ขอแต่งงานรอบสองแบบอัปเกรด

"ถ้าคุณแม่คิดจะใช้มารยาเดิมๆ มาพังงานของรันในวันนี้ล่ะก็... บอกไว้ก่อนเลยนะคะว่าเสียเวลาเปล่า" รันนารีไม่ได้ถอยหลังหนีแม้แต่ก้าวเดียว สถาปนิกสาวยืดตัวตรงเชิดหน้าขึ้นสู้ สายตาคมกริบมองตรงไปยัง 'คุณหญิงรัชนี' อดีตแม่สามีที่ก้าวเข้ามาประชิดตัวในมุมอับหลังเสาหินอ่อนแกรนิตของฮอลล์จัดแสดงงานสถาปนิกแห่งชาติ กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูราคาแพงที่โชยมาปะทะจมูกไม่ได้ทำให้เธอกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม หัวใจดวงนี้กลับเต้นแรงด้วยความฮึกเหิมและพร้อมชนทุกรูปแบบ คุณหญิงรัชนีแค่น A เสียงในลำคอ ใบหน้าเรียบตึงราวกับฉาบด้วยปูนปลาสเตอร์ปรายตามองชุดสูทเข้ารูปสไตล์โมเดิร์นที่รันสวมใส่ด้วยความดูแคลน "ปากเก่งไม่เปลี่ยนสินะ รันนารี... เธอคิดจริงๆ เหรอว่าแค่จัดฉากทำตัวเป็นสถาปนิกสาวผู้ประสบความสำเร็จ แล้วตาคิมจะหลงเธอหัวปำจนลืมตระกูลได้น่ะ ห ะ?" คุณหญิงเอ่ยเสียงลอดไรฟันด้วยความเกรี้ยวกราด "เอกสารหย่าที่ฉันให้คนเตรียมไว้... เซ็นซะ! ก่อนที่ฉันจะทำให้โปรเจกต์ประกวดแบบของบริษัทเธอในวันนี้ กลายเป็นเศษกระดาษไร้ค่าที่ไม่มีใครกล้าจ้าง!" คำขู่ที่แสนคุ้นเคยแต่กลับหนักอึ้งในสถานการณ์ที่ทุกอย่างกำลังไปได้สวย รันนารีเม้มริมฝีปากแน่น ความโกรธแล่นริ้วขึ้นมาจนปลายนิ้วเย็นเฉียบ เธอกำลังจะอ้าปากตอกกลับด้วยถ้อยคำเจ็บแสบตามสไตล์คนไม่ยอมคน แต่ทว่า... พรึบ! จู่ๆ ไฟทั่วทั้งฮอลล์จัดแสดงงานขนาดใหญ่ก็ดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สัญญาณเตือน เสียงอื้ออึงของแขกเหรื่อและบรรดาสื่อมวลชนนับร้อยชีวิตดังเซנקแซ่ขึ้นทันที ความมืดโรยตัวปกคลุมไปทั่วทุกตารางเมตร มีเพียงความเงียบงันชั่ววินาทีก่อนที่สปอตไลท์ดวงยักษ์สีขาวนวลจะสาดส่องลงมาที่กลางเวทีหลัก และร่างที่ยืนเด่นสง่าอยู่ตรงนั้น... คือคิรากร CEO หนุ่มไฟแรงผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็นและไร้ความรู้สึกในโลกธุรกิจ แต่ในวินาทีนี้... แววตาคมกริบภายใต้กรอบสูทสากลสั่งตัดพิเศษกลับพุ่งตรงมาที่จุดที่รันนารียืนอยู่ด้วยประกายแสงที่ร้อนแรงยิ่งกว่าเปลวไฟ "ขออนุญาตใช้เวลาของงานสถาปนิกแห่งชาติในค่ำคืนนี้สักสามนาทีนะครับ..." เสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ดังผ่านไมโครโฟนไร้สายสะท้อนก้องไปทั่วฮอลล์ สะกดให้ทุกสายตาในงานหันไปมองเป็นตาเดียว รวมถึงคุณหญิงรัชนีที่เบิกตากว้างด้วยความตกใจระคนไม่พอใจ รันนารียกมือขึ้นทาบอก หัวใจที่เมื่อครู่เต้นด้วยความโกรธ กลับพลิกผันมารัวกระหน่ำด้วยความตื่นตระหนก สายตาของคิมหันต์ที่มองมา เต็มไปด้วยความคลั่งรักแบบไม่คิดจะปิดบังอีกต่อไป "ตลอดชีวิตการทำงานของผม... ผมออกแบบตึกสูงระฟ้า ออกแบบอาณาจักรธุรกิจมามากมายนับไม่ถ้วน" คิมหันต์เว้นจังหวะ สายตาไม่ละไปจากร่างระหงของสถาปนิกสาวที่ยืนแข็งค้างอยู่ริมเสา "แต่มีอยู่สิ่งเดียว... ผลงานชิ้นเดียวในชีวิตที่ผมไม่เคยต้องใช้สมองคำนวณเลยแม้แต่เปอร์เซ็นต์เดียว... เพราะมันใช้ 'หัวใจ' ล้วนๆ" เสียงฮือฮาด้วยความฟินดังระเบิดขึ้นเบาๆ จากกลุ่มผู้ชมรอบข้าง มีนตราที่ยืนแอบอยู่มุมเสาอีกด้านถึงกับยกมือขึ้นปิดปากกรี๊ดเบาๆ ด้วยความตื่นเต้น คิมหันต์ก้าวเดินลงมาจากเวทีทีละก้าว ช้าๆ แต่มั่นคง ในมือหนาของเขาปรากฏกล่องกำมะหยี่สีแดงเข้มขนาดพอดีมือ และที่สำคัญ... ภาพโฮโลแกรมขนาดยักษ์ด้านหลังเวทีที่ถูกเปิดขึ้นในจังหวะนั้น คือภาพร่างแบบสถาปัตยกรรมของ 'เรือนหอ' ที่รันเคยแอบวาดเล่นไว้เมื่อหลายปีก่อน ภาพที่เต็มไปด้วยรายละเอียดอันอบอุ่นและซ่อนความลับเรื่องอนาคตของพวกเขาสองคนไว้อย่างครบถ้วน รันนารีน้ำตาคลอเบ้าทันที ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความเหนื่อยล้า ความกดดันจากแม่สามี และความหวาดหวั่นที่สะสมมาตลอด ถูกความอบอุ่นและสายตาที่เว้าวอนอย่างเปิดเผยของคนตรงหน้าพังทลายลงจนหมดสิ้น "คิม..." รันพึมพำชื่อสามีในนามแผ่วเบา คิมหันต์เดินมาหยุดยืนคุกเข่าลงตรงหน้ารันนารีท่ามกลางสายตาของคนนับร้อยในฮอลล์ เขาสบตาภรรยาตัวเองด้วยแววตาที่สั่นไหวเล็กน้อย ฟอร์มจัดที่เคยมีหายวับไปกับตา เหลือเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่ยอมจำนนต่อความรักอย่างหมดรูป "สัญญาแต่งงานปลอมๆ ที่เราเคยทำไว้... ผมขอฉีกมันทิ้งตรงนี้" คิมหันต์เปิดกล่องกำมะหยี่สีแดง เผยให้เห็นแหวนเพชรเม็ดโตที่ส่องประกายระยิบระยับ "รันนารี... สถาปนิกคนเก่งของผม แต่งงานกันใหม่อีกรอบ แบบที่ไม่มีเงื่อนไข ไม่มีสัญญา... มีแค่ผมกับคุณ ไปตลอดชีวิต... ได้ไหมครับ?" ความเงียบกริบชั่วขณะราวกับโลกหยุดหมุน รันนารีมองแหวนในกล่องสลับกับใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง รอยยิ้มทั้งน้ำตาผุดขึ้นบนใบหน้าสวย เธอยื่นมือสั่นเทาออกไปข้างหน้าโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย "ถ้ารู้สึกตัวช้าอีกนิดเดียว... รันจะไม่ยอมใจอ่อนให้เด็ดขาดเลยค่ะคุณสามี" เสียงหัวเราะเบาๆ พร้อมเสียงปรบมือและเสียงกรี๊ดดังสนั่นฮอลล์ คิมหันต์สวมแหวนลงบนนิ้วเรียวของเธออย่างทะนุถนอม ก่อนจะลุกขึ้นสวมกอดร่างบางไว้แนบอก ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความสุขและความหวานจนคนทั้งงานต้องอิจฉา ทว่า... ในวินาทีที่ริมฝีปากของพวกเขากำลังจะขยับเข้าใกล้กันเพื่อปิดท้ายฉากขอแต่งงานสุดโรแมนติก เสียงปรบมือเย็นชาจากด้านหลังก็ดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะอย่างจงใจ "ช่างเป็นละครฉากใหญ่ที่น่าประทับใจเสียจริง..." เสียงของคุณหญิงรัชนีที่ก้าวเข้ามาประชิดโดยไม่มีใครคาดคิด พร้อมกับชายหนุ่มในชุดสูทสากลอีกคนที่เดินตามหลังมาติดๆ รันนารีชะงัก คิมหันต์หันขวับไปมองด้วยแววตาวาวโรจน์ที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่าง และเมื่อใบหน้าของแขกไม่ได้รับเชิญคนที่สองปรากฏชัดเจนภายใต้แสงไฟ... หัวใจของรันก็หล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม เพราะผู้ชายคนนั้นคือ 'ภาคิน' คู่แข่งทางธุรกิจตัวฉกาจ ที่เดินเข้ามาพร้อมกับซองเอกสารสีน้ำตาลในมือ และรอยยิ้มเยือกเย็นที่ซ่อนความลับอันตรายเอาไว้! ...โปรดติดตามตอนต่อไป... --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินและอินไปกับความคลั่งรักของคิมหันต์กับยัยตัวแสบของเรานะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!