สายตาโลภของศัตรู

กลิ่นอายของไวน์แดงราคาแพงและควันซิการ์จางๆ ลอยคลุ้งอยู่ในห้องรับรองวีไอพีของคาสิโนหรู เสียงดนตรีแจズคลอเบาเคล้าไปกับเสียงหัวingเราะของเหล่านักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล แต่บรรยากาศรอบตัวพิมรดากลับเย็นเยียบราวน้ำแข็ง เมื่อสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองเธอด้วยความโลภระคนกระหายอย่างไม่คิดจะปิดบัง "คุณพิมรดานี่ช่างงดงามสะافتจนละสายตาไม่ได้เลยจริงๆ ครับ... ผมชักจะอิจฉาเฮียคินเขาเสียแล้วสิที่มีเพชรเม็ดงามไว้ในครอบครองคนเดียว" เสี่ยธนา นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ผู้มีอิทธิพลในแถบภาคใต้ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยิ้มหยดย้อย รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้าอูมเติมนั่น ขณะที่ดวงตาพะเน้าพะนอทอดมองตั้งแต่ลำคอระหงลงมาถึงเนินอกอิ่มที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดเดรสผ้าไหมสีดำสนิท พิมรดากลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง เธอขยับถอยหลังเล็กน้อยเพื่อรักษาระยะห่าง แต่พื้นที่จำกัดในห้องรับรองกลับทำให้เธอกลายเป็นกวางน้อยที่ติดกับดักของเสือร้ายกลายๆ "ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะเสี่ย... แต่พิมคิดว่าเราควรคุยกันเรื่องธุรกิจตามที่นัดหมายไว้จะดีกว่านะคะ" พิมรดาฝืนยิ้มตอบอย่างระมัดระวัง พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่นไหว แม้ในใจจะเริ่มหวาดหวั่นกับท่าทีที่ล่วงเกินเกินขอบเขตของอีกฝ่าย "เรื่องธุรกิจน่ะคุยกันเมื่อไหร่ก็ได้ครับ... แต่เรื่องความสุขของผมนี่สิ ถ้ารอช้าอาจจะขาดใจตายเสียก่อน" เสี่ยธนาหัวingเราะในลำคออย่างชอบใจ มือหนาที่เต็มไปด้วยแหวนทองฝังเพชรยื่นออกไปทำทีเป็นรินไวน์ใส่แก้วให้เธอ แต่จังหวะนั้นเองนิ้วมือหยาบกร้านกลับจงใจปัดผ่านหลังมือเนียนของหญิงสาวอย่างจงใจ ความตั้งใจลวนลามนั้นชัดเจนเสียจนพิมรดารู้สึกสะท้านวาบด้วยความขยะแขยง เธอรีบชักมือกลับทันทีราวกับถูกไฟลวก ใบหน้าหวานตึงขึ้นด้วยความไม่พอใจ "ระวังตัวด้วยนะคะเสี่ย... การล้ำเส้นคนของเฮียคิน อาจจะไม่ใช่ความคิดที่ดีนักหรอกค่ะ" พิมรดาเชิดหน้าขึ้น เอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเย็นชา แม้ภายในจะเริ่มหวาดผวาเมื่อนึกถึงเจ้าของชื่อที่เธอกล่าวถึง "ฮ่าๆๆๆ... เฮียคินเหรอ? เขาเป็นเจ้าพ่อคาสิโนก็จริง แต่นี่มันโลกธุรกิจ ผู้หญิงสวยๆ อย่างคุณ... ใครๆ ก็มีสิทธิ์ครอบครองทั้งนั้นแหละน่า ถ้าแลกกับผลประโยชน์ที่ผมจะให้... บางทีคุณอาจจะอยากเปลี่ยนเจ้านายก็ได้นะ" เสี่ยธนาหัวเราะร่าอย่างไม่เกรงกลัว พร้อมกับขยับตัวเข้ามาประชิดร่างบางมากขึ้น กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกลิ่นกายฉุนกึกจนพิมรดารู้สึกคลื่นไส้ "ถอยไปนะคะ!" พิมรดาตวาดเสียงกร้าว พร้อมกับสะบัดตัวหนีจนชนเข้ากับโต๊ะกระจกด้านหลัง แก้วไวน์ล้มคว่ำลงพื้นแตกกระจายเสียงดังเพล้ง แต่ก่อนที่เสี่ยธนาร่างท้วมจะได้ยื่นมือมาคว้าแขนเรียวของเธอ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มสั่งตัดพิเศษก็ก้าวเข้ามาประชิดตัวด้วยความเร็วราวดั่งพายุหมุน บรรยากาศรอบกายของผู้มาใหม่แผ่รังสีความทมิฬและอำนาจมืดอันน่าสะพรึงกลัวออกมาจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงทันที ปัง! มือหนาของภคินกระแทกเข้ากับผนังห้องกระจกด้านหลังเสี่ยธนากลางอากาศ เสียงนั้นดังสนั่นจนทำให้นักธุรกิจรุ่นใหญ่สะดุ้งสุดตัว ดวงตาคมกริบสีนิลดั่งซาตานทอประกายวับโรจน์ด้วยเพลิงโทสะที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้เป็นจุล เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนเต้นตุบๆ บ่งบอกถึงอารมณ์ที่พุ่งทะยานถึงขีดสุดจนแทบควบคุมไม่อยู่ "มือสกปรกของมึง... ส่วนไหนที่แตะต้องผู้หญิงของกูวะ?" