รอยร้าวในระบบ

กลิ่นอายความตายไม่ได้มาในรูปของก๊าซพิษ แต่มันมาในรูปของความเงียบที่กดทับจนประสาทสัมผัสแทบคลั่ง เศษหินจากบานประตูยักษ์ยังคงร่วงหล่นลงพื้นส่งเสียงก้องกังวานทว่าเรย์ไม่ได้ขยับตัวแม้แต่นิ้วเดียว ดวงตาสีเข้มของเขาหรี่ลงเล็กน้อย จับจ้องไปยังร่างมหึมาที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า เส้นผมสีเงินของเซเลน่าที่อยู่ข้างหลังสั่นไหวเล็กน้อยตามแรงสั่นสะเทือนจากฝีเท้าของอสูรกายตัวนั้น "เรย์... นั่นมันไม่ใช่มอนสเตอร์ในฐานข้อมูลของดันเจี้ยนชั้นที่สิบนะ" เซเลน่ากระซิบ เสียงของเธอเย็นเยียบ ทว่าแฝงด้วยความสั่นไหวที่พยายามควบคุมไว้ "ค่าพลังชีวิตของมัน... มันไม่มีแถบเลือดปรากฏขึ้นมาเลย" "เพราะมันไม่ควรจะอยู่ตรงนี้ยังไงล่ะครับ" เรย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ราวกับกำลังวิจารณ์เมนูอาหารกลางวัน แทนที่จะเป็นวิกฤตการณ์ความเป็นตาย "มันคือ 'ความผิดพลาด' ที่หลุดออกมาจากโค้ดชั้นในสุดของระบบ มันไม่ได้ถูกออกแบบมาให้เป็นส่วนหนึ่งของเกมนี้ แต่มันกำลังพยายาม 'ยึดครอง' พื้นที่นี้เพื่อแก้ไขข้อผิดพลาดของตัวมันเอง" อสูรกายสีดำทมิฬคำรามลั่น เสียงนั้นไม่ใช่เสียงของสัตว์ร้าย แต่มันคือเสียงของสัญญาณรบกวนดิจิทัลที่ผิดเพี้ยน พื้นที่รอบตัวมันบิดเบี้ยวไปตามความเคลื่อนไหว กฎฟิสิกส์ในเกมดูเหมือนจะใช้ไม่ได้กับตัวมัน "คุณถอยไปก่อน เซเลน่า" เรย์ขยับตัวเบาๆ เขาไม่ได้ชักดาบเล่มโตออกมา แต่นิ้วมือกลับกดลงบนอากาศว่างเปล่า รัวนิ้วผ่านคีย์บอร์ดเสมือนที่ไม่มีใครมองเห็น "ผมขอเวลาสามสิบวินาที เพื่อ 'ดีบั๊ก' ไอ้ตัวปัญหาตัวนี้" "อย่าบ้าไปหน่อยเลย! นายเป็นแค่สายสนับสนุนนะเรย์!" เซเลน่าแผดเสียง แต่ร่างของเธอก็เริ่มร่ายเวทมนตร์วงกว้างขึ้นเป็นโล่ป้องกันอย่างรวดเร็ว เรย์ไม่ฟังคำทัดทาน เขาก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ทุกย่างก้าวของเขาดูเหมือนจะคำนวณไว้แล้ว ระยะห่างจากเท้าของอสูรกายตัวยักษ์กับจุดศูนย์กลางของแรงดึงดูดถูกเรย์อ่านขาด อสูรกายเงื้อมหมัดที่ปกคลุมด้วยไอหมอกสีม่วงเข้มลงมา หวังจะบดขยี้ชายหนุ่มให้แหลกคามือ *ตูม!* พื้นหินระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย แต่เรย์ไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ว เขาอาศัยจังหวะเสี้ยววินาทีก่อนหมัดกระทบพื้น กลิ้งตัวเข้าไปในจุดบอดของระบบ ซึ่งเป็นช่องโหว่ทางกราฟิกที่เขามองเห็นเป็นรอยแยกสีขาวนวลกลางอากาศ 'พบค่าสถานะที่ผิดปกติ: กรงเล็บเงา (Shadow Claw) กำลังเรียกใช้คำสั่งทับซ้อน... ทำการขัดขวาง' เรย์พึมพำในใจ นิ้วรัวผ่านหน้าต่างโปร่งใสที่มองเห็นเพียงผู้เดียว เขากำลังแทรกแซงโค้ดของมอนสเตอร์ตัวนั้นโดยตรง มันคือทักษะ 'ผู้ส่องสว่างความลับ' ที่เปรียบเสมือนกุญแจมาสเตอร์คีย์ในการแก้ไขข้อผิดพลาดของโลกใบนี้ อสูรกายคำรามด้วยความเจ็บปวด เมื่อระบบภายในของมันถูกเรย์เปลี่ยนค่าคำสั่ง ร่างที่เคยสูงใหญ่บึกบึนเริ่มสั่นไหว แสงสีแดงในดวงตาของมันกระพริบถี่ๆ เหมือนหลอดไฟที่ใกล้ขาด "ไม่มีใครรอดจากการแก้บั๊กของผมได้หรอกครับ เพราะทุกอย่างในโลกนี้... ล้วนมีช่องโหว่" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ทว่าในวินาทีที่เรย์กำลังจะกด 'ลบข้อมูล' (Delete Command) พื้นที่รอบตัวเขากลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม อักขระสีดำสนิทผุดขึ้นมาจากพื้นดิน ล้อมรอบตัวเรย์และอสูรกายไว้ ราวกับกรงขังที่ถูกสร้างขึ้นโดยระบบอัตโนมัติของตัวเกม เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยดังขึ้นในหัวของเขา แต่มันไม่ใช่เสียงของระบบปกติ มันกลับเป็นเสียงที่เย็นชาและไร้อารมณ์อย่างถึงที่สุด [แจ้งเตือนจากระบบส่วนกลาง: ตรวจพบการแทรกแซงที่ไม่ได้รับอนุญาตโดย 'เรนเดล'] [คำสั่ง: กำจัดเป้าหมายทิ้งทันที เพื่อความเสถียรของเซิร์ฟเวอร์] เซเลน่าเบิกตากว้างเมื่อเห็นเรย์ถูกล้อมด้วยโซ่ตรวนแห่งความมืด "เรย์! หลบออกมา!" เรย์หันไปยิ้มให้เธอ เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความกลัวเลยแม้แต่น้อย "ดูเหมือนว่า... ผมจะไปแตะจุดที่ใหญ่กว่าที่คิดไว้นะครับเซเลน่า ถ้าผมไม่อยู่... อย่าลืมหาคนมาดูแลกิลด์แทนผมด้วยล่ะ" ก่อนที่คมดาบสีดำสนิทจากอสูรกายจะพุ่งเข้าสู่หน้าอกของเรย์ เขาก็ดีดนิ้วหนึ่งครั้ง พร้อมกับคำสั่งบรรทัดสุดท้ายที่พิมพ์ลงไปในอากาศ *คลิก* หน้าต่างระบบแจ้งเตือนสีทองอร่ามพุ่งขึ้นมาบังหน้าจอของเขา พร้อมข้อความที่ทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ [ภารกิจระดับ SSS ปลดล็อก: 'รอยร้าวแห่งพระเจ้า'] [เงื่อนไข: ผู้เล่นเรนเดลถูกระบุว่าเป็น 'ความผิดพลาด' โดยระบบหลัก] [คำเตือน: รอยร้าวในระบบกำลังจะขยายตัว... วินาทีนี้นี่เอง ที่ 'สิ่งที่แท้จริง' จะปรากฏกาย] วินาทีนั้นเอง อสูรกายตรงหน้าก็หยุดชะงัก ร่างของมันสลายกลายเป็นละอองแสง แต่สิ่งที่หลงเหลืออยู่ไม่ใช่พื้นที่ว่างเปล่า กลับกลายเป็นร่างของหญิงสาวในชุดเกราะสีขาวบริสุทธิ์ที่เรย์ไม่เคยเห็นมาก่อน เธอลืมตาขึ้นช้าๆ ดวงตาสีทองคู่นั้นจ้องมองมาที่เขา ราวกับรอคอยวินาทีนี้มานานนับพันปี "ในที่สุด... ผู้ที่มองเห็นความจริงก็ปรากฏตัว" ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของเรย์มาจนถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