การต่อสู้กับหุ่นยนต์ผู้พิทักษ์

"หากระบบไร้ซึ่งความผิดพลาด ตัวตนของท่านก็คือสิ่งแปลกปลอมที่ต้องถูกลบ..." เสียงสังเคราะห์ที่แหบพร่าและเย็นเยียบดังก้องกังวานไปทั่วโถงหินออบซิเดียนสีดำสนิท แรงกดดันมหาศาลจากจิตสังหารระดับควอนตัมแผ่ซ่านออกมาราวกับคลื่นใต้น้ำที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่งให้แหลกสลาย เบื้องหน้าของเรย์ในเวลานี้ ไม่ใช่ศัตรูที่เป็นสิ่งมีชีวิต แต่เป็น 'เทكيلอส' (Techylos) หุ่นยนต์ผู้พิทักษ์โบราณรุ่นต้นแบบ ขนาดยักษ์สูงกว่าสเมตร ร่างกายของมันประกอบขึ้นด้วยโลหะผสมไทเทเนียมสีเทาด้านที่สะท้อนแสงไฟสีแดงฉานจากดวงตากล้องทรงกลม ทว่าสิ่งที่ทำให้เรย์ต้องขมวดคิ้วมุ่น ไม่ใช่ขนาดมหึมาของมัน แต่เป็นรอยแยกสีฟ้าเรืองแสงที่กลางอก ซึ่งกำลังสั่นกระตือรือร้นราวกับหัวใจที่กำลังคลุ้มคลั่ง นั่นคือ 'บั๊ก' ของระบบที่เรย์ตั้งใจเข้ามาแก้ไข... หรือในมุมมองของปัญญาประดิษฐ์ มันคือมะเร็งร้ายที่ต้องถูกกำจัด "พูดมากเสียจริงสำหรับกองเหล็กขึ้นสนิม" เรย์พึมพำเบาๆ พร้อมกับขยับแว่นสายตาไร้กรอบบนดั้งจมูก มือขวาจับด้ามจับของดาบสั้นเนตรดาราแน่น สายตากวาดมองค่าพารามิเตอร์นับร้อยที่ลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศด้วยสกิล 'ผู้ส่องสว่างความลับ' ข้อมูลโค้ดดิ้งสีเขียวมรกตไหลวนเวียนอยู่รอบตัวเขา ช่วยให้เขามองเห็นจุดอ่อนระดับโครงสร้างของหุ่นยนต์ยักษ์ตัวนี้ได้อย่างชัดเจน ฟึบ! ไม่ทันที่เสียงถอนหายใจจะจางหาย หุ่นยนต์ผู้พิทักษ์ก็หายวับไปจากจุดเดิมด้วยความเร็วเหนือเสียง แรงลมจากการเคลื่อนที่กระชากเอาเศษฝุ่นบนพื้นหินปลิวว่อน เรย์ไม่แม้แต่จะขยับเท้าถอยหลัง เขารู้ดีว่าการหลบหนีด้วยความเร็วนั้นไม่มีทางชนะ AI ที่คำนวณวิถีล่วงหน้าได้เป็นล้านครั้ง *ปัง!* หมัดเหล็กขนาดเท่าโขดหินพุ่งเข้าอัดกระแทกพื้นศิลาจนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ แรงสั่นสะเทือนสะท้อนขึ้นมาตามฝ่าเท้าจนชาหนึบ ทว่าเรย์กลับอาศัยจังหวะที่แรงกระแทกดีดตัวขึ้น สไลด์ตัวลอดผ่านช่องว่างใต้แขนกลของมันอย่างฉับไว ดาบสั้นในมือกรีดลงบนข้อต่อหัวไหล่ของหุ่นยนต์เกิดเป็นประกายไฟสارتวับ ทว่ากลับสร้างได้เพียงรอยขีดข่วนบางๆ เท่านั้น "เกราะหนาเป็นบ้า... สมกับที่เป็นบอสระดับดูแลระบบโครงสร้างพื้นฐาน" เรย์กัดฟันกรอด พลางพลิกตัวหลบหางเหล็กที่เหวี่ยงกวาดมาอย่างดุร้าย "เรย์! ระวังข้างบน!" เสียงตะโกนก้องด้วยความร้อนรนของเซเลน่าดังมาจากระเบียงหินด้านบน จอมเวทสาวในชุดคลุมสีครามกำลังร่ายเวทมนตร์บทใหญ่อย่างต่อเนื่อง วงเวทย์สีทองอร่ามสามชั้นลอยคว้างอยู่เหนือศีรษะของเธอ พลังมานาเข้มข้นแผ่พุ่งจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว เธอกำลังพยายามแฮกเข้าสู่ระบบป้องกันภายนอกของโถงนี้ เพื่อดึงเอาสิทธิ์การควบคุมบางส่วนมาให้เรย์ แต่กระบวนการนั้นต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบวินาที ซึ่งในยามหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ สิบวินาทีอาจยาวนานราวกับชั่วกัลปสาน "ผมรู้แล้วครับคุณเซเลน่า!" เรย์ตะโกนตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่พยายามรักษาความนิ่งสงบเอาไว้ แม้เม็ดเหงื่อกาฬจะผุดพรายเต็มกรอบหน้า หุ่นยนต์ผู้พิทักษ์ไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาได้ตั้งตัว ดวงตากล้องสีแดงฉานเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้ม เสียงกลไกภายในตัวเครื่องส่งเสียงคำรามต่ำราวกับเครื่องยนต์เจ็ทที่เร่งรอบสูงสุด พลังงานความร้อนระอุพวยพุ่งออกมาจากท่อไอเสียด้านหลัง จนหินรอบข้างเริ่มหลอมละลายกลายเป็นลาวาหนืดๆ มันกำลังจะใช้ท่าไม้ตายกวาดล้างพื้นที่ในรัศมีร้อยเมตร [คำเตือน: ตรวจพบการใช้พลังงานเกินขีดจำกัด ระบบกำลังจะทำการรีเซ็ตตัวตนของเป้าหมาย] [คำเตือน: ผู้เล่นเรนเดลเสี่ยงต่อการสูญเสียสถานะตัวละครถาวร] หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานกระพริบเตือนรัวๆ อยู่ตรงหน้า เรย์นิ่งเงียบไปชั่วขณะ สมองของเขาประมวลผลอย่างรวดเร็วดั่งคอมพิวเตอร์ควอนตัม หากเขาถอยตอนนี้ เซเลน่าที่กำลังร่ายเวทอยู่จะกลายเป็นเป้าหมายรายต่อไป และหากเขาพยายามโจมตีแบบเดิม ก็มีแต่จะพังดาบในมือเสียเปล่า "ถ้าโครงสร้างภายนอกมันสมบูรณ์แบบจนเจาะไม่เข้า..." เรย์พึมพำกับตัวเอง ดวงตาคมกริบสะท้อนภาพแสงสีฟ้าของรอยบั๊กที่หน้าอกหุ่นยนต์ "...เราก็แค่ต้องเข้าไป 'แก้โค้ด' ข้างในมันโดยตรง" ความคิดบ้าบิ่นผุดขึ้นมาในหัว แต่มันเป็นวิธีเดียวที่เป็นไปได้ เรย์เก็บดาบสั้นเข้าฝัก พุ่งทะยานเข้าประชิดตัวหุ่นยนต์ผู้พิทักษ์อีกครั้งโดยไม่คิดจะป้องกันตัว หมัดเหล็กยักษ์พุ่งตรงมาหมายจะบดขยี้ร่างของเขาให้แหลกเป็นจุล เสี้ยววินาทีนั้น เรย์ใช้สกิล 'ก้าวพริบตาแห่งความว่างเปล่า' หลบหลีกวิถีหมัดได้อย่างเฉียดฉิว ลมพายุจากการเหวี่ยงหมัดเฉือนแก้มของเขาจนเกิดรอยแผลเป็นทางยาวและมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย หมัดนั้นพุ่งทะลุผ่านตัวเรย์ไปกระแทกเข้ากับเสาหินด้านหลังพังทลายลงมาทับถมกันฝุ่นตลบอบอวล และนั่นคือช่องว่างที่เรย์รอคอย! เขากระโดดเหยียบแขนกลที่กำลังชักกลับทะยานขึ้นสู่อากาศ พุ่งเข้าประชิดรอยแยกสีฟ้าที่กลางอกของหุ่นยนต์ผู้พิทักษ์โดยตรง มือซ้ายคว้าจับขอบโลหะที่ร้อนระอุจนผิวหนังส่งเสียงขู่ฟู่และขึ้นสถานะติดไฟ ทว่าเรย์ไม่ยอมปล่อยมือ นิ้วเรียวยาวทั้งห้ากดลงไปบนจุดศูนย์กลางของรอยบั๊กพร้อมกับปลดปล่อยพลังงานออร่าสีขาวบริสุทธิ์จากสกิลผู้ส่องสว่างความลับเข้าไปในระบบภายใน *เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! บรึ้ม!* กระแสไฟฟ้าสีฟ้าและสีแดงปะทะกันอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว หุ่นยนต์ผู้พิทักษ์ชะงักกึก ดวงตากล้องสีแดงกระพริบถี่รัวราวกับสติสัมปชัญญะกำลังหลุดลอย ข้อมูลโค้ดดิ้งนับล้านบรรทัดไหลทะลักออกมาจากอกของมันราวกับน้ำตก ดิจิทัลสตรีมสีเขียวและแดงพวยพุ่งขึ้นสู่เพดานถ้ำ "สำเร็จไหม...?" เซเลน่าทรุดตัวลงเล็กน้อยด้วยความเหนื่อยล้าจากการประคองเวทมนตร์ เธอจ้องมองเหตุการณ์เบื้องหน้าด้วยหัวใจที่เต้นระรัวไม่เป็นจังหวะ ทว่า ทันใดนั้นเอง แสงสีแดงฉานทั่วทั้งโถงก็ดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิดสนิท ก่อนที่หน้าจอสีดำสนิทจะปรากฏข้อความแปลกประหลาดขึ้นกลางอากาศ เป็นตัวอักษรสีทองอร่ามที่เรย์ไม่เคยเห็นมาก่อนในสารบบของเกม [ระบบตรวจพบการแทรกแซงระดับรากฐาน...] [กำลังทำการรีบูตโลก... ขอต้อนรับผู้ดูแลระบบหมายเลข 0 เข้าสู่เซิร์ฟเวอร์หลัก] เรย์ที่ยืนค้างอยู่บนร่างของหุ่นยนต์ชะงักงัน ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเงาสูงตระหง่านร่างหนึ่งค่อยๆ ก้าวเดินออกมาจากความมืดมิดเบื้องหลังซากหุ่นยนต์ผู้พิทักษ์ พร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ที่ดังก้องกังวานบาดลึกถึงขั้วหัวใจ... --- ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปด้วยกันนะครับ จากใจจริง — ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