ความลับที่ถูกเปิดเผย

กลิ่นอายความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในห้องชุดเพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมือง ดูจะเบาบางลงไปถนัดตา เมื่อเทียบกับบรรยากาศระอุคุกรุ่นที่แผ่ออกมาจากร่างสูงสง่าของคราณฑ์ ธีรภัทรวณิชย์ หรือ 'คีย์' ดวงตาคมกริบราวกับสัตว์นักล่าในยามค่ำคืนคู่นั้นกวาดมองผู้มาใหม่ที่เพิ่งก้าวออกจากลิฟท์ส่วนตัวด้วยรังสีอำมหิตที่แทบจะเชือดเฉือนอากาศให้ขาดเป็นวิ่นๆ ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสั่งตัดประณีต—คุณพงศกร ทนายความผู้กุมความลับอันดำมืดและเอกสารสิทธิ์ทั้งหมดของตระกูลธีรภัทรวณิชย์—ชะงักฝีเท้าลงทันทีเมื่อเผชิญหน้ากับแรงกดดันมหาศาลจากประมุขหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล "คิดจะเอาอะไรมาแลกกับการเหยียบเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของฉัน... พงศกร" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นโดยไม่มีความเกรงใจแม้แต่น้อย มือหนาข้างหนึ่งยังคงโอบประคองเอวบางของเพียงขวัญเอาไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ราวกับต้องการประกาศสิทธิ์ความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจนและดุดันที่สุดในวินาทีนี้ เพียงขวัญสะดุ้งเฮือก ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความตื่นตระหนก เธอไม่คาดคิดเลยว่าสถานการณ์ระหว่างเธอกับมาร์คัส เลวิส ซึ่งกำลังคุกรุ่นไปด้วยสายตาเจ้าเล่ห์และการคุกคามทางธุรกิจ จะบานปลายกลายมาเป็นสมรภูมิเดือดต่อหน้าบุคคลที่ทรงอำนาจที่สุดคนหนึ่งในประเทศเช่นนี้ ความอบอุ่นจากฝ่ามือหนาที่แนบอยู่ตรงเอวส่งผ่านความร้อนรุ่มเข้ามาจนเธอต้องหายใจติดขัด หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับกลองเพล มาร์คัส เลวิส ที่ถูกเมินเฉยโดยสมบูรณ์ แค่นเสียงหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน ดวงตาสสีฟ้าจัดของนักธุรกิจลูกครึ่งกวาดมองมือของคีย์ที่โอบเอวหญิงสาวไว้ ก่อนจะเลื่อนขึ้นสบตากับคู่ปรับเก่าด้วยรอยยิ้มมุมปากที่แฝงไปด้วยเล่ห์กล "ดูเหมือนว่าฉันจะมาขัดจังหวะเวลาส่วนตัวของคุณเข้าสินะ... คุณคีย์" มาร์คัสจงใจเน้นเสียงคำว่า 'เวลาส่วนตัว' อย่างจงใจยั่วโมโห "แต่ก็นะ... ของสวยๆ งามๆ มักจะมีแมลงวันบินวนเวียนตอมอยู่เสมอ น่าเสียดายแทนคุณขวัญจริงๆ ที่ต้องมาทนอยู่ภายใต้เงาของคนที่รักใครไม่เป็นนอกจากผลประโยชน์" *เปรี้ยง!* เสมือนมีสายฟ้าฟาดผ่าลงกลางห้อง ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมชั่วขณะ คีย์ไม่ได้ขยับตัวเข้าไปชกต่อยตามสัญชาตญาณดิบอย่างที่ใครคาดคิด แต่รังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากร่างสูงนั้นกลับน่ากลัวยิ่งกว่าความรุนแรงใดๆ เสียอีก เขากดสายตาดุจคมมีดมองมาร์คัสด้วยความเหยียดหยาม ก่อนจะเอ่ยออกมาทีละคำอย่างชัดถ้อยชัดคำ "ปากกล้าดีนี่... มาร์คัส" คีย์ก้าวเท้าพาเพียงขวัญถอยห่างจากมาร์คัสเพียงครึ่งก้าว แต่การกระทำนั้นกลับสร้างความรู้สึกราวกับเขากำลังปกป้องอาณาจักรของตัวเองจากผู้บุกรุก "แต่จำใส่กะโหลกแกเอาไว้ให้ดี... ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ของเล่นที่จะให้ใครหน้าไหนมาแตะต้อง ถ้าแกยังไม่อยากให้ธุรกิจในมือของตระกูลเลวิสพังพินาศจนไม่เหลือแม้แต่เศษอิฐ ก็ไสหัวออกไปจากห้องของฉันซะ!" เพียงขวัญแหงนเงยใบหน้าขึ้นมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของชายหนุ่ม หัวใจของเธอไหววูบอย่างรุนแรง แววตาของคีย์ในยามนี้เต็มไปด้วยความเด็ดขาดและดุดัน เขากำลังปกป้องเธอ... ปกป้องผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ไม่มีทางสู้คนนี้อย่างไม่เกรงกลัวหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน แม้ว่าลึกๆ เธอจะรู้ดีว่าความสัมพันธ์ของพวกเขามันเริ่มต้นมาจากพันธะสัญญาลับที่เต็มไปด้วยเงื่อนไข แต่วินาทีนี้ อבอุ่นและความปลอดภัยที่ได้รับจากเขามันช่างจริงเสียจนขอบตาของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดจนถึงขีดสุด เสียงกระแอมเบาๆ จากทนายพงศกรก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ "ผมต้องขออภัยที่ต้องขัดจังหวะเวลาอันมีค่าของคุณคีย์นะครับ..." ทนายวัยกลางคนโค้งศีรษะลงเล็กน้อยด้วยท่าทีนอบน้อม แต่แววตาหลังกรอบแว่นตากลับเต็มไปด้วยความลับบางอย่างที่ซ่อนเร้น "แต่เรื่องที่ผมนำมาเรียนในวันนี้... เกี่ยวพันโดยตรงกับพินัยกรรมและสิทธิ์การถือครองหุ้นทั้งหมดของคุณแม่ของคุณเพียงขวัญ... และที่สำคัญที่สุด มันเกี่ยวข้องกับข้อตกลงลับที่คุณพ่อของคุณคีย์เคยทำไว้ก่อนที่ท่านจะเสียชีวิตครับ" สิ้นคำพูดนั้น ร่างของคีย์ก็ชะงักกึก กล้ามเนื้อทุกส่วนบนแผ่นหลังกว้างเกร็งเครียดขึ้นมาทันที แววตาที่เคยแข็งกร้าวและดุดันเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความมืดมนลึกล้ำในเสี้ยววินาที เพียงขวัญสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนั้นได้อย่างชัดเจน เธอรู้สึกได้ถึงปลายนิ้วมือของคีย์ที่กระชับเข้าที่เอวของเธอแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ราวกับเขากำลังใช้เธอเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจเดียวท่ามกลางพายุอารมณ์ที่กำลังโหมกระหน่ำในอก "แกพูดว่าอะไรนะ... พงศกร?" เสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันออกมาอย่างน่ากลัว ทนายพงศกรสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มออกมาจากกระเป๋าเอกสารหนังราคาแพง แล้วชูขึ้นช้าๆ ให้คนทั้งสามได้เห็นอย่างชัดเจน "เอกสารฉบับนี้... จะเป็นตัวไขปริศนาทั้งหมดว่าทำไมคุณมาร์คัสถึงพยายามเข้าหาคุณเพียงขวัญ และทำไมคุณคีย์ถึงไม่มีวันหลุดพ้นจากพันธะสเน่หาครั้งนี้ได้... ไปตลอดกาลครับ" ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่อีกครั้ง แต่ทว่าคราวนี้มันเต็มไปด้วยแรงกดดันที่พร้อมจะระเบิดออกได้ทุกเมื่อ ดวงตาคมกริบของคีย์ก้มลงมองสบกับดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความสับสนของเพียงขวัญ ก่อนที่เขาจะตัดสินใจเอื้อมมือไปรับซองเอกสารมรณะฉบับนั้นมาจากมือของทนายความด้วยความรู้สึกที่คาดเดาไม่ได้เลยแม้แต่น้อย... โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "มิดไนท์คิส" มาโดยตลอดนะคะ