เปิดฤดูกาลแข่งขัน

“ถ้ามือยังสั่นอยู่แบบนั้น ต่อให้เป็นเทพเจ้าก็ยิงไม่โดนหรอก คีย์” เสียงของเรนเย็นเยียบและเฉียบขาดเหมือนคมกระสุนสไนเปอร์ เธอไม่ได้หันมามองเขาด้วยซ้ำ แต่สายตาของเธอยังคงจับจ้องอยู่ที่หน้าจอโฮโลแกรมแสดงผังแผนที่สังเวียน ‘เดอะ ดิจิทัล อารีนา’ ซึ่งเป็นสมรภูมิการแข่งขันลีกอาชีพฤดูกาลแรกที่กำลังจะเปิดฉากขึ้นในอีกไม่ถึงสิบนาที คีย์ชะงักไปเล็กน้อย เขาค่อยๆ คลายกำปั้นที่แน่นจนเส้นเลือดปูดโปน มือข้างนั้นยังคงมีอาการสั่นไหวเล็กน้อยจากการตึงเครียดของกล้ามเนื้อที่สะสมมานาน เขาไม่ได้ตอบอะไร ทำเพียงแค่นั่งลงบนเก้าอี้เกมมิ่งตัวโปรด สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับเพลิงแห่งความโกรธแค้นที่ปะทุขึ้นจากความทรงจำเลวร้ายในอดีตที่ถูกขุดขึ้นมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน “ฉันไม่ได้โกรธจนเสียสติหรอกเรน” คีย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาแหบพร่าแต่แฝงด้วยความหนักแน่น “แค่คิดถึง ‘พวกมัน’ ทีไร ความรู้สึกตอนที่เห็นทีมเก่าล่มสลายเพราะการทรยศ มันก็อดไม่ได้ที่จะอยากฉีกหน้าคนพวกนั้นกลางสนามแข่ง” เรนหมุนเก้าอี้กลับมามองเขา ดวงตาคู่นั้นไม่มีแววปรานี แต่ก็ไม่ใช่ความเย็นชาที่ปราศจากความห่วงใย เธอเป็นคนเดียวในทีมที่รู้ว่าคีย์ผ่านอะไรมาบ้าง “นั่นคือจุดอ่อนของนาย คีย์ นายมักจะเล่นโดยใช้ความแค้นเป็นเชื้อเพลิง ซึ่งมันอันตรายกว่าการเล่นโดยใช้สัญชาตญาณหลายเท่า” บรรยากาศในห้องพักนักกีฬากดดันจนแทบหายใจไม่ออก เสียงตะโกนโห่ร้องของแฟนคลับนับหมื่นคนที่อยู่ด้านนอกกำแพงสนามดังก้องเข้ามาเป็นระยะๆ นี่คือศึกเปิดฤดูกาลที่ทุกคนรอคอย ไม่ใช่แค่เกมระดับท้องถิ่น แต่นี่คือจุดเริ่มต้นของเส้นทางสู่แชมป์โลกที่พวกเขาเดิมพันด้วยชีวิต “การแข่งในลีกนี้ ไม่ใช่แค่การกดปุ่มเพื่อฆ่า” คีย์เริ่มปรับจูนสมาธิ นิ้วมือของเขาสัมผัสกับคีย์บอร์ดเสมือนจริงเบาๆ “มันคือเกมจิตวิทยา ใครคุมสติได้ก่อน คนนั้นคือผู้ชนะ” เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อทีมสีน้ำเงินเข้มให้เข้าที่ แววตาของคีย์ในตอนนี้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความโกรธแค้นถูกผนึกไว้ในส่วนลึกของจิตใจ แทนที่ด้วยความเยือกเย็นของนักล่าที่มองหาจุดบอดของเหยื่อ “เอาล่ะ ทุกคน...” คีย์หันไปหาเพื่อนร่วมทีมอีกสามคนที่กำลังเตรียมอุปกรณ์ “เป้าหมายเราไม่ใช่แค่ชนะทีมตรงข้าม แต่นี่คือการประกาศศักดาให้โลกรู้อย่างเป็นทางการว่า ‘ทีมกลอรี่’ ที่พวกมันเคยดูถูก... ได้กลับมาทวงทุกอย่างคืนแล้ว” สมาชิกในทีมต่างพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง ความกดดันแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่น คีย์สวมอุปกรณ์ VR เข้ากับขมับ ภาพตรงหน้าวูบดับไปชั่วครู่ ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยแสงสีทองของเวทีกลางอารีนาที่สว่างไสว เสียงพิธีกรในสนามดังกระหึ่ม “ยินดีต้อนรับสู่การแข่งขันลีกอาชีพ GLORY ASCENDANT ฤดูกาลที่ 1! คู่เปิดสนามวันนี้ เป็นการพบกันระหว่าง ทีม ‘อิมพีเรียล’ อดีตแชมป์รายการคัดเลือก กับทีมม้ามืดที่ถูกจับตามองที่สุด... ทีม ‘กลอรี่’!” คีย์ก้าวเข้าสู่พื้นที่สมรภูมิเสมือนจริง ความรู้สึกคุ้นเคยหลั่งไหลเข้ามาผ่านกระแสประสาท เขาเห็นร่างของศัตรูยืนตระหง่านอยู่ฝั่งตรงข้าม ‘ซาร์’ กัปตันทีมอิมพีเรียล คนที่เคยเป็นเพื่อนร่วมทีมและเป็นคนที่หักหลังเขาในอดีต ซาร์ยิ้มเยาะผ่านตัวละครในเกม เป็นรอยยิ้มที่สื่อถึงความดูแคลนชัดเจน “นึกว่าจะไม่กล้าโผล่หัวมาซะแล้ว คีย์... สภาพอย่างนาย จะไปสู้ใครได้ในสมรภูมิที่ใช้ความเร็วเป็นตัวตัดสิน?” คีย์ไม่ได้โต้ตอบด้วยคำพูด เขาเพียงแต่แตะปุ่มสตาร์ท ร่างตัวละครของเขาเข้าสู่สภาวะ ‘Focus State’ ทันที การเคลื่อนไหวในเกมไหลลื่นราวกับน้ำที่ถูกร่ายมนตร์ ทุกย่างก้าวคือกลยุทธ์ ทุกจังหวะการหันคือการชิงไหวชิงพริบ เกมเริ่มต้นด้วยความดุเดือด ตั้งแต่นาทีแรกที่เข้าสู่โซนกลางแผนที่ ทั้งสองทีมปะทะกันอย่างบ้าคลั่ง เรนทำหน้าที่สไนเปอร์ได้อย่างไร้ที่ติ เธอยิงสกัดกั้นเส้นทางเดินของศัตรูจนทำให้อิมพีเรียลชะงัก คีย์อาศัยจังหวะที่ซาร์ประมาท พุ่งเข้าประชิดตัวด้วยความเร็วที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ “แกพลาดแล้วล่ะ ซาร์” คีย์กระซิบผ่านระบบแชทเสียงที่อีกฝ่ายได้ยินชัดเจน เขาง้างอาวุธขึ้น เตรียมเผด็จศึก แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าจอของคีย์ก็เกิดอาการกระตุกอย่างรุนแรง ภาพรอบข้างบิดเบี้ยวและแตกเป็นพิกเซล ราวกับมีใครบางคนกำลังแทรกแซงระบบเซิร์ฟเวอร์การแข่งขันจากภายนอก เสียงระบบเตือนภัยดังลั่นห้องควบคุมการแข่งขัน เสียงกรีดร้องจากฝั่งผู้ชมเริ่มดังขึ้นเมื่อจอมอนิเตอร์ขนาดยักษ์กลางสนามดับลงพร้อมกันหมด คีย์พยายามขยับตัวละคร แต่ทุกอย่างกลายเป็นอัมพาต ทันใดนั้น หน้าจอที่มืดมิดก็ปรากฏข้อความสีเลือดเพียงประโยคเดียวขึ้นมาแทนที่ ‘เกมนี้... จะจบลงด้วยหายนะของพวกแกทุกคน’ พร้อมกับข้อความนั้น คีย์สัมผัสได้ถึงความเย็นวาบที่ไหลเข้าสู่ระบบประสาทผ่านอุปกรณ์ VR เมื่อเขากระชากแว่นตาออกและหันไปมองฝั่งตรงข้าม ร่างของซาร์ที่ควรจะยืนอยู่บนแท่นแข่งขัน กลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงเงาปริศนาที่กำลังเดินเข้ามาใกล้เขาจากความมืดหลังเวที... คนที่ควรจะเสียชีวิตไปแล้วเมื่อสามปีก่อน ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในสมรภูมิสุดเดือดครั้งนี้ครับ แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต