แผนร้ายจากคนใกล้ตัว

กลิ่นอายของควันซิการ์ราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นอับชื้นของห้องใต้ดินลับหลังคฤหาสน์เก่าริมอ่าว มันคือกลิ่นแห่งความฉิบหายที่วิคเตอร์สูดดมเข้าไปด้วยความรื่นรมย์ บนโต๊ะไม้ยาวสลักลายโบราณ เอกสารลับเกี่ยวกับการขนส่งสินค้านอกกฎหมายของตระกูลอัครเดโชถูกกางออก แสงไฟจากตะเกียงสีส้มสลัวสะท้อนแววตาดุร้ายเป็นประกายราวกับสัตว์ป่าที่กำลังรอคอยเหยื่อเดินเข้ามาติดกับ "ไอ้คาร์ลอส... แกคิดว่าแกคุมทุกอย่างไว้ได้หมดแล้วสินะ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นด้วยความเคียดแค้น นัยน์ตาคมกริบหรี่ลงเมื่อนึกถึงภาพของหญิงสาวผู้กุมหัวใจอันดำมืดของเจ้าพ่อมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ รินรดา คือจุดอ่อนเดียวที่เปราะบางที่สุด และในขณะเดียวกันก็ทรงพลังที่สุดในการสั่นคลอนบัลลังก์ของคาร์ลอส ในขณะเดียวกัน ภายในห้องนอนหรูหราตระการตาที่กั้นแยกจากโลกภายนอกด้วยกระจกกันกระสุนหนาเตอะ คาร์ลอสกำลังระบายความหงุดหงิดและความกระวนกระวายใจลงบนร่างนุ่มนิ่มของรินรดา ร่างสูงใหญ่ทาบทับลงมา กลิ่นกายบุรุษเพศแผ่ซ่านความร้อนระอุจนอากาศรอบตัวแทบหลอมละลาย ริมฝีปากหยักลึกบดขยี้ลงบนเรียวปากอิ่มสีระเรื่ออย่างเอาแต่ใจและโหยหา ราวกับต้องการผนึกกำลังใจและลมหายใจของเธอให้เป็นหนึ่งเดียวกับเขาตลอดไป "อื้อ... คาร์ลอส... เจ็บนะ..." รินรดาครางประท้วงในลำคอ มือเรียวพยายามดันลาดไหล่กว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้ออันทรงพลัง แต่มีหรือที่แรงอันน้อยนิดจะต้านทานพายุอารมณ์ที่กำลังโหมกระหน่ำของมาเฟียหนุ่มผู้คลั่งรักได้ "เจ็บเหรอ... หึ เธอยังไม่รู้หรอกว่าความเจ็บปวดจากการที่ฉันขาดเธอ มันทรมานมากกว่านี้เป็นร้อยเท่า!" คาร์ลอสคำรามเสียงต่ำในลำคอ มือหนาตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย ก่อนที่ริมฝีปากร้อนผ่าวจะไล่ต่ำลงมาซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง สูดดมความหอมหวานที่เขากลายเป็นเสพติดอย่างไร้ทางเยียวยา สัมผัสสากระด้างจากปลายนิ้วที่ลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าภายใต้ชุดนอนผ้าแพรบางเบา ทำให้ร่างกายของหญิงสาวสั่นสะท้านสะท้านเยือก ร่างกายของเธอบิดเร้าด้วยความวาบหวามที่เขาจงใจปลุกปั่น สติสัมปชัญญะที่เคยต่อต้านค่อยๆ มลายหายไป เหลือเพียงเสียงครางกระเส่าและแรงอารมณ์ที่โหยหากันและกันในความมืดมิดของค่ำคืนนี้ บทเพลงรักอันดุเดือดและเร่าร้อนดำเนินไปอย่างไร้ความปรานี มีเพียงความดิบเถื่อนและแรงปรารถนาอันล้น หลามที่ถูกปลดปล่อยออกมาผ่านสัมผัสแนบแน่น ลมหายใจที่หอบกระชั้น และหยาดเหงื่อที่ซึมตามไรผม ทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวท่ามกลางความเงียบงันของค่ำคืน โดยไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า... ภัยมืดกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ตัวพวกเขาทุกที ตัดภาพกลับมาที่ห้องใต้ดิน วิคเตอร์โยนเอกสารในมือลงบนโต๊ะก่อนจะยกย่องมุมปากขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ แผนการชั่วร้ายถูกวางเอาไว้เสร็จสรรพ ลูกน้องคนสนิทก้าวเข้ามาโค้งคำนับรอรับคำสั่ง "นายท่าน... ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้วครับ สายของเราที่แทรกซึมอยู่ในคฤหาสน์รายงานว่า คุณรินรดาจะออกไปที่เรือนกระจกคนเดียวในช่วงสายของวันพรุ่งนี้" วิคเตอร์หัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูน่ากลัวและเย็นเยียบจนน่าขนลุก ดวงตาคู่นั้นทอประกายเหี้ยมเกรียม "ดีมาก... พาตัวผู้หญิงคนนั้นมาให้ฉัน คาร์ลอสจะได้รู้ซึ้งว่าการหยามหน้าวิคเตอร์คนนี้มันต้องแลกด้วยอะไร และเมื่อกูได้ตัวนางนกน้อยคาบข่าวมาเป็นตัวประกัน คราวนี้แหละ... กูจะบดขยี้มหาอำนาจอย่างมันให้แหลกคามือ!" วิคเตอร์หยิบปืนพกขึ้นมาปลดล็อกไกเสียงดังคลิก บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดขึ้นจนแทบหยุดหายใจ เมื่อหมากตานี้เดินลงสู่กระดาน ชีวิตของรินรดาและเดิมพันทั้งหมดของคาร์ลอสจึงแขวนอยู่บนเส้นด้ายอันเปราะบาง ที่พร้อมจะขาดสะบั้นลงได้ทุกเมื่อ... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับห้วงอารมณ์อันเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะครับ