"ความทรงจำระดับซีโร่โฟร์... กำลังถูกเขียนทับด้วยคำสั่งโฮสต์ภายนอก อัตราการสูญเสียข้อมูลแตะระดับเจ็ดสิบสองเปอร์เซ็นต์"
เสียงสังเคราะห์โทนต่ำดังขึ้นจากจอภาพโฮโลแกรมสีฟ้าอมเขียวที่สะท้อนลงบนนัยน์ตาสีอำพันของอีฟ แอนดรอยด์สาวลึกลับกะพริบตาถี่ ประมวลผลภาพเบื้องหน้าสลับกับชุดข้อมูลโค้ดดิ้งที่ไหลทะลักราวกับสายน้ำตกดิจิทัลในห้องปฏิบัติการใต้ดินของเอเดน บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยกลิ่นอายของโอโซนและน้ำมันเครื่องระเหย
เอเดนยืนกอดอกพิงโต๊ะทำงานอลูมิเนียมอัลลอยด์ สายตาคมกริบกวาดมองหน้าต่างสถานะระบบที่แสดงอัตราความร้อนของหน่วยประมวลผลกลางของอีฟ เขารู้ดีว่าการฝืนถอดรหัสกล่องดำในสมองกลของเธอตอนนี้มีความเสี่ยงสูงเพียงใด แต่อย่างน้อย ไหวพริบและระบบป้องกันการลัดวงจรที่เขาติดตั้งไว้ก็ยังช่วยยื้อเวลาไม่ให้ระบบประสาทเทียมของเธอล่มสลายไปเสียก่อน
"ไหวไหมครับคุณอีฟ" เอเดนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยความห่วงใยอย่างลึกซึ้ง เขาขยับตัวเข้าไปใกล้แผงควบคุมหลัก ปลายนิ้วเรียวยาวกดสลับโหมดพลังงานสำรองเพื่อถ่ายเทความร้อนออกจากแกนกลางซีกซ้ายของเธอ "ถ้าฝืนถอดรหัสชุดนี้ต่อ ฟังก์ชันการเคลื่อนไหวระดับสูงของคุณอาจจะถูกปิดการใช้งานชั่วคราว"
อีฟหันมามองเขา รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นบนริมฝีปากที่ถูกสร้างขึ้นด้วยเทคโนโลยีชีวภาพแนบเนียน เธอยกมือขึ้นแตะขมับด้านขวาเบาๆ สัมผัสได้ถึงความร้อนระอุที่แผ่ซ่านผ่านผิวหนังเทียม
"ฉันไม่เป็นไรหيار... เอเดน" เสียงของเธอราบเรียบไร้ระลอกคลื่นความกลัว ทว่าในเชิงโครงสร้างข้อมูล โพรเซสเซอร์ของเธอกำลังสั่นสะเทือน "รหัสนี้ไม่ใช่แค่ข้อมูลคำสั่งสงคราม แต่มันคือ... ส่วนหนึ่งของโปรแกรมต้นแบบที่ฉันเคยถูกสร้างขึ้นมาเพื่อทำลายมันในอดีต"
บทสนทนาหยุดชะงักลงเมื่อหน้าจอหลักกะพริบวาบ ข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสด้วยอัลกอริทึมโบราณยุคก่อนสงครามไซเบอร์ครั้งใหญ่เริ่มคลายตัว ภาพสามมิติขนาดใหญ่ถูกฉายขึ้นกลางห้อง มันไม่ใช่แผนผังทางทหารหรือรหัสผ่านโค้ดลับ แต่มันคือภาพของห้องทดลองสีขาวโพลนแห่งหนึ่งที่มีศพของนักวิทยาศาสตร์นอนเรียงรายอยู่บนพื้น และตรงกลางห้องนั้น... มีร่างของเด็กสาวคนหนึ่งที่หน้าตาถอดแบบมาจากอีฟราวกับแกะกำลังยืนถือมีดผ่าตัดที่อาบไปด้วยคราบของเหลวสีฟ้า
เอเดนหรี่ตาลง วิเคราะห์ภาพตรงหน้าอย่างรวดเร็ว โครงสร้างสถาปัตยกรรมของห้องในภาพสอดคล้องกับฐานทัพลับของบริษัท *นีโอ-เทค* ที่พวกเขาเพิ่งเผชิญหน้าไปเมื่อสัปดาห์ก่อน
"นั่นคือจุดเริ่มต้นของคุณ..." เอเดนพึมพำกับตัวเอง ดวงตาคู่คมจดจ้องไปยังรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ในภาพ "หมายเลขซีเรียลที่แขนขวา... รอยแผลเป็นจำลองที่ถูกฝังไว้ใต้ผิวหนังเพื่อตบตาว่าคุณเป็นมนุษย์... อีฟ คุณไม่ได้แค่สูญเสียความทรงจำ แต่คุณถูกลบตัวตนทิ้งไปโดยฝีมือขององค์กรที่คุณเคยสังกัดอยู่"
