เกมการเมืองในคาสิโน

เสียงดนตรีแจ๊สคลอเคล้ากับเสียงแก้วคริสตัลกระทบกันเบาๆ ในห้องรับรองวีไอพีชั้นบนสุดของ ‘แกรนด์ โอเรียนเต็ล’ คาสิโนและคอมเพล็กซ์หรูแห่งใหม่ที่เพิ่งเปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่ แสงไฟนีออนสีอำพันสาดส่องผ่านกระจกใสบานยักษ์สะท้อนภาพมหานครยามค่ำคืนที่ราวกับถูกสยบไว้ใต้แทบเท้าของใครบางคน—และ ‘ใครคนนั้น’ กำลังยืนอยู่เบื้องหลังพิมรดาในชุดราตรีเกาะอกสีดำสนิท ผ่าสูงจนเผยให้เห็นเรียวขาเนียนระหงทุกครั้งย่างก้าว “จำคำที่ผมพูดเมื่อคืนไม่ได้หรือไงคะ พิมรดา... ว่าพี่ชายสารเลวของเธอควรโดนจัดการยังไงก่อนดี” เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดใบหู พร้อมกับปลายนิ้วแข็งกระด้างที่ลากไล้ตามแนวสันกระดูกสันหลังผ่านเนื้อผ้าซาตินบางเบา ส่งผลให้ขนกายของเธอลุกชันวาบ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับกลองศึก ความทรงจำจากคำขู่ของภคินเมื่อคืนยังคงกรีดลึกอยู่ในโสตประสาท พี่ชายของเธอ—ภาคภูมิ—หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยหลังจากก่อเรื่องงามหน้า และตอนนี้เธอกำลังยืนอยู่ท่ามกลางดงเสือดาวสิงห์กระทิงแรด ในฐานะ ‘คนสนิท’ ของเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเอเชีย พิมรดากลืนก้อนสะอื้นลงคออย่างยากลำบาก เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ปรับสีหน้าให้เรียบเฉยที่สุดก่อนจะหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับร่างสูงใหญ่ที่ยืนค้ำฟ้าอยู่ตรงหน้า “พิมทำหน้าที่ของตัวเองดีที่สุดแล้วค่ะ เฮียคิน... แลกกับการที่เฮียจะไม่ส่งคนไปเด็ดหัวพี่ชายพิมก่อนกำหนด” น้ำเสียงของเธอสั่นพร่าเล็กน้อย แต่ดวงตากลมโตกลับฉายแววท้าทายอย่างดื้อรั้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ภคินโปรดปรานที่สุด มุมปากหยักลึกยกยิ้มเหี้ยมเกรียม ภคินยื่นมือหนาขึ้นบีบคางฉัตรของเธอไว้ด้วยความหมั่นเขี้ยว ออกแรงกดพอให้รู้สึกเจ็บแปล๊บแต่ไม่ถึงกับร้าวราน ดวงตาคมกริบสีนิลกวาดมองสำรวจเรือนร่างเย้ายวนในชุดราตรีที่เขาเป็นคนเลือกให้ด้วยตัวเอง สายตานั้นร้อนแรงราวกับจะแผดเผาเสื้อผ้าให้มลายหายไปในพริบตา “เด็กดื้อ...” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เธอคิดจริงๆ เหรอว่าแค่มายืนยิ้มรับแขกบ้านแขกเมืองในงานเปิดตัวคาสิโน แล้วจะทำให้ผมลืมเรื่องบนเตียงของเราเมื่อคืนได้... หึ เธอมันก็แค่ลูกนกปีกหักที่ไม่มีทางบินหนีพ้นจากกรงทองของผมหรอกนะ พิม” สัมผัสจากปลายนิ้วที่ลูบไล้ริมฝีปากอิ่มทำให้เธอสะท้านเฮือก กลิ่นกายบุรุษเพศผสมผสานกับน้ำหอมราคาแพงและกลิ่นอายอันตรายรอบตัวเขา หลอมละลายความแข็งกร้าวของเธอให้เหลวเป๋วในเวลาไม่กี่วินาที พิมรดาเม้มริมฝีปากแน่น พยายามเบือนหน้าหนีความวาบหวามที่พุ่งพล่านขึ้นมาอย่างไร้ทิศทาง แต่ภคินกลับไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น