การจับคู่ครั้งแรก

"คุณคิดจะใช้ไอเทมเถื่อนนั่นทำลายสมดุลเกมตั้งแต่วันแรกเลยหรือไง?" คีย์ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแววตาของเขากลับคมกริบราวกับใบมีดที่เพิ่งผ่านการลับคม เขาจ้องมองชายแปลกหน้าตรงหน้าอย่างไม่กะพริบตา ในขณะที่ไอเทมสีดำมืดมิดในมือของอีกฝ่ายส่งเสียงสั่นสะท้อนราวกับมีลมหายใจ ชายคนนั้นแค่นยิ้ม มุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเก็บไอเทมนั้นเข้าช่องเก็บของ "สมดุลคือสิ่งที่คนอ่อนแอใช้ปลอบใจตัวเองต่างหาก คีย์... นายไม่ได้มาที่นี่เพื่อเล่นเกมตามกฎของเด็กอนุบาลหรอก จริงไหม?" ก่อนที่คีย์จะได้ตอบโต้ เสียงฝีเท้าหนักแน่นของเรนก็ดังแทรกเข้ามา เธอเดินผ่านเงาของเสาหินเข้ามาในวงสนทนา ดวงตาคู่สวยดุจเหยี่ยวจ้องมองไปที่จุดที่ชายคนนั้นเพิ่งยืนอยู่ ก่อนจะหันมามองคีย์ด้วยแววตาที่สื่อความหมายชัดเจนว่า 'อย่าไปเสียเวลากับคนพรรค์นี้' "เรามีเวลาเหลือไม่ถึงยี่สิบนาทีก่อนที่ดันเจี้ยน 'วิหารโลหิตอาถรรพ์' จะรีเซ็ต" เรนเอ่ยขึ้น เสียงของเธอเรียบนิ่งแต่ทรงพลัง "นายจะยืนจ้องหน้ากับอดีต หรือจะไปคว้าไอเทมระดับตำนานนั่นมา?" คีย์ถอนหายใจยาว ความตึงเครียดในอกคลายลงเล็กน้อยก่อนจะแทนที่ด้วยความมุ่งมั่น "ไปกันเถอะเรน ครั้งนี้ฉันจะแสดงให้เห็นว่ากลยุทธ์ที่แท้จริงน่ะ มันเหนือกว่าบั๊กของระบบยังไง" ทั้งคู่ก้าวเข้าสู่ประตูมิติสีเลือด ดันเจี้ยนระดับยากที่ผู้เล่นทั่วไปต้องใช้เวลาเตรียมตัวเป็นสัปดาห์ แต่สำหรับคีย์และเรน นี่คือสนามเด็กเล่นที่พวกเขาต้องพิสูจน์ศักยภาพอีกครั้ง บรรยากาศภายในดันเจี้ยนอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและไอเวทมนตร์ที่หนาแน่น ศัตรูตัวแรกที่ปรากฏคือ 'อัศวินไร้หัวเกราะเหล็ก' จำนวนสี่ตนที่ยืนตระหง่านดักทางอยู่ พวกมันไม่ใช่แค่ AI กระจอกๆ แต่เป็นมอนสเตอร์ระดับ Elite ที่มีค่าสเตตัสสูงกว่าผู้เล่นถึงสามเท่า "เรน ซ้ายห้านาฬิกา ล่อพวกมันให้มารวมตัวกันที่จุดแคบที่สุด!" คีย์ออกคำสั่งทันทีโดยไม่รีรอ "รับทราบ" เรนพุ่งตัวออกไปราวกับเงา ปลายกระบอกสไนเปอร์เวทมนตร์ในมือเปล่งแสงสีฟ้าอ่อน เธอไม่ได้ยิงเพื่อสังหาร แต่ยิง 'กระสุนสั่นสะเทือน' เข้าที่จุดเชื่อมต่อเกราะของอัศวินทั้งสี่ ทำให้พวกมันเสียจังหวะและเดินโซเซเข้าหาจุดที่คีย์วางกับดักไว้ คีย์ไม่ได้หยิบดาบขึ้นมาสู้แบบบ้าระห่ำ เขากลับวาง 'แผ่นจารึกธาตุ' ลงบนพื้นสี่จุดอย่างแม่นยำ ทุกการเคลื่อนไหวของเขาคำนวณมาแล้วอย่างดี "เรน! กระสุนนัดสุดท้าย... เล็งที่ตราสัญลักษณ์บนหน้าอกตัวหน้าสุด" เสียงปืนดังสนั่นกึกก้องไปทั่วโถงมืด กระสุนแหวกอากาศด้วยความเร็วสูงทะลุผ่านเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ แรงปะทะทำให้ตราสัญลักษณ์แตกกระจาย ส่งผลให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ ธาตุไฟฟ้าที่คีย์วางไว้ทำปฏิกิริยากับเวทมนตร์ในตัวมอนสเตอร์จนระเบิดออก กลายเป็นพายุสายฟ้าที่ฉีกกระชากร่างของเหล่าอัศวินจนแตกสลายไปในคราเดียว "ไม่เลว" เรนพึมพำขณะเดินมาสมทบ "นายยังคงอ่านเกมได้แม่นยำเหมือนตอนที่ทำลายสถิติโลกเมื่อสามปีก่อนไม่มีผิด" "และเธอก็ยังคงเป็นสไนเปอร์ที่หูดีจนน่ากลัวเหมือนเดิม" คีย์ตอบกลับพลางยิ้มมุมปาก ความรู้สึกคุ้นเคยแบบนี้แหละคือสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกมีชีวิตชีวาที่สุด อย่างไรก็ตาม ความเงียบหลังจากชัยชนะไม่ได้นานนัก เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นกว่าเดิมดังมาจากส่วนลึกของดันเจี้ยน บอสใหญ่ของวิหาร... ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่อยู่ในฐานข้อมูลของเกมตามปกติ 'บอสตัวนี้... ข้อมูลในหน้าต่างระบบไม่เหมือนที่เคยอ่านมา' คีย์ขมวดคิ้ว เขาเห็นแถบพลังชีวิตของบอสเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เดียวกับไอเทมของผู้ชายคนนั้น ทันใดนั้น บอสยักษ์ที่ควรจะพุ่งเข้าโจมตีกลับหยุดนิ่ง แล้วค่อยๆ หันมามองพวกเขาด้วยดวงตาสีแดงฉาน มันไม่ได้คำราม แต่มันกลับพูดด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาคีย์และเรนถึงกับชะงัก "เจ้าของไอเทมชิ้นนั้น... สั่งให้ฉันจัดการพวกแกก่อนที่ความลับของ 'รหัสสีดำ' จะถูกเปิดเผย" คีย์ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ปกป้องเรนไว้ด้านหลังโดยสัญชาตญาณ "รหัสสีดำ? นายกำลังพูดเรื่องอะไร?" บอสตัวนั้นไม่ตอบ แต่มือของมันกลับเริ่มแปรสภาพเป็นอาวุธชนิดเดียวกับที่ชายคนนั้นถืออยู่ ร่างของมันพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วเหนือระบบเกมทั่วไป คีย์พยายามใช้กลยุทธ์ต้านทาน แต่เขาก็พบความจริงที่น่าสะพรึงกลัว... พื้นที่รอบตัวเขากำลังถูก 'ลบ' ทิ้งทีละส่วน "คีย์! ถอยออกมา! ระบบกำลังถูกแทรกแซง!" เรนตะโกนลั่น พร้อมกับพยายามยิงสกัดแต่กระสุนของเธอกลับทะลุผ่านร่างบอสไปราวกับมันไม่มีตัวตน ขณะที่คมดาบสีดำของบอสกำลังจะถึงคอของคีย์ จู่ๆ หน้าต่างแจ้งเตือนสีทองอร่ามก็เด้งขึ้นมากลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยในอดีต... เสียงของคนที่คีย์คิดว่าตายไปแล้วในการแข่งนัดสุดท้ายเมื่อสามปีก่อน 'ล็อกอินสำเร็จ... ยินดีต้อนรับกลับสู่ฐานข้อมูลลับ, อดีตหัวหน้าทีม' หวังว่าตอนที่สี่นี้จะถูกใจผู้อ่านทุกท่านนะครับ ผมตั้งใจกลั่นกรองออกมาเพื่อความเข้มข้นในทุกบรรทัดจริงๆ ขอบคุณที่ติดตามร่วมเดินทางไปกับผมครับ แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ตครับ