ศัตรูที่คาดไม่ถึง

“รหัสการเชื่อมต่อสตรีมถูกดึงออกไปสามจุด... หนึ่งคือเซิร์ฟเวอร์สำรองใต้ดิน สองคือโครงข่ายใยแก้วนำแสงในเขตการค้า และจุดสุดท้าย...” เรย์เงียบเสียงลง ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะลงบนพื้นโต๊ะทำงานไม้เนื้อแข็งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ท่ามกลางแสงไฟนีออนสลัวภายในห้องควบคุมนิรภัยของกิลด์ ดาบแห่งพันธสัญญา หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าสะท้อนภาพข้อมูลโค้ดระบบที่กำลังรวนเรอย่างหนัก มันไม่ใช่ความผิดพลาดของเกม *‘อาเซอร์ร็อธ ออนไลน์’* แต่เป็นการเจาะระบบจากโลกภายนอกที่แนบเนียนจนระบบป้องกันอัตโนมัติยังแยกแยะไม่ออก เซเลน่าในชุดเกราะเวทมนตร์สีเงินยวงยืนกอดอกอยู่ข้างกาย ใบหน้าคมคายฉายแววเคร่งเครียด นัยน์ตาสีครามกวาดมองข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นเป็นระยะ “ระบบความปลอดภัยระดับสูงสุดของเกมถูกบายพาส (Bypass) ไปอย่างง่ายWดาย แสดงว่าคนผู้นั้นต้องมีสิทธิ์การเข้าถึงระดับผู้ดูแลระบบ หรือไม่ก็...” เซเลน่าเว้นวรรค ดวงตาคมกริบหันมามองชายหนุ่มผู้มีสีหน้าเรียบเฉยเป็นนิจ “มีกุญแจหลักที่นายเป็นคนสร้างขึ้นมาเอง เรย์” “ผมไม่ได้สร้างกุญแจแบบนั้น” เรย์ตอบเสียงเรียบ นัยน์ตาสสีนิลสะท้อนแสงสีแดงจากหน้าจอ “แต่จำได้ไหมครับเซเลน่า... ตอนที่เราไขปริศนาห้องใต้ดินแห่งลูเมนเมื่อสัปดาห์ก่อน มีคนเดียวที่ยืนยันจะถือAegis Core (แกนกลางป้องกันระบบ) ไว้กับตัวตลอดเวลา โดยอ้างว่าเพื่อความปลอดภัยของทีม” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องควบคุมชั่วขณะ บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกแช่แข็งด้วยความกดอากาศต่ำ บทสนทนาที่เฉียบคมและมีเหตุผลรองรับเริ่มบีบให้วงล้อมแคบลงเรื่อยๆ จนกระทั่งเหลือเพียงความเป็นจริงอันโหดร้ายที่ไม่มีใครอยากยอมรับ “นายกำลังจะบอกว่า...” เซเลน่าสูดหายใจเข้าลึก พยายามสะAomความสั่นไหวในน้ำเสียง “คนที่คอยช่วยเหลือพวกเรา วางแผนยุทธศาสตร์เคียงบ่าเคียงไหล่มาตลอดหลายเดือน... คือคนเดียวกันกับคนที่กำลังพยายามทำลายเซิร์ฟเวอร์หลักและเปิดประตูให้มอนสเตอร์ระดับบอสทะลักเข้าสู่เมืองหลวง?” เรย์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่ปัดหน้าจอโฮโลแกรมไปด้านข้าง เผยให้เห็นบันทึกการล็อกอินย้อนหลัง พิกัดสัญญาณที่เชื่อมต่อกับจุดที่สามไม่ได้มาจากที่ไหนไกล แต่มันมาจากห้องนั่งเล่นในอพาร์ตเมนต์ฝั่งตรงข้ามห้องพักของเขาเอง—ห้องของบุคคลที่เขาส2สนิทและไว้ใจที่สุดในโลกแห่งความเป็นจริง มือถือสมาร์ทโฟนบนโต๊ะสั่นครืดพร้อมกับข้อความแจ้งเตือนแชทส่วนตัวที่เด้งขึ้นมา *‘เรย์ นายยังไม่นอนอีกเหรอ? พรุ่งนี้มีประชุมใหญ่นะ อย่าหักโหมเล่นเกมดึกนักล่ะ’* ข้อความสั้นๆ ที่ส่งมาจาก “กรณ์” เพื่อนสนิทสมัยมหาวิทยาลัยผู้ย้ายมาเช่าห้องพักอยู่ฝั่งตรงข้าม