ค่ำคืนแห่งการประชันฝีมือ

กลิ่นอายความกดดันของเนยละลายและช็อกโกแลตแท้เปอร์เซ็นต์สูงคละคลุ้งไปทั่วสตูดิโอทำขนมขนาดใหญ่ของรายการแข่งขันระดับประเทศ แสงไฟจากสปอตไลท์สาดส่องลงมายังโต๊ะปฏิบัติการสเตนเลสสตีลที่ถูกกั้นกลางด้วยความเงียบงันและสายตาที่พร้อมจะกินเลือดกินเนื้อ ลีลาวดีสูดลมหายใจเข้าลึก3วินาที มือเรียวภายใต้ถุงมือผ้าสีขาวสนิทกำตะกร้อตีไข่แน่นจนข้อต่องอขาวโพลน หัวใจของเธอกำลังเต้นโครมครามไม่ใช่เพราะความตื่นเต้น แต่เป็นเพราะรัศมีเย็นชาอันคุ้นเคยที่แผ่ออกมาจากอีกฟากของห้องส่ง การแข่งขันทำขนมเฉพาะกิจครั้งนี้ถูกจัดขึ้นโดยสปอนเซอร์รายใหญ่... และแน่นอนว่าหนึ่งในคณะกรรมการกิตติมศักดิ์ผู้มีอำนาจชี้เป็นชี้ตายผลงานของเธอในค่ำคืนนี้ คือผู้ชายที่เธอเคยใช้คำว่า "สามี" ร่วมกันอย่างภาคิน "หมดเวลาสำหรับความลังเลแล้วค่ะเชฟน้ำหวาน" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลของธนภัทรดังขึ้นข้างกาย พร้อมกับมือหนาที่วางลงบนบ่าของเธอเบาๆ เพื่อถ่ายทอดความอบอุ่นและดึงสติเธอกลับมาจากห้วงความคิดอันดำมืด ลีลาวดีเงยหน้าขึ้นสบตารุ่นพี่ผู้มีพระคุณ เธอพยักหน้ารับช้าๆ ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับความจริงตรงหน้า บอร์ดบริหารและกรรมการชุดนี้ไม่ได้มีแค่ผู้เชี่ยวชาญด้านอาหาร แต่มีภาคินนั่งไขว่ห้างอยู่ตรงกลางด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา นัยน์ตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องมาที่เธอราวกับเสือจ้องตะครุบเหยื่อ มันเป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความสำนึกผิด ความโหยหา และความเย่อหยิ่งที่พยายามปกปิดรอยร้าวในใจเอาไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย "หัวข้อในค่ำคืนนี้คือ 'รสชาติแห่งการไถ่บาปและความทรงจำที่แตกสลาย'" พิธีกรสาวประกาศก้องผ่านไมโครโฟน "เวลาสองชั่วโมง... เริ่มได้ค่ะ!" ทันทีที่สัญญาณเริ่มต้นดังขึ้น ทั่วทั้งห้องก็เต็มไปด้วยเสียงอุปกรณ์กระทบกันระงม ลีลาวดีไม่รอช้า เธอเริ่มลงมือทำ 'มูสช็อกโกแลตสอดไส้ราสเบอร์รี่เปรี้ยวอมหวาน' ขนมชนิดเดียวกันกับที่เธอเคยทำในวันครบรอบแต่งงานเมื่อหลายปีก่อน วันที่ภาคินปฏิเสธมันด้วยความรังเกียจและบอกว่ามันไร้รสนิยม ทุกย่างก้าวของการผสมแป้ง การตีวิปครีม และการตกแต่งด้วยแผ่นทองคำเปลวบริสุทธิ์ เต็มไปด้วยความตั้งใจและคราบน้ำตาที่ถูกกลืนหายไปในลำคอ เธอต้องการพิสูจน์ให้ผู้ชายไร้หัวใจคนนั้นเห็นว่า ขนมชิ้นนี้ในวันที่ไร้เงาของเขา มันมีค่าและงดงามเพียงใด เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วดั่งสายน้ำเชี่ยวกราก เมื่อเสียงระฆังหมดเวลาดังขึ้น ความเงียบสงัดก็โรยตัวลงมาอีกครั้ง ถึงเวลาส่งมอบผลงาน