เงาจันทราและคราบเลือด

กลิ่นอายจางๆ ของสนมู่단 (ดอกโบตั๋น) เคล้าคละกับกลิ่นคาวเลือดที่ถูกกดทับด้วยกำยานราคาแพง ภายในท้องพระโรงใหญ่ประดับประดาด้วยแพรไหมสีชาดระยบับแสงเทียนนับพันเล่ม บรรยากาศเฉลิมฉลองชัยชนะเหนือแดนประจิมช่างดูเยือกเย็นราวน้ำแข็งเกาะกุม แม้ภายนอกเสียงดนตรีบรรเลงครึกครื้น ทว่าทุกลมหายใจของเหล่าขุนนางกลับแขวนอยู่บนเส้นด้าย "ท่านอ๋อง... ชัยชนะครั้งนี้ ทำให้ฝ่าเบื้องบนทรงเกษมสำราญยิ่งนัก ข้าพเจ้าขอคารวะแด่ท่านอ๋องสามจอก" เสียงทุ้มต่ำที่เจือรอยยิ้มอย่างเสแสร้งดังขึ้นจากชายผู้สวมชุดคลุมลายปักกิเลนสีทอง องค์ชายรองหลี่เฟิงก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมรินสุราลงในจอกหยกขาวด้วยมือตนเอง ดวงตาเรียวรีคู่นั้นกวาดมองหลี่จิงซวนราวกับพญาเหยี่ยวที่กำลังจ้องมองเหยื่อในกรงขัง หลี่จิงซวนมิได้ขยับเขยื้อนวรกายแม้แต่น้อย ใบหน้าราวกับแกะสลักจากน้ำแข็งไร้ซึ่งระลอกคลื่นแห่งความรู้สึก ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวทอดมองจอกสุราตรงหน้าด้วยความนิ่งงัน ทว่ากลิ่นอายกดดันรอบตัวกลับแผ่ซ่านจนขุนนางรอบข้างไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ในเงาสลักของเสาหินมังกรทอง มู่หว่านหลิงยืนสงบนิ่งในชุดคลุมยาวสีครามเข้มปักลายเมฆาด้วยด้ายเงิน ปิ่นมุกสลักลายหงส์บนเรือนผมดำขลับไหวตามจังหวะการก้าวเดินอันแผ่วเบา ดวงตากลมโตคู่คมกวาดมองหยดสุราที่กระเซ็นตกกระทบพื้นหินอ่อน ทันใดนั้น หัวใจนางก็กระตุกวูบ กลิ่นผงหญ้าอัคคีเหมันต์... ยาพิษไร้สีไร้กลิ่นที่หากดื่มเข้าไปภายในสามลมหายใจ โลหิตจะจับตัวเป็นก้อนแข็งและขาดใจตายทันที นี่คือแผนการป้ายสีอุกฉกรรจ์เพื่อปลิดชีพอนุชาองค์รัชทายาทในงานเลี้ยงหลวง! "ช้าก่อนเพคะ องค์ชายรอง..." น้ำเสียงหวานใสดุจไข่มุกกระทบจานหยกดังแทรกขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน มู่หว่านหลิงก้าวออกมาจากเงาเสา ค้อมกายคารวะอย่างงดงามตามธรรมเนียม ท่วงท่าและกิริยาราวกับภาพวาดของสตรีสูงศักดิ์ผู้เพียบพร้อม ทว่าแววตากลับเปล่งประกายความเฉียบคมดุจใบมีดซ่อนในแพรไหม หลี่เฟิงขมวดคิ้วมุ่น หันมามองสตรีตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ "เจ้าเป็นใคร ถึงกล้าอาจหาญแทรกกลางวงสนทนาระหว่างเจ้านาย?" "หม่อมฉัน มู่หว่านหลิง บุตรสาวอดีตราช士การมู่เพคะ" นางเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ความหวาดกลัวแม้แต่น้อย รอยยิ้มบางเบาประดับบนเรียวปากสีชาด "เพียงแต่เห็นจอกสุราในพระหัตถ์ขององค์ชายรองมีรอยตำหนิเล็กน้อย เกรงว่าจะระคายเคืองพระเนตรฝ่าบาทและทำลายบรรยากาศอันเป็นมงคลในค่ำคืนนี้ จึงบังanอาจทูลทักท้วงเพคะ" หลี่จิงซวนเหลือบมองสตรีข้างกายหางตา แววตาคู่คมวาววับขึ้นวูบหนึ่งอย่างพิจารณา เขาจำนางได้ นางคือบุตรสาวขุนนางตกอับที่ถูกส่งตัวเข้ามาเป็นเบี้ยในเกมเรือนหลัง