เกาะส่วนกลางมหาสมุทรแปซิฟิกในยามวิกาลไม่ได้เงียบสงบอย่างที่ควรจะเป็น คลื่นลมทะเลที่ซัดสาดเข้าหากระท่อมไม้สักทองหรูหราบนหาดส่วนตัว ยิ่งขับเน้นให้บรรยากาศภายในห้องนอนกว้างขวางเต็มไปด้วยแรงกดดันทางอารมณ์ที่แทบจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ
คาร์ลอส อัครเดโช ยืนจ้องมองร่างบางที่กำลังถอยร่นจนแผ่นหลังชนเข้ากับกระจกใสบานใหญ่ เบื้องหลังของเธอคือผืนน้ำทะเลสีดำสนิทที่สะท้อนแสงจันทร์สลัว แววตาของมาเฟียหนุ่มไม่ได้ซ่อนความปรารถนาอันดิบเถื่อนเอาไว้อีกต่อไป มันคือประกายไฟแห่งการครอบครองที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งให้มอดไหม้
"คุณคิดจะหนีไปไหน รินรดา" เสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้าไปประชิดตัวอย่างรวดเร็ว กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับความเค็มจางๆ ของไอทะเลแผ่ซ่านจนคนตัวเล็กแทบหมดลมหายใจ
รินรดาเชิดหน้าขึ้น แม้หัวใจในอกจะเต้นรัวจนแทบกระเด็นออกมาหลุดจากซี่โครง เธอพยายามซ่อนความหวั่นไหวไว้ภายใต้ดวงตากลมโตที่แข็งกร้าว "ฉันไม่ได้หนี... ฉันแค่ต้องการอากาศหายใจ ออกไปจากตัวฉันนะ คาร์ลอส"
"อากาศเหรอ?" มุมปากของคาร์ลอสกระตุกยิ้มเหี้ยม มือหนาเอื้อมไปคว้าข้อมือเล็กทั้งสองข้างตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียวได้อย่างง่ายดาย แรงบีบนั้นหนักหน่วงและเด็ดขาด บ่งบอกถึงอำนาจที่เธอไม่มีวันต่อรองได้ "ลมหายใจเดียวที่คุณมีในตอนนี้ และตลอดไป... มันเป็นของผมคนเดียวเท่านั้น ริน"
สัมผัสจากฝ่ามืออุ่นจัดที่ลากไล้จากข้อมือผ่านเรียวแขนขึ้นมาถึงหัวไหล่ ทำให้รินรดาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ความโกรธแค้นและศักดิ์ศรีที่เคยมีถูกความเร่าร้อนจากสัมผัสของเขาบดขยี้จนแหลกเหลว ปลายจมูกโด่งคมก้มลงสูดดมความหอมหวานจากซอกคอระหงอย่างเอาแต่ใจ ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดผิวเนื้ออ่อนทำให้สติสัมปชัญญะของหญิงสาวพร่าเลือน
"ปล่อย... อื้อ..." เสียงททททททททททประท้วงถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหยักลึกบดขยี้ลงมาอย่างไร้ความปรานี รสจูบในครานี้ไม่ได้นุ่มนวลหรือเจือด้วยความอ่อนโยน แต่มันคือการประกาศิตและการลงทัณฑ์ที่เต็มไปด้วยความหึงหวงและหิวกระหาย คาร์ลอสบดเบียดริมฝีปากเรียกร้องการตอบสนอง ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ ขณะที่มืออีกข้างเริ่มปลดเปลื้องพันธนาการเสื้อผ้าอาภรณ์ออกที1 ชิ้นอย่างช้าๆ ท่ามกลางเสียงหอบหายใจที่เริ่มประสานเป็นจังหวะเดียวกัน
ผิวเนียนนุ่มยามต้องแสงจันทร์สลัวทำให้คาร์ลอสแทบคลั่ง สายตาคมกวาดมองเรือนร่างอรชรที่สั่นเทิ้มด้วยแรงอารมณ์ เขากดริมฝีปากลงตามลาดไหล่เนียน ไล่ลงมาถึงเนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามแรงสะท้าน มือหนาลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าอย่างประณีตและเปี่ยมไปด้วยเสน่หาอันดิบเถื่อน รินรดาแอ่นกายรับสัมผัสโดยไม่รู้ตัว เปลือกตาบางปิดสนิท ปล่อยให้ความวาบหวามเข้าครอบงำสติสัมปชัญญะทั้งหมด ความเกลียดชังเมื่อครู่ถูกแผดเผาจนมอดไหม้เหลือเพียงเพลิงสวาทที่โหมกระหน่ำ