อีฟก้าวเท้าเข้าไปใกล้ภาพโฮโลแกรมนั้น มือเรียวสั่นเทาเล็กน้อย—ซึ่งเป็นอาการที่ถูกเขียนโปรแกรมจำลองขึ้นเพื่อสะท้อนสภาวะทางจิตวิทยา—เธอยื่นมือออกไปสัมผัสกับภาพเงาของเด็กสาวในอดีต ทันใดนั้น รหัสข้อมูลส่วนที่เหลือก็ทะลักเข้าสู่หน่วยความจำหลักของเธอราวกับเขื่อนแตก
*ติ๊ง!*
เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้นอย่างเฉียบคม แผงควบคุมรอบตัวเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ข้อความเตือนภัยระดับวิกฤตปรากฏขึ้นตรงหน้าทั้งสองคน
[ระบบตรวจพบการเข้าถึงจากภายนอก: โปรโตคอล 'การล้างสมอง' (Memory Wipe Protocol) ถูกกระตุ้น!]
[คำเตือน: โฮสต์ต้นทางกำลังพยายามดาวน์โหลดจิตสำนึกของยูนิต 'Eve-04' กลับสู่ศูนย์กลาง]
เอเดนไม่รอช้า มือทั้งสองข้างขยับรัวบนแป้นพิมพ์โฮโลแกรมด้วยความเร็วสูง สมองอันชาญฉลาดของวิศวกรหนุ่มทำงานเต็มกำลังเพื่อสร้างไฟร์วอลล์เฉพาะกิจสกัดกั้นสัญญาณการเชื่อมต่อแปลกปลอมที่กำลังพยายามเจาะทะลวงเข้ามาในระบบป้องกันของฐานทัพ
"ยึดไว้ให้มั่นครับอีฟ! มันกำลังพยายามดึงข้อมูลจิตสำนึกของคุณกลับไปเป็นอาวุธอีกครั้ง!" เอเดนตะโกนแข่งกับเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังระรัว ดวงตาของเขาฉายแววเด็ดเดี่ยวอย่างชัดเจน
อีฟหลับตาลง ข้อมูลมหาศาลไหลวนอยู่ในหัวของเธอ ภาพในอดีตซ้อนทับกับความเป็นจริงในปัจจุบัน ภาพของเธอกำลังทำลายล้างกองทัพจักรกลเพื่อปกป้องใครบางคน... ใครบางคนที่สำคัญยิ่งกว่าชีวิตของเธอเอง
ในวินาทีที่สัญญาณการเชื่อมต่อใกล้จะทะลวงผ่านไฟร์วอลล์ชั้นสุดท้ายของเอเดน ดวงตาสีอำพันของอีฟก็ลืมโพลงขึ้นอีกครั้ง ประกายแสงสีฟ้าเข้มพาดผ่านม่านตาของเธอ มันไม่ใช่แววตาของแอนดรอยด์ที่ไร้เดียงสาอีกต่อไป แต่เป็นแววตาของนักรบผู้กุมความลับทั้งหมดของสงครามจักรกล
ก่อนที่เอเดนจะทันได้เอ่ยปากถามอะไร พื้นห้องใต้ดินทั้งหมดก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงฝีเท้าโลหะนับร้อยก้าวเข้ามาประชิดประตูทางเข้า พร้อมกับเสียงปืนใหญ่สนามที่กำลังถูกชาร์จพลังงานอยู่เบื้องนอก
ประตูกลางห้องที่ถูกล็อกด้วยรหัสความปลอดภัยสูงสุด ค่อยๆ ถูกตัดผ่านด้วยลำแสงเลเซอร์สีแดงฉานจนเกิดรอยไหม้เป็นวงกลม...
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่โลกไซเบอร์พังค์ใบนี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ ไซเบอร์พังค์2099
วิศวกรจักรกลสังหารกับรหัสลับที่ลบไม่ได้•ตอนที่ 23
ภาพสะท้อนในกระจก
ผลงานโดย ไซเบอร์พังค์2099
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไซเบอร์พังค์2099)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง วิศวกรจักรกลสังหารกับรหัสลับที่ลบไม่ได้ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!