เสียงหอบหายใจรวยรินของเรย์ดังสะท้อนก้องภายในห้องโถงศิลาโบราณ แสงสีฟ้าครามจากหน้าต่างสถานะของระบบสั่นไหวอย่างรุนแรง ราวกับมันกำลังแบกรับภาระที่เกินขีดจำกัดของโลกใบนี้เอาไว้ไม่ไหว
"บ้าจริง... ค่าความเสถียรของบั๊กตกลงมาต่ำกว่าสิบเปอร์เซ็นต์แล้วเรอะ"
เรย์พึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงแหบพร่า มือข้างหนึ่งยันพื้นศิลาที่เย็นเฉียบไว้เพื่อพยุงร่างที่สะביดสะบอม เม็ดเหงื่อกาฬไหลย้อยลงตามกรอบหน้าคมคาย ดวงตาคู่คมจดจ้องมองข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานที่กระพริบเตือนรัวเร็วดั่งชีพจรที่กำลังจะหยุดเต้น
เบื้องหน้าของเขา เซเลน่า จอมเวทสาวผู้เยือกเย็นและทรงอำนาจแห่งกิลด์อันดับหนึ่ง กำลังร่ายเวทป้องกันชั้นสูงด้วยสีหน้าซีดเผือด ไม้เท้าในมือของเธосั่นสะท้านอย่างเห็นได้ชัด
"เรย์ ถอยออกมาก่อนเถอะค่ะ... เอ้ย... ถอยออกมาก่อนเถครับ!" เซเลน่าเผลออุทานออกมาด้วยความร้อนรนจนเกือบหลุดสำนวนเดิม เธอกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด "พลังงานความปั่นป่วนตรงหน้ามันเกินกว่าที่ผู้เล่นทั่วไปจะรับมือไหวแล้วนะ ระบบกำลังจะรีเซ็ตตัวมันเอง!"
เรย์ไม่ได้ตอบรับทันที เขายังคงใช้สายตาพิจารณาโครงสร้างรหัสสีแดงที่บิดเบี้ยวกลางอากาศอย่างรอบคอบ สมองอันเฉียบคมประมวลผลอย่างรวดเร็ว สำหรับคนอื่นนี่คือหายนะที่จะลบตัวละครทิ้งทั้งเซิร์ฟเวอร์ แต่สำหรับ 'ผู้ส่องสว่างความลับ' อย่างเขา นี่คือช่องโหว่ที่งดงามที่สุดเท่าที่เคยพบเจอมา
"เซเลน่า เชื่อใจผมไหมครับ" เรย์หันกลับไปสบตาเธอด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มักจะปรากฏขึ้นยามที่เขากุมสถานการณ์ไว้ทั้งหมด น้ำเสียงของเขาเรียաբนิ่งแต่มั่นคงอย่างประหลาด จนคนฟังรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ
เซเลน่าชะงักไปชั่วขณะ ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยยามที่ได้เห็นแววตาเด็ดเดี่ยวคู่นั้น เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ "ฉันไม่มีทางเลือกอื่นอยู่แล้วนี่คะ... อึ่ม... นี่ครับ"
เมื่อได้รับความไว้วางใจ เรย์จึงหันกลับไปเผชิญหน้ากับรอยแยกของระบบที่กำลังกรีดร้องเสียงดังสนั่น เขายกมือขึ้น แตะปลายนิ้วลงบนจุดศูนย์กลางของความผิดพลาดนั้นโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
*ติ๊ง!*
เสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ของระบบดังขึ้นในโสตประสาท แต่มันไม่ใช่เสียงเตือนภัยแบบเดิมอีกต่อไป น้ำเสียงของ AI ระบบมีความกังดานและเต็มไปด้วยความลังเล
[คำเตือน: ผู้เล่น 'เรนเดล' กำลังฝ่าฝืนกฎพื้นฐานของโลกเวอร์ชวล...]
[ระบบกำลังตรวจสอบสถานะ... ตรวจพบการเข้าถึงแกนกลางโค้ดระดับพระเจ้า]
[กำลังดาวน์โหลดสิทธิ์การควบคุม...]
ทันใดนั้น ร่างของเรย์ก็ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีทองอร่ามที่เจิดจ้าเสียยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน เสื้อผ้าและอุปกรณ์สวมใส่บ้านๆ ของเขาเริ่มแปรเปลี่ยนสภาพ ลวดลายอักษรเวทโบราณสีเงินยวงปรากฏขึ้นตามแนวแขนเสื้อและปกเสื้อ สะท้อนถึงความเรียบง่ายที่แฝงไว้ด้วยอำนาจล้นพ้น
เซเลน่าถอยหลังไปสามก้าวโดยอัตโนมัติ แรงกดดันรอบตัวที่เคยบีบคั้น บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยบรรยากาศอันเงียบสงบและศักดิ์สิทธิ์ ราวกับว่าเรย์ในตอนนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่มนุษย์เดินดินอีกต่อไป แต่เขาคือผู้ถือครองกฎเกณฑ์สูงสุดแห่งอาเซอร์ร็อธ
[กระบวนการเสร็จสิ้น]
[ยินดีด้วย ผู้เล่น 'เรนเดล' ได้รับการยเลิกสถานะ 'คนธรรมดา' อย่างเป็นทางการ]
[อัปเกรดสถานะพื้นฐาน: เปลี่ยนผ่านสู่ 'ผู้คุมกฎ' (Administrator of Order) ระดับสูงสุด]
[สกิลติดตัวทั้งหมดได้รับการวิวัฒนาการ...]
