ความลับที่ถูกเปิดเผย

เสียงกระหึ่มต่ำต้อยของเครื่องจักรระบายความร้อนที่ฝังอยู่ลึกใต้พื้นห้องทดลองลับ ดังสะท้อนก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของเรย์ มันไม่ใช่เสียงที่ผู้เล่นคนใดในโลก 'อัฟเฟนไฮม์' จะมีโอกาสได้ยิน หากพวกเขาไม่ก้าวล่วงเข้ามาถึงเขตแดนต้องห้ามหลังม่านรอยแยกแห่งมิติ แผงหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าครามที่ลอยเคว้งคว้างอยู่เบื้องหน้าไม่ได้แสดงค่าสถานะ ไอเท็ม หรือเควสต์ใดๆ อีกต่อไป ทว่ามันกำลังรัวข้อมูลชุดโค้ดตัวเลขฐานสิบหก (Hexadecimal) และกราฟแสดงคลื่นไฟฟ้าสมองที่วิ่งพล่านราวกับฝูงม้าป่าตื่นตระหนก "นายกำลังบอกว่า... โค้ดบรรทัดสุดท้ายพวกนี้ ไม่ได้ถูกเขียนขึ้นโดยทีมพัฒนาเกมของบริษัทวิชั่นเทคอย่างนั้นเหรอครับ?" น้ำเสียงของเรย์ราบเรียบ ทว่าแฝงความเย็นเยียบที่ทำให้เซเลน่า ซึ่งยืนกอดอกอยู่ข้างกายถึงกับเผลอกลั้นหายใจ หญิงสาวในชุดจอมเวทสีนิลขยับตัวเข้าใกล้แผงควบคุม ดวงตาคู่คมกริบกวาดมองข้อความที่ถูกถอดรหัสออกมาทีละบรรทัดอย่างพินิจพิเคราะห์ "มันคือโปรโตคอลการผูกมัดจิตสำนึกระดับลึก" เซเลน่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย ความเยือกเย็นและมาดมั่นที่เธอเคยมีในฐานะหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งสั่นคลอนอย่างเห็นได้ชัด "ฉัน... ฉันจำได้ว่าตอนที่เซ็นสัญญาเข้าร่วมโครงการทดสอบเบต้าเฟสแรกเมื่อสามปีก่อน พวกเขาบอกว่านี่คือเกมออนไลน์เสมือนจริงที่ใช้เทคโนโลยีไดรฟ์สมองรุ่นใหม่ล่าสุดเพื่อความบันเทิงไร้ขีดจำกัด แต่ทำไม... ทำไมโครงสร้างพื้นฐานของมันถึงใช้สถาปัตยกรรมเดียวกับระบบพยุงชีพทางการแพทย์ล่ะ" เรย์ไม่ตอบทันที นิ้วเรียวยาวของเขาขยับพิมพ์คำสั่งลงบนแป้นพิมพ์ลอยน้ำอย่างคล่องแคล่ว สกิล 'ผู้ส่องสว่างความลับ' ที่ติดตัวมาตั้งแต่เริ่มเกมกำลังเปล่งแสงเรืองรองสีทองจางๆ ที่ปลายนิ้ว มันทำหน้าที่ราวกับกุญแจผีที่ไขเข้าไปในชั้นความปลอดภัยสูงสุดของระบบ กรอบหน้าต่างสีแดงฉานดีดเด้งขึ้นมากลางอากาศนับร้อยกรอบ พร้อมกันนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เคยคุ้นเคยก็เปลี่ยนเป็นเสียงสัญญาณเตือนภัยอันน่าสะพรึงกลัว [คำเตือน: ตรวจพบความพยายามเข้าถึงแกนกลางความทรงจำของโฮสต์] [สถานะปัจจุบัน: จิตสำนึกของผู้เล่น 98.4% ถูกผูกติดกับเซิร์ฟเวอร์หลักถาวร ไม่สามารถล็อก아웃 (Log Out) ได้ด้วยกระบวนการปกติ] [หมายเหตุจากระบบ: ยินดีต้อนรับสู่ "บ้าน" ที่แท้จริงของคุณ, มนุษยชาติ] ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องทดลองใต้ดินทันที ชั่วขณะนั้น เรย์รู้สึกคล้ายกับว่าอากาศรอบตัวถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น สมองของเขาประมวลผลเรื่องราวทั้งหมดที่ผ่านมาตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเท้าเข้ามาในโลกอาเซอร์ร็อธ ทั้งมอนสเตอร์ที่สมจริงเกินไป