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยลอดไรฟันทีละคำ น้ำเสียงนั้นไม่ได้ดังมาก แต่มันกลับเย็นเยียบและเต็มไปด้วยกลิ่นอายความตายที่ทำให้คนฟังขนลุกซู่ เสี่ยธนาหน้าถอดสีทันที เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นเต็มใบหน้าเมื่อเผชิญหน้ากับสายตาพิฆาตของเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล "เฮีย... เฮียคิน! คือผม... ผมแค่ทักทายตามประสา..." "ทักทาย?" ภคินแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นที่มุมปาก แต่นัยน์ตากลับไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ นอกจากความเหี้ยมโหด "มึงไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะมองหน้าเธอ... ไอ้แก่ตัณหากลับ!" เพี๊ยะ! หมัดหนักหน่วงพุ่งเข้าเสยเข้าที่ปลายคางของเสี่ยธนาอย่างจังจนร่างอ้วนท้วมเซถลาล้มคว่ำไม่เป็นท่า เลือดสดๆ ไหลซึมออกจากมุมปากของนักธุรกิจผู้ยิ่งใหญ่ในพริบตา ความโกลาหลเกิดขึ้นย่อมๆ ในห้องรับรอง บอดี้การ์ดชุดดำของภคินกรูเข้ามาล้อมกรอบพร้อมอาวุธครบมือ แต่เจ้านายของพวกเขากลับยกมือขึ้นห้ามด้วยแววตาเหี้ยมเกรียม พิมรดายืนตัวสั่นเทิ้มด้วยความตกใจ เธอยังไม่เคยเห็นภคินเดือดดาลถึงขั้นลงไม้ลงมือกับแขกคนสำคัญของคาสิโนด้วยตัวเองมาก่อน ร่างสูงหันขวับกลับมามองเธอ สายตาที่กวาดสำรวจเรือนร่างเธอนั้นเต็มไปด้วยความหวงแหน ความโกรธเกรี้ยว และความกระหายที่ถูกจุดชนวนจนลุกโชน ภคินก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอในสามก้าว มือหนารวบเอวบางเข้าหาตัวอย่างแรงจนแผ่นอกแนบชิดกับอกแกร่งของเขา ความโกรธที่คุโชนอยู่ในอกทำให้ลมหายใจของเขาหอบกระชั้น ร้อนผ่าวรดอยู่ข้างแก้มเนียน "กล้าดียังไง... ถึงปล่อยให้มันแตะต้องตัวเธอ?" เสียงกระซิบพร่าต่ำข้างใบหูเต็มไปด้วยแรงกดดันที่ทำเอาพิมรดาแทบหายใจไม่ออก "พิม... พิมไม่ได้ตั้งใจ..." เธอยังไม่ทันแก้ตัวจบ ริมฝีปากร้อนจัดของเขาก็โน้มลงมาประกบปิดเรียวปากเธอทันทีอย่างไร้ความปรานี เป็นจูบที่ทั้งดุดัน เร่าร้อน และเต็มไปด้วยโทษทัณฑ์ที่เธอไม่ได้ก่อ แต่มันกลับกักขังลมหายใจและสติสัมปชัญญะของเธอให้หลอมละลายลงในอุ้งมือเขาอย่างรวดเร็ว ภคินบดขยี้เรียวปากอิ่มด้วยความโกรธปนความหึงหวงที่กัดกินหัวใจ มือหนาข้างหนึ่งบีบกรามเธอให้เผยอรับสัมผัส ลิ้นร้อนรุกล้ำเข้ามาตักตวงความหวานล้ำอย่างตะกละตะกลามจนร่างบางอ่อนยวบยาบ ต้องใช้แผงอกแกร่งของเขาเป็นที่พิงพัก รสจูบที่ปะปนด้วยกลิ่นไวน์และรสชาติคาวเลือดจางๆ ยิ่งเพิ่มความเร่าร้อนดิบเถื่อนจนหัวใจพิมรดาสั่นระรัว เมื่อผละริมฝีปากออกอย่างนึกเสียดาย ภคินซุกใบหน้าคมคายลงกับซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มผิวเนื้ออ่อนจนเกิดรอยแดงช้ำเพื่อตีตราความเป็นเจ้าของ ท่ามกลางสายตาของบอดี้การ์ดและร่างของเสี่ยธหน้าที่นอนโอญครวญอยู่กับพื้น "จำไว้... พิมรดา" เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดผิวเนื้อที่สั่นสะท้าน "เธอเป็นของฉัน... คนเดียวเท่านั้น ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์แตะ... แม้แต่ปลายนิ้ว!" แต่ทว่า ในจังหวะที่หัวใจเธอกำลังเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่นและแรงปรารถนาที่เขาเป็นคนจุดไฟ เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของภคินก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ ภคินขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด ควักโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอ ปลายนิ้วเรียวที่กำลังจะกดตัดสายกลับชะงักกึก เมื่อชื่อของผู้โทรเข้าปรากฏหราอยู่บนหน้าจอ... ชื่อของคนที่เขาเกลียดชังและพยายามตามล่าตัวมาตลอดสัปดาห์ "เฮียคินคะ..." เสียงกระซิบของพิมรดารั้งสติเขาไว้ แต่สายตาคมกริบของภคินกลับจับจ้องไปยังหน้าจอด้วยแววตาที่เปลี่ยนเป็นความเหี้ยมเกรียมยิ่งกว่าเดิม - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ขอบคุณมากๆ นะคะที่ติดตามอ่านจนจบตอนค่ะ