หมายจับผู้ทรงอิทธิพล

เสียงโลหะกระทบกันเบาๆ คล้ายกุญแจมือที่ถูกปลดล็อกออกจากห่วงเข็มขัดดังสะท้อนก้องในห้องชันสูตรศพที่เงียบงัด ร่างสูงโปร่งของนายแพทย์ศตวรรษยืนนิ่งสนิท ดวงตาคมกภายใต้กรอบแว่นสายตาจับจ้องไปยังผู้มาเยือนยามวิกาลอย่างพิจารณา ขณะที่สารวัตรปกรณ์ก้าวเท้าเข้ามาประชิดแผ่นหลังของเขาโดยสัญชาตญาณ มือหนาของนายตำรวจหนุ่มเอื้อมไปแตะข้อศอกของแพทย์นิติเวชเบาๆ เป็นเชิงส่งสัญญาณเตือนภัย ทว่าแรงดึงดูดจากวัตถุในมือของแขกผู้ไม่invited กลับทำให้ลมหายใจของทั้งคู่สะดุดกักค้างไว้ในลำคอ แฟ้มเอกสารสีน้ำตาลเข้มที่มีตราประทับ "ลับที่สุด" ของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ พร้อมรอยคราบหมึกสีแดงฉานสะท้อนกับแสงไฟนีออน "ดึกดื่นค่ำคืนเช่นนี้ หมอและสารวัตรคงไม่ได้กำลังทำการผ่าพิสูจน์ศพเพื่อหาความจริงหรอกกระมังครับ... เพราะบางที ความจริงที่พวกคุณกำลังควานหามันอาจจะกำลังจ้องมองพวกคุณอยู่จากเบื้องบนก็ได้" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยเอ่ยทักทายขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปากของ "พลตำรวจโทอรรถพล" อธิบดีกรมสอบสวนพิเศษ ข้าราชการระดับสูงผู้ทรงอิทธิพลและมีเส้นสายโยงใยไปถึงระดับรัฐมนตรี ชายวัยกลางคนในชุดสูทตัดเย็บอย่างประณีตก้าวเข้ามาในห้องเย็นช้าๆ โดยมีผู้ติดตามสองคนยืนคุมเชิงอยู่ที่หน้าประตูกระจกฝ้า ศตวรรษสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจที่เริ่มผิดปกติ เขากวาดสายตามองเอกสารในมือของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว สมองอันรวดเร็วของแพทย์นิติเวชประมวลผลผ่านตรรกะและหลักฐานทั้งหมดที่เพิ่งค้นพบในค่ำคืนนี้—รอยตัดกระดูกซี่โครงที่ต้องใช้เลื่อยไฟฟ้าเฉพาะกลุ่ม แพทเทิร์นคราบเลือดที่ไม่สอดคล้องกับอุบัติเหตุ และร่องรอยสารเคมีจำพวกโคลโรฟอร์มสังเคราะห์ที่ปรากฏในเนื้อเยื่อของเหยื่อทุกราย ทุกอย่างชี้เป้ามาที่บุคคลผู้นี้... ข้าราชการระดับสูงผู้กุมอำนาจสูงสุดในกระบวนการยุติธรรม "ท่านอธิบดีคงไม่ได้มาเยี่ยมเยียนห้องชันสูตรศพด้วยความห่วงใยในสุขภาพของผมหรอกนะครับ" ศตวรรษเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยความเยือกเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ เขายังคงยืนบังโต๊ะสเตนเลสที่มีชิ้นเนื้อเยื่อหลักฐานชิ้นสำคัญซ่อนอยู่ใต้ถาดสเตนเลส ปกรณ์ขยับตัวก้าวขึ้นมาขนาบข้างแพทย์นิติเวช ร่างหนาแผ่รังสีคุกคามที่ดุดันและพร้อมจะปะทะ สายตาคมกริบของสารวัตรกองปราบจดจ้องไปยังผู้ทรงอิทธิพลตรงหน้าประหนึ่งเสือร้ายที่กำลังจ้องตะครุบเหยื่อ "ถ้าท่านมาเพื่อดูว่าพวกเราเข้าใกล้เส้นชัยไปแค่ไหนแล้วล่ะก็... ผมเกรงว่าท่านคงจะมาเสียเที่ยว เพราะหลักฐาน DNA บนเล็บของเหยื่อรายล่าสุด ไม่ได้ตรงกับแฟ้มประวัติอาชญากรทั่วไป แต่มันตรงกับรหัสพันธุกรรมของบุคคลระดับวีไอพีที่มีอภิสิทธิ์เหนือคุกตะรางต่างหากล่ะครับท่าน" อรรถพลหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น