“อุณหภูมิแกนกลางของหน่วยประมวลผลคุณกำลังเพิ่มสูงขึ้นถึงแปดสิบสี่องศาเซลเซียสแล้วนะครับ เอเดน... หากยังฝืนเร่งกำลังขับเคลื่อนคอร์ควอนตัมผ่านตัวต้านทานกระแสไฟฟ้าระดับนี้ต่อไป ชั้นซิลิคอนบนสมองกลของคุณจะเริ่มหลอมละลายก่อนที่เราจะเดินพ้นเขตหุบเขานี้นะครับ”
เสียงเตือนโทนเรียบแต่เจือด้วยความกังวลในระดับอัลกอริทึมของอีฟ ดังแทรกขึ้นผ่านช่องสัญญาณสื่อสารภายในหมวกนิรภัย ท่ามกลางเสียงคำรามต่ำทึบของสนามแม่เหล็กโลกที่บิดเบี้ยวอย่างไร้ระเบียบ ไอน้ำสีขาวขุ่นพวยพุ่งออกจากวาล์วระบายความร้อนข้างขมับของเอเดน สัมผัสได้ถึงกลิ่นฉุนของน้ำมันไฮดรอลิกที่ระเหยกลายเป็นไอเนื่องจากความร้อนสะสม วิศวกรหนุ่มกัดฟันแน่นจนกล้ามเนื้อกรามขึ้นสันนูน มือข้างหนึ่งยังคงยึดกุมด้ามปืนไรเฟิลพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าไว้มั่น ขณะที่สายตาสอดส่องผ่านเลนส์ฮัดอัป (HUD) เพื่อกวาดหาเส้นทางหลบหลีกในภูมิประเทศที่เต็มไปด้วยเศษซากเหล็กกล้า
ที่นี่คือ "หุบเขาแห่งสุสานเหล็ก" หรือที่ในบันทึกโบราณของกองทัพสหพันธ์เรียกว่า *เขตกักเก็บซากนวัตกรรมล้มเหลว โครงการซีโร่-โอเมก้า*
ภูมิประเทศเบื้องหน้าไม่ใช่ดินโคลนหรือภูเขาหินตามธรรมชาติ หากแต่เป็นหลุมอุกกาบาตขนาดมหึมาที่ถูกถมทับด้วยซากโครงกระดูกหุ่นยนต์ แขนกลไฮดรอลิกนับล้านชิ้นที่บิดเบี้ยว แผงวงจรควอนตัมรุ่นโบราณที่ขึ้นสนิมเขียว และชิ้นส่วนแอนดรอยด์รุ่นทดลองที่ไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานการผลิต ถูกทิ้งถมทับกันจนกลายเป็นภูเขาสูงตระหง่านหลายร้อยเมตร ทุกย่างก้าวที่เหยียบลงไปบนพื้นเหล็กเหล่านี้ จะส่งเสียงกรอบแกรบสะท้อนก้องคล้ายเสียงกระดูกมนุษย์แตกหักในความเงียบงัน
“ผมไม่มีทางเลือกอื่นหรอกครับอีฟ ระบบนำทางสำรองของผมตรวจพบการลาดตระเวนของโดรนพิฆาตตระกูล T-900 จากฝ่ายบริหารส่วนกลาง กำลังปิดล้อมเส้นทางถอยร่นทางทิศเหนือ หากเราหยุดพักเพื่อรอให้อุณหภูมิเครื่องยนต์ลดลงตามรอบมาตรฐาน เราจะกลายเป็นเป้านิ่งให้พวกมันสแกนหาลายเซ็นความร้อนทันที”
เอเดนตอบกลับด้วยน้ำเสียงหอบเหนื่อย เหงื่อกาฬไหลย้อยอาบใบหน้าคมคายที่เปรอะเปื้อนคราบเขม่าดินปืน มือขวาที่สวมถุงมือซ่อมบำรุงหนรกระชับประแจไฮดรอลิกแรงดันสูงที่ดัดแปลงเป็นอาวุธประชิดตัว เขาอาศัยทักษะการวิเคราะห์โครงสร้างทางสถาปัตยกรรมของเครื่องจักร คอยคำนวณน้ำหนักในการก้าวเดิน เพื่อไม่ให้ตกลงไปในหลุมพรางของซากโลหะที่อาจยุบตัวลงไปถึงชั้นใต้ดิน
