ขอเป็นคนธรรมดาในเกม แต่นั่นมันบั๊กเทพครับคุณพี่•ตอนที่ 31

หอคอยแห่งจุดจบ

ผลงานโดย ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ
เสียงโลหะบดขยี้กันดังสนั่นหวั่นไหวจนแก้วหูแทบปริแตก ประกายไฟสีฟ้าครามสาดกระเซ็นราวกับสายฝนแห่งความตาย ท่ามกลางความมืดมิดอันกดดันของ "หอคอยแห่งจุดจบ" ใจกลางทวีปไร้ชื่อ เรย์เบี่ยงตัวหลบลูกศรเวทมนตร์ความเร็วสูงที่เฉียดใบหน้าของเขาไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร แรงลมจากการโจมตีนั้นกรีดผิวแก้มจนแสบแปลบ นี่ไม่ใช่การทดสอบความแข็งแกร่งแบบที่ผู้เล่นทั่วไปคุ้นเคย... นี่คือเครื่องประหารชีวิตขนาดยักษ์ที่ออกแบบมาเพื่อกวาดล้างสิ่งมีชีวิตทุกรูปแบบที่กล้าก้าวล่วงเข้ามา "ระวังด้านบนครับ เซเลน่า!" เรย์ตะโกนเตือนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่นัยน์ตากลับคมกริบกวาดมองโครงสร้างสถาปัตยกรรมรอบตัวอย่างรวดเร็ว สมองของเขาประมวลผลรูปแบบการทำงานของกลไกโบราณด้วยความเร็วสูง สกิล *'ผู้ส่องสว่างความลับ'* ในดวงตาข้างซ้ายส่องประกายเรืองรอง เปิดเผยเส้นสายมานาสีแดงฉานที่เชื่อมโยงกับกับดักนับร้อยบนเพดาน เซเลน่าสะบัดคทาในมือ ก่อเกิดเป็นม่านพลังน้ำแข็งหนาทึบรับการโจมตีจากหอกเหล็กที่พุ่งลงมาจากเบื้องบน เสียงปะทะดังสนั่นจนพื้นศิลาใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือน ร่างเพรียวระหงของจอมเวทสาวถอยหลังไปครึ่งก้าว ลมหายใจหอบถี่เล็กน้อย แต่แววตาของเธอยังคงนิ่งสงบและเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวบุรุษหนุ่มที่ยืนอยู่เคียงข้าง "รูปแบบการทำงานของกับดักเปลี่ยนไปทุก ๆ สามสิบวินาทีสินะครับ เรย์" เสียงหวานที่เจือความเย็นชาเอ่ยถามอย่างรู้ทัน แม้สถานการณ์จะคับขันเพียงใด เธอก็ยังคงรักษาความสุขุมไว้ได้สมกับที่เป็นหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่ง "ถูกต้องครับ และช่องว่างในการหลบหนีครั้งถัดไปมีเวลาแค่สองวินาทีเท่านั้น..." เรย์ยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ดูผ่อนคลายสวนทางกับบรรยากาศอันตึงเครียดรอบตัวอย่างสิ้นเชิง "จับมือผมไว้ครับ... ผมจะพาคุณเดินลัดเลาะผ่านวงกตแห่งความตายนี่ไปเอง" เซเลน่าชะงักไปชั่วขณะเมื่อฝ่ามืออุ่นของชายหนุ่มเอื้อมมาสัมผัสและกุมมือเธอไว้แน่น ความอบอุ่นที่ส่งผ่าน Virtual Interface นี้ให้ความรู้สึกสมจริงเสียจนหัวใจของเธอกระตุกวูบอย่างไม่ทราบสาเหตุ ทว่า ไม่มีเวลาให้เธอได้คิดฟุ้งซ่าน เรย์กระชากร่างของเธอพุ่งทะยานไปข้างหน้าทันทีที่จังหวะมานาของกับดักหยุดชะลง *ฟึบ! ครืนนน—!* พื้นศิลาเบื้องหลังที่พวกเขาเพิ่งยืนอยู่เมื่อครู่ยุบตัวลงกลายเป็นหลุมลึกไร้ก้นบึ้ง พร้อมกับคมดาบจำนวนนับไม่ถ้วนที่ผุดขึ้นมาแทนที่ หากช้าไปแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว ร่างของพวกเขากงคงกลายเป็นเศษเนื้อไปแล้ว เรย์อาศัยจังหวะที่กลไกกำลังรีเซ็ตตัว ดีดตัวหลบหลีกใบมีดหมุนวนที่พุ่งเข้ามาจากด้านข้างอย่างแม่นยำ ทุกย่างก้าวของเขาไม่ใช่แค่การเอาตัวรอด