หนีสิคะ...ถ้าคิดว่ารอดมือเฮีย•ตอนที่ 2

ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

ผลงานโดย จูบแรกยามสายัณห์
กลิ่นอายบุหรี่ราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นกายเย็นยะเยือกของผู้ชายที่กุมชะตาชีวิตเธอไว้ ลอยอบอวลอยู่ทั่วห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นสูงสุดของคาสิโนหรู บรรยากาศรอบตัวอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ทว่าความเงียบงันกลับน่ากลัวเสียยิ่งกว่าเสียงคำรามใดๆ พิมรดายืนตัวสั่นเทาอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ แผ่นหลังตั้งตรงแม้ว่าเรียวขาแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น ดวงตากลมโตจ้องมองเอกสารสัญญาหนี้สินกองโตที่พี่ชายแท้ๆ ของเธอเซ็นค้ำประกันเอาไว้ด้วยความสิ้นหวัง ยอดเงินนับสิบล้านไม่ใช่สิ่งที่ผู้หญิงตัวคนเดียวจะหามาใช้คืนได้ในชั่วข้ามคืน... และเขาก็รู้ข้อนี้ดีที่สุด "พี่ชายเธอมันพวกผีพนันไร้ค่าที่เอาเลือดเนื้อของตัวเองมาแลกกับเศษเงิน" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบราวกับเสียงคำรามของราชสีห์ ภคินหรือเฮียคินขยับกายพิงพนักเก้าอี้หนังราคาแพง ดวงตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องเรือนร่างอรชรของหญิงสาวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยสายตาดิบเถื่อน ราวกับเสือร้ายที่กำลังพิจารณาเหยื่ออันโอชะในกรงเล็บ "แต่เฮียคะ... พิมขอเวลาอีกหน่อย พิมสัญญาว่าจะทยอยหาเงินมาคืนให้..." เสียงหวานเอ่ยสั่นพร่า พยายามประคับประคองสติที่กระเจิดกระเจิงไม่ให้แสดงความอ่อนแอออกมาต่อหน้าผู้ชายอันตรายคนนี้ "เวลา?" ภคินแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากหยักลึก เขาผุดลุกขึ้นเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้สูทสั่งตัดราคาแพงก้าวเข้ามาช้าๆ ทว่าทรงพลังกดดันจนพิมรดาต้องก้าวถอยหลังโดยสัญชาตญาณ กระทั่งแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบ "เธอเอาอะไรมาต่อรองกับฉัน พิมรดา? หน้าตาตื่นตระหนกนี่เหรอ หรือว่าเรือนร่างที่พี่ชายเธอเกือบจะเอามาขัดดอกตั้งแต่เมื่อคืนแล้วถ้าฉันไม่เข้าไปขวางไว้ก่อน" คำพูดนั้นจี้ใจดำจนพิมรดารู้สึกชาไปทั้งร่าง เลือดในกายสูบฉีดด้วยความโกรธและอับอายจนผ่าวร้อนที่ใบหน้า เธอเงยหน้าขึ้นสบตาคมดุอย่างไม่ยอมแพ้ แม้ขอบตาจะร้อนผ่าวด้วยหยาดน้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ "เฮียไม่มีสิทธิ์มาดูถูกพิม..." "ฉันมีสิทธิ์ทุกอย่างเหนือหนี้สินสิบล้านนั่น!" ภคินตวาดกร้าวเสียงต่ำ มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็กของเธอแล้วบีบแน่นด้วยแรงมหาศาลจนเธอนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ เขากระชากร่างบางเข้าหาตัวจนแผ่นอกแนบชิดกับแผงอกแกร่ง กลิ่นน้ำหอมผู้ชายปะปนกับความดุดันแผ่ซ่านจนพิมรดาแทบหยุดหายใจ "แต่ถ้าเธอยังอยากให้พี่ชายเธอมีลมหายใจเดินลอยไปลอยมาบนโลกนี้... ฉันมีข้อเสนอที่เธอปฏิเสธไม่ได้" หัวใจดวงน้อยกระหน่ำรัวราวกับกลองศึก ความตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่วผิวหนังทุกตารางนิ้วเมื่อใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนรดรินอยู่ข้างแก้มสรางความวาบหวามที่เธอเกลียดชังแต่กลับปฏิเสธไม่ได้ว่าสั่นสะท้าน "ข้อเสนออะไร..." เธอถามเสียงแผ่วเบา เรียวปากสั่นระริก "มาเป็นเมียลับของฉัน..." ภคินกระซิบชิดริมใบหู น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยแรงขับทางเพศและอำนาจครอบครองที่รุนแรง "อยู่บนเตียงของฉัน ปรนเปรอฉันทุกครั้งที่ฉันต้องการ... แลกกับการล้างหนี้ทั้งหมดให้พี่ชายเธอจบๆ ไป และเธอจะกลายเป็นผู้หญิงคนเดียวที่แตะต้องเงินสดของฉันได้ตามใจชอบ สนใจไหมล่ะ?" ข้อเสนออำมหิตที่ไร้ซึ่งเกียรติยศทำให้พิมรดาน้ำตาไหลพรากออกมาด้วยความคับแค้นใจ ร่างกายสะท้านไหวจากการถูกลดทอนคุณค่าให้เป็นเพียงเครื่องมือระบายความใคร่ แต่นัยน์ตาคู่คมที่จ้องมองมากลับไม่มีช่องว่างให้ปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย เขากำลังต้อนเธอจนมุมด้วยอำนาจและเงินตรา "เฮียมัน... คนใจร้าย..." เธอสะอื้นฮัก พยายามบิดข้อมือหนີจากการเกาะกุม แต่แรงของเธอมันช่างน้อยนิดเหลือเกินเมื่อเทียบกับมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล "ใช่... ฉันใจร้ายกับทุกคน ยกเว้นบนเตียงที่จะทำให้เธอครางชื่อฉันแทบไม่ทัน" ภคินไม่ปล่อยให้เธอได้ทันตั้งตัว มือหนาเปลี่ยนจากการบีบข้อมือมาเป็นโอบรั้งเอวคิ้วคอดกิ่วเข้าหาตัวอย่างแนบแน่น ก่อนจะประทับริมฝีปากร้อนผ่าวลงมาบดขยี้เรียวปากนุ่มของเธออย่างไร้ความปรานี รสจูบทั้งดิบเถื่อน ดุดัน และเต็มไปด้วยความกระหายหิวรุกรานจนพิมรดาแทบละลายคาอ้อมแขน ร่างกายที่เคยแข็งขืนค่อยๆ อ่อนปวกเปียก ปฏิกิริยาตอบสนองทางร่างกายทรยศความตั้งใจทั้งหมดเมื่อลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปาก ลมหายใจขาดห้วงท่ามกลางรสสวาทที่เขาเป็นผู้ชี้นำ เนิ่นนานกว่าที่ภคินจะยอมผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ปล่อยให้หญิงสาวหอบหายใจโกกาศเข้าปอดด้วยใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาฉ่ำน้ำมองเขาด้วยความเย้ายวนโดยไม่รู้ตัว รอยยิ้มพึงใจปรากฏขึ้นบนมุมปากของเจ้าพ่อหนุ่ม เมื่อเห็นว่าเหยื่อสาวเริ่มติดกับดักเสน่หาที่เขาวางไว้ทีละน้อย "คิดให้ดีนะพิมรดา..." เสียงกระซิบพร่าเลือนดังชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการจูบ "ว่าเธอจะเลือกเซ็นสัญญาเป็นผู้หญิงของฉันด้วยความเต็มใจ... หรือจะให้ฉันบังคับเธอจนกว่าเธอจะร้องขอชีวิตใต้ร่างฉันกันแน่" ทว่า ในจังหวะที่พิมรดากำลังจะอ้าปากเอ่ยคำตอบที่อาจเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล ประตูห้องทำงานบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะหยันที่ดังแทรกบรรยากาศอันเร่าร้อนเข้ามา "อุ๊ย... ดูเหมือนฉันจะมาขัดจังหวะเวลาสวีทของเฮียกับเด็กกะโปโลคนนี้หรือเปล่าคะเนี่ย?" ร่างระหงของมาดามซูเฟยในชุดเดรสผ้าไหมเข้ารูปเผยให้เห็นสัดส่วนเย้ายวนก้าวเข้ามาด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง ดวงตาคู่คมกวาดมองสภาพอันยุ่งเหยิงของทั้งคู่ด้วยรอยยิ้มเยาะ ก่อนที่เธอจะกระซิบประโยคถัดมาที่ทำให้เลือดในกายของพิมรดาเย็นเฉียบลงทันที "ระวังหน่อยนะคะเฮีย... ของเล่นชิ้นนี้ อาจจะราคาแพงเกินกว่าที่เฮียคิด... โดยเฉพาะถ้าความลับเรื่องหนี้สินก้อนนั้น ถูกเปิดเผยออกไปข้างนอก" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและอินไปกับเกมรักอันดุเดือดนี้ด้วยกันนะคะ
สารจากนักเขียน (จูบแรกยามสายัณห์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง หนีสิคะ...ถ้าคิดว่ารอดมือเฮีย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%