รหัสลับใต้สำนึก

แสงนีออนสีฟ้าอมม่วงจากหน้าจอโฮโลแกรมสาดกระทบใบหน้าด้านข้างของรินรดาคมชัดราวกับภาพวาดสีน้ำมันทึบแสง เสียงหึ่งต่ำของหน่วยประมวลผลควอนตัมในห้องปฏิบัติการใต้ดินดังก้องประสานกับจังหวะการเต้นของหัวใจที่เธอพยายามควบคุมให้คงที่ ปลายนิ้วเรียวยาวที่สวมถุงมือไนลอนนำไฟฟ้ากำลังสะบัดผ่านอากาศเพื่อจัดเรียงสายอักขระโค้ดสีเขียวมรกตที่ไหลทะลักราวกับสายน้ำตกแห่งข้อมูล "คุณกำลังเล่นเกมที่อันตรายเกินไป รินรดา" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง คีย์ยืนพิงกรอบประตู แสงเงาจากจอภาพทาบทับโครงหน้าดุดันและดวงตาสีเทาเข้มคู่นั้น เขายังคงสวมเสื้อโค้ทกันหนาวสีเข้มตัวเดิม กลิ่นอายของฝนและเหล้าเบอร์боนเจือจางในอากาศรอบตัวเขา รินรดาไม่หันกลับไปมอง เธอยังคงจดจ่ออยู่กับการถอดรหัสไฟร์วอลล์ชั้นที่เจ็ด ซึ่งป้องกันพื้นที่ส่วนลึกที่สุดในสมองกลของเขา "ความปลอดภัยไม่ใช่สิ่งที่ฉันสนใจในตอนนี้ คีย์" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบสนทนา แต่ปลายเสียงสั่นพร่าเล็กน้อยอย่างที่เธอไม่อาจซ่อนเร้น "สิ่งที่คุณซ่อนไว้ต่างหาก คือสิ่งที่ฉันต้องหาคำตอบ" คีย์หัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหաբพร่าและเต็มไปด้วยความเย้ยหยันที่ไม่อาจระบุได้ว่าเขากำลังเยาะเย้ยเธอหรือตัวเขาเอง เขาก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว เสียงฝีเท้ากระทบพื้นโลหะดังสะท้อนก้อง "คุณคิดว่าความทรงจำที่หายไปของผมมันมีความหมายงั้นเหรอ? บางที... ความว่างเปล่าอาจเป็นความเมตตาเดียวที่ระบบนี้มอบให้ผมแล้วก็ได้" "ความเมตตา?" รินรดาหันขวับมามองเขา นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มฉายแวววาวด้วยความเจ็บปวดที่สะสมมานานแรมปี "คุณเรียกการลบตัวตนของฉันออกจากประวัติศาสตร์ของคุณว่าความเมตตาเหรอ คีย์? หรือคุณแค่กลัวว่าถ้าคุณจำได้... คุณจะต้องยอมรับว่าเราสองคนต่างหากที่เป็นคนทำลายทุกอย่างด้วยมือของเราเอง" ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ มีเพียงเสียงคำรามเบาๆ ของระบบระบายความร้อนที่ทำงานอย่างหนักหน่วง คีย์หยุดเดิน เขายืนห่างจากเธอเพียงแค่เอื้อมมือถึง ดวงตาสีเทาเข้มคู่นนั้นจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ ราวกับพยายามจะอ่านรหัสผ่านที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังม่านตาคู่นั้น "ถ้าคุณอยากรู้นัก... ก็ลองดูสิ" คีย์พูดเสียงกระซิบ เขาไม่ได้ถอยหนี กลับเดินเข้าไปใกล้จนแผ่นหลังของรินรดาเกือบชิดติดกับแผงควบคุมหลัก "เจาะเข้าไปในระบบควบคุมอารมณ์ของผมสิ รินรดา แล้วดูว่าใต้ซากปรักหักพังของมนุษย์ดัดแปลงคนนี้ มันเหลือเศษเสี้ยวของคนที่คุณเคยรักอยู่บ้างไหม" หัวใจของรินรดาเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ความใกล้ชิดนี้ไม่ใช่ความโรแมนติก