แต่มันคือการเดินหมากบนกระดานที่คำนวณไว้ล่วงหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ เบื้องหน้าของพวกเขาคือประตูกลขนาดมหาสลักลวดลายรูปมังกรพันรอบดาบ—ประตูทางเข้าสู่ห้องโถงชั้นในสุดของหอคอยแห่งจุดจบ ที่ซึ่งความลับทั้งหมดของเกมนี้ถูกซ่อนเอาไว้ เรย์ปล่อยมือจากจอมเวทสาวอย่างสุภาพ เขาก้าวเข้าไปใกล้บานประตูโบราณ พร้อมกับยื่นมือขวาออกไปสัมผัสกับอัญมณีสีนิลที่ฝังอยู่ตรงกลาง *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในโสตประสาทของทั้งคู่ หน้าต่างสีฟ้าโปร่งใสปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมกับข้อความที่ทำให้ลมหายใจของเซเลน่าต้องสะดุด [ระบบตรวจพบการปลดล็อกเงื่อนไขลับ: 'กุญแจแห่งผู้บุกเบิกปฐพี'] [ท่านได้ทำการไขปริศนาของหอคอยแห่งจุดจบสำเร็จ 100%] [กำลังทำการเชื่อมต่อกับฐานข้อมูลหลักของเซิร์ฟเวอร์... กรุณารอสักครู่] "สำเร็จแล้วสินะครับ..." เรย์พึมพำกับตัวเองเบื้องล่าง ขณะที่ดวงตายังคงจดจ้องตัวอักษรโค้ดระบบที่ไหลผ่านหน้าต่างสีฟ้าด้วยความสนใจใคร่รู้ ผิดกับเซเลน่าที่ขมวดคิ้วด้วยความสังหรณ์ใจบางอย่าง บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบสงบลงอย่างฉับพลัน เสียงกลไกอันน่าหนวกหูเมื่อครู่อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย แทนที่ด้วยความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านมาจากรอยแยกของบานประตู ทว่า ก่อนที่ระบบจะทำการปลดล็อกเส้นทางเบื้องหน้าจนสมบูรณ์ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับภูเขาเคลื่อนที่ก็ดังขึ้นจากความมืดมิดเบื้องหลัง... เป็นเสียงที่ไม่ได้มาจากระบบป้องกันของหอคอย และไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ถูกบันทึกไว้ในคู่มือมอนสเตอร์ใด ๆ ทั้งสิ้น เรย์หันขวับกลับไปมอง พร้อมกับรอยยิ้มที่เลือนหายไปจากใบหน้า เหลือเพียงความจริงจังที่เซเลน่าไม่เคยเห็นมาก่อน "นั่น... เสียงอะไรกัน?" เซเลน่ากระชับคทาในมือแน่น รังสีเวทมนตร์สีครามแผ่ขยายออกรอบตัวเพื่อเตรียมรับมือ เงาร่างมหึมาที่ทอดข้ามกำแพงศิลาค่อย ๆ ก้าวออกมาจากความมืด มันคือร่างของอัศวินเกราะดำสนิทที่สูงใหญ่กว่าสองเมตร และที่น่าตกใจที่สุดคือ... เหนืออกเสื้อเกราะสลักตราสัญลักษณ์ที่ผู้เล่นทุกคนไม่มีวันลืม ตราสัญลักษณ์ของ 'ผู้ดูแลระบบสูงสุด' ที่ควรจะถูกลบหายไปตั้งแต่เกมเปิดให้บริการเมื่อสามปีก่อน! อัศวินเงาสวมหมวกเหล็กปิดบังใบหน้าค่อย ๆ เงยขึ้น เผยให้เห็นดวงตาสีแดงฉานที่เปล่งประกายเย้ยหยันในความมืด ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำราวกับมาจากขุมนรกจะเอ่ยลอดไรฟันออกมา "ยินดีต้อนรับสู่จุดจบที่แท้จริง... เรนเดล ผู้เล่นหมายเลขศูนย์" หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นและร่วมลุ้นไปกับการเผชิญหน้าครั้งใหม่นี้นะครับ — ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ
สารจากนักเขียน (ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอเป็นคนธรรมดาในเกม แต่นั่นมันบั๊กเทพครับคุณพี่ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%