การปรากฏตัวในงานสังคม

"ดิฉันเกรงว่าบัตรเชิญใบนี้ จะไม่มีชื่อของคนประเภทที่คุณเอ่ยถึงนะคะคุณหญิง" เสียงหัวเราะเยาะหยันของไฮโซสาวตระกูลดังดังแวววับแข่งกับเสียงดนตรีคลาสสิกในห้องโถงจัดเลี้ยงสุดหรู ประกายเพชรระยิบระยับบนข้อมือของเธอกระทบกับแสงไฟแชนเดอเลียร์คริสตัลระย้า สร้างความบันเทิงให้กับกลุ่มชนชั้นนำที่ยืนล้อมวงกันอยู่ คุณหญิงศิริพรในชุดราตรีผ้าไหมปักดิ้นทองยกยิ้มมุมปากอย่างเหนือกว่า สายตาของนางกวาดมองไปรอบงานด้วยความภาคภูมิใจ ในที่สุด งานการกุศลประจำปีของสมาคมแม่บ้านเศรษฐีินีก็ไร้เงาของ "อดีตลูกเขย" ที่เคยเป็นตราบาปบนหน้าตาของวงศ์ตระกูลเสียที "ปล่อยเขาไปเถอะค่ะแม่" เสียงของลูกสาวคนสวยเอ่ยขึ้นเบาๆ เธอกำลังควงแขนอยู่กับทายาทหนุ่มบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ ใบหน้าของเธอเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มแห่งความโล่งใจที่สลัดภาระชิ้นโตทิ้งไปได้ "คนไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างธันวา คงไม่มีปัญญาแม้แต่จะยืนมองหน้าประตูโรงแรมหรูแห่งนี้ด้วยซ้ำค่ะ การหย่าวันนั้น คือการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิตของฉันจริงๆ" บรรยากาศในกลุ่มสนทนาเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเห็นพ้องต้องกัน ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า เงาร่างหนึ่งที่ก้าวผ่านประตูบานใหญ่เข้ามาในวินาทีนั้น กำลังจะเปลี่ยนค่ำคืนแห่งการเยาะเย้ยถากถางนี้ ให้กลายเป็นฝันร้ายที่ไม่มีวันลืม ธันวาปรากฏตัวในชุดสูททักซิโด้ตัดเย็บพิเศษจากห้องเสื้อชั้นนำในมิลาน เนื้อผ้าทอละเอียดสะท้อนแสงไฟยามเคลื่อนไหว นาฬิกาข้อมือเรือนหรูที่ประดับเพชรหายากมูลค่าเทียบเท่าคฤหาสน์หลังโตส่งประกายวาววับ ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาทุกคู่ไม่ใช่เครื่องแต่งกายราคาแพง หากแต่เป็นออร่าความเยือกเย็น ทรงอำนาจ และเด็ดขาดที่แผ่ออกมาจากตัวเขา ข้างกายของธันวาคือลินิน หญิงสาวในชุดราตรีสีน้ำเงินเข้มปักเลื่อมระยับตา เธอยืนเคียงข้างเขาด้วยท่าทางสง่างามและมั่นใจ ดวงตากลมโตฉายแววเฉียบคม กวาดมองกลุ่มคนที่เคยเหยียบย่ำพวกเขาด้วยรอยยิ้มบางเบาที่เปี่ยมด้วยพลัง ความเงียบเริ่มกัดกินพื้นที่ทีละน้อย เมื่อแขกเหรื่อหลายคนเริ่มสังเกตเห็นการมาเยือนของผู้มาใหม่ สายตานับร้อยคู่จับจ้องมาที่ชายหนุ่มที่พวกเคยคิดว่าเป็นเพียง "คนงานกระจอกๆ" คุณหญิงศิริพรชะงักค้าง รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งเกร็งทันทีเมื่อหันไปสบตากับอดีตลูกเขยที่นางจงเกลียดจงชัง มือที่ถือแก้วแชมเปญสั่นเทาเล็กน้อย ความตกใจฉายชัดในแววตาฝ้าฟาง นางอ้าปากพะงาบๆ เหมือนปลาขาดน้ำ สมองประมวลผลไม่ทันว่าเหตุใดคนที่ควรจะไร้บ้านและซมซานอยู่ข้างถนน ถึงมายืนสง่างามอยู่ใจกลางงานเลี้ยงระดับประเทศแห่งนี้ได้ "แก... แกเข้ามาได้อย่างไร!" คุณหญิงศิริพรกรีดเสียงแหลมด้วยความตกใจลืมตัว ลืมภาพลักษณ์ผู้ดีจอมปลอมที่เพิ่งสร้างมาตลอดทั้งคืน "ที่นี่ไม่ใช่ที่ของแก! รปภ.! ยามอยู่ไหน! เอาตัวเศษสวะนี่ออกไปจากงานเดี๋ยวนี้!" เสียงโวยวายของคุณหญิงดึงดูดความสนใจของเจ้าภาพและนักลงทุนรายใหญ่ทั่วทั้งห้องโถง ทุกคนหยุดการสนทนาและหันมามองเป็นตาเดียว ทว่า ไม่มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนใดขยับตัวเข้าหาธันวาเลยแม้แต่คนเดียว ตรงกันข้าม ประธานกรรมการบริหารของธนาคารพาณิชย์อันดับหนึ่งของประเทศกลับเดินตรงเข้ามาหาชายหนุ่มด้วยรอยยิ้มโค้งคำนับอย่างนอบน้อมที่สุด "ยินดีต้อนรับครับท่านธันวา ทางเราเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ท่านให้เกียรติมาร่วมงานในฐานะ 'นักลงทุนปริศนา' ผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่ของเรา" คำว่า *'นักลงทุนปริศนา'* กระแทกเข้ากลางใจของทุกคนในห้องโถงจนเกิดเสียงสูดปากดังเฮือกใหญ่ คุณหญิงศิริพรหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ ไร้ซึ่งสีเลือดบนใบหน้า ทายาทหนุ่มข้างกายลูกสาวเธอถึงกับผงะถอยหลังด้วยความตกใจ ข้อมูลวงในบอกว่านักลงทุนลึกลับที่กว้านซื้อหุ้นบริษัทในเครือทั้งหมดเพื่ออุ้มชูเศรษฐกิจในยามวิกฤต คือมหาเศรษฐีลึกลับที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเอเชีย และคนคนนั้น... คือธันวา! ธันวาปรายตามองอดีตแม่ยายด้วยแววตาเรียเฉย เย็นชา และไร้ซึ่งความปราณี ราวกับเธอนั้นเป็นเพียงฝุ่นผงใต้รองเท้า ไม่คู่ควรแม้แต่จะเอ่ยชื่อทักทาย เขายกมือขึ้นจัดปกเสื้อสูทอย่างใจเย็น ก่อนจะเอื้อnวาจาด้วยน้ำเสียงนุ่มทุบทรงพลังที่ดังก้องไปทั่วความเงียบสงัด "ผมไม่ได้มาเพื่อขอร้องให้พวกคุณยอมรับหรอกนะครับคุณหญิง..." ธันวาหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย ให้เวลาความจริงอันโหดร้ายกัดกินจิตใจของคนตรงหน้า "แต่ผมมาที่นี่ เพื่อบอกให้รู้ว่า... บัลลังก์ที่พวกคุณนั่งเชิดหน้าชูตาอยู่นั้น มันเป็นของผมตั้งแต่แรกแล้ว" สิ้นคำพูดนั้น ธันวาก็กวาดสายตาดุดั่งพญาอินทรีย์มองไปยังกลุ่มไฮโซที่เคยหัวเราะเยาะเขา ทุกคนต่างหลบสายตา ก้มหน้าลงด้วยความหวาดกลัวและสำนึกได้ทันทีว่า อำนาจที่แท้จริงในค่ำคืนนี้อยู่ในกำมือของใคร ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด หน้าจอ LED ขนาดใหญ่กลางห้องจัดเลี้ยงก็เกิดสัญญาณขัดข้อง ภาพกราฟิกหรูหราดับวูบลงแทนที่ด้วยเอกสารทางกฎหมายและบัญชีการเงินลับของตระกูลคุณหญิงศิริพรที่ถูกเปิดเผยต่อหน้าสาธารณชน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนการอายัดทรัพย์สินทั้งหมดดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจากโทรศัพท์มือถือของแขกทุกคนในงาน! แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ - ต้นไม้ริมระเบียง