สถาปนิกเทวดาตกลงมาจากฟ้า (หรือลงมาจากนรก)

“หนี้? หนี้อะไรของคุณครับคุณกวิน ผมว่าคุณต้องเมาค้างจากเมื่อคืนแน่ๆ ถึงได้เพ้อเจ้อออกมาแบบนี้” กรณ์เอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับห้องประชุมเล็กๆ ของสตูดิโอ พรีมที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกวินถึงกับจิกเล็บลงบนตัก เธอไม่ได้โกรธจนสั่น แต่มันคือความรู้สึกเหมือนโดนดูถูกด้วยสายตาคมกริบคู่นั้น กวินไม่ได้ตอบกรณ์ทันที เขาลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างสูงสง่าในชุดสูทคัตติ้งเนี้ยบกริบทำให้ห้องที่ดูโทรมๆ ของพรีมดูเล็กลงไปถนัดตา เขาเดินอ้อมมาหยุดอยู่หลังเก้าอี้ของหญิงสาว ก้มตัวลงมาจนลมหายใจอุ่นๆ รดอยู่ที่ข้างใบหู พรีมเกร็งตัวจนแทบหยุดหายใจ “คุณพรีมจำสัญญาว่าจ้างฉบับที่เซ็นผ่านตัวแทนเมื่อสัปดาห์ก่อนไม่ได้เหรอครับ?” กวินกระซิบเสียงต่ำ “สัญญาที่ระบุว่า หากผู้รับเหมาเดิมทิ้งงาน หรือมีการล่าช้าเกินกำหนด 5 วันทำการ… สิทธิ์ในการตัดสินใจเรื่องการออกแบบและควบคุมการก่อสร้างทั้งหมด จะตกเป็นของบริษัท K-Architect แบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด” “นั่นมันสัญญาเอาเปรียบชัดๆ!” พรีมสวนกลับทันควัน เธอหันขวับไปเผชิญหน้ากับเขา จนปลายจมูกของทั้งคู่เกือบจะแตะกัน “มันคือสัญญาที่ 'มืออาชีพ' เขาทำกันครับ ไม่ใช่สำหรับ 'อินฟลูฯ ที่เอาแต่ถ่ายรูปสวยไปวันๆ' แบบคุณ” กวินเหยียดยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่พรีมอยากจะเอารองเท้าแตะฟาดให้หายกวนประสาท “ปากคอเราะร้ายแบบนี้ไปทำสถาปนิกเถอะครับ อย่าไปเป็นสถาปนิกเลย เป็นหมาเฝ้าสตูดิโอให้ฉันเถอะ เดี๋ยวฉันจะซื้ออาหารเม็ดรสเนื้อไว้ให้กินทุกมื้อ!” พรีมตอกกลับด้วยใบหน้านิ่งสนิท แต่ดวงตาวาวโรจน์ กรณ์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ พยายามจะแทรกตัวเข้ามา “เดี๋ยวครับคุณกวิน คือว่า… เรื่องแบบร่างที่ทางคุณเสนอมา เราอาจจะต้องคุยกันใหม่ เพราะสไตล์ของพรีมมันคนละขั้วกับที่คุณถนัดเลย” “คนละขั้วงั้นเหรอ?” กวินแค่นหัวเราะพลางหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาเลื่อนรูปถ่ายแปลนสตูดิโอที่เขาสเก็ตช์ขึ้นใหม่ “สตูดิโอที่ดูเหมือนรังหนูของคุณ จะถูกเปลี่ยนให้เป็นพื้นที่สร้างสรรค์ระดับไฮเอนด์ ถ้าคุณอยากให้มันเป็นแค่ฉากหลังเอาไว้เต้นติ๊กต็อกก็เชิญไปที่อื่น แต่ถ้าอยากได้สตูดิโอระดับโลก ก็หุบปากแล้วฟังผม” ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง พรีมจ้องหน้าเขาด้วยความโมโห แต่ความโมโหนั้นเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความตะลึงเมื่อเห็นภาพจำลองในแท็บเล็ต มันไม่ใช่แค่สวย แต่มันคือการแก้ปัญหาพื้นที่ที่เธอคิดไม่ตกมาเป็นปีได้ภายในเวลาแค่ข้ามคืน เขาเก่ง… เก่งจนน่าหงุดหงิด “นี่คือแบบที่ฉันต้องการจริงๆ เหรอ” พรีมพึมพำ น้ำเสียงอ่อนลงโดยไม่รู้ตัว “มันคือแบบที่ทำให้คนอย่างคุณดูมี 'สมอง' ขึ้นมาหน่อยเวลาปรากฏในกล้องไงครับ” กวินยังคงปากร้ายไม่เลิก พรีมกำหมัดแน่น “งั้นก็เชิญคุณทำไปเลย! ฉันจะคอยดูว่าไอ้สถาปนิกเทวดาตกสวรรค์อย่างคุณ จะทนอยู่กับสภาพแวดล้อมที่ไร้ระเบียบแบบนี้ได้นานแค่ไหน” “ไม่ต้องห่วงครับ ผมมีวิธีจัดการกับ 'ความไร้ระเบียบ' ให้เข้าที่เข้าทางได้เสมอ… โดยเฉพาะถ้ามันเป็นตัวแสบอย่างคุณ” กวินขยับตัวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกจนพรีมหลังชิดพนักเก้าอี้ ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังพุ่งสูงถึงขีดสุด เสียงประตูสตูดิโอก็ถูกผลักเข้ามาอย่างแรงจนบานประตูแทบกระเด็นหลุดจากบานพับ “พรีม! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! คลิปที่คุณถ่ายเมื่อวานโดนดราม่าหนักมาก ยอดแชร์ตอนนี้ทะลุล้านไปแล้ว!” เสียงของทีมงานรุ่นน้องตะโกนเข้ามาขัดจังหวะพร้อมกับเปิดหน้าจอสมาร์ทโฟนโชว์คอมเมนต์นับพันที่โถมเข้ามา พรีมเบิกตากว้าง เธอรีบหันไปมองหน้าจอ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าซีดเผือด เมื่อเห็นหัวข้อข่าวที่เด้งขึ้นมาว่า *‘อินฟลูฯ สาวชื่อดังแอบซ่อนหนุ่มปริศนาไว้ในสตูดิโอ! ใครกันคือเจ้าของมือปริศนาที่โอบเอวเธอเมื่อคืน?’* กวินชะงักไปเล็กน้อย เขาก้มลงมองภาพในหน้าจอข่าวนั้น ก่อนจะหันมามองพรีมที่กำลังหน้าถอดสี แล้วเขาก็คลี่ยิ้มที่ดูอันตรายที่สุดเท่าที่พรีมเคยเห็นมา “ดูเหมือนว่างานรีโนเวทนี้ จะไม่ใช่แค่เรื่องสตูดิโอแล้วนะครับ” เขากระซิบพลางหยิบสมาร์ทโฟนของตัวเองขึ้นมา ก่อนจะกดโทรออกต่อหน้าต่อตาเธอ “ฮัลโหล… เตรียมแถลงข่าวเรื่องสถานะความสัมพันธ์ของผมกับคุณพรีมให้ทีครับ” พรีมเบิกตากว้างจนแทบถลน “นายจะทำอะไรน่ะกวิน!” “ทำในสิ่งที่สถาปนิกทำได้ดีที่สุด… ก็คือการ ‘โครงสร้าง’ ความสัมพันธ์ของเราให้ชัดเจนไงครับ” ขอบคุณที่ติดตามการปะทะคารมที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้นนะครับ ครั้งหน้าจะแซ่บกว่านี้แน่นอนครับ!