เสียงครางแผ่วเบาเล็ดลอดริมฝีปากบาง เมื่อร่างหนาขยับกายเข้ามาแนบชิดอย่างไร้รอยต่อ ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายทำให้ความรู้สึกเคว้งคว้างลอยละลิ่ว คาร์ลอสประคองใบหน้าหวานให้เงยขึ้นสบตา แววตาของมาเฟียหนุ่มในยามนี้ลึกล้ำและเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้ที่ไม่อาจปิดบัง
"มองผม... ริน" เขากระซิบเสียงพร่าข้างใบหู ร้อนผ่าวจนขนลุกชัน "บอกผมสิว่าคุณเป็นของใคร... บอกผม"
รินรดาลืมตาขึ้นมองใบหน้าคมคายที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ ความดุดันในแววตาคู่นั้นทำให้เธอพ่ายแพ้ราบคาบ หัวใจดวงน้อยยอมจำนนต่อเขาอย่างสมบูรณ์แบบ "ฉัน... เป็นของคุณ... คาร์ลอส"
คำตอบที่หลุดจากริมฝีปากบวมเจ่อเปรียบเสมือนเชื้อเพลิงชั้นดี บทเพลงรักอันเร่าร้อนและยาวนานจึงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งท่ามกลางเสียงคลื่นซัดสาดและแสงจันทร์บนเกาะส่วนตัว ความสัมพันธ์ที่เคยมีแต่การบังคับและขัดขืน บัดนี้ได้ถูกหลอมรวมเข้าด้วยกันด้วยไฟปรารถนาที่ไม่มีวันดับมอดลงได้เลย
เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าใดไม่มีใครล่วงรู้ จนกระทั่งลมทะเลสงบลง เหลือเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของหญิงสาวที่นอนซบอยู่บนแผงอกกว้าง คาร์ลอสใช้ปลายนิ้วเกลี่ยปอยผมที่ชื้นเหงื่อออกจากใบหน้าเนียนอย่างทะนุถนอม รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนมุมปากของมาเฟียหนุ่มผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร แต่ทว่า... ความสุขสงบนั้นกลับอยู่ได้ไม่นาน
เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ที่ดังขึ้นตรงระเบียงด้านนอกห้องพัก ทำให้นัยน์ตาคมกริบของคาร์ลอสเปลี่ยนเป็นเย็นชาในเสี้ยววินาที ร่างสูงผุดลุกขึ้นคว้าปืนพกเก็บเสียงใためのหมอนอย่างรวดเร็วโดยไม่ให้รินรดาตื่นตระหนก
ปัง! เสียงกระจกบานใหญ่ด้านข้างแตกกระจายพร้อมกับเงาร่างของชายชุดดำสามคนที่พุ่งทะยานเข้ามาในความมืด และหนึ่งในนั้นคือคนที่คาร์ลอสจำได้แม่นยำ... ลูกน้องคนสนิทของวิคเตอร์ คู่ปรับเก่าที่ตามรังควานไม่เลิก
"นายใหญ่ครับ! เราโดนล้อมแล้ว!" เสียงตะโกนจากภายนอกดังแทรกเข้ามา พร้อมกับปลายกระบอกปืนที่จ่อตรงมายังเตียงนอนที่รินรดากำลังสะดุ้งตื่นขึ้นด้วยความตกใจ
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับห้วงอารมณ์อันเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะครับ
พันธนาการมาเฟียเถื่อนคลั่งรัก•ตอนที่ 19
คืนเร่าร้อนในต่างแดน
ผลงานโดย ธานินทร์แดนเถื่อน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ธานินทร์แดนเถื่อน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พันธนาการมาเฟียเถื่อนคลั่งรัก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!