ปะทะฝีปากฉบับคนไม่ยอมคน

เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัดในห้องครัวกว้างของร้านอาหารหรู เรย์สะบัดข้อมือออกจากการกุมของผมอย่างแรง ใบหน้าเรียบเนียนที่มักจะเชิดขึ้นด้วยความถือดีตอนนี้ขึ้นสีแดงจัดด้วยความโกรธ ดวงตากลมโตคู่นั้นวาวโรจน์จ้องมองผมราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "ถ้าคุณยังไม่มีปัญญาแยกแยะระหว่าง 'เครื่องมือช่างซ่อมบำรุง' กับ 'อุปกรณ์ครัวระดับมิชลิน' ได้ ก็กรุณาไสหัวออกไปจากโซนของผมซะ คุณคินน์!" น้ำเสียงที่กดต่ำแต่วาจาเชือดเฉือนพุ่งตรงมาที่ผมแบบไม่มียั้ง คินน์อย่างผมมีหรือจะยอมยืนให้ใครมาไล่เป็นหมูเป็นหมาแบบนี้ ผมขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็น The Hulk พลางก้าวเท้าเข้าประชิดตัวคนตัวเล็กกว่าที่ยืนกอดอกเชิดหน้าท้าทายอยู่ตรงหน้าเคาน์เตอร์สแตนเลส "พูดให้มันดี ๆ หน่อยนะครับคุณเชฟ ผมเป็นคนมาช่วยซ่อมท่อระบายน้ำที่ตันจนส่งกลิ่นเน่าโชว์ลูกค้าคุณต่างหาก ถ้าระบบน้ำในร้านคุณพังคาตาจนโดนรีวิวติดลบจนเจ๊ง คนแรกที่จะมานั่งร้องไห้ขี้มูกโป่งก็คือคุณนั่นแหละ ไม่ใช่ผม!" เสียงทุ้มต่ำของผมสวนกลับไปทันควันแบบตาต่อตาฟันฟัน ไดอะล็อกปะทะฝีปากแบบนี้แหละที่มักจะทำให้บรรยากาศในร้านตึงเครียดจนแทบจะจุดไฟติด มินท์ที่ยืนหน้าซีดอยู่ตรงประตูได้แต่อ้าปากค้าง ยกมือขึ้นกุมขมับทำท่าเหมือนอยากจะหายตัวทะลุกำแพงหนีไปให้พ้นจากตรงนี้ ทว่า... รอบตัวพวกเราตอนนี้ไม่ได้มีแค่เราสามคน เสียงกระแอมกระไอจากมุมหนึ่งของร้านทำเอาผมกับเรย์ชะงักกึกพร้อมกัน ลูกค้ากลุ่มใหญ่ที่นั่งโต๊ะ VIP ใกล้กระจกใสกำลังหันมามองเป็นตาเดียว บ้างก็ทำหน้าตกใจ บ้างก็แอบอมยิ้มกลั้นหัวเราะกับฉากดราม่าสด ๆ กลางร้านอาหารหรูระดับไฮ엔ด์ที่จู่ ๆ ก็มีวิศวกรหน้ามึนกับเชฟจอมเนี้ยบมาเปิดศึกทะเลาะกันข้ามเคาน์เตอร์ เรย์หน้าเสียไปชั่วขณะ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อรู้ตัวว่าพวกเรากำลังตกเป็นเป้าสายตาของลูกค้าในร้าน ความอีโก้สูงและรักความสมบูรณ์แบบของเจ้าตัวคงกำลังกรีดร้องอยู่ในใจ แต่กระนั้น เจ้าตัวก็ยังกัดริมฝีปากล่างแน่น ไม่ยอมลดราวาศอกให้ผมง่าย ๆ "คุณ...!" เรย์เค้นเสียงลอดไรฟัน ยื่นนิ้วเรียวมาจิ้มอกผมแรง ๆ ทีหนึ่งเพื่อเน้นย้ำความหงุดหงิด "คุณมันไม่มีมารยาทเอาเสียเลย นี่มันร้านอาหารนะ ไม่ใช่สนามเด็กเล่นที่คุณจะมาแหกปากเถียงผมฉอด ๆ แบบนี้!" "แล้วใครเป็นคนเริ่มชวนผมทะเลาะก่อนล่ะครับ?" ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน เจตนาแกล้งยั่วประสาทให้คนตรงหน้าสติแตกเล่น ๆ "ปากบอกว่าเกลียดผมนักหนา แต่พอผมก้าวขาเข้ามาในครัวทีไร คุณก็คอยหาเรื่องผมทุกที... หรือว่าที่จริงแล้ว คุณแอบติดใจผมกันแน่ครับคุณเชฟ" "หลงตัวเองที่สุด!" เรย์ผลักอกผมเต็มแรงจนผมเซถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ใบหน้าหวานตอนนี้แดงก่ำลามไปถึงใบหู ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความโกรธจัดหรือเพราะเหตุผลอื่นที่เจ้าตัวพยายามซ่อนไว้ภายใต้ท่าทางเกรี้ยวกราดนั่นกันแน่ "ไสหัวออกไปซะ! ก่อนที่ผมจะหยิบมีดเชฟมาสับคุณเป็นชิ้น ๆ แล้วเอาไปทำสต็อกซุป!" "โห... ดุเป็นหมาป่าเลยนะครับเนี่ย ระวังตัวไว้เถอะ เดี๋ยวสักวันผมจะสยบความปากจัดนี่ด้วยวิธีที่คาดไม่ถึงเลยคอยดู" ผมยักคิ้วกวนประสาทใส่หนึ่งที ก่อนจะหันไปส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้มินท์ที่ยืนส่งสัญญาณมือไม้ระวิงให้ผมรีบถอยทัพ ผมคว้ากระเป๋าเครื่องมือขึ้นมาพาดบ่า ตั้งใจจะเดินเลี่ยงออกไปทางประตูหลังเพื่อตัดปัญหา แต่จังหวageที่เดินผ่านร่างบางที่ยังยืนฮึดฮัดหายใจฮึดฮัดด้วยความโมโห เรย์กลับสะดุดขาตัวเองที่ก้าวถอยหลังเพื่อเว้นระยะห่าง! "เฮ้ย!" ผมพุ่งตัวเข้าไปคว้าเอวบางเอาไว้ตามสัญชาตญาณ แรงเหวี่ยงทำให้ร่างของเรย์เซถลาเข้ามาปะทะอ้อมอกผมอย่างจัง กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของวานิลลาและเครื่องเทศเฉพาะตัวลอยเข้าจมูกทันทีที่แผ่นอกของเราแนบชิดกัน ความเงียบงันชั่วขณะเข้าปกคลุมพื้นที่รอบตัว เสียงโวยวายของลูกค้าในร้านราวกับถูกกดปุ่มปิดเสียงลงชั่วคราว ดวงตากลมโตที่เคยเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่ เบิกกว้างขึ้นอย่างตกใจเมื่อพบว่าใบหน้าของเราห่างกันเพียงไม่กี่เซนติเมตร ลมหายใจอุ่น ๆ ของเราผสานกันจนแยกไม่ออกว่าใครเป็นของใคร หัวใจเจ้ากรรมในอกข้างซ้ายของผมดันเต้นรัวโครมครามเสียจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน เรย์นิ่งค้างไปสนิท ริมฝีปากที่เคยขยับต่อปากต่อคำกับผมตอนนี้เม้มเข้าหากันแน่น ดวงตาคู่สวยสั่นไหวเล็กน้อยยามที่เงยหน้าขึ้นสบตากับผมในระยะประชิดแบบนี้ บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนจากความเดือดดาลกลายเป็นความเงียบงันที่เต็มไปด้วยกระแสความรู้สึกบางอย่างที่ร้อนรุ่มและซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม และในจังหวะที่ผมกำลังจะโน้มใบลงไปกระซิบอะไรบางอย่างเพื่อทำลายความเงียบ... "ขอโทษนะครับ... พอดีผมจองโต๊ะริมหน้าต่างไว้..." เสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวลของบุคคลที่สามดังแทรกขึ้นมาจากทางประตูทางเข้า พร้อมกับการก้าวเข้ามาของชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทเนี๊ยบเฉียบ ใบหน้าคมคายคุ้นตาที่ผมและเรย์ต่างก็รู้จักเป็นอย่างดี รอยยิ้มพราวเสน่ห์ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขาเมื่อเห็นสภาพที่ผมกำลังโอบกอดเอวเชฟคนเก่งอยู่กลางร้านต่อหน้าลูกค้า -------------------------------------------------- ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่แวะเวียนเข้ามาติดตามความฟินและร่วมลุ้นไปกับคู่กัดคู่นี้เสมอนะครับ