สบตากับซาตาน

กลิ่นสาบป่าชื้นแฉะผสมผสานกับกลิ่นควันบุหรี่ราคาแพงลอยอลวนอยู่ในห้องทำงานมืดทึบ แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะส่องกระทบสันจมูกโด่งเป็นคมและกรามหนาที่ขึ้นไรหนวดเคราจางๆ ของเจ้าของไร่ ปลายนิ้วแกร่งคีบมวนนิคโคตินไว้หลวมๆ ขณะที่ดวงตาสคมกริบราวนับเหยื่อของเสือร้ายกำลังจดจ้องร่างโปร่งที่ยืนตัวสั่นด้วยความโกรธอยู่เบื้องหน้า รวินท์เม้มริมฝีปากแน่นจนแทบห่อเลือด ความอับอายและรสสัมผัสจาบจ้วงจากเหตุการณ์ในห้องเก็บศพยังคงร้อนผ่าวอยู่บนพวงแก้มและต้นคอ แต่นักพฤกษศาสตร์หนุ่มไม่มีวันยอมก้มหัวให้ไอ้บ้านป่าเถื่อนนี่เด็ดขาด "คุณมันบ้าไปแล้ว พ่อเลี้ยงพิทักษ์!" รวินท์เค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตากลมโตฉายแวววาวโรจน์ด้วยความเดือดดาล "จับตัวผมมา ขู่กรรโชกผมแถมยัง... ยังใช้อำนาจบาทใหญ่รังแกคนไม่มีทางสู้ คิดว่าที่นี่ไม่มีกฎหมายหรือไง!" พิทักษ์พ่นควันสีเทาจางออกจากปาก รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากหยักลึก เขาไม่แม้แต่จะสะทกสะท้านกับคำด่าทอเหล่านั้น กลับวางบุหรี่ลงบนเขี่ยบุหรี่กระจกอย่างใจเย็น ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้เสื้อเชิ้ตสีเข้มพับแขนเสื้อขึ้นจนเห็นมัดกล้ามและเส้นเลือดปูดโปนขยายอาณาเขตคุกคามจนอากาศรอบตัวรวินท์เริ่มเบาบางลง "กฎหมายเหรอ..." เสียงทุ้มต่ำพร่าเอ่ยทวนคำราวกับมันเป็นเรื่องตลกขบขัน พิทักษ์ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่ทว่ากดดันจนคนที่ยืนอยู่ต้องถอยหลังโดยสัญชาตญาณ "อยู่ที่นี่... กูคือคนกำหนดกฎ คุณเดินเข้ามาในอาณาเขตของกู เหยียบย่ำซากศพในที่ดินของกู แล้วยังกล้ามาทำปากเก่งใส่กูเหรอ รวินท์" "ผมแค่มาทำวิจัย! ต้นไม้ประหลาดพวกนั้นมันเป็นสายพันธุ์ใหม่ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ผมไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับฆาตกรรมหรือศพพวกนั้นทั้งสิ้น!" รวินท์เถียงกลับเสียงแข็ง แม้แผ่นหลังจะชนเข้ากับชั้นหนังสือไม้เนื้อแข็งจนหนีไปไหนไม่ได้แล้วก็ตาม พิทักษ์ไม่ฟังคำแก้ตัว ร่างสูงใหญ่ก้าวประชิดจนแทบไม่มีช่องว่างระหว่างกัน กลิ่นกายผสมผสานกลิ่นอายดินป่าและน้ำหอมผู้ชายราคาแพงโชยเข้าปะทะนาวิกโยธินของรวินท์จนใจสั่นระทึก มือหนาเอื้อมไปทาบกับชั้นหนังสือบล็อกทางหนีทีไล่ของอีกฝ่ายไว้ ทั้งสองข้าง สร้างกรงล้อมกลายๆ ที่กักขังนักพฤกษศาสตร์หนุ่มไว้ในอาณัติ "ปากเก่งนักนะ..." พิทักษ์โน้มใบหน้าลงมาต่ำ จนลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดอยู่ข้างแก้มเนียน "เวลาที่อยู่ต่อหน้าศพคุณทำเป็นเก่งนัก แต่ทำไมตอนนี้ตัวถึงได้สั่นขนาดนี้ล่ะ หื้ม? หรือว่า... กลัวกู... หรือกำลังกลัวใจตัวเองกันแน่ ที่มันดันรู้สึกดีตอนที่กูสัมผัสคุณ" "ไอ้...!" รวินท์หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธปนความอับอายที่ถูกจี้จุดดำมืดในใจ มือเรียวง้างขึ้นหมายจะตบหน้าคนหลงตัวเองสักฉาด แต่ทว่า... เร็วกว่าความคิด ข้อมือบางถูกคว้าหมับไว้ด้วยมือหนาราวกับคีมเหล็ก พิทักษ์รวบข้อมือทั้งสองข้างของรวินท์ขึ้นไปตรึงไว้เหนือหัวด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย แรงมหาศาลทำให้รวินท์นิ้วชาและขยับเขยื้อนไม่ได้ดั่งใจ "ปล่อยนะ! บอกให้ปล่อยไง!" รวินท์ดิ้นรนสุดแรง พยายามใช้ท่อนขากระทืบลงไปที่รองเท้าหนังของอีกฝ่าย แต่พิทักษ์กลับใช้ท่อนขาแข็งแกร่งแทรกเข้ามาขัดขวาง บดเบียดแนบชิดสะโพกสอบเข้ากับร่างโปร่งจนความร้อนแผ่ซ่านทะลุเนื้อผ้า แววตาดิบเถื่อนของเจ้าพ่อไร่กาแฟเปลี่ยนเป็นสีเข้มจัดยามที่มองสำรวจริมฝีปากอิ่มที่กำลังเม้มเข้าหากันด้วยความคับแค้นใจ ความปรารถนาดิบๆ พลุ่งพล่านขึ้นในอกราวกับไฟป่า พิทักษ์โน้มใบหน้าลงต่ำจนปลายจมูกโด่งคลอเคลียอยู่กับซอกคอหอมกรุ่นที่เต้นตุบๆ "ถ้าคุณยังดื้อด้าน... และปากดีใส่กูอีกแม้แต่คำเดียว..." พิทักษ์กระซิบเสียงต่ำพร่า ริมฝีปากหยักร้อนผ่าวแตะเบาๆ ที่ผิวเนื้ออ่อนนุ่มจนรวินท์สะท้านเฮือก ขนลุกชันไปทั้งร่าง "กูจะทำให้คุณลืมวิธีเดินออกไปจากปางหมอกนี้เลย... รวินท์" ความเงียบงันและแรงกดดันทางเพศที่ตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่วห้องทำงาน รวินท์หอบหายใจถี่กระชั้น เม้มปากแน่นด้วยความเจ็บใจและวาบหวามในเวลาเดียวกัน ดวงตากลมโตจ้องมองใบหน้าคมคายที่อยู่ห่างเพียงคืบอย่างหวาดหวั่นและท้าทายในคราวเดียว แต่ก่อนที่รวินท์จะได้สวนคำพูดเชือดเฉือนใดกลับไป เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งร้อน ตามด้วยเสียงบานประตูที่ถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต "พ่อเลี้ยงครับ! แย่แล้วครับ..." ลูกน้องคนสนิทวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้อง ใบหน้าซีดเผือดจนเห็นได้ชัดเจน "คนงานไปเจอ... ไปเจอศพใหม่อีกศพแล้วครับที่ท้ายไร่ แต่สภาพศพคราวนี้... มันถูกฝังไว้ใต้ต้นไม้ประหลาดต้นนั้น และข้างศพ... มีเข็มกลัดประจำตัวของใครบางคนตกอยู่ครับ!" พิทักษ์ชะงัก ดวงตาคมกริบผละออกจากใบหน้าของรวินท์ทันที บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนจากความเร่าร้อนดุดันเป็นความเยียบเย็นและอันตรายถึงชีวิตในเสี้ยววินาที รวินท์ใจกระตุกวูบเมื่อเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของคนตรงหน้า ขณะที่ความลับบางอย่างกำลังจะถูกกระชากลากดินขึ้นมา โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของหมอผีวัยรุ่นเสมอนะครับ