ทัณฑ์บนจากมาเฟีย

เสียงกุญแจมือกระทบกันดังกริ๊ก สะท้อนก้องความเงียบงันภายในห้องนอนกว้างสไตล์เพנט์เฮาส์หรูใจกลางเมือง หยาดน้ำตาที่รินไหลอาบแก้มของรินรดาไม่ได้ทำให้หัวใจที่ด้านชาของมาเฟียหนุ่มไหววุ่นลงแม้แต่น้อย คาร์ลอส อัครเดโช ยืนค้ำร่างสูงใหญ่ของตนลงมามองภรรยาในนามที่บังอาจฝ่าฝืนคำสั่ง ลักลอบติดต่อนัดหมายกับวิคเตอร์ ศัตรูตัวฉกาจที่จ้องจะพรากทุกสิ่งไปจากมือเขา แววตาดุดันคู่นั้นวาวโรจน์ดั่งซาตานที่พร้อมจะแผดเผาให้ทุกอย่างมอดไหม้ "คิดจะทำอะไร... ปล่อยฉันนะ คาร์ลอส!" รินรดาพยายามดึงข้อมือเรียวของตนกลับ ทว่าแรงบีบจากอุ้งมือหนาราวกับคีมเหล็กที่ไร้ความปรานี "จำไม่ได้หรือไงริน ว่ากฎของผมคืออะไร" เสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันออกมาอย่างน่ากลัว คาร์ลอสกระชากร่างบางให้ลุกขึ้นยืนประชิดอกแกร่ง กลิ่นกายบุรุษผสมความโกรธเกรี้ยวแผ่ซ่านจนบรรยากาศรอบตัวตึงเครียด "คุณกล้าดียังไงไปพบมัน... ไอ้สุนัขตัวนั้นมันเป่าหูอะไรคุณ ถึงกล้าเอาชีวิตตัวเองมาท้าทายอำนาจของผม" "ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด ฉันแค่... อื้อ!" คำพูดทุ่มเถียงถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวทาบทับลงมาอย่างไร้ความปรานี รสจูบในครานี้ไม่มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความดุดัน รุนแรง และการลงทัณฑ์ที่ต้องการประกาศความเป็นเจ้าของจนลมหายใจขาดห้วง รินรดาพยายามทุบอกแกร่งเพื่อประท้วง แต่ยิ่งดิ้นรนเท่าไหร่ วงแขนแข็งแรงก็ยิ่งรัดแน่นราวกับงูเหลือมที่กำลังเขมือบเหยื่อให้จมดิ่ง คาร์ลอสบดขยี้ริมฝีปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนลุกล้ำเข้าไปโกยตักตวงความหวานที่เขาโหยหาและหวงแหนอย่างบ้าคลั่ง มือหนาข้างหนึ่งสอดเข้าใต้กลุ่มผมยาวสลวยเพื่อตรึงท้ายทอยของเธอให้รับรสจูบอันเร่าร้อนนี้อย่างจำยอม ส่วนมืออีกข้างลูบไล้ไปตามสรีระโค้งเว้าภายใต้ชุดเดรสเนื้อบางเบาอย่างจงใจสร้างความปั่นป่วนในอารมณ์ ร่างบางสะท้านเฮือกเมื่อปลายนิ้วแกร่งลากผ่านผิวเนื้อจนขนลุกชัน ความโกรธแค้นแปรเปลี่ยนเป็นเปลวไฟแห่งเสน่หาที่เผาผลาญสติสัมปชัญญะของคนทั้งคู่ให้หลอมละลายรวมกัน "จำไว้... ว่าคุณเป็นของผม ร่างกายนี้ ลมหายใจนี้ หรือแม้แต่วิญญาณของคุณ ก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะคิดถึงไอ้หน้าไหนทั้งสิ้น!" คาร์ลอสผริมฝีปากออกห่างเพียงเล็กน้อยเพื่อกระซิบเสียงพร่าข้างใบหูที่แดงก่ำ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอระหงจนเธอกายสั่นสะท้าน เสื้อผ้าเนื้อดีถูกกระชากด้วยเรี่ยวแรงมหาศาลจนขาดวิ่น เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดที่สะท้อนกับแสงไฟสลัวในห้องนอน คาร์ลอสไม่รอช้าที่จะครอบครองสิ่งที่เขาปรารถนา ร่างสูงทาบทับลงแนบชิดอย่างไร้ช่องว่าง สัมผัสจากฝ่ามืออุ่นจัดลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างระหง ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในให้ตื่นขึ้น รินรดาเม้มริมฝีปากแน่นพยายามสะกดกลั้นเสียงครางหวานที่เล็ดลอดออกมาจากลำคอ แต่ความวาบหวามที่เขาจงใจมอบให้กลับทรยศความตั้งใจของเธอ การประสานผสานร่างเกิดขึ้นอย่างดุดันและลึกซึ้ง ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวเปี่ยมไปด้วยแรงอารมณ์ที่ผสมผสานระหว่างความหึงหวง ความโกรธ และความหลงใหลอันล้นพ้น รินรดาจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างของมาเฟียหนุ่มเพื่อระบายความเสียวซ่านที่โถมกระหน่ำเข้ามาดั่งคลื่นพายุ เสียงหอบหายใจและเสียงเนื้อกระทบกันประสานกับเสียงครางต่ำในลำคอของชายหนุ่ม สร้างบรรยากาศที่เร่าร้อนและกดดันจนแทบขาดใจ คาร์ลอสไม่ยอมปล่อยให้เธอได้พักหายใจ เขาย้ำเน้นความรุนแรงและลึกซึ้งครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกับต้องการสลักชื่อของเขาลงไปในความทรงจำของเธอ เพื่อให้หญิงสาวไม่มีวันลืมเลือนค่ำคืนแห่งทัณฑ์บนครั้งนี้ไปตลอดชีวิต เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่มีใครล่วงรู้ ท่ามกลางความเงียบงันที่มีเพียงเสียงหอบหายใจระริน รินรดานอนซบอยู่บนอกแกร่งที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ร่างกายระบมไปหมดทุกสัดส่วนจากบทลงทัณฑ์อันดุเดือด คาร์ลอสใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมที่ชื้นเหงื่อออกจากใบหน้าหวาน สายตาคมกราบมองเธอด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา ทั้งรัก ทั้งหลง และทั้งโกรธขึงในเวลาเดียวกัน "ถ้ามีครั้งหน้าอีก... ผมจะไม่หยุดแค่รอยจูบพวกนี้แน่ ริน" เขากระซิบเสียงเยือกเย็นชิดริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อ ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังจะกลับคืนสู่ความสงบ เสียงโทรศัพท์มือถือส่วนตัวของคาร์ลอสที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงก็แผดเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบ ชายหนุ่มขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ เอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมาด้วยท่าทางหงุดหงิด หน้าจอแสดงเบอร์โทรศัพท์ปริศนาที่เขาไม่ได้บันทึกไว้ แต่พอกดรับและฟังเสียงปลายสายเพียงประโยคเดียว สีหน้าของมาเฟียผู้ไม่เคยเกรงกลัวใครก็แปรเปลี่ยนเป็นความมืดมนสนิท "นายใหญ่ครับ... ตอนนี้คุณวิคเตอร์พาคนบุกเข้ามาล้อมคฤหาสน์ฝั่งตะวันออกแล้วครับ และที่สำคัญ... เขากำลังถือเอกสารคำสั่งศาลอายัดทรัพย์สินทั้งหมดของคุณอยู่ครับนาย!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับห้วงอารมณ์อันเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะครับ