บทเรียนที่ถูกลืม

แรงลมกระโชกยามวิกาลพัดกระแทกบานหน้าต่างกระจกสีสเตนลาสจนสั่นสะเทือน ไอริสแทบไม่เหลือเวลาให้คิดคำนวณ ความมืดมิดในห้องสมุดใต้ดินชั้นสามไม่ใช่ความว่างเปล่า แต่มันคือสิ่งมีชีวิตที่มีน้ำหนัก มีอุณหภูมิ และกำลังโถมเข้าใส่พวกเขาด้วยเจตนาฆ่าอย่างชัดเจน *ตูม!* เสาหินอ่อนอัคนีด้านหลังพังทลายลงมาเป็นจุล เศษฝุ่นและสะเก็ดหินฟุ้งกระจายจนแสบจมูก ในเสี้ยววินาทีที่เงาดำพุ่งเข้าหาเซนอย่างรวดเร็วเกินกว่ามนุษย์ทั่วไปจะรับมือได้ เด็กหนุ่มผมสีเงินกลับไม่แม้แต่จะขยับตัวถอยหลัง นัยน์ตาสีเทาเข้มของเขาฉายแววเย็นชา ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก มือเรียวยาวดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว— *แคร๊ก!* วงแหวนเวทสีครามสว่างวาบขึ้นกลางอากาศราวกับดวงดาวที่ถูกจุดประกาย แรงระเบิดทางเวทมนตร์สายทำลายล้างปะทะเข้ากับเงาดำเต็มแรงจนเกิดคลื่นกระแทกอัดร่างของไอริสจนเซถอยหลังไปชนกับชั้นหนังสือโบราณ หนังสือปกรณัมเวทมนตร์นับร้อยเล่มร่วงหล่นลงมากระแทกพื้นเสียงดังสนั่น แต่เธอกลับไม่สนใจความเจ็บปวดที่ข้อศอก สัญชาตญาณของเด็กสาวบอกเธอว่า การโจมตีเมื่อครู่... ไม่ได้สร้างความเสียหายให้เป้าหมายเลยแม้แต่น้อย "เซน! ระวังข้างหลัง!" ไอริสส่งเสียงเตือนผ่านการสั่นสะเทือนของอากาศที่เธอควบคุมได้ แม้เธอจะไร้ซึ่งเสียงพูด แต่วิธีการส่งคลื่นเสียงความถี่ต่ำผ่านกระแสมานาทำให้เซนรับรู้มันได้อย่างชัดเจนราวกับเสียงกระซิบข้างใบหู เซนเบี่ยงตัวหลบคมเล็บสีดำสนิทที่เฉียดใบหน้าเขาไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร ไอคาวเลือดและกลิ่นอายความตายโชยเข้าจมูกจนน่าสะอิดสะเอียน และในจังหวะที่แสงจากอักขระบนข้อมือของทั้งคู่ส่องประกายสะท้อนเข้าหากัน เงาดำนั้นก็ชะงักฝีเท้าลง มันค่อยๆ เผยรูปร่างภายใต้ความมืดมิด— ร่างนั้นสวมชุดคลุมนักบวชโบราณที่เปื่อยยุ่ย ทว่าบนอกเสื้อกลับปักตราสัญลักษณ์รูป 'ตาชั่งไขว้ดาบและเปลวเพลิง' ซึ่งเป็นตราสัญลักษณ์ประจำผู้ก่อตั้งสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้... แต่ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ ใบหน้าของมันไม่มีดวงตา มีเพียงรอยแผลเป็นขนาดใหญ่ที่ถูกเย็บปิดตายด้วยด้ายเวทมนตร์สีดำสนิท "นั่นมัน... ชุดของคณะกรรมการชำระบาตรุ่นแรก" เซนพึมพำเสียงต่ำ นัยน์ตาสีเทาหรี่แคบลงอย่างใช้ความคิด "บันทึกประวัติศาสตร์บอกว่าพวกเขาลี้ภัยออกนอกอาณาจักรไปแล้วตั้งแต่ยุคสงครามเวทครั้งแรก... ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ ในฐานะของสิ่งมีชีวิตไร้วิญญาณ?" ไอริสกัดริมฝีปากแน่น นิ้วเรียวเล็กกวาดสัมผัสไปตามพื้นผิวของชั้นหนังสือโบราณที่สั่นระริก การสั่นสะเทือนใต้พื้นห้องสมุดกำลังบอกเล่าเรื่องราวที่ถูกบิดเบือน เธอหลับตาลงปล่อยให้จิตสัมผัสเชื่อมโยงกับกระแสมานาตกค้างในพื้นที่ ภาพเหตุการณ์ในอดีตผุดขึ้นมาในหัวราวกับฟิล์มภาพยนตร์ที่ถูกฉายซ้ำ *เสียงกรีดร้อง... กลิ่นคาวเลือดของนักเรียนนับร้อยคนที่ถูกกักขัง... และคำสั่งลับในการลบประวัติศาสตร์ความมืดของสถาบัน* "ไม่ใช่การลี้ภัย..." ไอริสเขียนตัวอักษรลงบนฝุ่นหนาบนโต๊ะด้วยปลายนิ้วอย่างรวดเร็ว เพื่อให้เซนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ อ่านตามได้ทัน *'พวกเขาล้มเหลวในการทดลองผนึกพลังบางอย่างใต้หอคอยนี้... แล้วถูกคนของสภาสูงฆ่าปิดปาก เพื่อรักษาชื่อเสียงของโรงเรียนเวทมนตร์อันทรงเกียรติ!'* ทันทีที่ข้อความนั้นปรากฏ ร่างไร้วิญญาณตรงหน้าก็ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ แรงกดดันมหาศาลแผ่ขยายออกมาราวกับคลื่นสึนามิ บานประตูเหล็กหนาที่นำไปสู่ห้องเก็บเอกสารลับหลังชั้นหนังสือ ค่อยๆ ถูกไอเวทสีดำกัดกร่อนจนขึ้นสนิมและพังครืนลงมาเผยให้เห็นทางเดินมืดมิดที่ทอดยาวลงสู่เบื้องล่าง เจ้าแห่งเงาดำไม่ได้พุ่งเข้าจู่โจมพวกเขาอีกต่อไป แต่มันกลับหันหลังแล้วเดินกลับเข้าไปในความมืด พร้อมกับทิ้งเสียงกระซิบแหบพร่าที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจไว้เบื้องหลัง— *"ผู้ใดล่วงรู้ความจริง... ผู้นั้นต้องชดใช้ด้วยวิญญาณ..."* เซนขยับตัวเตรียมร่ายเวทบทต่อไปเพื่อตามล่ามัน แต่ไอริสกลับเอื้อมมือไปคว้าชายเสื้อคลุมของเขาไว้แน่น สายตาของเด็กสาวสั่นระริกแต่เต็มไปด้วยความแน่วแน่ เธอบอกเขาผ่านการสั่นของอากาศว่า ปลายทางของทางเดินนั้นไม่ใช่สุสาน แต่เป็นห้องทำงานส่วนตัวของผู้อำนวยการสถาบันในปัจจุบัน ในขณะที่ทั้งคู่กำลังชั่งใจว่าจะก้าวเท้าตามรอยเลือดนั้นลงไปดีหรือไม่ จู่ๆ หน้าจอโปร่งแสงสีแดงฉานที่มีเพียงไอริสเท่านั้นที่มองเห็น ก็เด้งขึ้นมากลางอากาศด้วยเสียงแจ้งเตือนที่แหลมสูงจนแก้วหูแทบแตก [แจ้งเตือนระบบภารกิจลับระดับ SSS: ค้นพบความจริงเบื้องหลัง 'โศกนาฏกรรมปีที่ศูนย์'] [เงื่อนไขการปลดล็อก: ก้าวเข้าสู่ห้องใต้ดินต้องห้ามร่วมกับทายาทแห่งตระกูลผู้สร้างสถาบัน] [คำเตือนจากระบบ: หากก้าวเดินต่อไป ท่านจะไม่มีวันหวนกลับสู่แสงสว่างได้อีก... และหนึ่งในท่านจะต้องตายด้วยน้ำมือของอีกฝ่าย] เซนหันมามองไอริสที่กำลังยืนนิ่งค้างอยู่หน้าจอสีแดง นัยน์ตาสีเทาเข้มของเด็กหนุ่มวูบไหวราวกับเปลวเทียนที่ถูกลมพัด ก่อนที่เขาจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ลมหายใจของไอริสสะดุดกั้น "ดูเหมือนว่า... ความลับที่ตระกูลของฉันพยายามปกปิดมาตลอดสิบปี กำลังรอให้เราไปพิสูจน์สินะ ไอริส" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาอันดำมืดนี้ไปพร้อมกับไอริสและเซนนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดonค่ะ!