ทว่ายามนี้ นางกลับยืนอยู่ตรงหน้าเขา กล้าเผชิญหน้ากับพยัคฆ์ร้ายอย่างหลี่เฟิงด้วยสติปัญญาอันล้ำลึก "ตำหนิอันใดกัน? เจ้าตาฝาดไปกระมัง!" องค์ชายรองแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ส่งสัญญาณมือให้ขันทีคนสนิทเร่งเร้า "ท่านอ๋อง... สุราจอกนี้เป็นตัวแทนความจริงใจจากข้าพเจ้า เหตุใดจึงไม่ยอมดื่มเล่า หรือท่านอ๋องยังทรงหวาดระแวงพี่น้องร่วมสายโลหิต?" ความกดดันพุ่งถึงขีดสุด สายตาทุกคู่ในท้องพระโรงจับจ้องมาที่หลี่จิงซวน หากเขาปฏิเสธ จะกลายเป็นข้อหา "เนรคุณและไม่ยอมรับไมตรี" แต่หากเขาดื่ม... ชีวิตย่อมดับสูญในชั่วพริบตา ทว่า ในเสี้ยววินาทีเป็นตายนั้นเอง มู่หว่านหลิงกลับก้าวเข้าไปใกล้หลี่จิงซวนอีกก้าว นางเอื้อมมือเรียวบางออกไปราวกับจะช่วยประคองจอกสุรา ทว่าปลายนิ้วที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อกลับดีดเข็มเงินขนาดเล็กจิ๋วลงไปในจอกอย่างแนบเนียน พร้อมกับแกล้งเซเล็กน้อยจนสุรากระฉอกรดอาภรณ์ขององค์ชายรอง "อุ๊ย! หม่อมฉันสมควรตาย ประทานอภัยด้วยเพคะองค์ชายรอง!" มู่หว่านหลิงคุกเข่าลงทันที สีหน้าตื่นตระหนกสมบทบาท ทว่าแววตาที่เงยขึ้นมองกลับทอประกายเยียบเย็น หลี่เฟิงสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ อาภรณ์หรูหราเปียกชุ่ม เขากำ10หมัดแน่นด้วยความโกรธเกรี้ยว "นังสารเลื่อน! เจ้าจงใจใช่หรือไม่!" ทว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังสนใจความวุ่นวายเบื้องล่าง หลี่จิงซวนผู้เยือกเย็นดุจหินผากลับก้มลงมองหยดสุราที่กระเซ็นลงบนพื้นหินอ่อน เพชรเม็ดงามบนแหวนหยกของเขาแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิททันทีเมื่อสัมผัสกับของเหลวนั้น ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วสารทิศ อากาศราวกับถูกสูบออกจนหมดสิ้น หลี่จิงซวนเงยพระพักตร์ขึ้น ชายหนุ่มเหยียดยิ้มเย็นเยียบที่มุมพระoชษฐ์ รังสีอำมหิตแผ่ซ่านจนผู้คนรอบข้างต้องถอยหลังกรูด สายตาดั่งเหยี่ยวจ้องมองหลี่เฟิงที่เริ่มมีสีหน้าซีดเผือด "องค์ชายรอง... ดูกلยุทธ์ของท่านช่างล้ำลึกยิ่งนัก" หลี่จิงซวนเอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำ กังวานก้องไปทั่วท้องพระโรง "สุราจอกนี้ รสชาติดีถึงเพียงนี้ เหตุไฉนท่านไม่ลองดื่มดูเล่า?" ความตึงเครียดระเบิดขึ้นในอากาศ ท่ามกลางเสียงหัวใจเต้นระรัวของทุกคนในงานเลี้ยง ทันใดนั้นเอง ม่านผ้าไหมสีทองหน้าท้องพระโรงก็สะบัดพลิ้ว เสียงฝีเท้าหนักแน่นนับร้อยนายของกองกำลังองครักษ์เสื้อแพรก็ก้าวเข้ามาปิดล้อมทุกทางออก พร้อมกับราชองครักษ์หลวงที่ประกาศก้องด้วยเสียงอันดัง "ราชโองการด่วนจากฮ่องเต้! องค์ชายรองหลี่เฟิง มีความผิดฐาน... ลอบปลงพระชนม์องค์ชายสามและคิดกบฏ!" ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่เกมการเมืองอันเชือดเฉือนนี้ด้วยกันนะคะ