การท้าทายจากกิลด์ระดับโลก

เสียงฉีกซองกระดาษหนาพิเศษดังแคว่ก ท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องประชุมลับของสโมสรที่ถูกปกคลุมด้วยแสงไฟนีออนสีฟ้าสลัว คีย์ไม่ได้รีบร้อนดึงกระดาษแผ่นนั้นออกมาทันที เขายังคงใช้ปลายนิ้วสัมผัสเนื้อสัมผัสของกระดาษนำเข้าจากยุโรปที่มีตราประทับนูนต่ำรูป ‘มงกุฎหนามไขว้ดาบ’ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์อันเป็นที่หวาดหวั่นของวงการเกมใต้ดิน ทว่าในสายตาของมหาเศรษฐีระดับโลก มันคือสัญลักษณ์แห่งความบันเทิงขั้นสูงสุด เรนยืนกอดอกพิงเสาเหล็กกล้าอยู่มุมห้อง ดวงตาสีเข้มคมกริบกวาดตามองการเคลื่อนไหวทุกองศาของคีย์ผ่านเลนส์แว่นกรองแสง เธอไม่มีแม้แต่เสียงหายใจที่หนักหน่วง ทุกอย่างอยู่ในจังหวะควบคุม สมเป็นมือสไนเปอร์ผู้คุมระยะห่างของทีมที่แม้แต่ในชีวิตจริงก็ยังไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้เขตปลอดภัยของตัวเองเกินสามก้าว "นายคิดว่ามันเป็นกับดักระดับไหน?" เรนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ไร้ความตื่นตระหนก แต่แฝงไว้ด้วยความระแวดระวังขั้นสุด "กับดักนะเหรอ..." คีย์มุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา "มันไม่ใช่แค่กับดักหรอกเรน แต่มันคือ 'หลุมศพ' ที่พวกมันขุดรอไว้ให้เราตั้งแต่ตอนที่เราตัดสินใจก้าวขาเข้าสู่ลีกอาชีพอีกครั้งต่างหาก" เขาดึงแผ่นกระดาษสีดำสนิทออกมา ตัวหนังสือปั๊มฟอยล์สีเงินสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ ใจความสั้นๆ แต่ทรงพลังจนทำให้บรรยากาศในห้องลดฮวบลงจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง— *‘ขอต้อนรับการกลับมาของอดีตผู้ตาย ทัวร์นาเมนต์ The Eclipse Protocol รอการชำระบาปจากพวกคุณ ณ มหานครแห่งเงา คืนนี้ เที่ยงคืนตรง’* ไม่มีชื่อผู้ส่ง ไม่มีที่อยู่ชัดเจน มีเพียงพิกัดพอร์ทัลเกมเสมือนจริงระดับ S-Class ที่ต้องใช้รหัสผ่านเฉพาะตัวของอดีตโปรเพลเยอร์ที่ถูกประกาศว่า "ยุติบทบาทถาวร" ไปแล้วเท่านั้นถึงจะเปิดออกได้ ซึ่งนั่นหมายความว่า คนที่จะได้รับคำเชิญนี้ ไม่ใช่ผู้เล่นหน้าใหม่ ไม่ใช่ทีมอีสปอร์ตระดับท็อปทั่วไปในปัจจุบัน แต่ต้องเป็น "ผี" จากอดีตที่สมาพันธ์เคยพยายามลบชื่อออกจากสารบบ เพื่อปิดบังความเน่าเฟะเบื้องหลังการซื้อขายแมตช์การแข่งขันเมื่อสามปีก่อน! "พวกมันเริ่มเคลื่อนไหวเร็วกว่าที่คาด" คีย์วางบัตรเชิญลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระทบเบาๆ ดังสะท้อนในความเงียบ "กิลด์ระดับโลกอย่าง 'Titanium Vanguard' คงทนเห็นม้ามืดอย่างพวกเราแย่งพื้นที่แสงสว่างไม่ไหวแล้วสินะ ถึงกับต้องใช้วิธีสกปรกแบบนี้ลากเราลงไปเล่นในโซนสีเทา" "ไม่ใช่แค่ Titanium Vanguard หรอกคีย์" เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากประตูห้องที่เปิดแง้มไว้ ร่างสูงโปรดของ 'การ์ฟิลด์' โค้ชหนุ่มผู้ผ่านศึกมาโชกโชนก้าวเข้ามาในห้อง สีหน้าของเขาเคร่งเครียดจนเห็นเส้นเลือดที่ขมับ "ฉันเพิ่งได้รับรายงานจากวงใน สมาพันธ์เกมสากลเพิ่งอนุมัติคำร้องฉุกเฉินให้ปรับเปลี่ยนกฎการดราฟต์ตัวผู้เล่นในทัวร์นาเมนต์หลักสัปดาห์หน้า โดยอ้างเหตุผลเรื่องความปลอดภัย... ซึ่งแปลว่า ถ้าพวกเราปฏิเสธที่จะไปงานเลี้ยงลับคืนนี้ ทีมของเราจะถูกแบนจากการแข่งขันอย่างเป็นทางการด้วยข้อหาฝ่าฝืนจรรยาบรรณ!" ความกดดันมหาศาลแผ่ซ่านไปทั่วห้อง คีย์หรี่ตาลงเล็กน้อย ความทรงจำอันเจ็บปวดจากการถูกหักหลังในอดีตผุดขึ้นมาในหัวราวกับฟิล์มภาพยนตร์ที่ฉายซ้ำ ภาพของเพื่อนร่วมทีมที่ยอมขายวิญญาณให้แก่กลุ่มทุนมืด ภาพของถ้วยแชมป์ที่ถูกพรากไปต่อหน้าต่อตาโดยไม่มีความยุติธรรมหลงเหลืออยู่ นี่ไม่ใช่แค่การแข่งขันเกมเพื่อชัยชนะ แต่มันคือสงครามศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายที่ถูกบีบให้จนมุม "ถ้าพวกมันอยากให้เราตายในนั้น..." คีย์เงยหน้าขึ้น สายตาดุดันและเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นฉายชัดสะท้อนผ่านเงาแสงไฟนีออน "เราก็แค่ต้องเข้าไปเผาบ้านของพวกมันให้ราบคาบก็เท่านั้นเอง" เรนคลายแขนที่กอดไว้ออก เธอยื่นมือไปหยิบปืนพกจำลองสำหรับเชื่อมต่อระบบ VR ขึ้นมาหมุนเล่นเบาๆ ในมือ ปฏิกิริยาตอบสนองของเธอนิ่งสนิทราวกับหุ่นยนต์สงคราม แต่คำพูดที่หลุดออกมาจากริมฝีปากบางนั้นกลับทรงพลังยิ่งกว่าสิ่งใด "ฉันจะคุมมุมสูงให้เอง คีย์... ไม่ว่าพวกมันจะส่งใครหน้าไหนที่เป็นตำนานกี่คนลงมาสนามนั้น ถ้ามันกล้าขวางทางนาย กระสุนนัดแรกของฉันจะวิ่งทะลุกะโหลกพวกมันก่อนที่พวกมันจะทันได้เอ่ยปากทักทายเสียอีก" การ์ฟิลด์มองลูกทีมทั้งสองคนด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ความกังวลใจถูกแทนที่ด้วยความฮึกเหิมอย่างประหลาด นี่คือเสน่ห์ของทีมที่สร้างขึ้นจากเศษซากความพ่ายแพ้ พวกเขาไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว เพราะคนที่เคยตายไปแล้วครั้งหนึ่งย่อมไม่มีความหวาดกลัวต่อความตายหลงเหลืออยู่ นาฬิกาดิจิทัลบนผนังห้องเริ่มนับถอยหลังสู่ช่วงเวลาเที่ยงคืน ตัวเลขสีแดงกระพริบช้าๆ ทุกครั้งที่มันเปลี่ยนผ่าน สร้างจังหวะการเต้นของหัวใจให้เร่งเร้าตามไปด้วย คีย์หยิบอุปกรณ์สวมศีรษะรุ่นทดลองขึ้นมาสวม มันคืออุปกรณ์ที่เชื่อมต่อประสาทสัมผัสโดยตรงอย่างไร้รอยต่อ ความเจ็บปวดในโลกเสมือนจะถูกส่งผ่านมายังร่างกายจริงถึงเจ็ดส่วน ซึ่งหมายความว่าความตายในเกมนี้อาจทิ้งร่องรอยความบอบช้ำทางจิตวิทยาไว้ได้อย่างแท้จริง "เตรียมตัวให้พร้อม..." คีย์เอ่ยเสียงเรียบขณะดึงสายรัดให้กระชับเข้ากับศีรษะ "คืนนี้เราจะไปทวงทุกอย่างที่เป็นของเราคืนจากพวกสุนัขรับจ้างเหล่านั้น" เขากดปุ่มเปิดใช้งานบนตัวเครื่อง แสงสีฟ้าเจิดจ้าพุ่งทะยานวาบครอบคลุมร่างของทั้งสามคนไว้ในพริบตา สติสัมปชัญญะเริ่มหลุดลอยเข้าสู่ห้วงมิติดิจิทัลที่มืดมิดและไร้ขอบเขต ทว่า ในเสี้ยววินาทีสุดท้ายก่อนที่การเชื่อมต่อจะสมบูรณ์ เสียงแจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับสีแดงก็ดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของคีย์ พร้อมกับข้อความปริศนาที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ โดยไม่ได้มาจากฐานข้อมูลของบัตรเชิญ และไม่ใช่ระบบของสมาพันธ์... *เตือนภัย: ตรวจพบรหัสลับแปลกปลอมเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์เป้าหมาย... ผู้เล่นปริศนาหมายเลข '00' ที่คุณตามหามาตลอดสามปี ได้รอคุณอยู่ที่จุดเริ่มต้นแล้ว* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าฟันสมรภูมิอันดุเดือดนี้ไปด้วยกันนะครับ