กลยุทธ์สวนกลับ

"เงาที่ตายไปแล้ว... ไม่ควรจะกลับมาเดินบนดินแดนแห่งนี้ได้อีก" ผมกัดฟันกรอด เสียงกระซิบของผมแหบพร่าในขณะที่สายตาจับจ้องไปที่สัญลักษณ์รูปกริชสีดำสนิทบนเกราะไหล่ของศัตรูเบื้องหน้า มันไม่ใช่แค่เครื่องหมาย แต่มันคือตราประทับของ 'Shadow Syndicate' กิลด์ที่เคยถูกกวาดล้างจนสิ้นซากในสงครามเซิร์ฟเวอร์ครั้งใหญ่เมื่อสามปีก่อน ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่ฐานทัพร้าง แรงกดดันจากไอสังหารของพวกมันพุ่งเข้าใส่เราจนบรรยากาศรอบข้างบิดเบี้ยว "คีย์... หมอนั่นกำลังเล็งเป้ามาที่นาย" เรนกระซิบข้างหู น้ำเสียงของเธอราบเรียบไร้อารมณ์เหมือนทุกครั้ง แต่ผมสัมผัสได้ถึงกระบอกปืนสไนเปอร์ที่สั่นเล็กน้อยในมือเธอ "ไม่ต้องห่วงเรน เรายังคุมเกมได้" ผมตอบกลับสั้นๆ พลางกวาดสายตามองการจัดทัพของศัตรู พวกมันมั่นใจเกินไป... ความมั่นใจที่ว่ากิลด์เนเมซิสที่หนุนหลังพวกมันอยู่คือผู้ถือครองกฎของเซิร์ฟเวอร์นี้ พวกมันจึงละเลยการป้องกันจุดบอดที่สำคัญที่สุดไป นั่นคือ 'จังหวะการหมุนเวียนของมานา' ในพื้นที่ปิด "พวกมันกำลังเดินเข้าหมากที่วางไว้" ผมยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย "เรน เตรียมกระสุนเจาะเกราะทิ้งไว้ที่พิกัด 12-4 อย่าเพิ่งยิงจนกว่าฉันจะสั่ง" "รับทราบ" เธอตอบเพียงคำเดียว แล้วร่างโปร่งของเธอก็เลือนหายไปในเงามืดทันที เธอไม่ใช่แค่สไนเปอร์ แต่เธอคือผีที่ไม่มีใครจับต้องได้ ผมก้าวออกมาจากที่ซ่อน เผยตัวให้ศัตรูเห็นอย่างชัดเจน หัวหน้ากลุ่มเงาที่สวมหน้ากากกะโหลกหัวเราะร่วน เสียงของมันบาดลึกเข้าไปในประสาทสัมผัส "นึกว่าใคร ที่แท้ก็ไอ้อดีตโปรเพลเยอร์ตกอับ คิดจะทำอะไรน่ะคีย์? จะยอมแพ้ตอนนี้ หรือจะให้พวกเราฉีกแกเป็นชิ้นๆ?" "ฉันไม่ได้มาเพื่อยอมแพ้" ผมตอบพลางหยิบระเบิดแสงออกมาจากช่องเก็บของ "แต่ฉันมาเพื่อเตือนพวกนายว่า... กิลด์ที่ล่มสลายไปแล้ว ก็ควรจะจมอยู่กับความมืดตลอดกาล" ทันทีที่ระเบิดแสงระเบิดออก ท่ามกลางเสียงหวีดร้องของศัตรูที่ตาบอดชั่วขณะ ผมไม่ได้พุ่งเข้าหาพวกมัน แต่ผมพุ่งเข้าหา 'แท่นคริสตัลศูนย์กลาง' ของพื้นที่แห่งนี้ พวกมันวางแผนจะยึดพื้นที่นี้เพื่อเป็นฐานทัพถาวร โดยการใช้ไอเทมเชื่อมโยงพลังงานกิลด์เข้ากับตัวคริสตัล แต่จุดอ่อนร้ายแรงที่สุดของวิธีนี้คือ... มันรับภาระพลังงานมหาศาลเกินไป ผมกระแทกดาบลงบนแผงวงจรมานาข้างฐานคริสตัล "เรน! ตอนนี้!" กระสุนนัดเดียวจากเรนแหวกอากาศ เสียงกัมปนาทสะท้อนก้องทั่วหุบเขา แต่มันไม่ใช่การยิงใส่หัวศัตรู มันคือการยิงเข้าที่ 'จุดรับแรงดันมานา' ของฐานคริสตัลที่ศัตรูติดตั้งไว้โดยไม่รู้ว่ามันคือกับระเบิดเวลา! *เปรี้ยง!