พันธสัญญาแห่งความร่วมมือ

"ถ้าคุณยังก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ความลับเรื่องเตาปฏิกรณ์เวทมนตร์ใต้หอพักอาคมจะถูกส่งตรงถึงมือสภาสูงภายในสามวินาทีค่ะ เซน" ปลายนิ้วเรียวบางของไอริสไม่ได้สั่นเทาเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าเบื้องหน้าของเธอคือเซน—อัจฉริยะเวทมนตร์ผู้กวาดคะแนนสูงสุดติดต่อกันสามปีซ้อน และขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดในการกำจัดสิ่งกีดขวาง บรรยากาศรอบตัวเขากำลังแผ่ไอความร้อนระอุออกมาเป็นระลอก คลื่นพลังงานสีแดงฉานบิดเบี้ยวอากาศรอบตัวจนสั่นพับๆ ประหนึ่งเปลวเพลิงที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้าให้กลายเป็นจุล แต่ไอริสเลือกที่จะยืนหยัดนิ่งสนิท ท่ามกลางห้องสมุดร้างยามวิกาลที่แสงจันทร์สาดส่องลงมาผ่านกระจกสีแตกละเอียด เธอยกแผ่นบันทึกเวทมนตร์ชิ้นเล็กขึ้นระดับสายตา ในนั้นบันทึกร่องรอยการดึงพลังงานต้องห้ามของตระกูลแอชฟอร์ดเอาไว้ครบถ้วน—หลักฐานชิ้นสำคัญที่เซนพยายามปกปิดด้วยชีวิต เซนหยุดชะงัก ฝ่ามือที่กำลังรวบรวมวงเวทย์ทำลายล้างค้างเติ็งอยู่กลางอากาศ นัยน์ตาสีเทาเข้มจ้องมองเด็กสาวผู้ไร้เสียงอย่างพิจารณาเป็นครั้งแรก เขาไม่เคยคิดเลยว่าเด็กปีหนึ่งที่สูญเสียเสียงและเวทมนตร์สายดนตรีไปแล้ว จะสามารถเจาะทะลวงผ่านแนวป้องกันระดับเจ็ดชั้นเข้ามาถึงจุดนี้ได้โดยที่ระบบเตือนภัยไม่ทันส่งเสียงร้องสักแอะ "เธอต้องการอะไรกันแน่ ไอริส" น้ำเสียงของเซนต่ำทุบและเย็นเยียบ ราวกับเศษน้ำแข็งที่ถูกบดขยี้ในความมืด "หลักฐานนั่น... เธอรู้ไหมว่าถ้ามันหลุดออกไป ชีวิตของฉันและคนรอบตัวจะจบสิ้นลงในพริบตา" ไอริสไม่ได้เอ่ยตอบเป็นคำพูด เพราะเธอกล่าวเปล่งเสียงออกมาไม่ได้อยู่แล้ว แต่เธอกลับใช้ "การสั่นสะเทือน" ของคลื่นมานา ส่งผ่านความถี่ต่ำที่แปลความหมายตรงสู่โสตประสาทของอีกฝ่ายโดยตรง *‘ฉันไม่ได้ต้องการทำลายคุณค่ะ เซน... ฉันแค่ต้องการหาความจริงเบื้องหลังการตายของพี่ชาย และฉันรู้ว่ากุญแจดอกนั้นอยู่ในกำมือของคุณ’* ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ เซนขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นชัดเจน แววตาของเขามีความลังเล ไหววูบ และความหวาดกลัวที่ถูกเก็บซ้ำไว้อย่างมิดชิดฉายชัดขึ้นมาวูบหนึ่ง เขาจ้องมองใบหน้าที่นิ่งสงบแต่เด็ดเดี่ยวของเด็กสาวตรงหน้า ก่อนจะค่อยๆ คลายมือที่กำแน่นออก วงเวทย์สีแดงฉานสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองจางหายไปในอากาศ "เธอช่าง... ร้ายกาจเสียจริงนะ" เซนแค่นหัวเราะในลำคอด้วยความสมเพชตัวเองเล็กน้อย "คิดจะเอาโซ่มาล่ามปีศาจ แต่กลับไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังปลดปล่อยอะไรออกมาบ้าง" "ถ้าเราตกลงร่วมมือกัน โซ่เส้นนั้นจะไม่ใช่เครื่องพันธนาการค่ะ แต่มันจะเป็นเกราะคุ้มกันให้เราทั้งคู่ต่างหาก" ไอริสลดแผ่นบันทึกเวทลงเล็กน้อย แต่ยังคงรักษาระยะห่างไว้อย่างระมัดระวัง ดวงตาส่อประกายความเฉลียวฉลาดที่เฉียบคมจนคนเป็นรุ่นพี่อดทึ่งไม่ได้ เซนถอนหายใจยาวนาน เขาปัดฝุ่นตามเสื้อคลุมสีดำสนิทของตนเอง ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะไม้เก่าแก่ที่ตั้งอยู่ตรงกลางห้อง แล้ววางผลึกความทรงจำสีฟ้าใสลงบนนั้น "ข้อมูลที่เธอถืออยู่เป็นแค่ยอดภูเขาน้ำแข็ง ไอริส..." เซนเงยหน้าขึ้นสบตาเธอ แววตาเปลี่ยนเป็นจริงจังและเคร่งเครียดกว่าเดิม "สิ่งที่พวกมันกำลังทดลองอยู่ใต้ดินลึกของสถาบันแห่งนี้ ไม่ใช่แค่เรื่องเวทมนตร์ต้องห้าม แต่มันคือการเชื่อมต่อกับมิติที่สูญหาย... และฉันมีรายชื่อของอาจารย์ในสภาสูงที่หนุนหลังเรื่องนี้อยู่ครึ่งหนึ่ง" ไอริสสาวเท้าเข้าไปใกล้ขึ้น หัวใจเต้นระส่ำด้วยความตื่นเต้นแต่นิ่งสงบภายนอก เธอหยิบผลึกความทรงจำนั้นขึ้นมาตรวจสอบด้วยการสัมผัสเบาๆ กระแสมานาไหลวนเข้าสู่ปลายนิ้ว ยืนยันความบริสุทธิ์และปริมาณข้อมูลมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ภายใน นี่คือพันธสัญญาที่ถูกร่างขึ้นด้วยความลับ ความหวาดระแวง และผลประโยชน์ที่ทับซ้อนกัน แต่ในโลกเวทมนตร์ที่โหดร้ายและเต็มไปด้วยหน้ากากอันจอมปลอม พันธสัญญาที่สร้างจากความจริงใจและความหวาดกลัวนี่แหละ คือสิ่งที่แข็งแกร่งที่สุด "ตกลงค่ะ เซน" ไอริสพยักหน้ารับช้าๆ "นับจากวินาทีนี้ไป เราคือคู่หูอย่างเป็นทางการ" ในขณะที่ทั้งสองกำลังประสานสายตากันเพื่อยืนยันข้อตกลงลับ ทันใดนั้นเอง—! ผลึกความทรงจำในมือของไอริสก็เกิดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนเกิดรอยร้าวสีดำแผ่ขยายออกไปทั่วผิวผลึก เสียงกริ่งเตือนภัยฉุกเฉินระดับสูงสุดที่ไม่มีใครเคยได้ยินมานานกว่าร้อยปีก็ดังสนั่นกึกก้องไปทั่วทุกอาคารของสถาบัน พร้อมกับหน้าต่างระบบสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศตรงหน้าทั้งสองคนโดยปราศจากการเรียกใช้งาน [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการบุกรุกจากสิ่งมีชีวิตนอกอาณาเขตเวทมนตร์... รหัสสืบทอดหมายเลข 00 บัดนี้ ได้ตื่นจากการหลับใหลแล้ว] ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนานี้ไปพร้อมกับไอริสและเซนนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!