เกมธุรกิจที่อันตราย

หน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่สามจอเรียงรายอยู่ในห้องเพנט์เฮาส์หรูใจกลางย่านธุรกิจ แสงสีฟ้าสะท้อนลงบนดวงตาคมกริบของธันวา ราวกับดวงดาวในจักรวาลที่เขากำลังควบคุมมันอยู่ปลายนิ้ว ตัวเลขสีแดงและสีเขียวในกราฟตลาดหลักทรัพย์กระพริบไหวระรัว บ่งบอกถึงความผันผวนครั้งประวัติศาสตร์ หุ้นของกลุ่มบริษัทศิริโภคภัณฑ์ กำลังดิ่งเหวลงอย่างน่าใจหาย แรงเทขายมหาศาลถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน ราวกับเขื่อนแตกที่ไม่มีวันกั้นอยู่ และเบื้องหลังมหาสมุทรแห่งความพินาศนั้น คือเม็ดเงินลงทุนจำนวนมหาศาลที่ถูกฉีดเข้าไปอย่างไร้ความปราณีโดยชายหนุ่มผู้เคยถูกตราหน้าว่าเป็นเพียง "อดีตลูกเขยกระจอก" "ท่านประธานคะ คำสั่งซื้อล็อตสุดท้ายมูลค่าสามพันล้านบาทเข้าสู่ระบบเรียบร้อยแล้วค่ะ" เสียงหวานของลินินเอ่ยขึ้นเบาๆ เธอไม่ได้สวมชุดพนักงานออฟฟิศราคาถูกเหมือนวันวานอีกต่อไปแล้ว หญิงสาวในชุดสูทผ้าไหมสั่งตัดพิเศษยืนเคียงข้างเขา มือเรียววางลงบนไหล่กว้างเพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและความมั่นคง ธันวาเอื้อมมือไปกุมมือเธอไว้สัมผัสที่คุ้นเคยนี้คือเครื่องเตือนใจว่า ไม่ว่าเกมธุรกิจจะเลือดเย็นแค่ไหน เขาก็ยังมีผู้หญิงคนนี้อยู่เคียงข้างเสมอ "ปล่อยให้พวกมันดิ้นรนไปอีกนิดค่ะลินิน" ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงไว้ด้วยอำนาจที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนน่าขนลุก "คนอย่างคุณหญิงศิริพรและไอ้ลูกชายตัวดีของแก ไม่เคยเรียนรู้คุณค่าของความจน... วันนี้ ฉันจะสอนให้พวกมันรู้จักรสชาติของการสูญเสียทุกอย่าง จนแม้แต่แผ่นดินจะซุกหัวนอนก็ยังไม่มี" ในขณะเดียวกัน ที่ห้องประชุมใหญ่ของตลาดหลักทรัพย์ บรรยากาศกลับร้อนระอุราวดกับเตาหลอม คุณหญิงศิริพรนั่งหน้าซีดเผือด มือที่สวมแหวนเพชรเม็ดโตสั่นเทาจนเกือบถือแก้วกาแฟไม่อยู่ รายงานความเสียหายบนโต๊ะทำงานฟ้องชัดเจนว่า อาณาจักรธุรกิจที่ครอบครัวศิริโภคภัณฑ์สร้างสมมาหลายสิบกำลังจะล่มสลายในชั่วข้ามคืน "มันเกิดอะไรขึ้น! ทำไมหุ้นของเราถึงร่วงติดฟลอร์ติดต่อกันเป็นวันที่สาม!" เสียงตวาดด้วยความเกรี้ยวกราดดังลั่นห้องประชุม ดวงตาฝ้าฟางเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยแดงก่ำด้วยความเครียดจัด หญิงชราผู้เคยเชิดหน้าชูตาหยิ่งผยอง บัดนี้กลับมีสภาพไม่ต่างอะไรกับสุนัขจนตรอก "คุณหญิงครับ... มีกองทุนปริศนากลุ่มหนึ่ง กว้านซื้อหุ้นที่เราปล่อยออกมาทั้งหมดในราคารับซื้อต่ำสุด พวกมันกำลังรวบรวมอำนาจเสียงข้างมากเพื่อฮุบกระดานบริหารครับ!" ผู้จัดการฝ่ายการเงินละล่ำละลักรายงาน ใบหน้าอาบเหงื่อกาฬ "ใครหน้าไหนมันกล้าบังอาจมาท้าทายตระกูลศิริโภคภัณฑ์!" คุณหญิงศิริพรตบโต๊ะเสียงดังสนั่น "สืบให้รู้ว่าใครอยู่เบื้องหลัง ทุ่มเงินสำรองทั้งหมดที่มีเข้าไปรับซื้อหุ้นคืนให้หมด อย่าให้มันได้บริษัทของเราไปเด็ดขาด!" แต่ทว่า... มันสายเกินไปเสียแล้ว บนหน้าจอเทรดดิ้งของธันวา ปรากฏสถานะการถือครองหุ้นเกินกว่าห้าสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์อย่างสมบูรณ์แบบ เกมการเงินที่วางแผนมาเป็นแรมปี บัดนี้เดินทางมาถึงจุดไคลแม็กซ์ที่เขาคอยรอคอย รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากของอดีตลูกเขยที่ใครๆ ต่างดูถูกเหยียดหยาม "ลินิน ส่งจดหมายเชิญประชุมผู้ถือหุ้นนัดพิเศษในอีกสามสิบนาทีข้างหน้า" ธันวาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "แจ้งให้คุณหญิงศิริพรทราบด้วยว่า ในฐานะ 'ประธานกรรมการคนใหม่' ของศิริโภคภัณฑ์ ฉันกรุณาอนุญาตให้เธอนั่งเก้าอี้เดิมได้... แต่ในฐานะแขกรับเชิญผู้ไร้สิทธิ์ออกเสียง" ลินินยิ้มรับด้วยความสะใจแววตาเป็นประกายคมกลา เธอจัดการส่งคำสั่งผ่านระบบอัตโนมัติทันที ความรู้สึกอัดอั้นตันใจที่เคยถูกเหยียดหยามจากตระกูลนั้น ถูกชำระล้างจนหมดสิ้นในวินาทีนี้ รถยนต์โรลส์-รอยซ์สีดำสนิทจอดเทียบท่าหน้าอาคารตลาดหลักทรัพย์ ธันวาก้าวลงจากรถด้วยท่าทีสง่างาม ชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปขับเน้นรูปร่างสูงสง่าและออร่าแห่งความมั่งคั่งที่แผ่ซ่านออกมาจนผู้คนรอบข้างต้องหลบทางให้โดยอัตโนมัติ ลินินเดินเคียงข้างเขาอย่างภาคภูมิใจ ทั้งสองก้าวเข้าสู่ลิฟต์แก้วมุ่งตรงสู่ชั้นบนสุด ที่ซึ่งอดีตแม่ยายผู้เย่อหยิ่งกำลังรอคอยความพินาศด้วยความหวาดกลัว เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาหยุดหน้าประตูห้องประชุมใหญ่ บานประตูไม้สักทองถูกผลักออกช้าๆ เผยให้เห็นสายตาทุกคู่ในห้องที่หันมามองเป็นตาเดียว คุณหญิงศิริพรที่นั่งอยู่หัวโต๊ะเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกตะลึง ปากอ้าค้างและดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อสายตา เมื่อร่างของคนที่เธอเคยไล่อตะเดิดออกจากบ้านอย่างหมูอย่างหมา บัดนี้กลับยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าพร้อมด้วยอำนาจเงินตราที่ค้ำคออยู่เหนือทุกคนในห้องนี้ ธันวากวาดสายตามองไปรอบห้องด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน ก่อนจะเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ... "สวัสดีครับคุณแม่ยาย... ดูท่าทางคุณแม่จะตื่นเต้นกับของขวัญชิ้นใหญ่ที่ผมส่งให้สินะครับ" ต้นไม้ริมระเบียงหวังว่ารี้ดทุกท่านจะได้รับอรรถรสแห่งความสะใจไปพร้อมกันในตอนนี้นะคะ