ข้อมูลลับชุดใหม่

เสียงบิดกลอนประตูดังแกรกกรากในความเงียบงัดของห้องชุดหรูยามวิกาล ราวกับคมมีดที่กรีดผ่านความตึงเครียดจนขาดวิ่น รินรดาผุดลุกขึ้นจากโซฟาด้วยสัญชาตญาณการป้องกันตัว ดวงตาคู่คมกวาดมองร่างสูงใหญ่ที่ก้าวล่วงเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวโดยไม่ได้รับเชิญ—ธามันไม่ได้มาพร้อมกับการเคาะมารยาทสามครั้งเหมือนเคย แต่เป็นการบุกรุกที่แสดงออกถึงความเหนือกว่าอย่างไร้ความเกรงใจ เสื้อเชิ้ตสีเข้มของเขาหลุดลุ่ยกระดุมบนสองเม็ด เผยให้เห็นลำคอแกร่งและผิวเนื้อที่ชื้นเหงื่อบางเบาจากสายฝนด้านนอก ดวงตาคมปลาบราวกับนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุมจดจ้องมองมาที่เธอ รอยยิ้มมุมปากของเขามันช่างเยียบเย็นและเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมจนน่ากลัว "คุณเสียมารยาทมากนะ, ธามัน" รินรดากดเสียงต่ำ พยายามรักษาความเยือกเย็นของอัยการสาวผู้กุมอำนาจในศาลเอาไว้ แม้ว่าหัวใจในอกจะเต้นรัวระรัวจนแทบกระเด็นออกมา "การบุกรุกยามวิกาลแบบนี้... ฉันสามารถแจ้งข้อหาคุณได้ทันที" "เชิญเลยครับ—อ้อ ขอโทษที ฉันติดปากพูดคำผู้ชาย" ธามันหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นพร่าและทรงพลังพอที่จะสั่นคลอนเกราะกำบังของเธอได้ "แจ้งความสิ รินรดา เผื่อว่าตำรวจจะได้ช่วยตรวจสอบเอกสารชุดนี้ไปพร้อมกับคุณด้วย" ร่างสูงก้าวเข้ามาประชิดตัวเธออย่างรวดเร็ว กลิ่นอายเฉพาะตัวของเขาทั้งกลิ่นบุหรี่จางๆ กลิ่นน้ำหอมราคาแพง และความชื้นจากสายฝน เข้าโอบล้อมพื้นที่หายใจของเธอจนแทบอึดอัด เขายื่นแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลเข้มลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้า แรงกระแทกเบาๆ นั้นหนักหน่วงพอกับค้อนของผู้พิพากษา "นี่คืออะไร" เธอถามเสียงสั่นเล็กน้อย แม้พยายามควบคุมมันให้ราบเรียบที่สุด "ข้อมูลลับชุดใหม่... ที่คนตระกูลรินรดาของคุณพยายามปกปิดมาตลอดสิบปี" ธามันโน้มใบหน้าลงมาใกล้ จนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับแก้มเนียนของเธอ "เปิดดูสิ อัยการสาวคนเก่ง คุณมีความสามารถในการตีความกฎหมายไม่ใช่เหรอ งั้นลองตีความเอกสารฉบับนี้ดูซิว่า พ่อผู้แสนดีของคุณรอดพ้นจากคุกมาได้อย่างไร และใครคือคนที่ต้องมารับเคราะห์แทน" นิ้วเรียวยาวของธามันแตะลงบนมุมแฟ้มเอกสาร รินรดากลืนก้อนสะอื้นที่จุกแน่นในลำคอลงไป มือเรียวสั่นเทาเล็กน้อยยามเอื้อมไปเปิดแฟ้มนั้นออก สายตาคู่สวยกวาดมองตัวหนังสือและลายเซ็นที่ปรากฏอยู่บนกระดาษแผ่นแรก—และลมหายใจของเธอก็ขาดห้วงไปทันที ตัวเลขจำนวนมหาศาล ชื่อของบริษัทบังหน้า และลายเซ็นต์ที่คุ้นตาเกินกว่าใคร... มันคือหลักฐานการทุจริตและการฟอกเงินครั้งใหญ่ ซึ่งเชื่อมโยงโดยตรงกับมูลนิธิการกุศลที่พ่อของเ보รินรดาเป็นประธาน แต่นั่นยังไม่น่าตกใจเท่ากับชื่อของผู้รับผิดชอบทางกฎหมายในเอกสารลับฉบับนั้น "ไม่... นี่มันเป็นไปไม่ได้" รินรดาส่ายหน้าช้าๆ ถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบ "พ่อฉันไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้... เอกสารนี่มันปลอม!" "ปลอมงั้นเหรอ?" ธามันหัวเราะเสียงต่ำอย่างเย้ยหยัน เขาตามเข้ามาประชิด ใช้แขนแกร่งกักตัวเธอไว้ระหว่างผนังกับร่างของเขา ปิดกั้นทุกทางหนี ดวงตาคมกริบของเขาสบเข้ากับดวงตาที่เอ่อคลอด้วยหยาดน้ำ "ตระกูลรินรดาสร้างภาพความยุติธรรมขึ้นมาหลอกสังคม แต่เบื้องหลังความสะอาดสะอ้านนั้น มันแลกมาด้วยชีวิตของคนอื่น และแม่ของคุณ... ก็รู้เห็นเป็นใจมาตั้งแต่แรก" คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าที่ฟาดผ่าลงกลางใจ รินรด้ารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงมาต่อหน้าต่อตา ความทรงจำเกี่ยวกับครอบครัวที่เธอภาคภูมิใจมาตลอดถูกฉีกกระชากจนไม่เหลือชิ้นดี ความโกรธ ความสับสน และความเจ็บปวดผสมPนเปกันจนแทบหายใจไม่ออก เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขา น้ำตาหยดหนึ่งร่วงหล่นลงมาอาบแก้ม แต่แววตาของเธอยังคงมีความดื้อรั้นฉายชัด "คุณต้องการอะไรกันแน่ ธามัน... คุณทำลายฉันทำไม?" ธามันมองหยาดน้ำตาบนแก้มเนียน ความรู้สึกบางอย่างวูบไหวผ่านดวงตาคมคาย ก่อนที่มันจะถูกแทนที่ด้วยความมุ่งร้ายและแรงปรารถนาอันตรายที่ยากจะควบคุม มือหนาเอื้อมขึ้นเกลี่ยไล้คราบน้ำตาบนแก้มเธออย่างแผ่วเบา สัมผัสนั้นทั้งร้อนผ่าวและสั่นประสาท "ฉันไม่ได้ทำลายเธอ รินรดา..." เสียงกระซิบของเขาพร่าระคายข้างใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวเนื้อจนเธอขนลุกชัน "ฉันแค่กำลังดึงเธอลงมาจากหอคอยงาช้าง ให้มาเผชิญหน้ากับความจริง... ความจริงที่เราสองคนจะต้องชดใช้ร่วมกัน" ริมฝีปากหยักลึกโน้มลงมาประชิดริมฝีปากอิ่มที่สั่นระริก รินรดาพยายามเบือนหน้าหนี แต่ปลายนิ้วแข็งแกร่งกลับตรึงคางเธอไว้แน่น บังคับให้รับสัมผัสอันดุดันและเร่าร้อนที่ถาโถมเข้ามา รสจูบในค่ำคืนนี้ไม่มีความอ่อนโยน มีแต่ความโหยหา การลงทัณฑ์ และเล่ห์เหลี่ยมที่หลอมละลายสติสัมปชัญญะของเธอจนสิ้นเชิง มือเรียวที่เคยพยายามผลักไส ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นขึ้นตามแรงอารมณ์ที่ถูกปลุกเร้า ในขณะที่ธามันยิ่งบด1เบียดร่างเข้าหาอย่างไร้ความปรานี ทุกสัมผัสคือเกมแห่งอำนาจและการยอมจำนนที่ไร้ทางหลีกหนี ทว่า... ในวินาทีที่ริมฝีปากของทั้งคู่ผละออกจากกันอย่างโหยหา เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานของรินรดาก็กะพริบวาบขึ้นในความมืด พร้อมกับหน้าจอที่แสดงชื่อผู้ส่งปริศนา ซึ่งทำให้ลมหายใจของธามันสะดุดกึกทันที! "เขารู้ตัวแล้ว..." ธามันพึมพำเสียงต่ำ ใบหน้าที่เคยเย่อหยิ่งแปรเปลี่ยนเป็นความเคร่งเครียดในพริบตา "คนที่ส่งเอกสารนี่ให้ฉัน... ไม่ใช่สายสืบของฉัน แต่เป็นคนในของฝั่งนั้น... และเป้าหมายต่อไปของมัน คือชีวิตของเธอ!" โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางในเกมอันตรายนี้ไปกับมิดไนท์คิสค่ะ