* มวลพลังงานสีม่วงเข้มระเบิดออก กลายเป็นพายุมานาที่ซัดกระหน่ำใส่ทุกคนในพื้นที่ พวกกิลด์เงาที่พยายามจะยึดครองพลังงานกลับถูกแรงสะท้อนของพลังงานตัวเองซัดจนกระเด็น พวกมันไม่ได้ตายด้วยดาบของผม แต่ตายด้วยความโลภและแผนการที่ไม่ได้ศึกษามาให้ดีพอ ท่ามกลางความโกลาหล ผมเห็นหัวหน้ากลุ่มเงานั้นตะเกียกตะกายขึ้นมาได้ มันจ้องมาที่ผมด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความแค้น "แก... แกวางแผนนี้ไว้ตั้งแต่ตอนไหน!" ผมก้าวเดินเข้าไปหามันอย่างช้าๆ ภายใต้หมอกควันที่เริ่มจางหาย "แผนการไม่ได้ถูกวางไว้ตอนที่พวกแกโผล่มาหรอก แต่มันวางไว้นานแล้ว ตั้งแต่วันที่ฉันเริ่มรู้ว่ามีคนบางกลุ่มพยายามชุบชีวิตฝันร้ายที่ตายไปแล้วขึ้นมาใหม่" ผมก้มลงไปมองหน้ามันใกล้ๆ "กลับไปบอกเจ้านายของแกด้วย ว่าเนเมซิสไม่ใช่สิ่งที่แกต้องกลัว... สิ่งที่แกต้องกลัว คือคนที่รู้จุดอ่อนของแกดีกว่าตัวแกเอง" ในจังหวะที่ผมกำลังจะปิดฉากมัน เสียงระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอของทุกคนในพื้นที่ มันไม่ใช่ระบบแจ้งเตือนการแพ้ชนะ แต่มันคือเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่นหมายเลข X ได้ทำการปลดล็อก 'เงื่อนไขต้องห้าม' ของพื้นที่นี้สำเร็จ... ประตูสู่ดันเจี้ยนลับที่ถูกผนึกไว้สามพันปี กำลังจะเปิดออก] จู่ๆ พื้นดินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนเกราะของผมเริ่มร้าว แสงสีทองสว่างวาบออกมาจากใต้เท้าของพวกเราทุกคน ท่ามกลางความตกตะลึง ผมเห็นร่างของชายในชุดเกราะโบราณค่อยๆ ก้าวพ้นออกมาจากรอยแยกของมิติที่เปิดกว้างออก ใบหน้าของเขานิ่งเรียบเหมือนรูปปั้น แต่แววตาของเขาจ้องมาที่ผมเพียงคนเดียวราวกับกำลังรอคอยการพบกันนี้มานานแสนนาน "ในที่สุด... ผู้สืบทอดแห่งดาบเล่มนั้นก็ปรากฏตัว" เสียงของชายลึกลับดังก้องไปทั่วทั้งหุบเขา ผมชะงักนิ่ง หัวใจเต้นรัวด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยเป็นมาก่อน... นี่มันไม่ใช่แค่แผนการยึดพื้นที่ แต่มันคือนัยสำคัญบางอย่างที่กิลด์เนเมซิสพยายามปกปิดมาตลอดโดยใช้กิลด์เงาเป็นเพียงเครื่องมือเบี่ยงเบนความสนใจเท่านั้น ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในศึกครั้งนี้นะครับ แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ตครับ