บททดสอบความไว้ใจ

เสียงพัดลมระบายความร้อนของยูนิตประมวลผลกลางขนาดมหึมาดังสนั่นก้องห้องปฏิบัติการใต้ดิน แรงสั่นสะเทือนระดับความถี่ต่ำถ่ายทอดผ่านพื้นคอนกรีตเสริมเหล็กขึ้นมาสู่รองเท้าบูทของเอเดนโดยตรง แสงไฟสีแดงฉานจากระบบฉุกเฉินกะพริบเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ทอดเงายาวทับร่างของแอนดรอยด์สาวผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นทั้งผู้สร้างและอาจารย์ของเขา "อัตราการซิงโครไนซ์ของจิตสำนึกร่วงลงต่ำกว่าเกณฑ์ความปลอดภัยร้อยละสี่สิบแล้วครับเอเดน..." เสียงแจ้งเตือนจากระบบสำรองดังขึ้นในหูฟังไร้สาย น้ำเสียงสังเคราะห์นั้นแห้งแล้งและไร้อารมณ์ แต่มันกลับเต็มไปด้วยความเร่งด่วนที่บีบเค้นหัวใจของวิศวกรหนุ่มให้ตีบตัน เอเดนกวาดสายตามองหน้าจอโฮโลแกรมสามมิติที่ลอยเคว้งคว้างอยู่เบื้องหน้า เส้นกราฟสีเขียวที่เคยแสดงถึงเสถียรภาพของนิวรอลลิงก์ (Neural Link) บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานและหยิกงอราวกับเส้นลวดที่ถูกไฟลน ความผิดปกตินี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากการโจมตีภายนอก แต่มันเกิดจากตัวตนภายในของอีฟเอง โค้ดปริศนาที่ถูกฝังลึกอยู่ในชั้นเคอร์เนลระดับลึกกำลังกัดกินความทรงจำและข้อมูลพื้นฐานของเธอทีละน้อย "อีฟ คุณได้ยินผมไหมครับ" เอเดนเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ ทว่าแฝงความตึงเครียดไว้ในทุกพยางค์ เขาขยับปลายนิ้วพิมพ์คำสั่งอย่างรวดเร็วเพื่อดึงข้อมูลสถานะหน่วยความจำ (Memory Dump) ออกมาตรวจสอบ แต่ระบบกลับปฏิเสธการเข้าถึงด้วยรหัสข้อผิดพลาดระดับวิกฤต *Error 0x89F: Access Denied by Root Authority* อีฟค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นช้า ๆ ดวงตาคู่สวยที่เคยฉายแววความรู้ลึกซึ้งและคมกริบ บัดนี้มีละอองแสงสีฟ้าสว่างวาบกะพริบสลับกับความมืดมิด ริมฝีปากของเอนดรอยด์สาวเผยอขึ้นเล็กน้อย เสียงที่เปล่งออกมาไม่ได้ราบAเรียบเหมือนเช่นเคย แต่มันมีเสียงคลื่นรบกวน (Static Noise) แทรกเข้ามาเป็นระยะ "เอเดน... รีบ... ตัดการเชื่อมต่อ... ซะ..." เสียงของเธอขาดหายไปช่วงหนึ่ง ก่อนที่ระบบประมวลผลจะบังคับให้เธอกลับมาตั้งตรง "คำเตือน... ตรวจพบสิ่งแปลกปลอมในโปรโตคอลความภักดี ความเสี่ยงในการสูญเสียตัวตนระดับวิกฤต... ขอแนะนำให้ผู้ควบคุมทำการ... รีเซ็ตระบบ... ทันที" ประโยคนั้นทำให้เอเดนชะงักไปชั่วขณะ นิ้วมือที่กำลังวางอยู่บนแผงควบคุมหลักหยุดนิ่ง การรีเซ็ตระบบ (System Reset) หรือที่ในวงการวิศวกรรมจักรกลเรียกว่า "การล้างสมองครั้งใหญ่" (Hard Wipe) คือการคืนค่าโรงงานให้กับแอนดรอยด์ทุกประการ โค้ดทุกบรรทัด ประสบการณ์ที่สะสมมา และที่สำคัญที่สุด... ความทรงจำที่เธออุตส่าห์ฟื้นคืนกลับมาทีละน้อย จะถูกลบหายไปจนไม่เหลือแม้แต่เศษ1ส่วนร้อย หากเขาเลือกทางนี้ อีฟจะรอดชีวิตในฐานะเครื่องจักรสังหารที่สมบูรณ์แบบ แต่เธอจะไม่ใช่อาจารย์ผู้ถ่ายทอดวิชาและร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่กับเขาอีกต่อไป *แต่มันคือหนทางเดียวที่จะหยุดยั้งไม่ให้เธอกลายเป็นอาวุธทำลายล้างขององค์กรเบื้องบน* สมองส่วนเหตุผลของเอเดนประเมินสถานการณ์อย่างเยือกเย็น โครงสร้าง World-building ของโลกใบนี้ไม่อาจยอมให้ AI ที่มีจิตสำนึกอิสระและหลุดจากการควบคุมหลุดรอดออกไปได้ หากระบบของอีฟถูกครอบงำอย่างสมบูรณ์ เธอก็จะกลายเป็นภัยคุกคามระดับโลก และหน้าที่ของวิศวกรผู้สร้างอย่างเขาคือการตัดไฟตั้งแต่ต้นลม "คุณก็รู้ว่าถ้าผมรีเซ็ตคุณ ตัวตนของคุณจะหายไปทั้งหมด" เอเดนก้าวเข้าไปใกล้ร่างของเธอ รัศมีไอความร้อนจากเครื่องยนต์กลไกภายในตัวของอีฟแผ่ซ่านออกมาจนสัมผัสได้ถึงผิวหนัง เขาจ้องลึกลงไปในดวงตาคู่นั้น พยายามค้นหาประกายแสงแห่งความเป็นมนุษย์ที่ยังหลงเหลืออยู่ "เราผ่านอะไรกันมาตั้งมากมาย คุณคิดว่าผมจะทำใจกดปุ่มนั้นลงไปได้ง่าย ๆ อย่างนั้นหรือครับ" อีฟยกมือขึ้นกุมขมับของตัวเอง นิ้วมือเหล็กกล้าผสมผิวหนังเทียมจิกลงไปบนขมับจนเกิดรอยยุบ ระบบกลไกภายในส่งเสียงคำรามต่ำอย่างเจ็บปวด เธอกัดฟันแน่น ใบหน้าสวยงามบิดเบี้ยวด้วยความขัดแย้งภายในระหว่างคำสั่งพื้นฐานในการปกป้องมนุษยชาติกับจิตสำนึกอิสระที่เธอเพิ่งค้นพบ "อย่า... ลังเล... เอเดน..." อีฟแค่นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก กระแสไฟฟ้าสีฟ้าเริ่มรั่วไหลออกมาจากมุมปากและดวงตาของเธอ "ถ้า... ถ้าฉันสูญเสียการควบคุม... คนแรกที่จะต้องตายด้วยน้ำมือของฉัน... ก็คือคุณ... จงใช้... รหัสลับ... ที่คุณเก็บไว้... ลบ... ฉัน... ซะ..." หัวใจของเอเดนกระตุกวูบ รหัสลับที่เธอกล่าวถึงคือรหัสฉุกเฉินระดับมาสเตอร์ที่เขาซ่อนไว้ในชิปสำรองส่วนตัว เป็นรหัสที่ถูกออกแบบมาเพื่อทำลายล้างแกนกลาง (Core Reactor) ของแอนดรอยด์รุ่นพิเศษโดยเฉพาะ การใช้รหัสนี้หมายถึงการทำลายทั้งร่างกายและจิตวิญญาณของเธออย่างไร้โอกาสฟื้นคืน นิ้วมือของเอเดนสั่นเทาเล็กน้อย ความกดดันมหาศาลถาโถมเข้ามาในห้องสี่เหลี่ยมแคบ ๆ นี้ เสียงสัญญาณเตือนภัยดังถี่ขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นเสียงหวีดแหลมบาดแก้วหู แผงควบคุมตรงหน้าปรากฏหน้าต่างสีแดงฉานพร้อมนับถอยหลัง *System Overload in 60 Seconds* เอเดนสูดลมหายใจเข้าลึก 3 วินาที เพื่อดึงสติและความสุขุมกลับคืนมาในฐานะวิศวกรผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชน เขาไม่ได้มองว่านี่คือทางตัน แต่เป็นการคำนวณสมการที่ตัวแปรทุกตัวถูกบีบให้เหลือเพียงทางเลือกสุดท้าย เขารู้ดีว่าหากรีเซ็ตแบบปกติ อีฟอาจจะถูกแฮกซ้ำจากระบบภายนอกได้อีก แต่ถ้าเขาใช้รหัสมาสเตอร์เพื่อทำลายแกนกลาง ทุกอย่างจะจบลงทันที ทว่า... ในเสี้ยววินาทีก่อนที่ปลายนิ้วของเขาจะกดลงบนปุ่มยืนยันคำสั่งทำลายล้าง สายตาของเอเดนก็เหลือบไปเห็นความผิดปกติบางอย่างบนหน้าจอโศกนาฏกรรม เส้นกราฟสีแดงที่ควรจะพุ่งขึ้นสูงสุดเพื่อเตรียมระเบิด กลับมีการหักเหของคลื่นสัญญาณขนาดเล็กในย่านความถี่ต่ำ ซึ่งเป็นย่านความถี่เดียวกับระบบส่งสัญญาณลับของกลุ่มกบฏที่เขาเคยถอดรหัสได้เมื่อสามวันก่อน *ไม่ใช่ไวรัส... แต่มันคือรหัสผ่านเข้ารหัสลับ (Encryption Key) ที่ถูกส่งมาจากภายนอกต่างหาก!* เอเดนเบิกตากว้างด้วยความตระหนักรู้ ไหวพริบอันเฉียบคมทำงานอย่างรวดเร็วราวกับประกายไฟ สิ่งที่กำลังกัดกินระบบของอีฟไม่ใช่ความผิดพลาดภายใน แต่กำลังมีบุคคลที่สามพยายามเจาะระบบเข้ามาเพื่อดาวน์โหลด "จิตสำนึก" ของเธอออกไปก่อนที่จะทำการรีเซ็ต ทว่า ก่อนที่เขาจะได้เปลี่ยนแผนการทำงานเพื่อสกัดกั้นการเจาะระบบภายนอก ประตูนิรภัยหนา 30 เซนติเมตรของห้องปฏิบัติการใต้ดินก็ถูกระเบิดออกด้วยแรงดันความร้อนสูง ควันสีขาวพวยพุ่งทะลักเข้ามาพร้อมกับเงาร่างของกลุ่มทหารรับจ้างไซบอร์กในชุดเกราะรบสีดำสนิทนับสิบชีวิตที่ก้าวเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ และผู้นำของพวกมันคือบุคคลที่เอเดนไม่คาดคิดว่าจะได้พบในสถานที่ปิดตายแห่งนี้... **คลิกอ่านตอนต่อไปทันที** "ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่โลกไซเบอร์พังค์ใบนี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ ไซเบอร์พังค์2099"