แผนการปลดปล่อย

เสียงกระแทกของปลอกศิลาเวทมนตร์กระทบลงบนโต๊ะแผนที่ดังสนั่น กลิ่นอายความหนقทึบของห้องใต้ดินลับใต้ฐานกิลด์ "ดาราเพลิง" อบอวลไปด้วยไอเย็นจากผลึกมานาที่กำลังสั่นพ้อง เรย์ (เรนเดล) ยืนทอดสายตามองเส้นแสงสีฟ้าครามที่กำลังจำลองโครงสร้างสถาปัตยกรรมของเซิร์ฟเวอร์หลัก "อาเซอร์ร็อธ" ผ่านมิติโฮโลแกรม แสงเรืองรองเหล่านั้นไม่ได้แสดงถึงภูมิประเทศในเกม แต่มันคือสายธารข้อมูลนับล้านล้านบรรทัดที่กำลังบิดเบี้ยวจากบั๊กเชิงโครงสร้างที่เขากำลังตามล่า "ถ้าเราเจาะทะลวงผ่านแนวป้องกันชั้นที่สามของเขตหวงห้าม 'มหานครใต้พิภพเซเฟอร์' ได้ ระบบรักษาความปลอดภัยอัตโนมัติจะรีเซ็ตตัวเองภายในเวลาสี่นาทีสิบสองวินาที... ซึ่งนั่นก็นานพอที่เราจะฝังแพทช์แก้บั๊กตัวนี้ลงไปในแกนกลาง" เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย มือเรียวของเขายังคงเลื่อนปัดหน้าต่างควบคุมโปร่งแสงอย่างเชี่ยวชาญ ดวงตาสีเข้มฉายแววครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง ภายใต้ท่าทีที่ดูผ่อนคลายราวกับกำลังนั่งจิบชาในยามบ่าย กลับเต็มไปด้วยการคำนวณความเสี่ยงทุกย่างก้าวอย่างรอบคอบ เซเลน่า หัวหน้ากิลด์สาวผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาและเด็ดขาด ยืนกอดอกพิงเสาศิลาอยู่เบื้องหลัง ดวงตาสคู่คมของเธอนิ่งงวดจ้องมองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่มักจะทำให้เธอประหลาดใจอยู่เสมอ ความสามารถของเรย์ไม่ได้อยู่ในระดับที่ผู้เล่นทั่วไปจะจินตนาการถึง การที่เขาสามารถมองเห็น "รอยปริแตก" ของโค้ดเกมและดึงมันออกมาใช้ประโยชน์ได้ราวกับปาฏิหาริย์ ทำให้เขาไม่ใช่แค่คนธรรมดาที่บังเอิญโชคดีอย่างแน่นอน "คุณกำลังเอาอนาคตของเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมดมาเดิมพันกับการคำนวณที่มีความเสี่ยงสูงถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์นะ เรย์" เซเลน่าเอ่ยเตือน น้ำเสียงของเธอเจือความกังวลที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้ความราบเรียบ "ถ้าเผ่าพันธุ์แห่งความมืดที่เฝ้าระวังอยู่เบื้องล่างรู้ตัวก่อนที่เราจะเข้าถึงแกนกลาง... ต่อให้คุณมีสกิล 'ผู้ส่องสว่างความลับ' มากแค่ไหน เราก็ไม่รอดจากการถูกลบข้อมูลตัวละครถาวร" เรย์ชะงักมือที่กำลังพิมพ์โค้ดชุดสุดท้าย เขากลอสายตากลับมามองหญิงสาวเล็กน้อย มุมปากยกยิ้มขึ้นบางเบา รอยยิ้มนั้นทั้งอบอุ่นและเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจที่ช่วยบรรเทาบรรยากาศตึงเครียดในห้องลงได้อย่างน่าประหลาด "ความเสี่ยงที่แท้จริงไม่ใช่การโดนลบข้อมูลหรอกครับเซเลน่า..." เรย์หมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ ดวงตาสีเข้มสบประสานกับนัยน์ตาคู่สวยอย่างจริงจัง "แต่คือการที่เราปล่อยให้บั๊กตัวนี้กัดกินรากฐานของโลกใบนี้จนทุกสิ่งที่พวกเราสร้าง ร่วมถึงมิตรภาพและการเดินทางทั้งหมด... พังทลายลงไปต่อหน้าต่อตาต่างหากครับ" คำพูดนั้นทำให้เซเลน่าถึงกับนิ่งงวดไปชั่วขณะ หัวใจภายใต้เกราะเวทมนตร์กระตุกวูบอย่างไม่ทราบสาเหตุ ความรู้สึกบางอย่างที่เธอพยายามกดทับไว้ภายใต้หน้าที่และความรับผิดชอบของหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่ง กำลังถูกสายสัมพันธ์ที่ค่อยๆ ถักทอขึ้นอย่างเป็นธรรมชาตินี้สั่นคลอนทีละน้อย "คุณนี่นะ..." เซเลน่าหลบสายตาไปทางอื่นเบาๆ พลางถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ "ไม่ว่าจะสถานการณ์ไหน ก็มักจะมีเหตุผลดีๆ มากลบเกลื่อนความบ้าบิ่นของตัวเองได้ตลอดสินะ" "เขาเรียกว่าการวางแผนเชิงกลยุทธ์ต่างหากครับ ไม่ใช่ความบ้าบิ่น" เรย์หัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะหันกลับไปให้ความสนใจกับหน้าจอโฮโลแกรมอีกครั้ง "เอาล่ะ แผนการปลดปล่อยแกนกลางระบบจะเริ่มขึ้นในอีกสามสัปดาห์ข้างหน้า แต่ก่อนจะถึงวันนั้น เราจำเป็นต้องหาวัตถุดิบชิ้นสุดท้ายเพื่อหลอม 'กุญแจมานาบริสุทธิ์' เสียก่อน" เรย์ปัดหน้าจอเพื่อเปิดแผนที่ย่อยเผยให้เห็นพิกัดของดินแดนรกร้างแห่งหนึ่ง พื้นที่สีแดงฉานกระพริบเตือนภัยระดับอันตรายสูงสุด "หุบผาอัสดงนิรันดร์... สถานที่ที่ผู้เล่นสายต่อสู้ระดับท็อปยังหลีกเลี่ยงที่จะก้าวเท้าเข้าไป" เซเลน่าขมวดคิ้วมุ่นทันทีที่เห็นชื่อนั้น "ที่นั่นมีอดีตบอสลับแห่งยุคบรรพกาลหลับใหลอยู่ การจะเข้าไปเอา 'ผลึกศิลาแห่งปฐพี' ออกมาเท่ากับการปลุกปีศาจตื่นขึ้นมาอาละวาด" "ไม่ต้องห่วงครับ ผมไม่ได้จะไปสู้กับมันเสียหน่อย" เรย์แย้มยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความเจ้าเล่ห์แบบที่เซเลน่าคุ้นเคย "เราจะใช้ประโยชน์จากบั๊กการเกิดใหม่ของมอนสเตอร์ในช่วงเวลาที่เซิร์ฟเวอร์อัปเดต เพื่อแอบเข้าไปหยิบของแล้วออกมาอย่างเงียบเชียบที่สุด... แบบที่เจ้าของบ้านไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องใต้ดินอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้มันไม่ใช่ความอึดอัด แต่เป็นความตื่นเต้นเร้าใจที่แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย เซเลน่ามองรอยยิ้มมั่นใจของเรย์แล้วทำได้เพียงส่ายหัวเบาๆ เธอยกมือขึ้นแตะด้ามดาบเวทมนตร์ข้างกาย พร้อมพยักหน้ารับอย่างจำยอม "ก็ได้... ถ้าคุณว่าอย่างนั้น ฉันจะจัดการเรื่องกำลังพลสำรองและการคุ้มกันเส้นทางถอยให้เรียบร้อย" เรย์พยักหน้ารับด้วยความพึงพอใจ ทุกอย่างกำลังดำเนินไปตามกรอบเวลาที่เขาคาดการณ์ไว้ แผนการปลดปล่อยแกนกลางระบบเพื่อคืนความสมดุลให้กับโลก VRMMO แห่งนี้กำลังจะก้าวไปสู่ขั้นตอนสำคัญ แต่ทว่า ในขณะที่เขากำลังจะปิดระบบจำลองโฮโลแกรมนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานระดับที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนก็เด้งขึ้นมากลางอากาศอย่างไร้สัญญาณเตือน [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าถึงโค้ดลับระดับสูงสุดจากผู้ใช้ปริศนา] [คำเตือน: แกนกลางระบบเซิร์ฟเวอร์หลักกำลังถูกควบคุมโดยบุคคลที่สาม...] [ข้อความจากระบบนิรนาม: "ยินดีต้อนรับสู่กับดักที่นายเป็นคนออกแบบเอง, เรนเดล"] ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปด้วยกันนะครับ จากใจจริง — ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