มืออีกข้างรวบเอวคิ้วคากของเธอเข้าประชิดแนบชิดจนแผ่นอกแกร่งบดเบียดกับยอดอกอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจ “คืนนี้... หลังงานเลี้ยงเลิก” เขากระซิดชิดริมฝีปากเธอ ร้อนผ่าวและจาบจ้วง “เรามีบัญชีที่ต้องสะพายกันยาวๆ พิมรดา เตรียมตัวรับมือกับ ‘บทลงโทษ’ ของเฮียไว้ให้ดีก็แล้วกัน” ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้โต้ ฯ เถียง ประตูห้องรับรองวีไอพีก็ถูกผลักออกอย่างไร้มารยาท ร่างระหงของมาดามซูเฟย ในชุดกี่เพ้าผ่าสูงสีแดงเพลิงประดับลวดลายมังกรทองก้าวเข้ามาด้วยท่าทีเย้ายวนและทรงอำนาจ รอยยิ้มพรายบนใบหน้าเฉี่ยวคมไม่ได้ช่วยลดทอนความน่ากลัวในแววตาคู่คมนั้นลงได้เลยแม้แต่น้อย “โอ้... ดูเหมือนฉันจะมาขัดจังหวะเวลาสวีทของท่านประธานกับ ‘เด็กใหม่’ เข้าสินะคะเนี่ย” ซูเฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดจะเยาะหยันเล็กน้อย สายตาดุดลวดลายเสือสาวกวาดมองพิมรดาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความเหยียดหยามอย่างไม่คิดจะปิดบัง ภคินผละตัวออกจากพิมรดาอย่างช้าๆ สีหน้าเปลี่ยนเป็นความเย็นชาไร้อารมณ์ทันที ดวงตานิลกาฬหันไปมองแขกผู้ไม่ได้รับเชิญด้วยความรำคาญใจอย่างเห็นได้ชัด “รู้ตัวก็ดีนี่ครับ ซูเฟย” ภคินเอ่ยเสียงเรียบ แต่กดดันจนบรรยากาศในห้องลดฮวบลงหลายองศา “คาสิโนสาขาใหม่นี่กว้างขวางพอจะให้คุณเดินไปไหนมาไหนก็ได้ ทำไมถึงเลือกจะเดินเข้ามาในเขตหวงห้ามล่ะครับ” ซูเฟยหัวเราะในลำคอเบาๆ เดินน่องเรียวเข้ามาใกล้ โดยไม่เกรงกลัวรัศมีอำนาจของเจ้าบ้านเลยสักนิด เธอยื่นมือเรียวยาวไปแตะที่ปกเสื้อสูทของภคินอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะช้อนตาขึ้นมองชายหนุ่มด้วยความหมายลึกซึ้ง “ก็เพราะฉันได้ยินมาว่า... ของเล่นชิ้นใหม่ของเฮียคินชิ้นนี้น่าสนใจไม่เบานี่คะ ถึงขั้นยอมเอาผลกำไรครึ่งหนึ่งของบ่อนมาค้ำประกันความปลอดภัยให้พี่ชายเธอ... ฉันแค่อยากมาเห็นหน้า ‘ผู้หญิงราคาแพง’ คนนี้ให้ชัดๆ ว่ามีดีอะไร ถึงทำให้เสือร้ายอย่างเฮียยอมสยบได้ขนาดนี้” คำพูดจาถางถางนั้นทำให้พิมรดากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ เธอไม่ใช่ผู้หญิงของเขา เธอเป็นเพียงเชลย... เป็นทาสรับใช้ที่ต้องชดใช้หนี้กรรมแทนพี่ชายต่างหาก! แต่ทว่า ยิ่งซูเฟยพูดจาดูถูกเธอมากเท่าไหร่ สายตาที่ภคินมองกลับมาทางเธอกลับยิ่งลึกล้ำและแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของมากขึ้นเท่านั้น “ระวังปากหน่อย ซูเฟย” ภคินปัดมือของหญิงสาวออกอย่างไร้เยื่อใย น้ำเสียงดุดันดั่งราชสีห์คำราม “ผู้หญิงคนนี้เป็นของผม... และต่อให้เธอจะแลกมาด้วยอะไร มันก็เรื่องของผม ไม่ใช่กงการอะไรที่คุณจะต้องมาสอดรู้สอดเห็น” ซูเฟยหน้าเสียไปเล็กน้อยแต่ก็ยังคงรอยยิ้มจอมปลอมไว้ได้ เธอเหลือบมองพิมรดาด้วยหางตาก่อนจะหัวเราะเบาๆ “ระวังตัวไว้ให้ดีก็แล้วกันนะคะ... ของเล่นชิ้นนี้อาจจะแหลกคามือเฮียเข้าสักวัน