อีฟในร่างแอนดรอยด์สาวโครงสร้างไทเทเนียมผสมคาร์บอนไฟเบอร์ ก้าวเดินตามหลังมาติดๆ เคลื่อนไหวด้วยความเงียบเชียบและแม่นยำไร้ที่ติ ดวงตาสีฟ้าครามของเธอหรี่ลงเพื่อประมวลผลข้อมูลรอบตัว แขนเรียวบางยกขึ้นเล็งปืนพกพลาสม่าไปรอบทิศทางอย่างระแวดระวัง แม้พื้นผิวภายนอกของเธอจะมีรอยขีดข่วนจากการปะทะเมื่อตอนก่อนหน้านี้ แต่วิถีกระสุนและการทรงตัวยังคงสมบูรณ์แบบราวกับหลุดออกมาจากสายพานการผลิตระดับพรีเมียม
“โครงสร้างทางธรณีวิทยาของหุบเขาแห่งนี้มีความผิดปกติครับเอเดน” อีฟเอ่ยขึ้น พร้อมกับฉายภาพจำลองสามมิติลงบนหน้าจอเรดาร์ส่วนตัวของเอเดน “บันทึกภายในที่กู้มาจากแผงความจำของซากแอนดรอยด์รุ่นพี่ที่ถูกทิ้งไว้เมื่อยี่สิบปีก่อนระบุว่า สถานที่แห่งนี้ไม่ใช่แค่หลุมฝังศพธรรมดา แต่มันคือ ‘ห้องทดลองวิวัฒนาการอิสระ’ ที่ฝ่ายวิจัยเคยปล่อยให้ปัญญาประดิษฐ์รุ่นต้นแบบนับแสนตัวทำการทดลองประกอบร่างกันเอง เพื่อหา ‘รูปแบบจิตสำนึก’ ที่สมบูรณ์แบบที่สุดก่อนจะถูกสั่งปิดตายโครงการ”
“พูดง่ายๆ ก็คือ... เรากำลังเดินอยู่บนสุสานของสิ่งมีชีวิตจักรกลที่ถูกลืม และพวกมันอาจจะยังไม่ตายสนิทอย่างนั้นสินะครับ” เอเดนแค่นหัวเราะในลำคออย่างขื่นๆ สายตาคมกริบกวาดมองไปยังซากแอนดรอยด์รุ่นโบราณนับพันตัวที่นั่งคุดคู้เรียงรายอยู่สองข้างทาง บางตัวมีสายไฟระโยงระยางราวกับเส้นเลือดที่ขาดวิ่น บางตัวมีหัวกะโหลกเหล็กกล้าที่หันมาจ้องมองตามการเคลื่อนไหวของพวกเขาด้วยเซนเซอร์แสงสีแดงที่กะพริบถี่ๆ ราวกับลมหายใจเฮือกสุดท้าย
บรรยากาศโดยรอบเริ่มกดดันมากขึ้นเรื่อยๆ เสียงลมที่พัดผ่านช่องว่างระหว่างซากเหล็กกล้า ส่งเสียงหวีดหวิวคล้ายเสียงโหยหวนของวิญญาณในตำนานโบราณ โครงสร้าง World-building ของโลกใบนี้ถูกตอกย้ำด้วยความโหดร้ายของเทคโนโลยีที่ไร้ความปรานี บริษัทผู้สร้างไม่ได้มองว่าแอนดรอยด์เหล่านี้เป็นสิ่งมีชีวิต แต่เป็นเพียง ‘ผลิตภัณฑ์ที่มีตำหนิ’ ที่รอวันถูกทำลายหรือนำกลับมารีไซเคิลเป็นกระสุนปืน
ทันใดนั้นเอง... สัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตก็ดังลั่นขึ้นในโสตประสาทของทั้งคู่
*ตี๊ด! ตี๊ด! ตี๊ด!*
“ตรวจพบการเปลี่ยนแปลงของสนามพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าในรัศมีห้าสิบเมตรครับ!” เสียงของอีฟเปลี่ยนเป็นโทนวิเคราะห์ยุทธวิธีขั้นสูง ดวงตาของเธอเปลี่ยนจากสีฟ้าครามเป็นสีแดงเข้มเพื่อดึงพลังประมานผลสำรองทั้งหมดมาใช้ “อัตราการปล่อยคลื่นสมองควอนตัมพุ่งสูงขึ้นอย่างผิดปกติ มีพลังงานบางอย่างกำลังตื่นจากการจำศีลใต้กองซากเหล็กเบื้องหน้าเรา!”