เรย์หลับตาลงรับรู้ถึงกระแสพลังอันมหาศาลที่ไหลเวียนผ่านเส้นประสาททุกเส้นในร่างกาย ความรู้สึกเหนื่อยล้าก่อนหน้านี้มลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความปลอดโปร่งและตื่นตัวอย่างถึงขีดสุด เขาสามารถมองเห็นโครงสร้างข้อมูลของโลกใบนี้ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ไม่ว่าจะเป็นกระแสมานาใต้พื้นดิน หรือแม้แต่อัตราความน่าจะเป็นของเหตุการณ์ในอีกสามวินาทีข้างหน้า
"นี่น่ะหรือ... พลังของผู้คุมกฎ" เรย์พึมพำเบาๆ พร้อมกับลืมตาขึ้น ดวงตาข้างหนึ่งประกายแสงสีฟ้าจางๆ
เซเลน่ามองภาพนั้นด้วยความทึ่งจนพูดไม่ออก ผู้ชายคนที่เธอเคยคิดว่าเป็นแค่เกมเมอร์สายชิลล์ผู้รักความสงบ บัดนี้กลับยืนอยู่บนจุดสูงสุดที่แม้แต่ผู้พัฒนาเกมก็ยังต้องเกรงกลัว
"เรย์... คุณ... กลายเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย" เซเลน่าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย เจือความรู้สึกหลากหลายทั้งทึ่ง ประหลาดใจ และ... ความรู้สึกบางอย่างที่เธอพยายามซ่อนไว้ในใจ
เรย์หันมาส่งยิ้มสุภาพให้เธอตามเคย "ก็แค่เปลี่ยนงานใหม่มาทำนิดหน่อยเองครับ เซเลน่า ไม่ต้องห่วงหรอก หน้าที่ดูแลความสงบเรียบร้อยของเกมนี้นับจากนี้ ให้ผมจัดการเอง"
ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลายลง รอยแยกของระบบที่ควรจะปิดสนิทไปแล้ว กลับส่งเสียงกรีดแหลมสูงเสียดแก้วหูขึ้นมาอีกครั้ง หน้าจอสีแดงฉานนับร้อยจอดีดเด้งขึ้นมากลางอากาศพร้อมกันโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า
[ตรวจพบการแทรกแซงจากภายนอกที่ไม่รู้จัก]
[คำเตือนระดับวิกฤต: เอนทิตี้นิรนาม 'ผู้รุกรานจากมิติศูนย์' กำลังทำลายกำแพงไฟสุดท้าย]
[ระบบตรวจพบเป้าหมาย: เรนเดล (ผู้คุมกฎ) — กำลังถูกกำหนดให้เป็นเป้าหมายการกำจัดลำดับที่ 0]
เรย์หุบยิ้มลงทันที ดวงตาคมกริบมองไปยังจุดที่รอยแยกกำลังฉีกกว้างออกเป็นสีดำสนิท ความมืดมิดที่ไร้ซึ่งก้นบึ้งกำลังแผ่ขยายไอเย็นยะเยือกออกมา ปกคลุมทั่วทั้งห้องโถงศิลาในพริบตา
เซเลน่าหน้าถอดสีอีกครั้งเมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าบอสตัวใดที่เคยพบเจอ "เรย์ นั่นมัน..."
เรย์ยกมือขึ้นเป็นเชิงห้ามปรามไม่ให้เธอขยับ สีหน้าของเขาจริงจังขึ้นอย่างเห็นได้ชัด สมองประملผลความน่าจะเป็นนับล้านวิธีในเสี้ยววินาที แต่ทว่า... ข้อมูลที่ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างระบบส่วนตัวของเขากลับทำให้ลมหายใจต้องสะดุดกึกลง
[แจ้งเตือนด่วน: เอนทิตี้นิรนามที่กำลังปรากฏตัว ไม่ใช่บั๊กของระบบ... แต่มันคือตัวละครหลักที่ถูกลบไปแล้วเมื่อสามปีก่อน และเขากำลังกลับมาทวงคืนบัลลังก์จากคุณ]
สิ้นเสียงแจ้งเตือนนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับภูเขาถล่มก็ดังขึ้นจากความมืดมิดเบื้องหน้า พร้อมกับเงาร่างของใครบางคนก้าวพ้นรอยแยกมิติออกมาอย่างเชื่องช้า...
---
ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปด้วยกันนะครับ จากใจจริง — ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ
ขอเป็นคนธรรมดาในเกม แต่นั่นมันบั๊กเทพครับคุณพี่•ตอนที่ 21
อัพเกรดระบบสู่ขีดสุด
ผลงานโดย ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอเป็นคนธรรมดาในเกม แต่นั่นมันบั๊กเทพครับคุณพี่ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!