มีเพียงความเย้ยหยันและอำนาจมืดที่แผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศในห้องอุณหภูมิลดฮวบลงอย่างฉับพลัน "สารวัตรปกรณ์... คุณนี่เป็นสุนัขล่าเนื้อที่กัดไม่ปล่อยจริงๆ สมคำร่ำลือ แต่คุณรู้ไหมว่าสุนัขที่ฉลาดเกินไป มักจะอายุสั้นและจบชีวิตลงในกรงขังที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนสร้าง" อรรถพลก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะชันสูตรมากขึ้น สายตาคมปลาบกวาดมองไปทั่วห้องก่อนจะหยุดอยู่ที่ศตวรรษ "หมอศตวรรษ... ฝีมือการผ่าตัดของคุณเป็นเลิศ น่าเสียดายที่คุณเลือกใช้มันเพื่อขุดคุ้ยซากศพที่ควรจะถูกฝังกลบให้มิดชิดตั้งแต่แรก ประเทศนี้ขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์และความมั่นคงของโครงสร้างอำนาจ ไม่ใช่ด้วยอุดมคติเด็กๆ ของพวกคุณสองคนหรอกนะครับ" "ความมั่นคงบนคราบเลือดของประชาชนผู้บริสุทธิ์น่ะหรือครับที่ท่านเรียกว่าความยุติธรรม" ศตวรรษสวนกลับทันควัน นัยน์ตาคู่นั้นสะท้อนภาพของอธิบดีกรมสอบสวนพิเศษด้วยความรังเกียจอย่างไม่ปิดบัง "คุณใช้ตำแหน่งหน้าที่และอิทธิพลสั่งการให้ทำลายหลักฐาน บิดเบือนผลชันสูตร และฆ่าปิดปากพยานไปกี่คนแล้วครับ ท่านอธิบดี? วิทยาศาสตร์ไม่เคยโกหกใครครับ รอยมีดผ่าศพอาจจะลบเลือนได้ แต่พันธุกรรมและรอยช้ำบนกระดูกมันจำฝังใจไปจนวันตาย" ความตึงเครียดในห้องพุ่งสูงถึงขีดสุด ปกรณ์ส่งสัญญาณมือลับๆ ไปทางประตูหลังที่เชื่อมต่อกับห้องเก็บอุปกรณ์ ขณะที่มืออีกข้างสอดเข้าไปใต้เสื้อแจ็กเกตเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเผชิญหน้า "ปากกล้าดีนี่ครับ..." อรรถพลหุบยิ้ม ดวงตาคมกริบฉายแววอำมหิตขึ้นมาวูบหนึ่ง "แต่ต่อให้พวกคุณมีหลักฐานชิ้นโบแดงแค่ไหน ในประเทศนี้... คนที่มีอำนาจในการอนุมัติหมายจับและควบคุมสำนวนคดีคือใคร พวกคุณน่าจะรู้ดีที่สุด แฟ้มในมือผมนี่ต่างหากคือความจริงอันแท้จริง—ความจริงที่ระบุว่า ศพทั้งหมดในค่ายนี้เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุจากความประมาทส่วนบุคคล" ชายสูงวัยโยนแฟ้มสีน้ำตาลลงบนโต๊ะชันสูตร เสียงกระดาษหนาทึบกระทบผิวสเตนเลสดังปึ้ง ราวกับเสียงประกาศิตที่ต้องการขยี้ความพยายามทั้งหมดของพวกเขาทิ้งในพริบตา ทว่า ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ เสียงฝีเท้าหนักแน่นและรวดเร็วก็ดังขึ้นจากด้านนอก ประตูกระจกฝ้าถูกผลักเปิดออกอย่างไร้พิธีรีตอง ร่างเพรียวสง่าของผู้กองมินตราก้าวเข้ามาในห้อง พร้อมกับแท็บเล็ตในมือที่หน้าจอสว่างวาบด้วยข้อมูลสัญญาณเครือข่ายและคำสั่งจากศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ "ขอโทษที่ขัดจังหวะการสนทนานะคะท่านอธิบดี..." เสียงของมินตราทรงพลังและเด็ดขาด เธอยืนขวางทางเข้าออกทั้งหมดพร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจชุดปฏิบัติการพิเศษอีกสนายที่ถืออาวุธครบมือ "แต่เกรงว่าท่านคงไม่มีเวลามานั่งตรวจสำนวนปลอมๆ ในนี้อีกต่อไปแล้วล่ะค่ะ" อรรถพลขมวดคิ้วมุ่น