ความลับของโครงการเอเดน

แสงไฟนีออนสีฟ้าอมม่วงจากจอโฮโลแกรมสาดกระทบใบหน้าด้านข้างของรินรดา สะท้อนแววตาที่แข็งกร้าวแต่ซ่อนความสั่นไหวระลอกเล็กไว้ภายใน นิ้วเรียวยาวภายใต้ถุงมือกันกระแสไฟฟ้ายังคงรัวลงบนแป้นพิมพ์แสงอย่างแม่นยำ ทุกจังหวะของการถอดรหัสไฟล์ลับระดับห้าของสหพันธ์มีความหมายเท่ากับความเป็นความตาย โครงการเอเดนไม่ได้เป็นเพียงแค่หน้าประวัติศาสตร์ที่ถูกลบทิ้ง แต่มันคือหลุมศพทางจริยธรรมที่เธอและเขาเคยร่วมกันขุดขึ้นมาด้วยมือของตนเอง "คุณกำลังวิ่งไล่ตามเงาของตัวเอง รินรดา" เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าดังขึ้นจากมุมมืดของห้องปฏิบัติการร้าง คีย์ยืนพิงกรอบประตู มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋าเสื้อโค้ทกันหนาวตัวเก่า อีกข้างถือกระบอกฉีดยาระงับปبغสารเคมีที่เพิ่งใช้ไป แววตาของอดีตนักสืบไร้ความทรงจำเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่คมกริบราวกับใบมีดที่พร้อมกรีดแทงทุกคำโกหก รินรดาไม่หันกลับไปมอง เธอหยุดมือจากการพิมพ์ชั่วขณะ ลมหายใจอุ่นร้อนพ่นออกทางจมูกเล็กน้อยเพื่อควบคุมจังหวะหัวใจที่เต้นรัว "เงางั้นเหรอคะ... เอ่อ ขออภัยครับ... เงางั้นหรือครับ คีย์" เธอแก้คำพูดทันทีเมื่อเผลอใช้สรรพนามเก่าๆ ที่คุ้นชิน "สิ่งที่ฉันกำลังเปิดโปงอยู่ ไม่ใช่เงา แต่เป็นโครงกระดูกในตู้เสื้อผ้าที่คุณพยายามปกปิดต่างหาก" คีย์หัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแห้งแล้งและขื่นขม เขาก้าวเท้าเข้ามาในรัศมีแสงฮิปโนติกของจอภาพ ร่างกายสูงใหญ่ทิ้งเงาทับร่างของหญิงสาว "คุณคิดว่าความทรงจำที่หายไปของผม คืออุบัติเหตุจากการปฏิบัติภารกิจจริงๆ งั้นเหรอครับ รินรดา? คุณเป็นคนสร้างผมขึ้นมากับมือ หรือจะพูดให้ถูก... คุณเป็นคน *ลบ* มันเองต่างหาก" บรรยากาศในห้องอุณหภูมิลดฮวบลงทันที ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงฮัมเบาๆ ของเครื่องปั่นไฟสำรองที่ใกล้หมดพลังงาน รินรดากัดริมฝีปากจนห่อเลือด เธอหันกลับมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่ม แววตาเย็นชาคู่นั้นสั่นระริกด้วยอารมณ์ที่อัดอั้นมานานหลายปี "ฉันไม่ได้อยากทำลายคุณ คีย์! โครงการเอเดน... มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อหาทางรอดให้มนุษยชาติในวันที่ทรัพยากรหมดโลก แต่สิ่งที่พวกมัน—เบื้องบนของสหพันธ์ต้องการจริงๆ คือการสร้างกองทัพแอนดรอยด์ที่มีจิตสำนึก เพื่อแทนที่พวกเราต่างหาก และคุณ... คุณคือต้นแบบที่สมบูรณ์แบบที่สุด" "และนั่นคือเหตุผลที่ผมต้องสูญเสียความเป็นมนุษย์ไปครึ่งหนึ่งสินะครับ" คีย์ก้าวเข้าไปประชิด ระยะห่างระหว่างทั้งสองเหลือเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นอายเฉพาะตัวของฝุ่นละออง สนิมเหล็ก และโคโลญจน์จางๆ ผสมผสานกันจนกลายเป็นความคุ้นเคยที่เจ็บปวด เขายื่นมือหนาขึ้นไปแตะขอบจอโฮโลแกรมที่ฉายผังโครงสร้างสมองกลของเขาเอง "บอกผมสิ รินรดา ในไฟล์ลับนั่น... มีข้อมูลไหมว่า ใครเป็นคนออกคำสั่งให้ลบความทรงจำของผมในคืนที่ห้องทดลองเกิดเพลิงไหม้?" นิ้วของรินรดาสั่นเทา เธอเบือนสายตาหนีจากนัยน์ตาคู่นั้นที่เคยอบอุ่นและมองเธอด้วยความรัก แต่บัดนี้กลับเต็มไปด้วยคำถามที่เธอไม่มีปัญญาตอบ "ถ้าฉันบอกคุณ... คุณอาจจะเกลียดฉันไปตลอดชีวิต" "ผมไม่มีอะไรจะให้เสียไปมากกว่านี้อีกแล้วครับ" คีย์กดเสียงต่ำลงอย่างคาดคั้น มือข้างที่ว่างเอื้อมไปกุมข้อมือของเธอ บีบแน่นพอให้รู้ว่าเขาเอาจริง "ความจริงมันคืออะไรกันแน่ รินรดา?" ก่อนที่รินรดาจะได้เปล่งคำสารภาพใดๆ ออกมาจากริมฝีปากที่สั่นระริก เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วฐานทัพใต้ดิน แสงไฟนีออนเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานสาดส่องลงบนใบหน้าของทั้งคู่ หน้าจอหลักที่พวกเขากำลังเปิดอ่านถูกแทนที่ด้วยข้อความแจ้งเตือนอัตโนมัติจากระบบรักษาความปลอดภัยส่วนกลางของสหพันธ์ *[ตรวจพบการเข้าถึงข้อมูลต้องห้าม: โครงการเอเดน]* *[เริ่มกระบวนการล้างข้อมูลระบบอัตโนมัติในอีก 180 วินาที]* *[คำเตือน: บุคคลเป้าหมายถูกระบุว่าเป็นภัยคุกคามระดับสูงสุด - กำลังส่งหน่วยกวาดล้างเข้าพื้นที่]* คีย์ขมวดคิ้วแน่น สัญชาตญาณนักสืบและอดีตทหารตื่นตัวขึ้นทันที เขาดึงตัวรินรดาให้หลบมาอยู่หลังเสาคอนกรีตเสริมเหล็กในเสี้ยววินาที ก่อนที่ลำแสงเลเซอร์สังหารจะพุ่งผ่านจุดที่พวกเขายืนอยู่เมื่อครู่จนผนังละลายเป็นรอยไหม้สีดำ "ดูเหมือนว่าจะมีคนไม่อยากให้เราคุยกันให้จบนะครับ" คีย์กระซิบข้างหูของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนปัดผ่านเส้นผมที่ชื้นเหงื่อ เขาดึงปืนพกเลเซอร์ออกจากซองข้างเอวด้วยมือเดียว สายตาคมกราบกรานมองไปยังทางเดินมืดสนิทเบื้องหน้าซึ่งมีเสียงฝีเท้าหนักๆ ของชุดเกราะรบกำลังเคลื่อนใกล้เข้ามาทุกที รินรดาเม้มปากแน่น ความหวาดกลัวถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นเมื่อเธอเห็นรหัสผ่านบรรทัดสุดท้ายที่กำลังจะถูกดาวน์โหลดลงในชิปข้อมูลขนาดเล็กในมือ เธอยื่นชิปนั้นให้คีย์ทันทีโดยไม่ลังเล "รับนี่ไป..." เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงที่พยายามบังคับไม่ให้สั่น "ในนั้นไม่ใช่แค่ข้อมูลโครงการเอเดน แต่มันคือ... รายชื่อผู้ร่วมก่อตั้งตัวจริง รวมถึงคำสั่งแต่งตั้งที่ลงนามโดย... พ่อของคุณเอง คีย์" คีย์ชะงักไป ดวงเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อนั้น มือหนารับชิปข้อมูลมาถือไว้ ความจริงที่ถูกซ่อนเร้นมานานนับทศวรรษกำลังจะถูกเปิดเผยในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า ท่ามกลางเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาประชิดประตูห้องปฏิบัติการทุกขณะ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาและเผชิญหน้ากับความจริงอันมืดมนนี้ไปกับตัวละครทุกท่านด้วยนะครับ