หมากกระดานแรกเริ่มขยับ

กลิ่นหอมบางเบาของกำยานจันทน์เทศลอยวนอยู่กลางห้องโถงแปดเหลี่ยม ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน ราชโองการด่วนจากฮ่องเต้ที่ประกาศความผิดฐานลอบปลงพระชนม์และคิดกบฏขององค์ชายรองหลี่เฟิงยังคงวางอยู่บนโต๊ะไม้สลักลายมังกร ทว่าบรรยากาศในเรือนพักรับรองของจวนอ๋องกลับมิได้มีความยินดีปรีดาต่อชัยชนะครั้งนี้แม้แต่น้อย หลี่จิงซวนประทับนิ่งอยู่บนเก้าอี้พนักสูง อาภรณ์สีดำสนิทปักดิ้นเงินลายเมฆาขับเน้นให้พระพักตร์คมคายยิ่งดูราวกับแกะสลักจากน้ำแข็งแผ่นหนา ดวงเนตรคมกลาบกริบดั่งเหยี่ยวทอดมองสตรีเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก ขณะที่เรียวปากหยักลึกเหยียดยิ้มเย็นเยียบ "เจ้ากล้าดียังไงถึงส่งข่าวนี้เข้าวังหลวงก่อนที่กองกำลังของเปิ่นหวางจะเคลื่อนไหว มู่หว่านหลิง" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงันลงราวกับคมดาบที่กรีดผ่านอากาศ มู่หว่านหลิงในชุดกระโปรงยาวสีฟ้าครามปักลายดอกเหมยหยาดน้ำค้าง มิได้สะดุ้งสะเทือนต่อแรงกดดันจากบุรุษผู้กุมอำนาจกองทัพทิศเหนือแม้แต่น้อย นางแย้มยิ้มบางเบา ดวงตาดอกท้อทอประกายรู้เท่าทัน พลางรินชาสมุนไพรลงในถ้วยกระเบื้องเคลือบสีนวลอย่างใจเย็น "หากหม่อมฉันไม่เดินหมากตานี้ก่อน เกรงว่า ‘ของขวัญ’ ชิ้นใหญ่ที่องค์ชายรองเตรียมไว้ต้อนรับท่านอ๋องในงานเลี้ยงล่าสัตว์ปลายฤดูใบไม้ร่วง คงได้เปลี่ยนจากสัตว์ป่าเป็นศพไร้ญาติของท่านอ๋องไปแล้วกระมังเพคะ" คำพูดที่ตรงไปตรงมาและคมกายดั่งลูกศรอาบยาพิษทำให้หลี่จิงซวนหรี่ตาลงเล็กน้อย รังสีความเยือกเย็นแผ่ซ่านออกมาจากพระวรกายจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลง ทว่าภายในพระทัยกลับเกิดความรู้สึกระคนทึ่งอย่างปิดไม่มิด สตรีผู้นี้เป็นเพียงบุตรสาวขุนนางตกอับที่ถูกขับไล่ไสส่ง เหตุใดจึงมองทะลุปรุโปร่งถึงเกมการเมืองระดับราชสำนักและแผนชั่วของหลี่เฟิงได้ลึกซึ้งถึงเพียงนี้ "เจ้ากำลังเล่นกับไฟ ความตายอยู่ใกล้แค่เอื้อมมือ" หลี่จิงซวนตรัสย้ำ ชันพระวรกายลุกขึ้นก้าวเข้าไปใกล้ร่างบางช้าๆ จนกลิ่นอายบุรุษเพศแผ่ปกคลุม มู่หว่านหลิงเงยหน้าขึ้นสบพระเนตรคมกลาบนั้นโดยไม่หลบสายตา รอยยิ้มบนริมฝีปากบางเฉียบยังคงงดงามและมั่นคง "ไฟหรือเพคะ? หม่อมฉันคิดว่ามันคือความอบอุ่นที่จะเผาผลาญศัตรูของเราเสียมากกว่า... ท่านอ๋องทรงฉลาดล้ำเลิศ ย่อมรู้ดีว่าการจะโค่นล้มตระกูลสือและองค์ชายรองที่มีอำนาจรากฐานหนาแน่น ลำพังกำลังทหารอย่างเดียวไม่มีทางทำได้สำเร็จ หากขาด ‘ตาข่ายข่าวกรอง’ ที่ชอนไชไปทั่วทุกมุมมืดของเมืองหลวง" นางเว้นจังหวะเล็กน้อย ปลดปล่อยสายตาที่เต็มไปด้วยสติปัญญาและความลับอันดำมืดออกมา ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ "และนั่นคือสิ่งที่หม่อมฉันมี... แลกกับการที่ท่านอ๋องต้องทรงปกป้องตระกูลมู่จากเงื้อมมือของพวกมัน ข้อตกลงนี้ ยุติธรรมดีใช่ไหมเพคะ" ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครา หลี่จิงซวนจ้องมองดวงหน้างามล้ำที่ไม่มีความหวาดกลัวเจือปนเลยแม้แต่น้อย สตรีส่วนใหญ่เมื่ออยู่ต่อหน้าพระองค์มักตัวสั่นเทาด้วยความยำเกรง แต่นางกลับกล้าต่อรองผลประโยชน์อย่างอาจหาญ ดวงเนตรดั่งเหยี่ยวสำรวจรายละเอียดบนใบหน้านั้นอย่างพิจารณา ก่อนมุมพระoษฐ์จะกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ ที่หาได้ยากยิ่ง "ดี... เจ้ากล้ามาก มู่หว่านหลิง" หลี่จิงซวนตรัสด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อย แต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดขาด "เปิ่นหวางตกลงร่วมมือกับเจ้า แลกกับการรายงานความเคลื่อนไหวทุกฝีก้าวของฝ่ายตรงข้าม อย่าให้เปิ่นหวางจับได้ว่าเจ้ามีแผนซ้อนแผน มิฉะนั้น... แม้แต่เงาของเจ้าก็จะไม่เหลือให้แผ่นดินนี้ได้จดจำ" "หม่อมฉันย่อมรักษาคำพูดเพคะ" มู่หว่านหลิงยอบกายคารวะอย่างงดงามและสมบูรณ์แบบตามธรรมเนียมราชสำนัก ทว่ารอยยิ้มที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าอ่อนหวานนั้นกลับสะท้อนความสะใจลึกๆ หมากกระดานแรกขยับแล้ว และเหยื่อรายแรกกำลังเดินเข้าสู่กรงขังที่นางร่วมกันสร้างขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังลงตัวและข้อตกลงลับถูกสร้างขึ้นบนความไว้เนื้อเชื่อใจที่เปราะบางดั่งแผ่นน้ำแข็ง เสียงฝีเท้าเร่งรีบของไป๋เสวี่ย สาวใช้คนสนิทก็ดังขึ้นจากนอกประหยัด พร้อมกับร่างที่พุ่งทะยานเข้ามาด้วยวิชาตัวเบา ก่อนจะคุกเข่าลงด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด "คุณหนู... ท่านอ๋อง เกิดเรื่องใหญ่แล้วเพคะ!" ไป๋เสวี่ยหอบหายใจถี่กระชั้น ยื่นม้วนกระดาษประทับตราลับสีชาดส่งให้ด้วยมือที่สั่นเทา "สายลับของเราจากตำหนักในส่งข่าวมาด่วนที่สุด... พระชายารองถูกวางยาพิษสิ้นชีพแล้วเมื่อครู่ และ... และพวกมันกำลังโยนความผิดนี้มาที่คุณหนูเพคะ!" หลี่จิงซวนชะงัก พระเนตรคมกลาบหันขวับกลับมามองมู่หว่านหลิงทันที ขณะที่รอยยิ้มมั่นใจบนใบหน้าของยอดกุนซือหญิงแข็งค้างไปชั่วขณะ เมื่อตระหนักได้ว่า... มีผู้เล่นคนที่สามที่ซ่อนตัวอยู่เงียบๆ กำลังเดินหมากตลบหลังพวกนางอย่างเลือดเย็นที่สุด! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เค้กวานิลลา" เสมอมานะคะ