แต่มันคือการเผชิญหน้าบนปากเหวแห่งความตายทางจิตวิญญาณ เธอยกมือขวาขึ้น แสงเลเซอร์สีฟ้าจากปลายนิ้วเชื่อมต่อเข้ากับพอร์ตอินเทอร์เฟซที่ท้ายทอยของเขาโดยตรง วินาทีนั้น โลกทั้งใบราวกับหยุดหมุน สติสัมปชัญญะของรินรดาถูกดูดกลืนเข้าสู่กระแสข้อมูลมหาศาล เธอไม่ได้เพียงแค่อ่านไฟล์ แต่เธอกำลัง "สัมผัส" ความรู้สึกนึกคิดของคีย์จากภายใน ภาพความทรงจำสีเทาหม่นไหลทะลักเข้าสู่สมองของเธอราวกับเขื่อนแตก ภาพการระเบิดในห้องทดลองเมื่อห้าปีก่อน เสียงกรีดร้อง เสียงโลหะฉีกขาด และกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในอากาศ ทุกอย่างถูกบันทึกไว้อย่างแม่นยำในฮาร์ดไดรฟ์ชีวภาพของเขา แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่เหตุการณ์ในอดีต... แต่มันคือสิ่งแปลกปลอมที่ถูกฝังไว้ข้างใต้ รินรดาขมวดคิ้วแน่น เหงื่อกาฬผุดขึ้นตามไรผม เมื่อเธอพยายามเจาะทะลวงผ่านชั้นการควบคุมอารมณ์ (Emotional Suppression Layer) เพื่อดูว่าอะไรทำให้คีย์เย็นชาและไร้ความรู้สึกในบางครั้ง เธอกลับพบกับ "รหัสลับใต้สำนึก" ที่ถูกเข้ารหัสด้วยอัลกอริทึมระดับทหาร ซึ่งเธอไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิตวิศวกรของเธอ มันไม่ใช่โค้ดสำหรับการลบความทรงจำธรรมดา... แต่มันคือโค้ดสำหรับ "การเขียนโปรแกรมใหม่" "นี่มัน... อะไรกัน..." รินรดากัดริมฝีปากจนห่อเลือด ขณะที่กระแสไฟฟ้าสถิตวิ่งพล่านผ่านปลายนิ้วของเธอ "คีย์... มีคนใส่คำสั่งควบคุมจิตใจคุณไว้ พวกเขาไม่ได้แค่ลบความทรงจำของคุณ แต่พวกเขากำลังใช้คุณเป็น..." ก่อนที่เธอจะทันได้พูดจบประโยค คีย์ก็ยกมือขึ้นมาจับข้อมือของเธอไว้แน่น แรงบีบนั้นมากพอที่จะทำให้กระดูกข้อมือของเธอร้าว แต่สีหน้าของเขากลับนิ่งสนิท ราวกับความเจ็บปวดทางกายไม่ได้ส่งผลอะไรกับระบบประสาทของเขาเลย รอยยิ้มแปลกประหลาดปรากฏขึ้นที่มุมปากของคีย์ ดวงตาที่เคยเป็นสีเทาเข้มค่อยๆ เปลี่ยนประกาย0เป็นสีแดงเรืองรองจางๆ ทีละน้อย ซึ่งเป็นสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตของระบบภายใน "คุณฉลาดเกินไปแล้ว รินรดา..." เสียงของคีย์เปลี่ยนไป มันไม่ใช่เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยอีกต่อไป แต่เป็นเสียงสังเคราะห์ที่ซ้อนทับกันสองชั้น ราวกับมีใครอีกคนกำลังพูดผ่านร่างของเขา "และนั่นคือเหตุผล... ที่เราปล่อยให้คุณมีชีวิตอยู่ต่อไม่ได้" เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานพลันสว่างวาบไปทั่วทั้งห้องปฏิบัติการ พร้อมกับประตูเหล็กหนาหนักที่ปิดล็อกอัตโนมัติจากภายนอกอย่างไร้ทางหนีทีไล่ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าความมืดและไขปริศนาไปกับตัวละครทุกท่านด้วยนะครับ