ซองเอกสารสีน้ำตาลในมือของภาคินไม่ได้ทำให้บรรยากาศรอบตัวอุณหภูมิลดลงเท่ากับสายตาคมกริบของคิมหันต์ที่พุ่งตรงไปยังผู้มาใหม่ราวกับใบมีดโกนอาบน้ำผึ้ง
"ยินดีด้วยนะรัน... งานแต่งงานสมฐานะดีนี่ หวังว่ากระดาษแผ่นนี้จะไม่ทำให้คิมหันต์เขาต้องเหนื่อยฟ้องหย่าทีหลังหรอกนะ" ภาคินแย้มยิ้ม มุมปากหยักลึกหยอดคำพูดกึ่งเย้ยหยันกึ่งท้าทาย ท่ามกลางเสียงเพลงบรรเลงคลอเบาๆ ในห้องจัดเลี้ยงสุดหรูโทนสีขาวมุกและลิลลี่สีขาวบริสุทธิ์ที่ประดับประดาอย่างประณีต
รันนารีสตรีในชุดเจ้าสาวเกาะอกปักคริสตัลระยิบระยับขยับตัวเล็กน้อย สัญชาตญาณของสถาปนิกสาวผู้ผ่านศึกสงครามประมูลแบบมานับไม่ถ้วนทำให้เธอจับน้ำเสียงนั้นได้ทันที
"ถ้าคุณภาคินว่างงานมากจนต้องหอบเอกสารไม่ได้รับเชิญมาเป็นแขกในงานแต่งคนอื่น ฉันแนะนำให้เอาเวลาไปทบทวนแผนธุรกิจบริษัทคุณที่กำลังจะเสียโปรเจกต์ยักษ์ให้ฉันดีกว่านะคะ" รันสวนกลับทันควัน นัยน์ตากลมโตฉายแววท้าทายไม่ยอมแพ้ รอยยิ้มหวานหยดที่เคลือบด้วยความเฉียบคมถูกส่งกลับไปแบบตาต่อตาฟันต่อฟัน
ก่อนที่สถานการณ์จะระอุไปมากกว่านั้น มือหนาของสามีในนามอย่างคิมหันต์ก็เอื้อมมาโอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่น แรงบีบเบาๆ ที่เอวสะท้อนความหึงหวงที่เจ้าตัวพยายามกลบเกลื่อนด้วยใบหน้าเรียบเฉย แต่นัยน์ตาสีเข้มคู่นั้นกลับแข็งกร้าวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
"เชิญออกไปจากงานของภรรยาผมครับ... ภาคิน" คิมหันต์เน้นเสียงคำว่า 'ภรรยา' ชัดถ้อยชัดคำ ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาเป่ารดต้นคอของรันจนขนลุกชัน "หรือต้องให้ผมเรียก รปภ. มาเชิญคุณออกไปในฐานะ 'แขกไร้มารยาท' ดีล่ะ"
ภาคินหัวเราะในลำคออย่างไม่ยี่ห่าวางซองเอกสารลงบนโต๊ะรับรองใกล้ๆ ก่อนจะยอมถอยหลังออกไป พร้อมรอยยิ้มปริศนาที่ทิ้งเชื้อไฟความสงสัยไว้ในอกของรัน
"มองอะไรคะ หึงเหรอ" รันกระซิบถามสามีหนุ่มเสียงเบา เมื่อเห็นเขายังจ้องตามหลังภาคินตาเขม็ง
"เปล่า... แค่รำคาญแมลงหวี่ที่ชอบบินตอมของรักของหวง" คิมหันต์ตอบหน้าตาย แต่ใบหูที่ขึ้นสีแดงระเรื่อฟ้องชัดเจนว่าเขากำลังเขินจนก Hบอาการแทบไม่อยู่ ปากบอกว่าไม่แต่การกระทำนี่สิ... ขี้หวงยืนหนึ่งยิ่งกว่าอะไรดี
มีนตรา เพื่อนสนิทตัวแสบเดินถือแก้วแชมเปญเข้ามาแทรกกลางวงด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "โอ้โห ท่านประธานคิมขา หึงออกนอกหน้าขนาดนี้ ยัยรันมันหนีไปไหนไม่พ้นแล้วล่ะค่ะ เลิกทำฟอร์มเป็นหนุ่มซึ้งแล้วไปถ่ายรูปกับเจ้าสาวเถอะค่ะ แขกเหรื่อมองกันทั้งงานแล้วนะเนี่ย"
เสียงหัวเราะและคำแซวจากเพื่อนฝูงในงานดังขึ้นระลอกใหญ่ บรรยากาศความตึงเครียดเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงความอบอุ่นและเสียงเพลงโรแมนติกที่ขับกล่อมให้หัวใจของคนทั้งคู่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน
การถ่ายรูปหมู่และช่วงเวลาตัดเค้กดำเนินไปอย่างราบรื่น รันยอมรับเลยว่าตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา คำว่า 'แต่งงานหลอกๆ' ที่เคยตกลงกันไว้เริ่มสั่นคลอนด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดที่ก่อตัวขึ้นในใจทุกครั้งที่เผลอสบตากับผู้ชายปากแข็งคนนี้ รอยยิ้มที่คิมหันต์มอบให้เธอมันไม่ใช่รอยยิ้มเสแสร้งเพื่อตบตาผู้ใหญ่ แต่มันคือความอ่อนโยนที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเย่อหยิ่งและฟอร์มจัด
จนกระทั่งงานเลี้ยงยามค่ำคืนล่วงเลยเข้าสู่ช่วงท้าย แขกเริ่มทยอยกลับ เหลือเพียงเพื่อนสนิทและคนสนิทไม่กี่คนที่ช่วยกันเก็บความเรียบร้อย
รันปลีกตัวเข้ามาในห้องพักรับรองเพื่อเปลี่ยนชุดเป็นชุดเดรสสั้นคล่องตัวสำหรับอาฟเตอร์ปาร์ตี้ เธอกำลังจะเอื้อมมือไปหยดสร้อยเพชรออกจากลำคอ แต่กระจกเงาบานใหญ่กลับสะท้อนเงาของใครบางคนที่เปิดประตูเข้ามาเงียบๆ
คิมหันต์ยืนพิงกรอบประตู ร่างสูงโปรดในชุดสูทที่ปลดเนกไทออกหลวมๆ ดวงตาคมกริบคู่นั้นมองเธอผ่านเงาสะท้อนด้วยประกายแสงบางอย่างที่อ่านไม่ออก
"เข้ามาทำไมคะ ฉันยังเปลี่ยนชุดไม่เสร็จ" รันหันไปเอ็ดเบาๆ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับเต้นโครมครามจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน
"ชุดไหนก็สวย... แต่ชุดที่ถอดออกเมื่อกี้ สวยที่สุด" ปากร้ายๆ เอ่ยแซวตามสไตล์ แต่ก้าวเท้าเข้ามาประชิดตัวรันทีละน้อยจนแผ่นหลังของเธอบดบังกับโต๊ะเครื่องแป้ง
"คนฉวยโอกาส..." รันย่นจมูกใส่ พยายามดันแผงอกกว้างให้ออกห่าง แต่มีหรือที่แรงสถาปนิกสาวจะสู้เรี่ยวแรงของซีอีโอหนุ่มผู้คลั่งรักได้ มือหนาคว้าข้อมือเธอไว้เบาๆ ก่อนจะรวบเอวเธอเข้ามาชิดแนบกายจนแทบไม่มีช่องว่าง
ความเงียบโรแมนติกโรยตัวเข้ามาแทนที่เสียงเพลงจากด้านนอก ลมหายใจอุ่นร้อนของคิมหันต์ปัดป่ามอยู่ข้างแก้มเนียน รันแหงนหน้าขึ้นสบตาเขา หัวใจดวงน้อยสั่นไหวรุนแรงเมื่อริมฝีปากหยักได้รูปโน้มต่ำลงมาใกล้เรื่อยๆ
ทว่า... ในวินาทีที่ริมฝีปากของทั้งคู่ห่างกันแค่เพียงลมกั้น เสียงเคาะประตูก็รัวเร็วขึ้น พร้อมกับเสียงหอบเหนื่อยของมีนตราที่ตะโกนแทรกเข้ามา
"รัน! คิม! แย่แล้วล่ะค่ะ... คือ... คือซองเอกสารสีน้ำตาลที่ไอ้บ้านั่นทิ้งไว้เมื่อเย็น... พวกเธอต้องรีบดูนี่ด่วนเลยค่ะ!"
รันสะดุ้งสุดตัวผละออกจากอ้อมแขนของสามีทันที ขณะที่คิมหันต์ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะ แต่เมื่อสายตาคมกริบเหลือบไปเห็นแผ่นกระดาษปริศนาที่เพื่อนสนิทถือเข้ามาพร้อมใบหน้าซีดเผือด เขาก็รู้ทันทีว่า... คืนวิวาห์หวานชื่นนี้กำลังจะพังทลายลงด้วยความลับบางอย่างที่ถูกเปิดเผย!
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่เดินทางร่วมหัวจมท้ายและฟินจิกหมอนมาด้วยกันจนถึงตอนนี้... เตรียมตัวรับแรงกระแทกในบทส่งท้ายกันได้เลยนะคะ!
ดีลลับฉบับยัยตัวแสบ•ตอนที่ 29
วิวาห์หวานชื่น
ผลงานโดย กลิ่นลิลลี่สีขาว
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (กลิ่นลิลลี่สีขาว)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ดีลลับฉบับยัยตัวแสบ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!