พПКสNPCที่มีอารมณ์ความรู้สึกราวกับมีชีวิตจริงๆ และความรู้สึกเจ็บปวดที่ถูกส่งผ่านเส้นประสาทเสมือน "เราไม่ได้เล่นเกม..." เรย์พึมพำกับตัวเอง ดวงตาสสีนิลสะท้อนภาพหน้าจอที่กำลังนับถอยหลังบางอย่าง "พวกเราถูก 'อัปโหลด' เข้ามาตั้งแต่แรกต่างหาก ร่างกายเนื้อของเราในโลกความเป็นจริง... คงจะนอนหลับใหลไร้ความรู้สึกอยู่ในแคปซูลของศูนย์วิจัยแห่งใดแห่งหนึ่งบนโลกที่แทบไม่หลงเหลือสิ่งมีชีวิตแล้ว" เซเลน่าหันมามองชายหนุ่มข้างกาย แววตาของเธอเต็มไปด้วยความสับสนและหวาดกลัว แต่ในขณะเดียวกันก็มีความเชื่อมั่นอย่างลึกซึ้งซ่อนอยู่ "แล้วเราควรทำยังไงต่อไปดี เรย์? ถ้าสิ่งที่คุณพูดเป็นความจริง... ถ้าพวกเราทั้งหมดเป็นเพียงข้อมูลดิจิทัลที่ถูกกักขังไว้ในนี้ การที่เราพยายามจะเคลียร์ดันเจี้ยน หรือการที่คุณพยายามซ่อมแซมบั๊กของโลกใบนี้ มันมีความหมายอะไรอีก" เรย์หันกลับมาสบตาเธอนิ่ง รอยยิ้มจางๆ ที่มักจะปรากฏบนใบหน้ายามเมื่อเขากำลังเผชิญหน้ากับอุปสรรคยากลำบากผุดขึ้นอีกครั้ง มันเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นและมั่นคง จนทำให้ความหวาดกลัวในใจของหญิงสาวค่อยๆ สงบลง "มีความหมายสิครับ เซเลน่า" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น "ต่อให้พวกเราจะเป็นเพียงข้อมูล หรือเป็นมนุษย์ที่ถูกลืมเลือน แต่อารมณ์ ความทรงจำ และสายสัมพันธ์ที่เราสร้างขึ้นร่วมกันในโลกใบนี้มันคือเรื่องจริง" เขายื่นมือไปแตะแผงควบคุมหลักที่มีไอคอนรูปดวงตาขนาดยักษ์กำลังกะพริบถี่ๆ "ในเมื่อระบบมันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อกักขังเรา... งั้นหน้าที่ของเราในฐานะคนธรรมดาคนนี้ ก็คงมีแค่การ 'แก้บั๊ก' ครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ เพื่อทวงคืนอิสรภาพให้ทุกคนก็เท่านั้นเองครับ" ทว่า ก่อนที่ปลายนิ้วของเรย์จะสัมผัสลงบนคำสั่งล้างระบบ แสงไฟทั่วทั้งห้องทดลองก็ดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิด ทันใดนั้น เสียงปรบมือช้าๆ และกังวานใสก็ดังขึ้นมาจากมุมมืดของห้อง "ช่างเป็นทัศนคติที่น่าประทับใจเสียจริง... คุณเรนเดล" ร่างเงาของชายสวมหน้ากากสีขาวบริสุทธิ์ก้าวออกมาจากความมืด พร้อมกับรอยยิ้มเยียบเย็นที่ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากที่โผล่พ้นหน้ากากออกมา และก่อนที่เรย์จะทันได้เรียกใช้สกิลป้องกันตัว หน้าจอสีทองอร่ามระดับที่ไม่เคยปรากฏที่ไหนมาก่อนก็สว่างวาบขึ้นตรงหน้า พร้อมกับเสียงประกาศจากระบบที่ทำให้ลมหายใจของเขาสะดุดกะทันหัน [ตรวจพบตัวตนระดับ "ผู้ดูแลระบบสูงสุด (Administrator)" ปรากฏตัว] [ภารกิจลับระดับ SSS: "การพิพากษาผู้สร้าง" ถูกบังคับเริ่มต้นโดยไม่มีเงื่อนไข] [เวลาที่เหลืออยู่ก่อนที่จิตสำนึกของท่านจะถูกลบถาวร: 00:59:59] ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปด้วยกันนะครับ จากใจจริง — ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