หันขวับไปมองนายหญิงมือขวาของกองปราบด้วยความไม่พอใจ "คุณหมายความว่าอย่างไร ผู้กอง?" ปกรณ์ยิ้มเหยียดที่มุมปาก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและดุดันแบบนักล่าที่ตลบหลังเหยื่อได้สำเร็จ เขาก้าวไปยืนเคียงข้างศตวรรษ พร้อมกับยื่นมือถือของตนเองขึ้นแสดงหน้าจอที่มีข้อความอัปเดตสถานะคดีแบบเรียลไทม์ "หมายความว่า... ขณะที่ท่านกำลังยืนสาธยายเรื่องโครงสร้างอำนาจอยู่ที่นี่ ทีมงานของผมได้ยื่นคำร้องฉุกเฉินพร้อมหลักฐานมัดตัวจากห้องชันสูตรศพนี้ตรงต่อท่านอธิบดีผู้พิพากษาศาลอาญาคดีทุจริตฯ เรียบร้อยแล้วครับท่านอธิบดี" ปกรณ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวาน หนักแน่น และทรงพลัง "และในวินาทีนี้... ศาลได้อนุมัติหมายจับบุคคลระดับสูงในข้อหาเป็นผู้ใช้ให้มีการฆาตกรรมอำพรางและสมคบคิดกันฟอกเงินแล้ว" ศตวรรษหันไปมองหน้าสารวัตรปกรณ์ ชั่วขณะนั้น สายตาของแพทย์นิติเวชผู้เยือกเย็นกับสารวัตรหนุ่มผู้ดุดันสบประสานกันอย่างมีความหมาย ความต่างทางอุดมการณ์ที่เคยเป็นกำแพงกั้น ได้ถูกหลอมรวมเป็นพลังอันเร่าร้อนในการทลายความมืดมิดของสังคม อรรถพลหน้าถอดสี รอยยิ้มเยือกเย็นเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น แววตาดำมืดเต็มไปด้วยความตระหนกเมื่อได้ยินเสียงไซเรนรถตำรวจก้องกังวานมาจากด้านนอกอาคาร "พวกคุณ... กล้ามากนะ!" อรรถพลคำรามต่ำ ก้าวถอยหลังเพื่อจะหลบหนี แต่ทว่า ปกรณ์กลับพุ่งตัวเข้าล็อกแขนทั้งสองข้างของอธิบดีผู้ทรงอิทธิพลไว้ได้อย่างรวดเร็วราวกับเสือชีตาร์ตะครุบเหยื่อ กุญแจมือเหล็กในมือของสารวัตรหนุ่มถูกใส่ข้อมือของข้าราชการระดับสูงทันทีโดยไม่มีความลังเล "ความยุติธรรมอาจจะเดินช้าครับท่านอธิบดี..." ปกรณ์กระซิบข้างหูของอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและเฉียบขาด "แต่รับรองว่ามันเดินมาถึงมือคุณอย่างแน่นอน" ศตวรรษมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ความจริงถูกเปิดเผยแล้ว แผลเป็นในใจของเขาและคราบเลือดบนโต๊ะชันสูตรได้รับการชำระสะงลด้วยความจริงอันบริสุทธิ์จากวิทยาศาสตร์และกฎหมาย ทว่า ในจังหวะที่ทุกอย่างกำลังจะคลี่คลายลง สายตาของแพทย์หนุ่มก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งบางอย่างที่มุมกระดาษในแฟ้ม "ลับที่สุด" ที่อรรถพลเพิ่งโยนทิ้งไว้บนโต๊ะ—รายชื่อรหัสลับของบุคคลระดับสูงอีกสามคนที่ไม่ได้มีแค่ในประเทศนี้ แต่เชื่อมโยงไปถึงเครือข่ายองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติ และก่อนที่ศตวรรษจะทันได้เอ่ยปากเตือนสารวัตรปกรณ์ เสียงข้อความแจ้งเตือนจากระบบคอมพิวเตอร์ในห้องชันสูตรก็ดัง "ปิ๊ป" ขึ้นมาพร้อมกับภาพวิดีโอจากกล้องวงจรปิดรอบนอกอาคารที่กะพริบเตือนเป็นสีแดงฉาน —รถตู้สีดำติดฟิล์มทึบสามคันกำลังพุ่งตัวเข้ามาจอดปิดล้อมทางออกทุกด้านของสถาบันนิติเวช โดยไม่มีป้ายทะเบียน และไร้ซึ่งสัญญาณของกำลังตำรวจท้องถิ่น ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมผ่าความจริงอันมืดหม่นไปด้วยกันเสมอนะครับ