และเป็นคนที่มักจะแวะมาดื่มกาแฟพูดคุยเรื่องเกมด้วยกันทุกวัน คนที่รู้รหัสผ่าน Wi-Fi และรู้แม้กระทั่งวิธีตั้งค่าอุปกรณ์ VR ของเรย์ทุกขั้นตอน เรย์จ้องมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือค้างอยู่นานริมฝีปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่มีความขบขันเจืออยู่เลยแม้แต่น้อย มันคือรอยยิ้มของความตระหนักรู้ที่น่าหดหู่ที่สุด “เขารู้จักผมดีเกินไปครับเซเลน่า...” เรย์เอ่ยขึ้นเบาๆ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบถึงขั้วหัวใจ “และเขาก็รู้ว่าถ้าผมจับสังเกตเรื่องบั๊กของระบบได้ ผมจะต้องตามหาตัวผู้บงการจนเจอ... เขาจึงเลือกที่จะนั่งอยู่ใกล้ผมที่สุด เพื่อคอยดูว่าผมกำลังเดินไปทางไหน และจะได้ตัดหน้าทำลายหลักฐานได้ทันท่วงที” เซเลน่าเม้มปากแน่น กำปั้นทั้งสองข้างกำเข้าหากันจนข้อต่องอขาว เธอไม่อยากจะเชื่อว่ามิตรภาพจอมปลอมจะถูกถักทอขึ้นมาได้อย่างแนบเนียนขนาดนี้ “เราต้องแจ้งเจ้าหน้าที่และตัดการเชื่อมต่อของเขาทันที!” “ยังก่อนครับ” เรย์ยกมือขึ้นห้ามด้วยท่าทีสุขุม นัยน์ตาสีนิลทอประกายล้ำลึก “การตัดการเชื่อมต่อตอนนี้จะทำให้เขาไหวตัวทันและทำลายฐานข้อมูลทั้งหมดทิ้ง เราต้องเล่นตามเกมของเขาอีกสักนิด... เพื่อลากตัวเขาออกมาจากเงาสู่แสงสว่างให้ได้” เรย์เอื้อมมือไปหยิบสวมอุปกรณ์เชื่อมต่อ VR บนโต๊ะ ช้าๆ และมั่นคง ดวงตาสีเข้มมองตรงไปยังภาพจำลองของโลกแฟนตาซีอาร์เซอร์ร็อธที่รอคอยการตัดสินชะตากรรม ปิ๊บ! เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาท พร้อมกับหน้าต่างสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างกะทันหัน—ไม่ใช่หน้าต่างระบบปกติ แต่มันคือคำประกาศิตจากเงื่อนไขลับที่ถูกปลดล็อกโดยสมบูรณ์ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้ใช้งานภายนอก (External User ID: KORN_01)] [เงื่อนไขภารกิจลับระดับ SSS: "หมากตัวสุดท้ายบนกระดานแห่งความจริง" ถูกเปิดใช้งาน] [เป้าหมาย: เผชิญหน้ากับผู้บงการที่แท้จริง ณ พิกัดพาร์ตเมนต์โลกจริง และหยุดยั้งการล่มสลายของระบบภายใน 60 นาทีก่อนที่เซิร์ฟเวอร์จะถูกรีเซ็ตถาวร] เรย์สูดลมหายใจเข้าลึก กวาดสายตามองข้อความสีเลือดที่กระพริบเตือนถอยหลัง ก่อนจะหันไปสบตากับเซเลน่าที่พยักหน้ารับอย่างรู้ใจ ทว่า... ในเสี้ยววินาทีก่อนที่สติของเขาจะหลุดลอยเข้าสู่ห้วงการเชื่อมต่อ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งที่หน้าห้องควบคุมนิรภย—ก๊อก ก๊อก ก๊อก—ตามด้วยเสียงทุ้มนุ่มที่คุ้นเคยจนน่าขนลุกดังลอดเข้ามา “เรย์... นายตื่นอยู่หรือเปล่า? พอดีฉันทำกาแฟมาเผื่อ... เปิดประตูให้หน่อยสิ” หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นและร่วมลุ้นไปกับการเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงในบทนี้นะครับ — ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