เพราะความลับที่พี่ชายเธอกุมไว้น่ะ... มันไม่ได้มีแค่เรื่องเงินหาสามัญธรรมดาหรอกนะ” สิ้นคำพูดนั้น มาดามซูเฟยก็หมุนตัวเดินสะบัดออกไปจากห้อง ทิ้งไว้เพียงความระفกคลุมเครือและความตึงเครียดที่ลอยวนอยู่ในอากาศ พิมรดานิ่งงั้น หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ‘ความลับที่พี่ชายกุมไว้’ งั้นเหรอ? มันหมายความว่ายังไงกันแน่? แต่ก่อนที่เธอจะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น เอวบางก็ถูกกระชากเข้าหาแผ่นอกแกร่งอีกครั้งอย่างรุนแรง ภคินก้มลงมองเธอด้วยแววตาดุดันที่เต็มไปด้วยเพลิงโทสะและแรงปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าจนยากจะควบคุม “เธอรู้อะไรมาอีก พิมรดา... บอกผมมาเดี๋ยวนี้!” “พิมไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้นนะคะ! เฮียคิน ปล่อยนะ...!” เสียงประท้วงถูกกลืนหายไปในลำคอทันที เมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวของภคินทาบทับลงมาบดขยี้อย่างไร้ความปรานี รสจูบทั้งดุดัน เร่าร้อน และเต็มไปด้วยความหึงหวงบ้าคลั่ง บดขยี้กลีบปากนุ่มจนบวมเจ่อ เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปตักตวงความหวานล้ำอย่างตะกละตะกลาม ราวกับต้องการลงโทษที่เธอกลัวคนอื่นมาล่วงเกิน และต้องการประกาศิตความเป็นเจ้าของเหนือร่างกายนี่ให้เด็ดขาด พิมรดาสั่นสะท้าน มือเล็กที่พยายามทุบตีอกแกร่งในตอนแรก ค่อยๆ อ่อนแรงลงและเปลี่ยนเป็นกำเสื้อสูทของเขาแน่นเมื่อสัมผัสวาบหวามแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ความโกรธเกรี้ยว ความหวาดกลัว และความเร่าร้อนหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียวภายใต้จูบอันดุเดือดที่ดึงเธอดิ่งจมดิ่งสู่ห้วงเสน่หาที่ไร้ทางหนี ในจังหวะที่ลมหายใจเริ่มขาดห้วงและสติกำลังจะหลุดลอย ภคินก็ผริมฝีปากออกช้าๆ หน้าผากของเขายังคงแนบชิดกับหน้าผากของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวรดรินอยู่ใกล้กันแค่นิดเดียว ดวงตาคมกริบมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำใส “คืนนี้... อย่าหวังว่าจะได้นอนเลย พิม” เสียงกระซิบพร่าต่ำข้างใบหูเต็มไปด้วยความดิบเถื่อนและคำประกาศิตที่เธอไม่มีวันหลุดพ้น “เพราะผมจะรื้อฟันความลับของพี่ชายเธอ... บนเตียงของผมเอง!” ในวินาทีที่ร่างของเธอถูกอุ้มขึ้นแนบอกและก้าวเดินไปยังห้องพักส่วนตัวด้านใน เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดๆ กัน พร้อมกับเสียงรายงานจากบอดี้การ์ดคนสนิทที่หน้าห้อง ซึ่งทำให้ฝ่าเท้าของภคินชะงักกง “เฮียครับ... สายรายงานด่วนจากหน่วยข่าวกรอง เราเจอตัวไอ้ภาคภูมิแล้วครับ... แต่มันไม่ได้อยู่คนเดียว มันกำลังเจรจากับ ‘คนของตระกูลหลี่’ ที่ศัตรูคู่อาฆาตของเรากำลังตามหาตัวอยู่ครับ!” ________________________________________ ขอบพระคุณรี้ด,ที่น่ารักทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางในเกมรักอันตรายครั้งนี้นะคะ