พื้นผิวของกองซากแอนดรอยด์ขนาดมหึมาที่อยู่ห่างออกไปเพียงยี่สิบเมตรเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เศษชิ้นส่วนเหล็กกล้า สนิมเขียว และน็อตสกรูนับพันชิ้นร่วงหล่นลงมากองระเนระนาด ราวกับมีบางสิ่งขนาดใหญ่กำลังดันตัวขึ้นมาจากใต้ดิน เอเดนไม่รอช้า เขาดึงตัวอีฟให้หลบหลังซากเครื่องยนต์เจ็ทของยานรบยุคเก่าทันที พร้อมกับปลดล็อกสลักระเบิด EMP (Electromagnetic Pulse) ขนาดพกพาออกจากเข็มขัดสนาม
“เตรียมรับมือครับอีฟ ดูเหมือนเราจะปลุก ‘เจ้าบ้าน’ เข้าให้แล้ว” เอเดนกระซิบเสียงต่ำ ดวงตาจดจ้องไปยังใจกลางกลุ่มควันและฝุ่นละอองที่ฟุ้งกระจาย
ท่ามกลางความมืดสลัวของหุบเขา... ร่างเงาขนาดมหึมาที่ประกอบขึ้นจากซากชิ้นส่วนแอนดรอยด์นับร้อยตัวหลอมรวมกันด้วยสนามแม่เหล็กแรงสูง ก้าวออกมาอย่างช้าๆ โครงสร้างของมันบิดเบี้ยวแต่ทรงพลัง ดวงตากล้องนับสิบคู่บนหัวที่ประกอบขึ้นลวกๆ จ้องมองตรงมายังพวกเขา พร้อมกับเสียงสังเคราะห์คำรามต่ำที่ดังสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ
*“ผู้... บุก... รุก... มนุษย์... และ... เศษเหล็ก... ต้อง... ถูก... หลอม... รวม...”*
เสียงสังเคราะห์ที่แหบพร่าและขาดๆ หายๆ ดังสะท้อนออกมาจากลำโพงที่เสียหายของมัน เอเดนสูดลมหายใจเข้าลึก and คำนวณมุมวิถีกระสุนในใจอย่างรวดเร็ว เขารู้ดีว่าหากพลาดแม้แต่วินาทีเดียว ชีวิตของเขาและอีฟจะกลายเป็นเพียงส่วนหนึ่งของกองขยะในหุบเขาแห่งนี้ทันที
แต่ในจังหวะที่ซากอสูรกายจักรกลกำลังยกแขนขวาซึ่งดัดแปลงเป็นปืนกลหนักขึ้นเล็งมาทางพวกเขา หน้าจอระบบฮัดอัปของเอเดนก็ปรากฏข้อความสีแดงฉานขึ้นมาอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ทำเอาลมหายใจของวิศวกรหนุ่มสะดุดกึก
[แจ้งเตือนระบบภารกิจระดับ SSS: ค้นพบรหัสลับต้นกำเนิด "Project Genesis" ที่ฝังอยู่ในแกนกลางของบอสลับ]
[เงื่อนไขพิเศษ: หากสามารถเชื่อมต่อสายเคเบิลซ่อมบำรุงเข้ากับหน่วยความจำหลักของเป้าหมายได้ภายใน 45 วินาที จะปลดล็อกเส้นทางลับสู่ศูนย์บัญชาการหลักของสหพันธ์]
[คำเตือนจากระบบ: จิตสำนึกของเป้าหมายมีความเสถียรต่ำและพร้อมจะระเบิดตัวเองในทันที หากกระบวนการแฮก ล้มเหลว]
เอเดนเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เมื่อมองเห็นสายเคเบิลข้อมูลสำรองในมือของตนเองสั่นระริกตามแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดิน ขณะที่อีฟหันมาสบตาเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยการตัดสินใจเด็ดขาด
“เอเดน... คุณมีเวลาแค่สวินาทีเดียวในการตัดสินใจว่าจะยิงมันให้แหลกเป็นจุล หรือจะเดินเข้าไปเสี่ยงตายเพื่อไขความจริงทั้งหมดนะครับ”
ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางอันเข้มข้นนี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ ไซเบอร์พังค์2099
วิศวกรจักรกลสังหารกับรหัสลับที่ลบไม่ได้•ตอนที่ 24
หุบเขาแห่งสุสานเหล็ก
ผลงานโดย ไซเบอร์พังค์2099
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไซเบอร์พังค์2099)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง วิศวกรจักรกลสังหารกับรหัสลับที่ลบไม่ได้ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!