล่านไปทั่วสรรพสรีระ ความเงียบงันภายในห้องสวีทถูกแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจหอบกระชั้น ร่างกายที่เคยต่อต้านกลับอ่อนยวบลงภายใต้รุกฆาตอันช่ำชองของชายหนุ่มผู้กุมหัวใจเธอไว้ในกำมือ ความโหยหาที่ถูกกดทับมานานนับปีระเบิดออกมาโดยไม่มีใครยอมใคร ศิรินทร์เผยริมฝีปากออกอย่างไร้การป้องกัน เปิดทางให้ลิ้นร้อนรุกล้ำเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำอย่างเอาแต่ใจ มือหนาเลื่อนลงมาโอบกระชับสะโพกกลมกลึง ยกตัวเธอขึ้นจนเรียวขาเนียนเกี่ยวรัดรอบเอวสอบของเขาโดยอัตโนมัติ ความแนบชิดที่ร้อนระอุทำให้เคมีระหว่างคนทั้งคู่แผดเผาราวกับเปลวไฟที่โหมกระหน่ำในยามค่ำคืน "หยุด... อื้อ... ธาวิน พอได้แล้ว..." ศิรินทร์พยายามเปล่งเสียงประท้วงเมื่อริมฝีปากถูกปล่อยให้เป็นอิสระชั่วครู่ ดวงตาฉ่ำน้ำด้วยพิษสวาทจ้องมองเขาอย่างเอาเรื่อง แม้ร่างกายจะสั่นเทาด้วยความวาบหวามที่เขาสร้างขึ้นก็ตาม "ผมหยุดไม่ได้หรอกศิรินทร์... และคุณก็รู้ดีว่าคุณเองก็ไม่อยากให้ผมหยุดเหมือนกัน" ธาวินกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย ก่อนที่เขาจะอุ้มร่างบางเดินตรงไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่กลางห้อง แสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องลงมากระทบเรือนร่างที่บิดเร้าด้วยแรงอารมณ์ ทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันท่ามกลางบทเพลงแห่งการไถ่บาปและความปรารถนาอันลึกซึ้ง ทุกสัมผัส ทุกหยาดเหงื่อ และทุกเสียงครางแผ่วเบาคือเครื่องยืนยันว่า ต่อให้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน หัวใจของพวกเขาก็ยังคงผูกติดกันด้วยโซ่ตรวนแห่งพันธนาการที่ไม่มีวันตัดขาด รุ่งอรุณแห่งวันใหม่มาเยือนพร้อมกับแสงแดดที่ลอดผ่านผ้าม่านโปร่ง ศิรินทร์ลืมตาตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนกว้างที่ว่างเปล่า ความปวดร้าวระบมไปทั่วร่างคือหลักฐานชั้นดีของค่ำคืนอันเร่าร้อนที่ผ่านมา เธอนวดขมับตัวเองเบาๆ ด้วยความหงุดหงิดที่เผลอปล่อยใจไปกับเสน่ห์ของอดีตสามีอีกครั้ง ขณะที่เธอกำลังจะก้าวลงจากเตียง สายตากลับเหลือบไปเห็นโทรศัพท์มือถือราคาแพงของธาวินที่วางคว่ำอยู่บนโต๊ะทำงานริมหน้าต่าง หน้าจอของมันสว่างวาบขึ้นเพราะมีข้อความแจ้งเตือนเข้ามารัวๆ ศิรินทร์ไม่ได้ตั้งใจจะละลาบละล้วงความเป็นส่วนตัว แต่ชื่อผู้ส่งบนหน้าจอที่ปรากฏขึ้นเด่นชัด กลับทำให้เลือดในกายของเธอเย็นเฉียบลงในพริบตา *ข้อความจาก: เลขาฯ ส่วนตัว* *"ท่านประธานคะ... ผลตรวจ DNA ของเด็กชายธีร์ ลูกชายของคุณปาริฉัตร ที่คุณให้ตรวจสอบอย่างเร่งด่วน... ออกมาแล้วค่ะ ตรงกับคุณธาวิน 99.99% ค่ะ"* ดวงตาคู่งามเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจสุดขีด ลลมหายใจสะดุดกึก ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน เมื่อความจริงอันน่าสะพรึงกลัวเกี่ยวกับสายเลือดที่ซ่อนเร้นกำลังพุ่งเข้ากระแทกหน้าเธออย่างจัง! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านมรสุมหัวใจไปพร้อมกับศิรินทร์และธาวินนะคะ รสรินกลิ่นกำมะหยี่สัญญาว่าจะถ่ายทอดบทสรุปที่เข้มข้นที่สุดให้ทุกท่านในตอนต่อไปค่ะ!