ลีลาวดีเดินถือจานขนมเค้กสีแดงเข้มดั่งทับทิมมาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะกรรมการ มือของเธอมั่นคง ไม่สั่นเทาเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าหัวใจจะเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอกเมื่อเธอต้องสบตากับภาคินที่ลุกขึ้นยืนช้าๆ เพื่อรอชิมฝีมือของเธอ ภาคินใช้ช้อนเงินตักชิ้นขนมปะปนกับซอสราสเบอร์รี่สีแดงฉานเข้าปาก ชั่ววินาทีนั้น สันจรามของเขาขยับเกร็ง ดวงตาคมเข้มเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย รสชาติความหวานละมุนที่ตัดกับความเปรี้ยวบาดลึกปลายลิ้น กระชากความทรงจำในอดีตให้ย้อนกลับมาทุบตีหัวใจของเขาอย่างโหดร้าย มันคือรสชาติแห่งความผิดพลาดที่เขาไม่มีวันย้อนกลับไปแก้ไขได้ "เป็นอย่างไรบ้างครับท่านประธานภาคิน?" เสียงของพิธีกรเอ่ยถามทำลายความเงียบ ภาคินวางช้อนลงกระทบจานเสียงดังสนั่น เขากวาดสายตามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยแววตาที่ไหวระริกอย่างที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและสั่นเครือเล็กน้อยยามเอ่ยคำวิจารณ์ออกมา "รสชาตินี้..." ภาคินกลืนก้อนสะอื้นลงคออย่างยากลำบาก "มันทั้งงดงาม... และเจ็บปวดในเวลาเดียวกัน เป็นฝีมือที่สมบูรณ์แบบที่สุด... จนคนทำไม่สมควรได้รับมันจากผมในอดีตเลย" เสียงฮือฮาเบาๆ ดังขึ้นรอบห้อง แต่ลีลาวดีกลับเพียงแค่ยกยิ้มมุมปาก ยิ้มที่ไม่ได้มีความสุข แต่มันคือรอยยิ้มของการทวงคืนศักดิ์ศรีที่เธอรอคอยมานานแสนนาน เธอกำลังจะเปิดปากตอกกลับด้วยถ้อยคำเชือดเฉือนตามแบบฉบับของเธอ แต่ทว่า... พรึบ! จู่ๆ ไฟในสตูดิโอขนาดใหญ่ก็ดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ ความมืดมิดเข้าปกคลุมชั่วขณะ ตามมาด้วยเสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นสนั่นตึก ก่อนที่จอแอลอีดีขนาดมหึมาหลังเวทีจะถูกแฮกโดยบุคคลปริศนา ภาพวิดีโอจากกล้องวงจรปิดนอกห้องส่งถูกฉายขึ้นเด่นชัด ท่ามกลางความตกใจของทุกคนในที่นั้น ภาพเด็กชายตัวน้อยหน้าตาน่ารักอายุราวๆ สี่ขวบ กำลังยืนร้องไห้จ้าอยู่หน้าลิฟต์ โดยมีพี่เลี้ยงคอยปลอบโยน และเสียงใสแจ๋วของเด็กชายคนนั้นก็ตะโกนลั่นผ่านลำโพงที่เชื่อมต่อกับระบบเสียงหลักของสตูดิโอ "คุณแม่ขา! มีผู้ชายแปลกหน้าคนนี้บอกว่าเป็นคุณพ่อ... เขาบังคับให้หนูขึ้นรถด้วยค่ะ!" สิ้นเสียงนั้น ลีลาวดีหน้าถอดสี ร่างกายชาวาบไปถึงไขสันหลัง เธอนิ่งงันดั่งถูกสายฟ้าฟาดกลางกระหม่อม เมื่อหันกลับไปมอง ภาคินก็กำลังจ้องมองภาพบนจอใหญ่ด้วยดวงเบิกกว้าง ร่างสูงใหญ่ของอดีตสามีสั่นเทิ้มด้วยความตกตะลึงระคนไม่อยากเชื่อสายตา ก่อนที่เขาจะหันขวับกลับมามองหน้าเธอด้วยหยาดน้ำตาที่คลอหน่วยเต็มเบ้า แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ - เมฆหมอกสีชมพู